Gaardenier

In februari 2015 richt Euraudax Zelzate in Gent haar 25 kilometer voettocht in. Start zal weer aan de Dampoort zijn. We zullen andere stukjes van Gent laten zien. In het begin van de tocht trekken we over de Vrijdagmarkt richting Briel om dan over een nieuwe brug richting Wondelgem te stappen. Daarna gaat het langs de Westerbegraafplaats over een groen pad naar de Bourgoyen-Ossemeersen. Dat is zowat het 1ste derde van de tocht.
Roger had al de grote lijnen uitgezet. Etienne heeft al op de kaart wat meer details uitgewerkt. Ook voor mij is het nieuw, daarom wou ik dat eerste gedeelte al op voorhand verkennen, en dat heb ik vandaag gedaan.
Het parcours over de Gaardeniersbrug was totaal nieuw voor mij. Dat is een vroegere industriële site die nu totaal vernieuwd wordt. Ik heb dan ook van deze eerste verkenning genoten.
Meer nieuws over deze Euraudax-tocht zal volgen.

Lieven op wandel

2014-06-29 Livinustocht

Een aparte tocht is de tocht die door de Livinusstappers ingericht wordt.
Lopers en wandelaars worden met een autobus naar Gent gebracht, en lopen, dan wel wandelen naar Sint-Lievens-Houtem.
Dat is 31 kilometer. Het is ook mogelijk minder te stappen en te starten voor 19 km in Gontrode, dan wel voor 12 km vanuit Oosterzele.
Het is een historische tocht.
Ooit stapten de Gentenaars ieder jaar op bedevaart van Gent naar Sint-Lievens-Houtem. in de XVI-de eeuw schafte Keizer Karel die tocht af. Sinds het begin van de XXI-ste eeuw wordt die tocht alweer ingericht.
De wandeling vertrekt aan de Sint-Baafsabdij. Dat is op nog geen 3 minuten, vanwaar ik nu verblijf. Toen ik eraan kwam was er al een andere wandelaar, een Ijsetripper. Toen we elkaar goede dag zegden kwamen de autobussen uit Sint--Lievens-Houtem aan. Eerst de Livinusrunners, dan de Livinusstappers. Ik kreeg mijn enveloppe met richtlijnen en consumptiebonnetjes, en ook nog een zakje met een appel en een soort Mars.
De eerste kilometers legden we in groep af. Vanaf de Moscoubrug was de wandeling uitgepijld. Dan kon ieder op zijn eigen tempo verder wandelen en de geel-zwarte pijlen volgen. We waren in de regen gestart, maar na een kwartuurtje was dat gelukkig voorbij.
De bevoorrading was zeer goed geregeld. Soms moesten we een bonnetje afgeven, soms was het gewoon vrij. We hadden een grote rust in Gontrode en in Oosterzele.
De wandeling was mooi en afwisselend. Soms langs macadam, soms langs leuke paadjes, waarbij ik vooral een mooi stuk uit de bunkerwandelroute onthou.
De hele tocht heb ik samen met de man gestapt, die ik bij het begin tegenkwam. Het werd dan ook een babbelwandeling, waarbij we niet alleen wandelervaringen, maar ook levenservaringen uitwisselden.
Onder een stralende zon, op het einde, op de markt in Sint-Lievens-Houtem scheidden we. Hij werd opgehaald, en ik had nog ruim de tijd vooraleer ik een lijnbus naar Gent had. Ik kon dan ook in het Stamcafé en café Pallieter lang blijven zitten, om dan nog eens op de markt naar de show met halflingers te gaan kijken.
Klik hier voor mijn foto's.
Klik hier voor de website van de wandelclub.

Wandelroute HOGE WAL

Je  kent die zeshoekige bordjes wel, waarmee de provincie wandeltochten aanduidt. Elk van deze tochten heeft een peter of een meter. De peter/meter stapt geregeld de route na om te kijken of er geen borden ontbreken, of  er geen borden aan het zicht onttrokken zijn, of er geen belemmeringen zijn, kortom of iemand die de wandeltocht wil stappen voor geen onaangename verrassingen komt te staan.
Zo ben ik de peter van de Hoge Wal wandelroute. Die tocht bewandelt Ertvelde en Kluizen.
Zij vertrekt aan de sporthal De Hoge Wal gelegen tussen Ertvelde en Kluizen. De afstand is 11 kilometer. Vandaag zou ik die stappen.

