Bekoring, dan wel beproeving.

De dagen worden korter.
De nachten worden langer.
Weer eens tijd om naar een DVD te kijken.
Ik haalde uit de stadsbibliotheek een film van Martin Scorsese: The Last Temptation of Christ.

Vossenogen

De biografie van Luc De Vos heb ik nu uit de Gentse Stadsbibliotheek ontleend.

Mens! Hoe sterk die man ook was, hij was kwetsbaar.

---

Ik was van plan om in de Gentbrugse meersen te wandelen. De groene halte wandeling passeert vlak bij de De Voshoek.
Ook Wippelgem, waar Luk De Vos woonde, kan bewandeld worden. Klik hier voor de brochure.

De Krook

Sinds de nieuwe stadsbibliotheek open is, ben ik een van de enthousiaste bezoekers.
Ik vond wel enige minpunten,
Hebben ze geen tien op tien, ze zijn wel geslaagd.
En het doet me veel plezier dat er aan de minpunten wordt gewerkt.
Dat las ik in de nieuwsbrief.
De Krook telt nu zo een 7.700 bezoekers per dag.
Lees hier voor de verbeteringsplannen.

Tai Chi Chuan

Nu heb ik het vele lezen in verband met mijn reizen even onderbroken om wat aan Tai Chi te doen.

Eerst heb ik de oefeningen van Tai Chi 37 gedaan, zoals wij het de donderdagmorgen in het LDC De Horizon beoefenen.
En dan ben ik maar gaan lezen.
Een zeer goed boek. Verschillende vormen die in het boek staan, zitten ook in de cyclus van vormen die wij volgen. Daar zal mijn bijzondere aandacht naar uitgaan.

Nu ben ik nog in de inleiding over de theorieën van Yin-Yan en van de Vijf Elementen over het universum.

Nog eens naar De Krook.

Vanmorgen liep ik naar de stadsbibliotheek.
Gelijk op straat kwam ik al bekenden tegen.
Op de duur leert een mens zijn buren wel kennen.

Maar niet te lang gebabbeld, want ik wou deze keer wat boeken lenen.
Ik vermoedde dat het nu niet mee zo druk zou zijn.
Nu rustig was het ook niet, er stond een lange rij bij de infobalie.

Tussen de boekenrekken is er zoveel ruimte gelukkig dat een mens rustig de titels kan bekijken en boeken kan uitkiezen. Het werd een boek met tai Chi oefeningen.
Tai Chi Chuan is de Grote Uiteindellijke Weg naar Gezondheid, staat er op de colofon. Het is de Taichi die wij beoefenen. We doen de 37 vormen. Dit boek gaat over de 24 en de 48. Maar ik zal er wel iets uit leren.

Wat supersnel ging was het automatisch uitlenen. Je legt het boek neer op een gemarkeerd gedeelte, houdt je lezerskaart voor een scanners. En meteen verschijnt de titel van het uigeleende al op het scherm. Meteen verscheen ook mijn emailadres met de vraag of ze me aan de terugbrengdatum mogen herinneren.
Super de luxe. Wat gaat het vlot en snel.

Een gouden enveloppe

Dat krijg ik toch niet iedere dag,
Een charmante hand geschreven brief in een gouden enveloppe.
Wie de briefschrijver of schrijfster is weet ik niet.
Dat het een mooie brief is weet ik wel.

Ik kreeg de brief in De Krook, en nu ik in de Vooruit zit om te eten lees ik hem.

Mijn dag kan niet meer stuk.

Bibliotheekkaart

Deze middag is er het eindelijk van gekomen.
Ik ben om mijn nieuwe lenerskaart van de Gentse stadsbibliotheek geweest.
Mijn oude kaart met streepjescode heb ik ingeleverd.
Nu heb ik een kaart met een chip.

Een blitse kaart is dat wel.
De boeken stralen in de afbeelding mij al toe.
Ik zal wel nog wat moeten, wachten.
De Krook opent pas op 10 maart.

