Wondelgem wandelt

Vandaag was het weer een rijke keuze aan wandelingen. Ik had een top drie samengesteld. Uiteindelijk koos ik voor een wandeltocht in het Gentse.
De vereniging Wondelgemse Wandelvogels bestaat 50 jaar. Zij wandelen gewoonlijk in groep. Eén keer per jaar richten ze een wandeling in met vrije start.
Dat was mijn doel vandaag.
Het was nogal een eigenzinnige wandeling. Niet uitgepijld. De weg werd beschreven aan de hand van foto's.
Ik schreef me in voor de 16. Daarbij kreeg ik dan 2 pakketjes foto's. Eentje voor de lus van 12, en eentje voor de lus van 4.  Ik besloot eerst de 12 te stappen.
Jammer genoeg regende het wat. Ik prees mezelf gelukkig dat ik een plastiek hoesje bij had om de  weg beschrijving in te stoppen .
Zo vroeg in de morgen wandelden er niet veel mensen het traject dat ik gekozen had. Het bleef ook maar miezeren. Mijn bril bedoomde gedurig
Ligt het daaraan ? In Mariakerke, aan wat we vroeger de berg noemden zag ik toch wel foto 23 over het hoofd en bleef ik het fietspad in aanleg volgen. Daar heb ik trouwens geen spijt van. We (=dat is ik, dat zijn ook verschillende wandel verenigingen) kiezen voor een doortocht door de Bourgoyen. Nu was ik dan ook hemels verrast dat naast dit natuur gebied ook heel wat moois te bewandelen is.
Maar ja ...?
Ik was van de route af. Dan maar de GSM op mijn mobieltje aangezet, en dan in Mariakerke na heel wat kilometers weer op de route aangesloten.
In Mariakerke  --- Foto 35 van 62 waren we dan --- hadden we een rustpost. Gezien het miezerige weer wou ik niet buiten zitten en binnen waren alle tafels bezet door kaarters. Ik stapte dan ook door.
In het tweede traject dan weer residentiële wijken.
In de tijd dat de Wandelvogels zich inrichtten was Wondelgem nog buiten op het platteland. Nu lijkt het me een stuk van Gent geworden. 

De tweede helft van de tocht bracht ons verder in de groene rand van Gent, langs residentiële wijken van Mariakerke weer naar Wondelgem.

Voor wat foto's die ik met mijn GSM nam, klik hier

Populaire geschiedenis

Gisteren heb ik het rustig gehouden. Thuis gebleven. Er een rustdag van gemaakt. Het werd een leesdag. Ik ben in de ban geraakt van een boek dat de wereld van de eerste eeuw beschrijft. De wereldgeschiedenis volgens onze jaartelling , de geschiedenis van de wereldrijken, hun staatsvorm, hun godsdiensten, beschrijft Selina O'Grady uitgebreid, diepgaand in meer dan 300 bladzijden.
Het boek is al een derde druk. Veel mensen hebben het dus al voor mij gelezen. De titel is "En de mens schiep God" met als ondertitel "De wereld in de dagen van Jezus"
Als lezer dwalen we in de verschillende wereldrijken rond het Rome van Augustus. We komen in Alexandrië met zijn vuurtoren en zijn goden.
Nog verder ...  Brahmanen tegenover monniken in India. Hoe het confuciasme de staatsgodsdienst werd in China.
Ook over de messias-bende in Galilea waar Jezus toe behoorde. En wiens leer nadien door Paulus over de hele wereld verspreid werd.

Die schrijfster heeft wel een eigen kijk op de wereldgeschiedenis.

Ongevraagd

Vandaag heb ik een boek gelezen van een mevrouw  Magda Borms.
Het gaat over een ongevraagde, ongewenste, verwenste bezoeker. Alzheimer met name.

Het is geen boek dat een mens met plezier leest.
Zo mee maken hoe een hoogbejaarde aftakelt.
Maar leerzaam is het zeker.
En verschillende situaties zijn voor mij duidelijk herkenbaar.
Het was in ieder geval het lezen waard.

Yogi's en fakirs

Of zou ik eerder "Mittals en asceten" als titel gebruiken?

Vandaag nam Prakash Goossens ons in het Guislain-instuut  voor de 4de keer weer mee naar India.
Het was de laatste dag van een boeiende cursus over de verschillende religies die in India beleden worden.

In zijn cursus citeert onze docent een indische wijze met de naam Vivekananda:
"De christen moet geen hindoe worden of boeddhist, noch moet een hindoe of een boeddhist christen worden; Maar allen moeten de geest van de ander in zich opnemen en toch hun eigenheid bewaren, en groeien volgens hun eigen wetmatigheid."

Het was voor mij de laatste cursus in DAVIDSFONDS ACADEMIE dit jaar.
De wereld is groot en wijd. Allicht staan er in het programma van 2014 ook cursussen die mij kunnen boeien.

