Wandelweekend

Vlaanderen zendt zijn wandelaars uit.
Verschillende van mijn wandelkennissen trekken naar de IML-tocht in Diekirch.
Anderen gaan in Ierland wandelen.
Veel van mijn clubgenoten gaan aan de Moezel wandelen.
Zelf ga ik met de trailwalkers dit weekend naar de Hoge Venen.

Wie er geen wandelweekend wil van maken, heeft ook keuze te over, al heb ik de indruk dat veel van mijn kennissen kiezen voor de Sloebertocht.
In ieder geval, als je wil wandelen, kan je een dagstapper wandelen, een knooppuntentocht, of als je liever in clubverband stapt is er keuze te over in de Marching.

Geïntimideerd

Een 66-jarige gepensioneerde is uit zijn huis verstoten. Hij werd gedwongen een verblijf te zoeken in een nabij gelegen stad. Niemand merkt hem op. Is er eigenlijk iemand die hem zoekt?
Ja, maar hij is er niet gelukkig mee.
Ondanks het feit dat die oude man verhuisd is wordt hij nog altijd bang gemaakt, geïntimideerd door iemand uit de gemeente waar hij vandaan kwam.

De schaduw van het licht

Het derde boek dat ik van de Spaanse auteur Carlos Ruiz Zafón uit gelezen heb, is "De schaduw van de wind". Eigenlijk is dit werk het eerste deel van een trilogie, waarvan ik de 2 anderen reeds gelezen heb. Maar in ieder boek wordt zodanig veel met terugblikken in de tijd gespeeld, dat het niet moeilijk is om de volgorde te verwaarlozen.
Het mag dan gaan om het kerkhof van de vergeten boeken. Het zijn boeken die ik niet zal vergeten.
Het is soms echt luguber. Geen boek dat je op een bankje onder een stralende zon in het park leest. Het is een boek voor als het slechte weer je neerslachtig maakt. Onverwezenlijkte wensen, waarheden die nooit verteld worden, uitgeschakeld zijn, en zich toch tegen de boosheid herpakken.

Kijk voor de werken van deze gerenommeerde auteur naar de website: www.carlosruizzafon.nl

Vuurtorenlamp

Op mijn boekenkast staat een vuurtorenlamp. Ze brandt niet. Het voorwerp staat er voor de sier en voor de herinnering.
Ooit heb ik de lamp van Gaby gekregen. Gaby was de vriend van mijn schoonzuster. Gaby heeft al lang geleden het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Maar door die lamp leeft hij voort in mijn herinneringen.
Vandaag was ik nog in de Fabiolalaan in Gent. Daar waar ooit de Institut Moderne gevestigd was, is nu een site van het ziekenhuis Jan Palfijn. In de palliatieve afdeling aldaar, heb ik Gaby voor het laatst gezien.
De lamp kreeg ik van hem omdat hij wist dat mijn beroepsleven met licht brengen te maken heeft. Heel mijn leven heb ik in de lampensector gewerkt.  Ik durfde zelfs zeggen: “Als wij er niet waren, en de zon was er niet”, dan leefden de mensen  nog altijd in de duisternis.
Heel wat ontwikkelingen heb ik mee gemaakt. De ordinaire gloeilamp die vroeger voor zo een 20 frank verkocht werd, zou die nog bestaan?