30 dagen

Vrijwel iedere week bezoek ik de stadsbibliotheek.
Nu had ik eens uit de themazaal een boek mee over waanzinnige moorden in Gent.
Het thriller stond niet in de kasten 'spannend' maar bij 'Gent'
De titel is '30 dagen' en de schrijver is een zekere Bert Bergs. De auteur was een hoogleraar fysica, en na zijn carrière begon de professor met het schrijven van misdaadromans.
Het werk dat ik las, is al zijn derde boek (wetenschappelijke publicaties niet meegeteld) . Hij publiceerde de misdaadroman in oktober 2015.
Het verhaal speelt zich af in oktober 2014. Twee jaar geleden dus. Het intrigeerde  me, en ik ging in gedachten wat mee in het onderzoek van de Gentse politie. Maar ik zou geen verdachte kunnen zijn. In die periode was ik immers ver weg uit Gent. Ik zwierf dan door Korea, Japan en Taiwan. Ik had dus wel een alibi.
Net omdat het volledige verhaal zich in Gent afspeelt, in straten, gelegenheden, en situaties die ik ken, geraak ik er geweldig door betrokken. De personen en hun wandaden zijn natuurlijk puur fictie. Maar de inbedding ervan is uiterst geloofwaardig.
Ik ging zelfs bij het lezen op het internet kijken of het medicament trisarin echt bestaat. Niet dus. Maar ventriculoperitoneale drainage blijkt dan wel echt te bestaan.
Ik zal nog meer werken van deze auteur op mijn verlanglijstje zetten. Het is wat anders dan Ampe, en er worden niet zoveel Duvels in gedronken.

Vliegende Hollander

Deze morgen op Canvas was er muziek en uitleg over de opera  'De Vliegende Hollander' van Wagner.
Het is iemand waarmee ik me toch wat verwant voelt.
Willem van der Decken is een zeeman uit Terneuzen. Ikzelf heb jaren in Terneuzen gewerkt.
Hij zwerft de wereld rond, Ja ook ik reis over de hele wereld. Al zal ik dan toch Zuid-Afrika ook eens dienen te bezoeken.
Hij vindt geen vrouw die hem trouw kan blijven. Ja ... Dat heb ik ook mee gemaakt.

Verschillen zijn er natuurlijk veel meer.
Om me ervan te overtuigen ga ik volgende maand naar de Gentse opera om het stuk 'Der fliegende Holländer' te beluisteren en te bekijken.

Uit de Gentse stadsbibliotheek, heb ik al een DVD van deze opera geleend. Daaruit komt de afbeelding. De kapitein staat beneden, en Senta, zijn geliefde dagdroomt.

Verwaarloosde jeugd en immigranten

Nu eens uit de bibliotheek de film West Side Story gehaald.
Een mooie musical, nog altijd het zien waard.
Door de decoropbouw en de klederdracht is de film wel gedateerd, maar hoe gek het ook is, de boodschap spreekt me nog altijd aan.
De boodschap van de onmogelijke liefde tussen Tony en Maria, maar ook een scene zoals deze.

Ik kan niet nalaten te denken aan sommige situaties heden ten dage. Vechtpartijen zoals tussen de Jets en de Sharks, gebeuren nu nog. Toen ik vorige maand in Bautzen was, was er ginder heel wat politie op straat om vechtpartijen tussen Pegida en vluchtelingen te voorkomen.

Geloven

Opstellen van spirituele denkers zijn verzameld in een boek met de titel GELOVEN.
Ik had het uit de bibliotheek ontleend.

Verschillende teksten heb ik eruit gelezen. Maar niet allemaal. Omdat ik evenwel weer op reis vertrek, breng ik het boek toch terug naar de bibliotheek.
Eens terug uit van Santiago de Compostela, zal ik het allicht weer ontlenen, om er verder in te lezen.

Der fliegende Holländer

Een muziekstuk van Wagner. 