Godsdiensten in India.

Het was nu al de 3de les in de cursus die ik bij het Davidsfonds volg.
Vorige week behandelde Prakash Goossens het hindoeïsme, de islam, en het sikhisme.
Vandaag was het de beurt aan het jaïnisme, het christendom en het boeddhisme.
Een paar punten er uit:

• De met lucht gekleden, vormen een aparte strekking binnen het jaïnisme. De monniken lopen ongekleed.
• Het was de apostel Thomas die na de dood en verrijzenis van Jezus naar India trok om ginder de mensen te kerstenen.
• Is Jezus zelf in India geweest? Zou hij hier met zijn levensgezellin Maria Magdalena. Een verhaal waar wel over gespeculeerd wordt.
• Het boeddhisme kennen we hier vooral in zijn Tibetaanse variante, en als Zen.

Volgende week gaan we verder met het boeddhisme.

Hindoes, moslims en sikhs

Deze morgen in het Guislain instituut nam Goossens Prakash ons mee in verschillende godsdiensten die in India beleden worden.
Eerst belichtte hij uitgebreid het Hindoeisme met zijn vele goden. Brahma, Krishna en Vishnu zijn nu geen onbekenden meer voor ons. De god Ganesh met zijn olifantenkop wist ons ook te bekoren.
In de filosofie die achter het hindoeïsme schuilt, kon ik me moeilijk vinden, maar kom, ik moet me dat niet aan trekken. Alles is illusie " maya "
Na de pauze werd het overlijdensritueel behandeld. Hindoes worden niet begraven maar gecremeerd.
Daarna stapten we over naar de islam. In de Moghul tijd was dat een zeer belangrijke godsdienst in India. Nu is het wat terug gevallen. Ik heb begrepen dat de soefistische strekking hier overheerst, niet de salafistische versie die de gastarbeiders in ons land gebracht hebben. Het is een ietwat mystieke versie van de islam, die met de dansende derwisjen.
Na de islam kwamen de sikhs aan de beurt. Die mensen met de tulband en de dolk komen militaristisch over. Mijnheer Singh en mevrouw Kaur herinneren zich echter nog altijd de verdrukking die zij mee gemaakt hebben, en waar tegen ze in opstand gekomen zijn.

Antartica

Uit de fotoreeks van Marc Bracke.

Op uitnodiging van het Davidsfonds Zelzate kwam dinsdagavond de heer Maarten Raes spreken over het koude continent aan de zuidpool.
Maarten is een bioloog die in opdracht van een onderzoeksgroep van de Gentse universiteit aan verschillende zuidpool-expedities deel nam.
Hij bracht ons geen wetenschappelijk relaas. Dat is aan ons niet besteed. Weet jij wat nematoden zijn?
Hij vertelde wel over hoe hij in zijn onderzoek geconfronteerd met de opwarming van de aarde. Hoe hij de biodiversiteit analyseerde.
Naar het koude geraken  met een ijsbreker is een avontuur op zichzelf. Door de woeste zeeën van de convergentiezone varen hoort erbij. Door het zee ijs varen eveneens. De boot geraakt dan amper vooruit.
Veel foto's van pinguins, zeehonden en zeeolifanten op het ijs, Van albatrossen in de lucht. En natuurlijk van de vele ijsbergen en de ijsrand. We werden allen geboeid door het relaas hoe ze door het ijs een route moesten zoeken om de post te bereiken.
Marc Bracke koppelt naar deze spreekbeurt terug met een fotoreeks. Klik hier.

Schoolbanken

In Gent in het vormingsinstituut Guislain volg ik nu een cursus met de titel: Krishna, Boeddha, Jezus en Akhbar. De heer Goossens Prakash leidt deze cursus. Deze morgen nam hij ons mee naar het Indische subcontinent. Hij vertelde over de culturen en religies die aldaar 5.000 jaar geleden ontstaan zijn, en ons nog altijd boeien. De cursus handelt over de verschillende godsdiensten die aldaar naast elkaar bestaan
Een groot deel van de ochtend liet hij ons kennismaken met het Hindoeisme.
Als ik in ga op mijn karma en de dharwa volg om tot moksha te komen en zo het nirvana te bereiken, dan heb ik vooraf in ieder geval nog heel wat te lezen en ascetisch te leven.

Het weekend van 25 en 26 november

Ik hou het rustig.
1) ik lees nu het boek: "Israel & the Palestinian Territories" van lonely planet
2) Deze avond ga ik naar de eucharistie viering. Het is naamafroeping vandaag.
3) Als het niet te laat geworden is, ga ik nadien naar een filmavond van Lieven Debrauwer.
Hij stelt 4 kortfilms voor. Lees de uitnodiging.
Lieven DeBrauwer is de regisseur van Pauline Paulette.
4) Zondag trein ik naar Blankenberge.
Daar stap ik mee in de stormtocht. Lees de folder.