Urbain de grootvader van Stefan

Vanmiddag hadden we de auteur Stefan Hertmans uitgenodigd bij OKRA-Academie om over zijn boek "Oorlog en terpentijn" te praten.
Er kwam nogal wat volk opdagen. We moesten heel wat stoelen bij plaatsen.
In zijn roman herschept Stefan Hertmans het leven van zijn grootvader Urbain die gebroken uit de Groote Oorlog terug kwam.
Eigenlijk vertelde de schrijver niet zozeer over zijn boek, maar bracht hij het verhaal van zijn grootvader opnieuw. Hij belichtte ook de tijd voor de wereldoorlog. Voor de oorlog was er nog gasverlichting in de Gentse straten. De straten roken niet naar benzine maar naar paardenmest.
Hij romantiseerde het leven in de loopgraven niet, maar liet ons de modderige werkelijkheid waarin de frontsoldaten moesten leven, voelen.
En hoe de militair na de oorlog vrede vond in de schilderkunst.
En dan vertelde de schrijver ook hoe hij de cahiers waarin zijn grootvader zijn herinneringen had vastgelegd gekregen had, en hoe hij die cahiers tot een roman heeft verwerkt.
De roman "Oorlog en terpentijn" is al meermalen herdrukt, is ook in andere talen vertaald, en heeft verschillende literaire prijzen gekregen.
Na zijn relaas lieten heel wat toehoorders het boek door hem signeren.

Voor de website van de  auteur: http://www.stefanhertmans.be
Voor  activiteiten van OKRA Academie: http://www.okra.be/page?page=Ac_activiteiten

Zanger zijn is meer dan goed zingen.

Maandagavond was ik in de Bijloke. In de International Opera Academy, met name. Ik was er uitgenodigd voor een benefietconcert ten voordele van Servië. We kennen hier allemaal de schade die door de met hagel gepaarde onweersbuien zijn aangericht, hier bij ons.
In het voormalige Joegoslavië gebeurde er een veel ergere ramp. Meer dan 100.000  woningen vernield. Meer dan 1 miljoen mensen hebben door de watersnood schade geleden. 

In Gent organiseerde een groep mensen een benefietconcert, waarvan de opbrengst naar Servië gaat. Dat was in de Bijloke. Ik ken de Bijloke eigenlijk alleen maar vanwege het STAM. Ik had nog nooit beseft dat de Bijloke ook een kunstencentrum herbergt. En bij de kunsten hoort ook de muziekkunst.
De kunstenaars brachten muziek uit bekende werken, althans uit muziekstukken die mensen van mijn generatie goed kennen. En het doet deugd om de jonge vocalisten deze liederen met zoveel stem en bezieling te horen vertolken. Bariton, sopraan, tenor, mezzosopraan werden op de vleugel begeleid.
Zij brachten liederen van o.a. Rossini, Gounod, von Weber, Händel, Mozart, Lehar.
De vertolkers waren: Mirei Arai (Japan), Helene Bracke (uit ons eigenste Eeklo), Denzil Delaere (uit Deinze), Mariana Castello-Branco (uit Lissabon), Milica Ilic (Servië), Christian Lujan  (Colombia), Sarah Mc Court (Ierland) en Julia Rodriguez (Spanje).
Klik hier voor info over de International Opera Academy

Door de Gavers

Niet gehinderd door die onweersbuien met grote hagelstenen, kan ik op 2de Sinksen gerust op wandel.

Vanuit Schendelbeke vertrekt vandaag de Gaverswandeling van de Padstappers. De wandelclub uit Geraardsbergen heeft wandelingen uitgepijld voor 7, 10, 16, 22 en 32 km.
Het startlokaal is vlak bij het station. Ik kies voor de 16, want het is
al bijna 11 uur, en ik wil het niet te laat maken vandaag.
Je kent de Padstappers, en je weet welke paadjes zij in hun parcours steken. Als je bij hen gaat wandelen weet je op voorhand dat je na de tocht je schoenen zal mogen borstelen.
Ook vandaag brengt de tocht ons over leuke onverharde wegjes. In de afstand die ik gekozen heb, is de centrale rustmoment in Idegem.
Na de 2de keer dat ik daar mijn controlekaart laat afstempelen, is er maar 2,9 km te gaan.
De parcoursuitzetter heeft zijn scenario meesterlijk opgebouwd. Ik kom aan de Dender terecht en daar worden mijn wandelcollega's en ik overgestoken met een handbediend overzetbootje. Zo komen we dan in de Gavers terecht. Bij het verlaten van de Gavers hebben we dan nog een gratis bedeling. Velen laten zich de mystic goed smaken. En natuurlijk is er ook spuitwater en cola.
Vanaf hier is het geen kilometer meer naar het eindpunt van deze mooie tocht. De zon straalt heerlijk als ik de tocht beëindig.
Het was een stralende dag vandaag.
Voor mijn foto's bij Picasa, klik hier.