Het is een DVD van een uitvoering uit 1985 die ik nu bekeken heb.
Het verhaal moet ik u allicht niet vertellen.
Het lot dat iemand achtervolgt is onafwendbaar, ook al wil men het nog zo goed. Goede bedoelingen worden verkeerd begrepen.
Wat me trof in de uitvoering is niet alleen de muziek, maar ook de decoropbouw.

Het was nu kijken op een scherm van mijn laptop. Ik zal toch eens moeten nagaan hoe ik die computer op mijn TV-scherm kan aansluiten.

Sterke nonnen

Enkele gesprekken met mede-wandelaars brachten mij er toe eens een boek over nonnen uit de bibliotheek te lenen:
1) was de onmenselijkheid die een wandelmaat tijdens zijn kinderjaren moest ondervinden van "rijke" nonnen.
en 2) was het verhaal van een ijzersterke zuster aangehaald door iemand uit ons reisgezelschap, die daarover aan het lezen was.

De schrijver benoemt zich zelf als ex-gelovige, ex-afvallige en sedert kort ook ex-agnost. Zo sterk is zijn respect geworden voor de vrouwen die hij geïnterviewd heeft, en die hij in het boek aan het woord laat.
Het zijn allemaal zusters met een doorleefd verhaal, al zijn ze rebels of behoren ze tot een uitstervende congregatie.
Dat houdt het boek dat al 9 jaar geleden geschreven is, nog altijd actueel.

Tranen aan de Leie

Brasserie Midi te Gent

Ik heb het boek van Baantjer gelezen, dat zich in Gent afspeelt. De titel is: De Cock en tranen aan de Leie.
Ik kon het niet nalaten wat te wandelen langs Gentse plaatsen die in het verhaal een rol spelen:

• Het politiebureau rechtover het stadhuis waar de Gentse rechercheur zijn kantoor had
• Café Den Turk, het oudste café van Gent waar de rechercheurs koffie dronken.
• De Graaf van Egmont, waar de rechercheurs paling in het groen aten. Het restaurant is nu trouwens een budget hotel geworden. 
• Het gerechtsgebouw, waar de juristen samen kwamen.
• De Ketelvaart waar de auto's van de juristen geparkeerd stonden. 
• Brasserie Midi op het Koophandelsplein, juist tegenover de ingang van het justitiepaleis. 

Schnelle Füße rascher Mut

Ontsnapt uit het paleis van Sarastro horen ze het geluid van de fluit van Pamino. Het is een van de vele scenes uit de Toverfluit van Mozart, die ik hier als titel aanhaal.
De foto hierbij is een snapshot van bij het begin van de tweede akte.

Ik heb de DVD uit de stadsbibliotheek ontleend. Het is een opname van de Zwitsere televisie uit 2007 van Mozarts's werk uit 1792.
Het liefdesverhaal is er een van alle tijden.
Het verhaal gaat over de beproevingen die moeten afgelegd worden om de tempel binnen te geraken. Een mooi verhaal dat nog altijd aanspreekt. De weg naar een vol bestaan is immers niet altijd eenvoudig. De inwijdingsriten brengen de mens naar de volheid van zijn leven.

---

Nawoord:
Ik zie dat Die Zauberflöte rond de jaarwisseling in onze opera speelt. Klik hier.  Mozarts 'Die Zauberflöte' blijft het populairste en meest opgevoerde werk uit het operarepertoire. Het is een opera over een zoektocht in een wereld tussen duister en licht.

De Cock had moeie voeten

De Cock had moeie voeten.
Het was er ineens, onaangekondigd. Het was als een plotseling onweer bij een heldere hemel. Hij leunde achterover en legde zijn voeten op een hoek van zijn bureau. Met een van pijn vertrokken gezicht bevoelde hij zijn kuiten. Het was alsof geniepige kleine duiveltjes uit pure boosaardigheid met duizend spelden in zijn kuiten prikten. Hij kende de pijn die uit de holte van zijn voeten kwam, langs zijn hielen omhoog trok en zich vastzette in zijn kuiten.

Dat lees ik in een boek van Baantjer.
Zou De Cock de Dodentocht mee gestapt hebben?
Ik ken het antwoord want ik heb het boek uitgelezen.

