WAPU

Wandelen in Puurs

Wandelclub IBIS richt haar driedaagse in.

Vandaag de eerste dag.

Dus nam ik de trein naar Puurs.

Van Gent Dampoort naar Sint Niklaas en aldaar overstappen op de trein richting Leuven.

De tocht heb ik kort gehouden: 4 km.

Het was bewolkt, zelfs een beetje regen, maar dat kon de wandelpret niet bederven.

Hoevetocht

Ieder jaar in het weekend voor de dodentocht richt wandelclub IBIS een wandel 3 daagse in.
Vrijdag, zaterdag, zondag.
Vandaag was ik erbij. De wandeling op de tweede dag draagt de naam 'hoevewandeling' .  Zij wordt met gele pijlen aangegeven. Wij zagen nog wat blauwe pijlen van de bloemkoolwandeling op dag één. De wandeling op zondag wordt door rode pijlen aangegeven.
Bij de inschrijving koos ik voor de 21 km. De tocht is evenwichtig opgebouwd: 4 trajecten van zo een 5 km en 3 rustposten.
Het eerste traject bracht ons doorheen een groen, ruig gebied. Dan passeerden we een wijngaard en veel akkers met bloemkool, prei en andere groente. In de voetbalkantine te Oppuurs hadden we een eerste rust. Ik kon niet nalaten te denken dat velen hier volgende week ook zullen zijn in de  doortocht van de Dodentocht. Daar volgde een plaatselijke lus. De eerste keer was ik niet blijven zitten. De tweede na zo een tiental kilometer gestapt te hebben, nam ik wel een pauze.
Het derde traject was weer pico bello. Die eindigde in Liezele in Schemelbert, een hof met leuke brugjes en water.
Er was zelf een zanger die ons met zijn muziek aan het toetsenbord verblijdde.
Het vierde stuk bracht ons weer naar Puurs. Gezellig doorheen een rommelmarkt. Een mevrouw vroeg me of we wel goed op weg waren. ZE was zodanig naar de koopwaar aan het kijken dat ze de pijlen niet zag. Toen ik er een aanwees, en ook een vervolgpijl was ze gerustgesteld.
Het was een mooie zomerse tocht.
Puurs en Oppuurs doen we ook aan in de dodentocht. Wat IBIS kan en de dodentocht niet is ons langs landelijke paadjes doen wandelen. Dat charmeert me in deze wandeltocht van IBIS. 

Voor enkele visuële indrukken, klik hier. 

Zonnige wintertocht

Wat een mooie dag vandaag. Echt een dag om buiten te zijn.
Ik was niet de enige die dat dacht. Veel mensen wilden wandelen.
Om 10 uur kwam ik in de startzaal aan. De inrichtende club had 2 inschrijftafels voorzien, en toch was er een wachtrij. Meerdere mensen hadden voor IBIS gekozen op deze zondag.

Het werd een mooie tocht op een bevroren ondergrond en onder een stralend winterzonnetje. 

Gedeelten van ons parcours komen overeen met passages van de Dodentocht. Ik sprak met wandelaars van wie het vandaag de eerste georganiseerde wandeling was. Zij stapten die als voorbereiding op die Dodentocht. Ik ontmoette ook mensen die met de inrichting van de Dodentocht betrokken zijn. Er zouden al 9.000 inschrijvingen zijn. Als je mee wil stappen, wacht niet te lang om je in te schrijven. Er is in 2018 een grens van 13.000 wandelaars. 

Op zo een winterwandeling van IBIS kunnen we langs stukken natuur stappen, wat het wandelen toch plezanter maakt. Het mooiste zelf vond ik de doortocht langs de Oppuurse Heerlijkheid.

Voor wat beeldindrukken genomen met mijn mobieltje, klik hier. Ik ben verschillende wandelkennissen tegen gekomen, die heel wat beter kunnen fotograferen dan ik. Ik zal dan ook op internet kijken wat zij zo al gefotografeerd hebben. 