Op weg van de bushalte aan de Vaartstraat zag ik al wat bordjes. Door die in tegengestelde richting te volgen kwam ik zo aan het startpunt. Bij de sporthal staat een infobord waarop de totale tocht uitgetekend is. Ook een verkorting staat er op. Ingekort is de wandelroute 7 kilometer.

De wandelroute brengt ons doorheen de bunkergordel naar Kluizen. De bunkers, in 1918 in opdracht van de Duitsers opgetrokken, zullen we ook later in de wandeling zien. Kluizen biedt wat horeca, maar als je ergens binnen wil, dan moet je vooraf wel op de openingsuren letten.
Verder langs de Schildekensstraat komen we aan het spaarbekken, dat we links van ons laten. Rustig en vredig is het hier. Als gezelschap merels, leeuweriken, haasjes en konijnen. Langs Tervenen terug, passeren we ook het biermuseum, om dan naar het hoogtepunt van de tocht te gaan: de Hoge Wal. Dat was een motte, een kunstmatige heuvel, het opperhof waar de burggraaf woonde, terwijl de gewone knechten op het neerhof leefden. Het was een houten gebouw, maar de heuvel is door de groendienst van de gemeente in ere hersteld. 

Voila, de tocht is gestapt en ik kan met een gerust hart in het systeem OSYRIS melden, dat er geen problemen zijn.
Voor mijn fotootjes klik hier.
Voor de wandelingen van toerisme Oost-Vlaanderen, klik hier.

Wandeltocht door Gent

Deze morgen was het nog eens tijd om wat schilderijen en andere muurdecoraties op te hangen. De verdienste daarvoor gaat overigens naar mijn zoon. Zelf heb ik twee linkerhanden.

Na de middag, dan mijn tocht verkend die ik op 7 juli in Gent zal wandelen. Ik heb dat aan een groep wandelaars uit Oostende beloofd. Met een tiental zullen ze afkomen. De wandeling is ruim 15 kilometer. Het is een tocht met hier en daar wat uitleg over Gentse bezienswaardigheden. Op kaart had ik het al uitgewerkt, maar in de verkenning heb ik gezien dat ik hier en daar wat moeten aanpassen, wegens bouwwerken, of open liggende straten.
De tocht omvat bekende stadsgezichten van Gent, en zal de Oostendenaars ook langs plekken brengen die ze allicht nog niet kennen.

Een aangename verrassing tijdens mijn verkenning, was dat ik nog een kennis tegenkwam, en voor een kop koffie uitgenodigd werd. Als ik zeg, dat ze ooit op hoge hakken naar Santiago gegaan is, of als ik zeg dat ze bij Euraudax verschillende gouden arenden behaald heeft, dan zullen enkelen van u wel weten wie ik bedoel.

Sint Baafs tijdens de Gentse Feesten

Als we zo als onthalen in de Gentse Sint-Baafskathedraal een rondleiding verzorgen, vertellen we over de belangrijkste gebeurtenissen.
Altijd zijn er mensen die er meer van willen weten, en dan is wat meer diepgang nodig. Die mensen hebben gelijk, en er komen dan ook enkele thematische rondleidingen.
Tijdens de Gentse Feesten zijn dat:
- dinsdag 22 juli om 11 uur over Gentenaars met een aureooltje
- donderdag 24 juli om 14u30 over Haute couture in de kerk
- vrijdag 25 juli om 11 uur over kistjes met inhoud.
Bijeenkomst steeds aan de ontbijttafel.
Als het je interesseert, je bent welkom.

In het najaar

Gisteren kwam de stuurgroep van OKRA academie Gent bijeen.
We zijn al begonnen met het jaar 2015 voor te bereiden.
Maar 2014 is nog niet afgelopen.
Hier het programma voor het najaar 2014 van OKRA academie Gent.
- dinsdag 9 september: Kijken zonder zien, omgaan met historische foto's, spreker is Gie van den Berghe
- dinsdag 16 september: Op zoek naar de Rechtvaardige Rechters, gegidste tocht o.l.v. Gerard Bauwens
- (oktober ook ontmoeting van de verschillende OKRA academisch van Midden-Vlaanderen)
- dinsdag 14 oktober: Wat doet de bank met ons spaargeld? Voordracht door Fairfin v.z.w.
- dinsdag 21 oktober: uitstap naar Lochristi voor de sierteelt

- dinsdag 4 november: Voordracht over de begraafplaats Campo Santo door Sabine De Groote
- dinsdag 9 december: koor Alegria met hun programma 'Terra!'