Oxfam Trailwalker

Deze afbeelding is nog uit 2008. Het is het voorblad van een bijvoegsel bij Het Nieuwsblad. OXFAM richtte in 2008 haar eerste trailwalk in België in.
En ik was er dat jaar bij. Ik stapte dan bij het team nummer 66 "De Doetjes".
5 jaar hebben "De Doetjes" aan de OXFAM Trailwalk deelgenomen.
Nu stap ik bij het team 27 "De Kaailopers". Volgend weekend gaan we met het voltallige stappersteam op trainingstocht in Worriken en Eupen.

Voor onze teambladzijde klik hier: team 27: De Kaailopers.
Uw milde steun is welkom.

Fijne vaderdag

Iedere tweede zondag van de maand juni is het bij ons in België, vaderdag. Dan worden de vaders in een bijzondere belangstelling geplaatst.

Bij deze wil ik mijn kinderen hartelijk danken voor de SMS-jes, de telefoontjes, de kaartjes, de cadeautjes en de bezoeken.

In de Rabotkerk heeft de gemeenschap aldaar een kaars aan gestoken met deze tekst:
voor jonge vaders en oude vaders
voor vaders die werden gescheiden van hun kinderen
en voor kinderen die opgroeien zonder vader
voor vaders overal ter wereld die hun kinderen zien lijden
voor mannen die geen vader zijn, maar voor anderen een steun met vaderlijk advies
voor wie geen goede vader hadden
voor vaders, grootvaders, overgrootvaders die niet meer bij ons zijn
maar voortleven in onze herinnering en ons inspireerden met hun voorbeeld.

Ingeloot of uitgeloot?

Pinksteren is het vandaag. Vaderdag is het vandaag. Toch ga ik wandelen, maar dan  alleen in de ochtend. Dan lijkt me de Lotelingenmars van de Wandelende Noordzeeboys een goede keuze.
Heel wat andere wandelaars stonden in het Gentse Sint-Pietersstation om de trein naar Knokke te nemen. In de startzaal viel ons reisgezelschap uit een. We kozen immers niet allen voor dezelfde afstand en voor hetzelfde wandeltempo. We wandelen voor ons plezier, en kiezen zo voor wat ons het best ligt. Voor mij was dat de 21. De grootste afstand was 32, de kleinste 6 km. Ook had de parcoursmeester afstanden van 10 en 15 km uitgepijld. Op de rustposten kwamen we zo elkaar soms tegen.
Zoals we van WNBZ gewoon zijn was de organisatie prachtig verzorgd. We werden vriendelijk ontvangen. Het parcours leidde ons eerst door het achterland naar Duinbergen, om dan echt naar de kust te trekken. De promenade was zo vroeg op de dag nog rustig. Toch al hier en daar iemand op het strand die probeerde te zonnen. In de middag zullen er dat allicht meer zijn. Wij stapten gezwind verder. We namen de tijd om de foto-panelen die de promenade sieren, te bekijken. We gingen langs Het Zoute om door de Zwinduinen te wandelen, en af en toe door de duinbossen te dwalen.
Het was een tocht met veel afwisseling. Zon, zee en strand weten ook een wandelaar te bekoren. Evenals de mooie villawijken en de duinen.
De tocht sloot ik af met een broodje met BBQ-worst, vooraleer terug naar het station te keren.

Voor mijn foto's bij Picasa klik hier.

