Canisvliettocht

Foto uit de reeks van Ronny en Linda

Het wandelen in clubverband heb ik leren kennen vlakbij mijn deur.
Een kennis van mij wist dat ik graag wandel en nodigde mij uit om bij een wandelclub eens een wandeltocht mee te maken.
Het stond me geweldig aan en ik ben dan ook blijven wandelen in club verband.
De betrokken wandeltocht was de Canisvliettocht. Nu al meer dan 10 jaar geleden heb ik die tocht nog nooit overgeslagen.
Ik hielp mee of ik wandelde mee.
Vandaag was het mee wandelen.
De wandeling is ook gekend om de parking met veel parkeerplaatsen.
De tocht zelf omvatte een mooie doortocht langs het opgevuld kanaal om dan in Nederland de Canisvliet te bereiken. De Canisvliet is een voormalige Schelde arm die nu dank zij mensen uit Sas van Gent en Zelzate van de industriële bezetting gespaard is gebleven.
De Baekermat in Westdorpe boodt ons een rust.
In mijn geval twee keer.
Via de Canisvliet stapten we naar de zuidkant van Zelzate. In de inrichting Sint Jan Baptist hadden we nog een rust vooraleer weer naar de startplaats te stappen.

De tocht is in details al dikwijls aangepast. De essentie is gelukkig nog altijd de Canisvliettocht, waar het heerlijk wandelen is.

In Palfijn

Onverwachts en eensklaps kwam ik ongelukkig te val.
De politie kwam erbij.
De twee agenten raadpleegden hun commissaris. Toen die vernam welke medicaties ik neem, nam die man het besluit me maar De Palfijn te laten brengen. De Palfijn is een ziekenhuis in Gent.

NAAR DE SPOED

Aan tal van toestellen wordt je gebonden en ingeprikt
's Morgens werd ik dan met een rolwagen naar deskundigen gebracht waarvan ik de naam niet kan onthouden
Gelukkig bleek er niet veel aan de hand. En zo kon ik al vroeg naar mijn flat gaan.

Je mag niet

Ik verblijf nu eenmaal in de Gentse feesten zone.
En dan zie ik van die borden PARKEREN VERBODEN.
Voor de deur van mijn flat dan nog wel.

Nu ja geen zorg.
Geen bezoek betekent dat ik de achterstand in mijn briefwisseling kan weg werken.

Gisteren heb ik nog een rekening betaald, die al weken op mijn bureau lag.

Paaltjes

Zie je soms paaltjes?
Links dan wel rechts?
Het gaat hem dan om wandelroutes
(Fietsen routers kan ook trouwens.)
Die routers hebben peters en meters
Een van deze wandelpaden zal ik eerstdaags nalopen.

Gewoonte om gelukkig te zijn.

De foto heb ik genomen in Korea
De tekst heb ik uit een boek over mindfulness

Stapels post

Een centimeter of zo steekt nu in mijn brieven bus.
Op reis gaan is aangenaam
Evenwel moet  ik nog een en ander - een hele stapel post -  door nemen.
Stuur a.u.b. een herinnering mocht ik wat over het hoofd gezien hebben.

---

Nawoord op 17 juli .... Mijn stapel elektronische post is stilletjes weg gewerkt. .... Maar de gewone post heeft zich nu nog verder opgestapeld. Ik vrees dat het ondertussen al 7 cm hoog is. Maar afin, vroeger kon ik snel werken. Met de nodige tijd krijg ik die correspondentie ook wel weg gewerkt. 

Viert een goede Gentse feesten, ik heb nog te veel werk om er bij te zijn.

Mini vliegjes

Vakantie.
Ben ik nu meer dan een week niet in mijn flat geweest.
Toch vliegt er een massa van die kleine fruitvliegjes rond.
Die kleine schepsels doen geen kwaad maar het is wel hinderlijk.
Nochtans was mijn verblijf de namiddag voor ik vertrok grondig gereinigd.
Zou het aan de temperatuur liggen?
In Ierland was het 15°.
Toen ik in de nacht in Gent terug was, zag ik op de thermometer van een apotheker dat het 31° was
De anti-insectide spuitbus heb ik heel wat in de hand gehad, vooraleer in bed te gaan.

Thuiskomst

Terug naar het thuisland geraken brengt soms tegenslagen mee.

Vertraging in Dublin.
Waarom het vliegtuig 40 minuten vertraging had weet ik niet.
Maar uiteindelijk mochten we toch aan schuiven.

Vertraging in Zaventem.
Er was geen machinist. 30 minuten wachten.

Natuurlijk wel goed terug naar Gent geraakt.

Vierde dag

De 4de dag van de wandeltocht in het Ierse Castlebar is afgelopen.
Straks nog de ceremonie protocollaire.
Morgen reizen we terug naar België.