Opgelet! voor sommige activiteiten is voorinschrijving nodig. Voor meer info klik hier voor de kalender van OKRA.
Afgezien van enkele activiteiten die samenvallen met mijn reis naar Taiwan, Korea en Japan, zal ik er steeds bij zijn. 

Voetstap van de duivel

Zondag waren we afgesproken met de wandelaars en de supporters van het team 'De Kaailopers'. Veerle en Guy hadden op het molenveld voor het ontbijt gezorgd. Een lekker ontbijt met spiegelei, vruchtensappen, boterkoeken en koffie.
Het Kaailopersteam gaat eind augustus deelnemen aan de OXFAM trail walk, vandaag hadden Guy en Veerle een mooie wandeltocht uitgewerkt. Met zo een vijftien wandelaars stapten we door Burst, Herzele, Hillegem en Sint-Lievenshoutem. We passeerden de ruïnes van een voormalige burcht, nu geïntegreerd in een mooi park.We zagen waar de duivel zijn voetafdruk heeft nagelaten.  We stapten langs waar de Romeinen stapten, we volgden de route van waar ooit een paardentram reed. Met deze heldere dag konden we in de verte Gent zien liggen, tot en met de kanaalzone.
Twee keer  namen we een café rust. Op deze warme dag stopten we wat meer om wat water te drinken.
Het was een heerlijke wandeltocht, waarvoor we Guy en Veerle die dit op touw gezet hebben, hartelijk kunnen danken.

De nacht is gestapt.

De 3 musketiers, voor de gelegenheid versterkt met Luc en met ondergetekende, stapten de 100 km van de Nacht van West-Vlaanderen. We vertrokken vrijdagavond tegen half negen. Met zo tegen de 600 wandelaars stapten we voor de volledige 100. Het jonge volkje koos voor de 10 km. Kennissen van ons kozen voor de 21 of de 42. Alle afstanden vertrokken over hetzelfde traject. Later volgden de splitsingen. 

Het was een mooie heldere nacht. Onze zaklamp hebben we niet veel nodig gehad. De bepijling was uiterst goed, en ook de bevoorradingen onderweg waren goed geregeld.
Eens de kortste nacht van het jaar voorbij, hadden we bijna de helft van de tocht afgelegd. Het was al klaar toen we in Beernem onze eerste bagageruimte hadden. Aan de bagage, die er nog stond, te zien waren al heel wat wandelaars voor ons deze rustpost gepasseerd. Wij zijn niet bij de snelsten. Om zo een lange afstand af te leggen, is het belangrijk om aan je eigen tempo te kunnen stappen. Als groepje hebben we al dikwijls gezamenlijk gewandeld, en we kunnen dan ook ons tempo goed op elkaar afstemmen.
Nu dat het dag geworden was, konden we - dat is evident - meer genieten van het uitzicht. En de doortocht door Brugge was een hoogtepunt in de tocht. 

Er wachtte ons trouwens nog een complete verrassing. Een vroegere collega van 2 van onze medestappers had voor een extra rust gezorgd. In zijn tuin konden we aangenaam verpozen.
Zo naar het einde van de tocht maakten we de rustpauzes wat langer. We wisten immers dat we ruim binnen de tijd zouden eindigen.
Het moment dat we de aankomstzaal binnenkomen en de bel kunnen doen rinkelen, dat is een moment van pure trots en fierheid. We hebben het weer gepresteerd, en het was nog gezellig bovendien.

Een dank aan de inrichters, een dank aan het gezelschap, en een proficiat aan alle deelnemers.
Voor foto's van de tocht, kan je verschillende reeksen bekijken. Marc heeft zijn reeks gepubliceerd. Paul was er ook, en iedereen weet dat die geweldig veel foto's maakt. Ik zal niet al de wandelfotografen opnoemen. Kijk maar via beneluxwandelen of photo-marches.

Musketiers door de nacht

Marc heeft zijn foto album over de 35ste Nacht van West-Vlaanderen op Picasa gepubliceerd.
Klik hier.

Het was een lange afstand (100 km) die goed georganiseerd was.
Het was gezellig om de voettocht de stappen.