Wij menen het

Vandaag meegedaan aan "Temse Trapt Fair" . Dat was een fietstocht in het teken van lokale duurzame voeding. Naast 2 groepen fietsers was er ook een groep wandelaars. Het OTW-team "De Kaailopers" stapte met zo een tiental wandelaars.
Het was een tocht van plus minus 15 km, met bijzondere plaatsen die in de belangstelling werden geplaatst.
Ik wil  wel enkele opnoemen:

- Oxfam-Wereldwinkel

- Biowinkel De Graal

- Velt Waasland

- Ijshoeve Heirbaut

- CSA-boerderij De Volle Grond

- Imker Geert Smet

en ook HORECA-zaken deden mee.

Voor info over de economische, sociale en ecologische pijlers van deze fair trade werking, kijk maar op de websites van de betrokken organisaties. Je moet misschien wat goegelen, maar je vind het wel. 

Voor mijn foto's, klik hier.
Nawoord: kijk ook eens naar de regio-editie van Het Nieuwsblad. Klik hier.

Voorjaar 1971- augustus 2014

"We schrijven voorjaar 1971. In de toenmalige Antwerpse hippiebuurt huurt de eerste wereldwinkel een bouwvallig pand. Het krot - want dat was het - zag er al even slordig uit als vele medewerk(st)ers. Dat hoorde toen zo. Het maakte deel uit van het 'alternatieve' imago"
Dat lees ik in een tekst van 1991.
1971 lijkt lang geleden, nietwaar? We zijn geen hippies meer, maar nog altijd komen we op voor bevrijding en rechtvaardigheid. Wij blijven solidair met de verworpenen van de aarde. Sommigen onder ons hebben het met de lijve mee gemaakt wat het betekent om verstoten te zijn.

Naast de nu ruim verbreide wereldwinkels, kennen we nu ook de OXFAM Trailwalk. Wij roepen op tot solidariteit en engagement. We durven nogal altijd uitdagingen aan.
Voor 2014 hebben zich al 288 teams voor de OXFAM Trailwalk ingeschreven. Zelf stap ik mee in het team van de Kaailopers.
Help ons in ons engagement door ons te steunen.
Klik hier voor onze team-bladzijde . Uw milde gift om mee te bouwen aan een rechtvaardige samenleving  is welkom.

Bij Gwenola

In het Bretoens Pannenkoekenhuis in de Gentse Donkersteeg geniet ik van een boekweitpannenkoek met een straffe koffie erbij.
Tevoren heb ik eerst mee geholpen in het onthaal van de Sint-Baafskathedraal.
Deze middag had ik dienst.

Vanmorgen heb ik mijn nieuw mobieltje in gebruik genomen. Dank zij een goede tip had ik gisteren een zeer goedkope smartphone kunnen kopen. Het was een weekaanbieding in de ALDI. Wel heb ik bij de installatie ergens een fout gemaakt. Ik had ineens 1.073 contacten. Dat is wat teveel. Er staat me dan ook wat te verwijderen.

Ook deze morgen moest ik ook naar de tandarts. Tijdens mijn verblijf in Spanje, was er stuk van een kies afgebroken, en dat moest nog hersteld worden.
Straks dan maar weer naar mijn residentie, en mijn belastingsaangifte invullen. Het moet er maar eens van komen. Morgen kan die dan op de post.

Bezienswaardigheden in Gent

In het webmagazine van Gent lees ik wat de top is van de bezienswaardigheden in Gent.
De cijfers zijn van 2013.
Absolute topper is de Sint-Baafskathedraal met 730.831 bezoekers.
Nummer 2 is het Gravensteen met 293.086 bezoekers.
Het Lam Gods komt ook afzonderlijk in het overzicht op nummer 4, met 146.346 betalende bezoekers.
En dit zijn maar enkele populaire trekpleisters die ik uit het overzicht haal.