De 3de dag van de 4 days'walk

Vandaag koos ik voor de tocht van 20 km.
Die bracht ons vanuit Castlebar langs smalle wegjes langs het landschap van Turlough.
We waren met een goed gezelschapje en hebben heerlijk genoten van de bergen in de verte en de meren in de nabijheid.

Tweede wandeldag in Castlebar

Voor deze 2de wandeldag hield ik het simpel. Ik koos voor de 10 km over de weg.
Ierland is een mooi land.
We hebben onze ervaringen kunnen delen.

Bezemwagen

Op onze tocht door de velden en meersen nabij Castlebar, kwam ik nadat we de windmolens gepasseerd waren in de problemen.
Ik geraakte niet meer vooruit. Als er een put was viel ik erin. Ik struikelde meer dan ik stapte.
Gelukkig waren er Ronny en Dirk die me ondersteunden en hielpen tot wanneer we weer op begaanbare paden kwamen.
Daar kon ik dan met de bezemwagen mee rijden naar de start.
Hartelijk dank aan de mensen die me geholpen hebben.

Het geeft wel een apart gevoel zo in een auto al de wandelaars voorbij rijden. En velen die wisten dat ik ook een deelnemer was zwaaiden toch even met sympathie.

Ramble in Castlebar

Castlebar ligt in Ierland.
Donderdag koos ik voor de ramble. Dat is een moeilijke voettocht over terrein waar geen wegen of paden liggen. 24,5 km over delen die vrijwel onbegaanbaar zijn.
Vrijdag kies ik voor een tocht die wel begaanbare wegen volgt.
Tot morgen.

Vrijtekening

Vrijtekening : informatie op deze bladzijden is informeel. Het is geen officiële informatie en kan geen aanleiding geven tot enige aanspraak jegens de auteur, verstrekker of de erin vernoemde personen. Disclaimer: Information provided here is 'tel quel'. The pages may contain errors and mistakes. The content is not official  and does not gives rise to any claim against the author,  provider, or persons who are mentioned in the pages. If you see an error please send me a mail. I will investigate your remark.

Nog een vrijtekening: Op verschillende bladzijden laat ik tekstfragmenten en koppelingen zien. Mensen zijn verschillend. Sommige mensen vragen om een koppeling, maar langs de andere kant heb ik begrepen dat sommigen zich in hun rechten aangetast voelen, als er een koppeling naar hun webstek, of naar een deel daarvan, wordt gelegd. Mocht dit zo zijn, mijn excuses en stuur me een berichtje om het betrokkene te verwijderen. Zelf eis ik hier nergens auteursrechten, copyrights, of andere elementen van intellectuele eigendom op.

En het is waar, ik beken het. Dit werk met de bladzijden die het omvat, kan niet op tegen de genegenheid en de welwillendheid, van U, die bereid bent om het te lezen. Maar ik wou toch ook niet verzuimen U die informatie te onthouden.

Met St.Lieven op wandel

Ieder jaar stappen de Livinusstappers de historische tocht van de Gentse St.Baafsabdij naar Sint-Lievens-Houtem.
Sinds ik weet dat die tocht bestaat, sla ik die niet meer over.
De tocht grijpt terug naar de bedevaart van Gent naar Sint-Lievens-Houtem. Indertijd, in de 16de eeuw is die bedevaart door Keizer Karel afgeschaft.
De volledige tocht is 31 km. In verband met  busvervoer en bevoorrading is voorinschrijving verplicht.
Ik kies voor de volledige tocht. Het is echter ook mogelijk om uit Gontrode of Oosterzele te starten. Die afstanden zijn. Dan respectievelijk 19 en 12 km.
Naast de Stappers zijn er ook de runners. Hun en ons traject lopen op verschillende plaatsen samen.
De runners zijn sneller dan de walkers. Aankomen doen we allemaal

Gentse Euraudax in 2016

Beste Euraudaxers,
hou dinsdag 16 februari 2016 vrij.
De kans is vrij groot dat we dan we een 25 km schelp-wandeling in Gent maken.
De formule zou zijn zoals jullie van me gewoon zijn. Het parcours zou deze keer vanaf de Dampoort richting Rosebroeken gaan, om zoals gebruikelijk via het centrum van Gent te eindigen.

Attentie! Dit is nog maar een voorstel. Het is nog niet behandeld in de kalendercommissie van Euraudax, Naderhand moeten we nog de goedkeuring van AKTIVIA afwachten.

Ik wou het echter alvast al laten weten.

De foto hier linksboven is niet typerend voor een Euraudax-tocht. Euraudaxers wandelen nooit alleen. De foto komt uit de tentoonstelling 'Karakterkoppen' die nog te zien is in het Guislain tot 17 september 2015. 

PPP

Psychiaters, patienten, portretten.