Mijn blogbericht en foto's volgen nog.

Door de Hoge Venen

Ik was mijn fototoestel kwijt. Dank zij de sympathieke steun van trailwalkers uit het Gentse heb ik sinds vanavond mijn fleece en fototoestel terug. Hartelijk dank voor de bekommernis.
De foto's heb ik ondertussen op Google+ geplaatst. Klik hier voor het fotoverhaal.

Het was aangenaam om de training voor de OXFAM Trail Walk mee te stappen. We hebben er van geleerd, en we hebben kunnen kennis maken met onze medewandelaars uit de andere teams.

Voor de OXFAM Trail Walk, klik hier.

Waar zijn de kastanjebomen?

Aan de inschrijftafel

Woensdag vandaag. Nu eens weer naar Zottegem waar de Egmontstappers hun midweektocht inrichten. De wandelclub doet dat iedere maand, telkens vanuit een andere deelgemeente van Zottegem. Vandaag is de start in Zottegem zelf, in de voetbalkantine op de Kastanjelaan.
Deze morgen ben ik al van dienst geweest om toeristen te ontvangen en wat wegwijs te maken in de Gentse Sint-Baafskathedraal. Vanmiddag is het wandelen. Het wordt een tocht van 14 km

De Kastanjelaan
zonder kastanjebomen

Van het station gaan we naar de startplaats langs de Kastanjelaan. Maar al de kastanjebomen zijn verdwenen. Hopelijk wordt dit snel weer een mooie laan.
In de kantine van de voetbal is de inschrijving. Het doet me wat raar dat ik zoveel wandelkennissen ontmoet, die hun tocht al gestapt hebben. Het is immers rond 2 uur. Het gebeurt niet veel dat een ochtendwandelaar als ik pas in de middag een wandeltocht start.
Bij de inschrijving krijgen we een oranjesapje mee. Dat betekent drinken voor onderweg en wat energie, 53 kcal om precies te zijn.

Het eerste traject van 7,6 km brengt ons door licht glooiend landschap en o.m. de Steenbergse bossen naar Erwetegem. In dat deeldorpje hebben we de rust in zaal De Gilde. De mensen die voor een langere tocht gekozen hadden, doen hier een extra lus, die naar men me vertelt de moeite waard is. Maar ja ... Als ik die zou willen stappen, had ik mijn wandeling vroeger moeten beginnen.
Via een traject van 7.3 km keren we naar de start in Bevegem terug. Ik dacht dat ik al hele stukken van Zottegem en er rond kende. Toch weet de parcoursmeester weer te verrassen door ons langs wijken te laten trekken, waar ik nog nooit door gestapt was.

14 km is een tocht voor pannenkoekenstappers. Om de tocht af te sluiten at ik dan ook een overheerlijke pannenkoek bij mijn koffie.
En dan was het weer tijd om richting treinstation te gaan. 

Job

Job staat hier niet als Engels woord voor werk, maar voor de Hebreeuwse man. Zijn problematiek was het onderwerp van onze GBL-groep van eergisteren.
GBL staat voor Geloof, Bijbel en Leven. Het is een praat-, bezinnings- en gebedsgroep. Er zijn verschillende van deze groepen actief in het dekenaat van Evergem. Elders allicht ook.
We komen bijeen in Assenede.
Hoewel ik niet meer in Zelzate woon, blijf ik naar die bijeenkomsten gaan.
Maandag startte een nieuwe reeks met thematische bijbelgedeelten.
Thema in onze groep was "In het onbegrijpelijke lijden een zin ervaren."
En als bijbeltekst kwam het boek Job aan bod.
Je herinnert je allicht die man. Maar weet je het niet meer, kijk dan eens in de WIKI.

Levenseinde kaart

Niet dat ik van plan ben om dood te gaan, maar ik vul toch maar alvast een levenseindekaart in.
Je weet maar nooit.
Ik vul de kaart in.  Lamineer de kaart nadien, en steek de kaart dan in mijn portefeuille.

Trainingsweekend OXFAM Trail Walk

Het weekend van 13 tot en met 15 juni 2014 was het trainen geblazen. We bereiden ons immers voor om eind augustus de OXFAM Trail Walk van 100 km mee te stappen.

Het team waarin ik stap was voltallig aanwezig. Ik stap met de Kaailopers. Voor de gelegenheid was ons team ook versterkt met Jan Adams, die vorig jaar met ons team mee stapte, en ook dit jaar mee doet, evenwel in een ander team.