Wat is er te zien in Gent? Wat is er te doen in Gent? Kijk op:  http://www.visitgent.be/ 

De kraan loopt weer

Deze dinsdag nam ik nog eens de trein naar Ieper. Mijn wandeldoel was de tocht 'Ieper Binnenste Buiten', een tocht van de Spiegelstappers. Ik nam de eerste trein na 9 uur, om mijn seniorenbiljet te kunnen gebruiken. Een beetje tot mijn verwondering zag ik geen andere wandelaars op de trein. Zouden die na de 100 km van Ieper uit gewandeld zijn?
Aangekomen in het treinstation van Ieper, kon ik met een medewerker van de wandelclub meerijden naar de start zaal. Mijn dank hiervoor.
Na een broodje met soep vertrok ik voor de 18 km. Ook 6 en 12 km waren uitgepijld. Het begin was evenwel voor iedereen hetzelfde.
Langs het spaarbekken dat Ieper van drinkwater voorziet trokken we verder. We stapten eerst buiten Ieper. De eerste rustpost sloeg ik over. Op de 2de rustpost bleef ik wel wat zitten, kwestie van mijn meegebrachte lunch met een daar gekocht soepje te nuttigen. Die rust was in De Lovie en werd hoofdzakelijk door mensen met een beperking bediend. Het was een rust waar alleen de langste afstand kwam. Veel volk was er niet.
Het parcours bleef mooi en de wandelpijlen brachten ons langs Dikkebusvijver. Het was een beetje beginnen regenen, en het anders zo drukke terras bood een verlaten aanblik. Dat het niet altijd zo verlaten is, bleek uit de vele affiches van aangekondigde evenementen. We verlieten de vijver en trokken weer het platteland in om aan het station de vestingen van Ieper te bereiken. Nu brachten de wandelpijlen ons over de vestingen Ieper binnen. In "De Spiegel" hadden we onze laatste rust. Dat is trouwens het clublokaal van de Spiegelstappers, en ik liet me een appelgebak met een koffie goed smaken.
De Spiegelstappers zijn wel een bijzonder wandelclubje. Ze houden het bescheiden. Wat een verschil met de grote massa wandelaars van de 100 km van Ieper, een paar dagen geleden.

Voor mijn foto's op Picasa klik hier.
Voor mijn foto-verhaal, klik hier.

Ooh! Ik had nog het verhaal van de waterkraan beloofd. Er stroomde geen water door. De truc waardoor het lijkt waardoor de kraan in het ijle zweeft was daardoor duidelijk zichtbaar. Onverlaten hadden een of ander schuimend product toegevoegd, waardoor de hele rotonde onder schuim kwam te staan. De watertoevoer is dan afgesloten, en het schuim is door de brandweer opgekuist. Toen ik er passeerde was de boel net hersteld en kon ik zien hoe het water weer uit de kraan begon te lopen zoals we gewoon zijn.

Op stap met een beperking

Vandaag was ik op wandel bij de Spiegelstappers van Ieper. Dat is een zeer bijzonder wandelclubje dat zich zeer sterk orienteert op mensen met een beperking.
Is het nu toeval of niet? Maar toen ik de trein terug nam, zat ook Koenraad in de wachtzaal van het treinstation. Koenraad had ook Ieper binnenste buiten gewandeld.
Koenraad en ik, Floor en Annelies hadden samen voor een artikel in de Gezond op Stap, eens de Groene Halte-wandeling in de Zwinduinen uitgestapt. De ervaringen van die wandeling vormden dan ook ons gespreksonderwerp, en we vroegen ons af hoe het artikel zou zijn dat Floor zou schrijven.
En eens in mijn verblijf gekomen, vond ik het juni-nummer tijdschrift "Gezond op Stap" in mijn brievenbus. Bijgaande foto is er een scan uit.
Lees het volledige artikel op blz 16, 17 en 18. Het tijdschrift wordt naar alle leden van de AKTIVIA-wandelclubs toegezonden.

Neem rustig de tijd

"Neem rustig de tijd" : Dit zinnetje is de opdracht die een zeker Carine als opdracht schreef in het eerste boekje over de Camino naar Santiago de Compostela, dat ik ooit gelezen heb.
Het boekje is niet gedateerd, maar het is nog in de vorige eeuw geschreven. Toen werd er nog niet geblogd. Tablets bestonden nog niet. Carine schreef iedere avond haar belevenissen weer, en het boekje dat ze daarna schreef, is daar een weerslag van.
Toen ik het las, kon ik niet vermoeden dat ik zelf nog in de ban van de pelgrimstocht naar Santiago zou geraken. Maar nu behoor ik tot de velen die al meer dan eens naar Santiago stapten.