Middelpunt van Vlaanderen

OXFAM Trail Walkers 

Middelpunt van Vlaanderen

Zaterdag 2 augustus is de 2de dag van de wandeldriedaagse van IBIS uit Puurs. Vandaag ook neemt Joost afscheid van zijn familie en vrienden. Verleden zondag is hij na een lange strijd tegen een wrede ziekte ontslapen. Mijn wandeling vandaag draag ik dan ook op aan hem, en aan hen die hem genegen zijn. 

IBIS zorgt vandaag voor een natuurwandeling op zijn mooist.
We trekken langs charmante veldwegels. Ik heb gekozen voor de 42 km.  In ons parcours passeren we het geografisch middelpunt van Vlaanderen. En we komen zelfs een geel konijn tegen. Mooi in de tocht is ook een traject van een goede 7 km dat ons door een waterwinningsgebied loodst. Ook zie en babbel ik met veel wandelaars, die zich op de Dodentocht voorbereiden. De uitpijlers voor de Dodentocht zijn trouwens al bezig met de pijlen te hangen, voor de eraan voorafgaande fietstocht.
Een beetje jammer vind ik dat de laatste rustpost niet langer in het fort van Liezele zelf is. Een van de charmes van de tocht is daardoor verloren. Maar gelukkig heeft de wandelclub daarvoor een mooi en ruim alternatief voorzien, en we passeren het fort en de schansen toch wel. 

Het is vandaag ook wat het weer betreft een heerlijke wandeldag. Het is nu echt wel zomer.
Hopelijk blijft het nog een paar dagen zo.
Aanhangsel:
Op de foto linksboven, drie trailwalkers van verschillende teams, die elkaar toevallig op de eerste rust treffen, en dan ook een eind samen wandelen.
Inschrijven voor de trailwalk editie 2014 kan niet meer. Maar sponsoren kan natuurlijk wel, en is welkom. Als je op de T.V. ziet wat er allemaal gebeurt, weet je dat OXFAM je steun goed kan gebruiken.
Wil je dat doen door het team waarin ik mee stap te sponsoren. klik dan hier. Je komt dan om de teambladzijde van team 27, het team van de Kaailopers terecht. Daar kan je op de "SCHENK"knop klikken, en dan wijst het vanzelf uit, hoe je je gift kan doorzetten. Dank alvast. 

Bloemkool

Deze middag nam ik de trein naar Puurs. Wandelclub IBIS richtte er haar bloemkolentocht in. Rond half drie kon ik aanzetten voor de 21 km. Goed dus voor zo een 4 uur wandelplezier.
De keuzes waren 4, 10, 26 of 21 km. Al de afstanden werden vanuit de CC De Kollebloem doorheen een landelijk traject gestuurd. We bewandelden de riviervallei door Bornem, op een manier waarop dat in de Dodentocht, door haar eigen massaliteit niet mogelijk is. IBIS kon smalle paadjes uitkiezen. De maïs staat hoog. Op boomgaarden zag ik al perenplukkers aan het werk. In Eikenvliet hadden we de centrale rustpost. De 16 en de 21 hadden hier een extra lus. Die van de 21 was langer dan die van de 16, en bracht ons langs de oever van de Rupel, om dan langs Wintam terug te laten keren naar Eikevliet. Ondertussen had ik een wandelmaat ontmoet en samen wandelden we verder. Iemand vertelde me dat er nog wandelaars van mijn wandelclub waren, maar die waren mij voor.
Het laatste traject bleef puur natuur. Het landelijk is heerlijk voor iemand als ik, die nu een stedeling geworden is. Langs het domein Coolhem, het natuurgebied De Moeren en het dorpje Kalfort bereikten we weer Puurs.
Daar kon ik dan ook mijn clubgenoten ontmoeten. Ze waren nog niet naar huis, en zo konden we wat bij praten. Klik hier voor de foto's van René.

Het was gezellig in de zaal. Toen ik naar het uurwerk keek, zag ik ineens, dat de tijd voorbij gevlogen was, en ik mocht me nog reppen om de trein van 19 uur te halen.