VRIJDAG

De vrijdag kwamen we aan. We hadden voor het openbaar vervoer gekozen. Met de trein naar Verviers, dan met een autobus van de TEC naar Bütgenbach, en dan nog een 20 minuten te voet om Worriken te bereiken.
Na het avondmaal woonden we de voorlichtingssessie bij. Voor de meerderheid van de aanwezigen is het de eerste deelname aan de tocht. Maar wij die al deelgenomen hebben, staken er ook nog wat van op.

ZATERDAG

Om 6u20 al aan de ontbijttafel. Daar maakten we ook onze picknick klaar, om dan om 7 uur naar Eupen te vertrekken. We zouden vandaag  50 km stappen. Onze start was in Kettenis.  We waren met zo een 130 deelnemers op deze trainingstocht. Einddoel was Botrange, het hoogste punt van België.  Iets na 8 uur vertrokken we.  We zouden de 50 km in 11 uur stappen. Over goed begaanbare wegen was het tempo vrij hoog. Op de pittige, moeilijke wandelwegjes lag het tempo vanzelfsprekend een stuk lager. En er zaten wat van die stukken in.  Een paar deelnemers moesten jammer genoeg voortijdig de tocht verlaten. Maar je mag je zelf niet overschatten.  En er lessen uit trekken voor de echte trail walk.
In Mützenich namen we een lange rust. Je ziet uit de naam van het dorp dat de route voor een gedeelte in Duitsland loopt.
De tocht vervolgde. In Sourbrodt hadden we zo een 40 kilometers gestapt. Er wachtte ons nog een moeilijk gedeelte. De achterblijvers bleven hier, en zouden opgepikt worden. De kop en het grootste gedeelte van de groep stapte de laatste 8 kilometer, door de Hoge Venen, naar Le Signal de Botrange. Het was ons gelukt. Ondanks de soms moeilijk begaanbare wegen hadden we de 50 kilometer in 11 uur gestapt. Bij die 11 uur is dan 1 ½ uur rust inbegrepen.

s’Avonds na de warme maaltijd gingen de mensen die de zondag zouden meestappen, vroeg naar bed.

ZONDAG

De zondag waren we met zo veel niet meer. Het zou alleen een wandeling in de ochtend worden. Een kleine 20 km van Botrange naar Drossart. We begonnen in de nevel, en de nevel zou ons een hele tijd doorheen de Hoge Venen gezelschap houden.  Het was een tocht volledig om de Hoge Venen. Het stuk langs de Helle was het moeilijkste. Maar ook dat ging gelijk niets. Een heerlijke tocht, en we waren een kwart nuur voor de autobus ons zou oppikken al bij het eindpunt voor de zondagse voettocht.

Na een maaltijd konden we ons dan huiswaarts begeven. En ik had geluk. Ik kon meerijden met andere wandelaars uit Gent. Ik wil hen dan ook hartelijk bedanken. De zondag is het openbaar vervoer beperkt, en zo was ik een paar uur eerder weer in mijn verblijf.

Wat hebben we geleerd?

Na deze training kunnen we gerust zijn. We zullen de 100 km trailwalk aan kunnen.

We moeten wel nog wat trainen om ons tempo aan elkaar aan te passen.
En ten 2^de we moeten ook op onze voeding letten. Maagproblemen, een pijnlijke rug en spierkrampen kunnen we op de echte tocht best missen.

Kwartels in Wachtebeke

Zondag 22 juni richt de wandelclub "De Kwartels" haar zomerwandeling in  te Wachtebeke.
Ik was in het weekend op stap met mensen uit Temse, en de wandelclub van aldaar trekt er als busreis heen. Zij zullen er genieten van een wandeling.
Parcoursmeester Ronald zal er voor zorgen dat de wandelaars langs veldweggetjes en lommerrijke boswegen kunnen stappen. Het Kloosterbos en het Heidebos zitten in de tochten.
De afstanden die uitgepijld zullen worden zijn: 7, 14, 20 en 30 km.
Bij de Kwartels is het goed wandelen. Voor meer info op de website van de club klik hier.
Openbaar vervoer: Vanuit het Gentse lijnbus 76, vanuit Zelzate of Lokeren lijnbus 49. Let op de dienstregeling. Het is zondagsdienst!