Samenvloeiing

Samenvloeiing Leie Schelde
 (foto van gisteren)

Nederschelde (bron: beeldbank Gent)

De straat waar ik woon, was er in 200 jaar geleden nog niet. De Nederschelde, die we hier de Reep noemen was er wel. Nu is zij dicht gelegd, In september hebben we een bewonersbijeenkomst waarin de openlegging ervan zal besproken worden.
Dit terzijde ter zijde om te vertellen waarom bepaalde foto's me interesseren.
Ik heb het boek Kleurrijk uit de Gentse stadsbibliotheek geleend, en daar staan heel wat afdrukken in van aquarellen van een Hollandse militair 200 geleden.
Op de afbeelding rechts zie je dat Schelde en Leie in 1820 nog niet van kaaimuren voorzien waren. De oevers van de Nederschelde zijn bebouwd met stapelhuizen en industrie.
Op de foto links zie de huidige toestand. Rechts van de Schelde woningen en in baksteen de kapel van het Sint-Lievenscollege. Links van de Schelde het Belgacom gebouw.

Heuvelpoort

Heuvelpoort (Beeldbank Gent)

De Heuvelpoort in Gent.

Gent kende in de tijd stadsomwallingen en tolpoorten.

Dat ziet een mens soms terug in de straatnamen. 

Dit hier is een aquarel van Wynantz, uit het jaar 1820, of zo. Ik zag de afbeelding in het boek 'Kleurrijk'. Daar staat dan telkens zo een afbeelding uit het werk van Wynantz, Er staat ook telkens een foto bij van de huidige situatie, of van vorig jaar.

Want zeg nu eerlijk. In het huidig straatbeeld is van die poort weinig meer te merken. 

Volgens de begeleidende tekst waren de Charles de Kerchhove laan en de Citadellaan de grachten van de stadsomwalling van weleer. 

Gevlucht uit Gaza

Tijdens de Gentse feesten was ik op een poëziemiddag. Daar werd ik overdonderd door voordrachten van de Palestijnse dichteres Fatena Al-Ghorra.
Zij las voor uit eigen werk. Ze declameerde in het Arabisch en wist haar publiek mee te voeren in haar geweldige spirituële ervaring.
(Een van de presentatrices van Poemtata las overigens de Nederlandse vertaling voor.)
Dat was voor mij aanleiding om eens een dichtbundel van haar uit de stadsbiliotheek te ontlenen. 'Gods bedrog' is de titel.
Hier een kort fragment uit 'Wat de verteller zei'
Zet je tocht voort ook al valt de nacht
in het duister schijnt het licht
en de waarheid toont haar ivoren haren
steek je verborgen licht aan 
laat je leiden
vuurvliegjes staan zij aan zij en zoemen om je te vergezellen
loop door, ook al krijg je kippenvel van het geratel in de verte

...

¿El Bosco vive aqui?

In de bibliotheek zag ik bij het binnenkomen een boek met de titel Jheronimus.
Het is een stripverhaal. De auteur zelf noemt het een graphic novel.
In middeleeuwse stijl - correctie - in de stijl van Jeroen Bosch, tekent hij het leven van Jeroen Bosch.
De schilder van de Tuin van de Lusten, overleed 500 jaar geleden,
Naar aanleiding daarvan is er in 's Hertogenbosch een grootse tentoonstelling. Een wandelmaat van mij is er al naar toe geweest. Hij was er enthousiast over.
Het boek dat ik ontleende is waarschijnlijk ook getekend en geschreven naar aanleiding van die 500ste verjaardag.
Het is een boeiend boek. het is de moeite waard om de verschillende bladzijden te bekijken. De verschillende bizarre afbeeldingen zijn gebaseerd op een diepgaande kennis van het werk en de omgeving van de schilder uit Den Bosch.

Er zijn zo van die bladzijden bij die ik blijf bekijken, zonder ze om te slaan.
De laatste bladzijden over de dood van de schilder zijn zo beklemmend, dat ik niet eens naar de slotpagina wil gaan.