Een corona-zaterdag

Lang slapen, niet vroeg opstaan, want in deze corona tijd kunnen we toch niet veel doen.
Uit bed drink ik eerst een goede kop koffie.
Dan stap ik een korte wandeling vanuit mijn kot.

Tegen tien uur is het tijd om te ontbijten: een heerlijk ontbijt met verse croissants.
En dan wandelen en winkelen we samen.
Op de Korenmarkt gaan we niet bij Blokker binnen. Er staat een wachtrij tot voorbij de HEMA.
Laat in de namiddag gebruiken we ons middagmaal. Sober deze keer: een Spaanse omelet.
Dan kijken we samen nog naar de TV. Nog een opname uit de reeks De Ridder, die we gemist hadden.
Daarna zitten we samen nog wat in de zon op het balkon. Het zonnetje doet deugd.

En tegen dat de avond valt, ga ik weer huiswaarts.
>>>>  Een mooie rustige zaterdag.

De Ridder

Een knip uit de reeks.
Helena is de hoofd figuur.

Een televisie serie die we nu graag volgen is de reeks De Ridder.

Het speelt zich af in Gent.
Als Gentenaar spreken de locaties mij aan.
Verschillende scenes zijn er in het justitiehuis op de Opgeëistenlaan. Daar ben ik verschillende keren gedaagd door iemand in wie ik het volste vertrouwen had, maar iemand bleek te zijn die haar beloftes niet houdt, en op mijn geld uit was. Ook herkenbaar in de serie. 

Ik heb wel moeite om nu te weten wat in de reeks fictie is, en wat realiteit.
In dat café op de Recollettenlei ben ik in ieder geval al geweest. En voor zover ik me herinner toch ook lekker wat gegeten.
Deze namiddag kijken we weer.

Ondertussen heb ik gezien dat we de reeks ook onze laptop kunnen bekijken, namelijk op www.vrt.be/vrtnu/

Sinksen

Het is wel een rare Pinksterdag vandaag !
Geen communiefeesten.
Zelfs geen kerkdiensten.
Dan maar op de televisie een eredienst mee beleven.
Ik kijk op EEN, en daar is een uitzending vanuit Parijs.

Schrijvers op de Vlaamse Kaai

De architect Semeij heeft veel Gentse huizen ontworpen rond de vorige eeuwwisseling.

Denk aan de Baudelostraat met de opschriften.

Denk aan het politiekantoor in de Belfortstraat met beelden van Gentse helden zoals Jan Yoens.

Vandaag bekijk ik eens huizen, of liever gezegd villa's van deze bouwmeester op de Vlaamse Kaai.

Ik stap langs de Eendrachtstraat naar de Vlaamse Kaai. 

De typische stijl van Semeij valt op tussen de moderne appartementsgebouwen.
De villa's eren verschillende Vlaamse schrijvers, o.m. Virginie Loveling en Hendrik Conscience. 

Ik vind het moeilijk om foto's te nemen. Vrij veel autoverkeer verhindert me om afstand te nemen.

Langs de Lousbergskaai ga ik dan huiswaarts.

Voor mijn foto's klik hier.

Lees over deze villa's op deze link: Literair Gent

Vrijdag = marktdag

Toch wat de buren plezieren.

Iedere week op vrijdagmorgen gaan we naar de Vrijdagsmarkt.

Ook vandaag.

We spraken af aan de bushalte bij de Kammerstraat.

Vandaar in het zonnetje naar de ingang van de markt.

Op de markt was weer eenrichtingsverkeer.

We moesten even aanschuiven voor we binnen mochten.

Gelukkig ruime gangen tussen de kramen, zodanig dat we met respect voor de afstandsregel de kijkers en kopers aan de kramen konden passeren.

We moesten niet veel kopen. Even onze beurt afwachten bij het groentekraam. Bij het brood en de Italiaan ging het snel.

Vis kopen is voor een andere keer. Vrij lange wachtrijen. Natuurlijk door die 1,5 meter zijn de wachtrijen sowieso lang.