In de ¡HOLA! 48 las ik dat er nu een website is met veel video's over de tocht naar Compostela. De link is: http://caminohaciasantiago.com/

Nieuwe smartphone

Eigenlijk wil ik een nieuwe smartphone kopen. Ik sukkel al een paar maanden met degene die ik nu heb.

Nu wil dat toestel haar SD-kaartje niet meer vinden. Foto's nemen kan ik er niet meer mee.
Ik wou dan ook naar de Base-winkel gaan om een nieuwe te kopen. Ik ben niet veeleisend, maar ik moet er wel foto's mee kunnen nemen, ik moet ermee aan internet kunnen, en kunnen facebooken. En er moet ook een GPS in zitten. Ik zit dan so wie so bij de duurdere modellen.
Nu ik gezien heb dat er in Gent op de Korenmarkt boven de HEMA een nieuwe MadiaMarkt zal opnenen, stel ik mijn aankoop toch wat uit. Misschien vind ik ginder een beterkoop model.

Als je een goede suggestie hebt, mag je me steeds een mail zenden. Klik hier.

Soete beese tocht

Dat met een soete beese een aardbei bedoeld wordt, dat weet allicht iedereen. Vandaag richtten de  Buitenbeentjes hun Soete Beese tocht in.
De startplaats was de sportzaal van Landegem. Ik was er vrij vroeg en koos voor de 32 km. Dat was de langste afstand die hun parcoursmeester uitgepijld had. Er waren natuurlijk ook kortere. De minst lange was 6 km.
Na het inschrijven en wat gebabbel in de zaal begon ik eraan. Nu ik in de stad verblijf kan ik dubbel en dik genieten van een landelijke tocht.
Eerst trok ik naar Vosselare, met onderweg onverwachte aspecten, zoals het geboortehuis van de gezusters Loveling - Gentenaars als ik weten nog altijd hoe zij 100 geleden succesvolle schrijfsters waren. Ook verschoot ik ervan dat ik ineens een boeddhistische gebedsvlag tegenkwam. De wandelpijlen lieten ons langs een boeddhistisch centrum passeren. Dat verwacht je zomaar niet op de Vlaamse boerenbuiten. Serres met aarbeienteelt, aardappelvelden, mais en hooiland des te meer.
In Vosselare hadden we een extra lus, zodanig dat we 2 keer in de rustpost aldaar kwamen.
Pas toen drong het bij mij door dat ik mij ergens moest vergist hebben. Vlak na de start was er een splitsing, die had ik over het hoofd gezien en was meteen aan de 2de lus begonnen. "Ja jong" zei Jacques "De oude dag komt niet alleen!" Ik zal hem maar gelijk geven.
Door de vergissing kwam het toevallig goed uit voor het middageten. De club verkocht frieten met stoverij in de startzaal.
Na de maaltijd kon ik dan alsnog de eerste lus stappen. Een lus met van die smalle overgroeide paadjes. Dat is na verharde wegen altijd leuk om te doen.
Om de wandeling af te sluiten kocht ik nog een bakje aardbeien, om onderweg naar mijn verblijf op te eten. Dat was wel goed om zo een heerlijke wandeldag af te sluiten.

Voor mijn foto's bij Picasa, klik hier.

30.000 boeken

De openbare bibliotheek van Gent verkoopt geregeld haar oude boeken. Er zijn soms van die boeken bij, die iemand al lang had willen kopen, en waarvan het niet gekomen is.
De opbrengst gaat naar 11-11-11.
Dit jaar vindt de verkoop plaats in:
- Het Caemersklooster voor de boeken bestemd voor de volwassenen.
- Het vredeshuis voor de kinderboeken
De verkoopdatums zijn 20, 21 en 22 juni 2014.