 Deze middag nam ik nog eens de tram naar het Guislain museum met de bedoeling de tentoonstelling 'Lichtgevoelig' te bezoeken.
Ik was verrast door de andere tentoonstellingen die er plaats vinden.
De tentoonstelling onder de titel 'Condemned' is luguber. Robin Hammond, een fotograaf uit Nieuw-Zeeland brengt er de wreedheden van Soedan en andere landen ten zuiden van de Sahara in beeld. Mensen die vast geketend leven. Stemlozen die moeten leven in vervallen gevangenis cellen. Muren vol bespat met bloedspatten van executies. Van die tentoonstelling hou je geen goed gevoel over. Het is vreselijk. 

Een andere tentoonstelling die ik niet verwacht is 'Facing Japan'. 10 getalenteerde Vlaamse fotografen stellen er hun werk ten toon. De foto's tonen een Japan dat ik niet ken. Ik was er nochtans vorig jaar.

Maar ik weid maar uit.
Ik kwam voor de tentoonstelling 'Lichtgevoelig'.
De psychiatrie is in de 19de eeuw ontstaan, De fotografie ook. Het een heeft niets met het ander te maken.  Oorzakelijk hebben ze niets met elkaar te maken.

Evenwel hebben ze elkaar gevonden. De instituten wilden hun werking naar buiten brengen. Fotografen werden geïntegreerd door de gezichten en houdingen van de zwakzinnigen. 

De patiënten zelf bleven niet achter en namen ook foto's. 

Het was toen nog niet de tijd de tijd dat iedereen met zijn mobieltje foto's nam. Sommigen platen die lichtgevoelig vast gelegd zijn, zijn ware kunstwerken. 

Kom ook eens kijken: http://www.museumdrguislain.be/

Grow, eat, share

Vorige week hadden we in de Horizon een groepsgesprek over de bewegings- en voedingsgewoonten bij senioren.
Bij mij was de boodschap dat ik veel te weinig fruit en groente eet.
En om het gesprek kracht bij te zetten, kregen verschillenden van ons meteen een fruitmand mee.

Deze middag kon ik niet in de Horizon eten. Ik was naar een vergadering waarvan ik op voorhand weet dat het altijd na 12 uur gedaan is. In de Horizon wordt de soep al om kwart voor twaalf opgediend, Voor vandaag moest ik dus naar een ander eet adres uitkijken.

De gedachte dat ik meer fruit en groente moet eten, zette er me dan toe aan om naar de Avalon, een vegetarisch restaurant vlakbij het Gravensteen te eten. Een medewandelaarster, die me kent van de OXFAM Trailwalk had me gisteren dat etablissement aanbevolen. 'Grow, eat, share' is trouwens de baseline van dat bedrijf. Wat groeit eten we, en wat we eten delen we.

De dagschotel bestond hoofdzakelijk uit linzen en rijst en dat werd dan met verschillende groenten gegarneerd. Lekker en mooi gepresenteerd.
Het heeft me gesmaakt.

Zomertocht werd regentocht.

De zon schijnt zo mooi nu ik dit om 15 uur schrijf. Deze morgen was het anders.
Ik had Laarne uitgekozen om te wandelen. De KWB aldaar richtte er haar zomertocht in.

De weerman had een herfstige dag voorspeld.
Maar om daarvoor binnen te blijven zitten, dat paste me niet. De rest van de week heb ik andere dingen te doen.

Het was rustig in de startzaal. Het slechte weer had blijkbaar veel wandelaars tegen gehouden.
Het regende wel, maar het goot niet. Dus de paraplu open en op stap.
Eerst koos ik voor lus A, die ons onder meer langs Wetteren (het Prullenbos) bracht.
Na een soepje met een hot dog dan lus B, die in Laarne bleef.
Een leuke lus, waarbij de ergste modder en de plassen te ontwijken waren.

Niet veel volk op de tocht, maar om een boutade gebruiken: de afwezigen hadden ongelijk.

Vriendenwandeling in Burst

Zondag 21 juni nam ik de trein naar Burst. Aan het loket vroeg ik zo een schema om te weten hoe ik dat dorpje zou kunnen bereiken en waar ik moet overstappen, wat de vriendelijke loketbediende me ook gaf.
Eens aangekomen bij onze gastheer en -vrouw kregen we een heerlijk ontbijt.

En zo gesterkt konden we aan onze 25 km wandeling beginnen. 

's Morgens onder een bewolkte hemel waren het vooral kerkwegels en leuke doorsteekjes.

Na de lunch brak de zon er door en we bewandelden het glooiende landschap. 

Er waren een paar mensen bij die het wandelen niet gewoon zijn. Gelukkig was er een bezemwagen voorzien.

Tijdens en na de tocht hadden de Kaailopers onder ons nog overleg in verband met de te volgen strategie en tactiek op de OXFAM Trailwalk van eind augustus. We zijn er nog niet uit maar dat zal niet lang meer duren. Problemen zijn er om opgelost te worden nietwaar? 

En bij aankomst konden we nog genieten van een hapje en een drankje. 

Deze langste dag van het jaar was wel een bijzonder mooie dag.