In de niet-corona tijd ging ik aldaar in café Postiljon een espresso drinken. Nu de HORECA gesloten is, kan dat niet

Vandaag 29 mei is het de dag van de buren. Er een evenement van maken kan nu niet.
Geen straatfeesten dit jaar.
Toch vond ik het heerlijk dat een klein groepje deze namiddag door de buurt trok en voor wat animatie zorgde.
Wij keken toe vanop het balkon.

En ... Wij en anderen die ik ken hebben op deze marktdag voor buren boodschappen gedaan. 

Zuiderbegraafplaats

Deze morgen koos ik de Zuiderbegraafplaats als wandeldoel voor mijn wandeling in Gent. Die begraafplaats is de oudste Gentse begraafplaats.

Zij ligt ergens aan de Ottergemsesteenweg.

Een stadswandeling beleeft men anders dan een natuurwandeling.
Door de straten op het voetpad wandelen was soms moeilijk. Laat het nu net de dag zijn van de vuilnisophaling. En dan nog voor verschillende: papier, PMD en restafval. Op sommige plekken lag het trottoir er vol mee. Dan maar op straat stappen. 

Het was precies tijd om naar school te gaan. Veel fietsende vaders en moeders met hun kleine.

Eens aan de begraafplaats aangekomen moest ik toch wel zoeken naar de ingang. Die vond ik niet. Toch wel : een klein hekje in de muur. Dat bleek de achteruitgang te zijn. Maar ik was er toch. 

Het was trouwens tof om zo langs de vlindertuin binnen te komen. Ik denk dat de mensen die hier de urne met de as van hun dierbare geplaatst hebben, hier op het bankje aangenaam kunnen vertoeven. 

In het oudere gedeelte veel familiegraven. Sommige getekend door de tand van de tijd. Er staan geen grootse kunstwerken zoals in Campo Santo. 

Ik dwaalde door het kleine charmante kerkhof. Het is volledig ingesloten door bebouwing.

Het is goed onderhouden. De groendienst was er trouwens aan het werk.

Zo van achter binnengekomen, langs de voorkant weer buiten. 

Toen ik me omdraaide zag ik waarom ik de hoofdingang niet vond. Gewoon een doorgang tussen huizen in.
Een oude begraafplaats in een relatief nieuwe woonwijk. 

Klik hier voor wat foto's die ik met mijn mobieltje nam. 
Voor een brochure over deze begraafplaats, klik hier

Maskers

Terwijl in Polen de mensen geen mondmaskers meer moeten dragen, is dat bij ons wel het geval.

Als je zo te Gent  in een winkelstraat stapt, zie je geweldig veel maskers, meestal van die lichtblauwe.

Als iemand dan een zwart gezichtsmasker draagt, heeft die veel bekijks.

Zebra strepen

Aan het Zuidpark te Gent valt me iets bijzonders op.

Op het Wilsonplein, als je van de stadsdiensten naar het winkelcentrum stapt, wandel je over een speciaal zebrapad.

Het is een veelkleurig zebrapad.

De witte strepen zijn aangevuld met de kleuren van de regenboog.

Vernieuwing electriciteit

Vandaag zijn de elektriciteit en de elektriciteitsleidingen in mijn flat gecontroleerd.
Ze dateren nog uit 1957, en beantwoorden niet aan de huidige normen.
Dat brengt een volledige vernieuwing met zich mee.
Nieuwe zekeringskasten, nieuwe leidingen, nieuwe kabelgoten. Niet langer losliggende leidingen.

Dat betekent 2 of 3 dagen werk voor de elektricien.
Het zal ergens in juni zijn.

De verloren Van Eyck

Wat vond ik nu in mijn brievenbus deze middag ?

Een witte grote omslag van Gent:zoveel stad.

En wat stak erin ?

Een aangename verrassing:

Een stripverhaal van Suske en Wiske.

De titel is: De verloren Van Eyck.