Eerste stempel

Jozef Maenhout kreeg zijn eerste stempel in zijn credential-boekje. vanavond na de Eucharistieviering in de Gentse Sint-Jacobskerk. De fietser is van Sint-Jan-in-Eremo, en verkoos zijn fietstocht naar Santiago de Compostela van aan de Gentse Sint-Jacobskerk te starten.
Met het parochiaal Sint-Jacobslied namen we van hem afscheid.
Hij zal fietsen over Vézelay en nadien via Lourdes. Daar zal hij een of enkele dagen blijven bij de OKRA-bedevaarders uit Eeklo, Maldegem en nabijheid. Die zijn dan net op Lourdes-bedevaart.
Dan fietst hij verder om via Saint-Jean-Pied-de-Port over de Pyreneeën te rijden. Vandaar volgt hij dan verder de Camino Frances.
Mocht hij op 25 juli al terug zijn, dan zal hij op die vrijdag in de Sint-Jacobskerk over zijn wedervaren vertellen. En die dag valt net in de Gentse Feesten.

Wandelweekend

Vlaanderen zendt zijn wandelaars uit.
Verschillende van mijn wandelkennissen trekken naar de IML-tocht in Diekirch.
Anderen gaan in Ierland wandelen.
Veel van mijn clubgenoten gaan aan de Moezel wandelen.
Zelf ga ik met de trailwalkers dit weekend naar de Hoge Venen.

Wie er geen wandelweekend wil van maken, heeft ook keuze te over, al heb ik de indruk dat veel van mijn kennissen kiezen voor de Sloebertocht.
In ieder geval, als je wil wandelen, kan je een dagstapper wandelen, een knooppuntentocht, of als je liever in clubverband stapt is er keuze te over in de Marching.

Geïntimideerd

Een 66-jarige gepensioneerde is uit zijn huis verstoten. Hij werd gedwongen een verblijf te zoeken in een nabij gelegen stad. Niemand merkt hem op. Is er eigenlijk iemand die hem zoekt?
Ja, maar hij is er niet gelukkig mee.
Ondanks het feit dat die oude man verhuisd is wordt hij nog altijd bang gemaakt, geïntimideerd door iemand uit de gemeente waar hij vandaan kwam.

De schaduw van het licht

Het derde boek dat ik van de Spaanse auteur Carlos Ruiz Zafón uit gelezen heb, is "De schaduw van de wind". Eigenlijk is dit werk het eerste deel van een trilogie, waarvan ik de 2 anderen reeds gelezen heb. Maar in ieder boek wordt zodanig veel met terugblikken in de tijd gespeeld, dat het niet moeilijk is om de volgorde te verwaarlozen.
Het mag dan gaan om het kerkhof van de vergeten boeken. Het zijn boeken die ik niet zal vergeten.
Het is soms echt luguber. Geen boek dat je op een bankje onder een stralende zon in het park leest. Het is een boek voor als het slechte weer je neerslachtig maakt. Onverwezenlijkte wensen, waarheden die nooit verteld worden, uitgeschakeld zijn, en zich toch tegen de boosheid herpakken.

Kijk voor de werken van deze gerenommeerde auteur naar de website: www.carlosruizzafon.nl

Vuurtorenlamp

Op mijn boekenkast staat een vuurtorenlamp. Ze brandt niet. Het voorwerp staat er voor de sier en voor de herinnering.
Ooit heb ik de lamp van Gaby gekregen. Gaby was de vriend van mijn schoonzuster. Gaby heeft al lang geleden het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Maar door die lamp leeft hij voort in mijn herinneringen.
Vandaag was ik nog in de Fabiolalaan in Gent. Daar waar ooit de Institut Moderne gevestigd was, is nu een site van het ziekenhuis Jan Palfijn. In de palliatieve afdeling aldaar, heb ik Gaby voor het laatst gezien.
De lamp kreeg ik van hem omdat hij wist dat mijn beroepsleven met licht brengen te maken heeft. Heel mijn leven heb ik in de lampensector gewerkt.  Ik durfde zelfs zeggen: “Als wij er niet waren, en de zon was er niet”, dan leefden de mensen  nog altijd in de duisternis.
Heel wat ontwikkelingen heb ik mee gemaakt. De ordinaire gloeilamp die vroeger voor zo een 20 frank verkocht werd, zou die nog bestaan?