Ik heb het natuurlijk meteen gelezen.
Het verhaal verraad ik evenwel niet. 

Ons kot wordt verbouwd

Een blik vanuit mijn venster

We moeten in ons kot blijven tijdens deze lockdown.
Maar dat is ons geval niet te doen.
Bij mijn vriendin wordt de beneden verdieping verbouwd.
Lawaai, geboor, getril.
Ze kwam dan maar naar mijn flat.
Maar hier is het net hetzelfde.
Waar ik woon wordt de voorgevel vernieuwd.
Mijn woonkamer is donker door de planken op de stellingen.
Ook hier geluidsoverlast.
Dus toch maar naar buiten.
Maar waar naar toe?
Het is goed weer, maar de terrassen zijn nog niet open.
In de namiddag spraken we nog met een goede kennis.
Van hetzelfde laken een pak.
Bij haar zullen ze de balkons vernieuwen.
Zo zullen maanden stellingen voor haar appartement staan.
Ze hoopt dat tegen die tijd, het café waar we geregeld komen al zijn terras mag openen. Tooghangers zijn wij toch niet. Anderhalve meter afstand houden is niet moeilijk in ons geval. En als we een gezichtsmasker moeten dragen, dan doen we dat. Al vraag ik me af hoe ik dan mijn espresso kan drinken.

Solitaire

In deze corona tijd moet men zich bezighouden.

Ik heb nog nooit zoveel solitaire gespeeld als nu, in deze lockdown.

Ook sudoku trouwens.
Ik heb nog nooit zo dikwijls mijn handen gewassen.

Maar wat zou ik graag wat minder solitair zijn, wat minder alleen.
Graag zou ik meerdere mensen willen ontmoeten.
Dat bepaalde beperkingen van onze vrijheden maar snel opgegeven worden. 

Westerring wandeling

Westerringspoorbrug
over de Brugse Vaart

Vandaag koos ik voor een wandeling over een voormalige spoorlijn: het groene Westerringspoor te Gent.

De tocht omvatte ook een andere voormalige spoorweg: de Rabotspoorweg. 

Beide spoorwegen vervoerden goederen voor de plaatselijke industrie. De sporen en dwarsliggers  zijn weg. Waar ze lagen ligt nu een groene gordel met fiets- en wandelpaden. 

De wandeling begint aan het Van Beverenplein en eindigt in Mariakerke. 

Het is zondag vandaag, dus markt op het Van Beverenplein. Ik zag dat ook op deze markt één richting verkeer was ingesteld. µ
Zelf stap ik meteen naar de Maïsstraat met de grote UCO fabrieken. Er wordt geen textiel meer gemaakt. De gebouwen hebben nu een andere bestemming. Industriële archeologie weet me altijd te bekoren. Nu wordt ook op de voormalige bedrijfsterreinen het Bloemekespark aangelegd. Zo begon het groene gedeelte van de tocht. 

En het bleef groen. 

Ook een doortocht door de Westerbegraafplaats, dat is toch wel een groen begraafpark.
En dan verder, de Brugse Vaart over. 

Het Malpertuuspark verraste me. Nieuw voor mij. Ik was zodanig aan het genieten dat ik vergat naar de routebeschrijving te kijken. Niet getreurd. Gewoon verder dwalen. Aan de hoosmolen kwam ik zo ook in De Bourgoyen, maar niet volgens de brochure. In de Bourgoyen-Ossemeersen is het altijd tof wandelen.  Zo kwam ik in Drongen uit in plaats van in Mariakerke. 

Klik hier voor mijn fotoalbum.

Wil je ook deze wandeling stappen?
Klik dan hier voor info van TreinTramBus over deze groene wandeling

Cookies wissen

Mensen !
Hoeveel keer heb je al JA geklikt op koekjes toe te laten

Het opstarten van je toestel vertraagt.
Om waar te zwijgen over welke reclame men te zien krijgt.

Zelf  regel ik het om de geïnstalleerde koekjes te verwijderen.
Met mijn laptop doe ik dat zo: 
Via 'instellingen ' en door klikken naar Privacy en beveiliging.

Daar dan de browse geschiedenis wissen. 

Dan zijn de commerciële websites er  af.

Een nadeel is wel dat je achteraf weer je taal moet kiezen.
En andere simpele dingen. 

Corona dag

Hoe ziet zo een doorsnee dag van mij, die bij een risico-groep  behoor, er uit in deze corona tijd
Wel :

Ik sta niet vroeg op. 
Uit bed eerst een kop koffie.

Dan een wandeling, gewoon vanuit mijn kot.

Het kan een korte of iets langere wandeling zijn.
Dan weer thuis ; 

Wat opruimen, afwas doen en aan de computer zitten.

's Middags eten we samen.

Na de maaltijd bekijken we een opgenomen film. 

Als de zon schijnt, zitten we naderhand wat op het balkon.

Het nieuws van 19 uur, bekijk ik dan weer thuis. 

En 's avonds  na 'Iedereen Beroemd' vroeg naar bed.

Naar de kapper

Nu al weken niet naar de coiffeur kunnen gaan.

Maar vandaag toch kunnen reserveren.

Ik moet evenwel nog wat geduld hebben.

Pas op 12 juni ben ik aan de beurt.

Er zal wat mogen geknipt worden. 

Naar de markt

Het was lang geleden dat we nog eens op de markt konden lopen.

Nu kan het weer.

Wij dus naar de Vrijdagmarkt, de grootste markt te Gent. 

We waren voor ons doen redelijk vroeg.

Er was een circulatieplan voorzien. Wel gemakkelijk in deze tijden. 

Langs de kant van het kanon konden we binnen en dan verder in één richting de pijlen volgen. 

De opkomst was niet zo hoog als we van voor de corona gewoon waren.
Ik had meer volk verwacht. 

Aan de viskramen stonden wel lange wachtrijen.

Waar wij onze ribbetjes kochten schoof het lekker op.

En bij de Italiaan ook. Ze hadden deze week geen cannelloni. Ik kocht dus lasagna. 

De ribbetjes zijn voor deze middag.

De lasagna voor morgen of maandag . 

H. Rita

Vandaag is het de heilige Rita.

Rita is de patrones van de hopeloze gevallen. 

In Gent, in  de Sint-Margrietstraat bevindt zich in de kerk aldaar een kapel die aan haar toegewijd is. 

Daar komen mensen haar bezoeken. 

Een vriendelijke buurvrouw was er gisteren.
En ze bracht voor ons een mooi roosje mee.

Aan het leven van de heilige Margarita is een legende verbonden over een roos die bloeide in de winter. 

Op het water

Wat een zomerse dag, vandaag.

Ik zag veel wandelaars, families op wandel.
Ik zag veel fietsers. Soms groepen van wel zo tegen de twintig deelnemers.
En op het water, de samenvloeiing, Portus Ganda, de Schelde, veel mensen op een bootje. Peddelen maar.
Veel kracht met een bloot bovenlijf. Afin. De mannen toch.

Ik was niet de enige om van zo een zonnige dag te genieten.

De collega's

Eens naar een herhaling van de collega's gekeken.

Een reeks uit 1980.

Dat is veertig jaar geleden.

Wat was nu voor mij de reden om te kijken  ?

Wel ! In mijn buurt woont een acteur die erin meespeelde.

Hij ziet er nu natuurlijk heel wat ouder uit dan toen.

De laatste tijd kom ik hem niet meer tegen.

Ja hé ! Blijf in je kot !
Ik kwam hem soms op straat tegen.

Het café waar ik soms met hem en zijn geliefde aan dezelfde tafel zat, hem is dicht. 

Allicht zal ik hem weer eens zien als de lockdown voorbij is.
Klik hier voor de reeks op de VRT. 
De afleveringen zijn ook met de computer te bekijken.