Bidprentjes

Terwijl ik zo al mijn verzamelingen aan het bekijken ben, stelt zich de vraag: "Welke hou ik aan? Welke doe ik weg?"
Bij de wijkers hoort Magic the Gathering.
Bij de blijvers hoort mijn verzameling postkaarten en doodsprentjes van Zelzate. 
Meer zelfs, die ga ik weer eens in orde brengen, een klapper van maken en eventueel verder uitbreiden. 
Zo maakte ik vandaag een hele trip naar Diepenbeek. Twee uur treinreis, en twee uur terug, maar ik kom met heel wat mooie gedachtenis prentjes terug. 
Zo een unieke aanwinst dat maakt een mens zijn dag goed.
In de loop van de volgende weken verneem je er allicht meer over, want ik ga mijn Zelzaatse bladzijden op internet herzien.

Hanske zonder bril

Hanske had vandaag geen bril nodig

Donderdag 26 december is het 2de kerst. Een goede dag voor wandelclub Hanske de Krijger voor een wandeling in kerstsfeer. Hanske zag nogal wat volk afkomen. Veel volk om aan de 3de tocht van de Vier Kunststeden Trofee deel te nemen. In tegenstelling tot de 3 andere tochten van de Vier Kunststeden Trofee, kon je in Oudenaarde al voor de middag starten. De donderdag is het marktdag in Oudenaarde. Die markt is 's morgens, en zo kwamen velen al 's morgens af.

En dat deed ik ook. In de startzaal ontmoette ik mijn dochter en kleinzoon. We konden kiezen tussen 7, 11 of 14 kilometer. De keuze lieten we aan de jongste van ons trio. Hij koos voor de 11 km. Bij de inschrijving kregen we al gelijk een theelichtje mee. De sfeer was gezet.
We dwaalden wat langs de Schelde en trokken de binnenstad. We slenterden wat tussen de kraampjes en lieten ons naar de oude kern leiden. De wandelpijlen lieten ons langs het oudste café van Oudenaarde passeren. Maar we zijn niet binnen gegaan. We hadden een rust in een school in Leupegem. Vandaar hadden we wat meer natuur. Het bleef evenwel, zoals aangekondigd, een stadswandeling.
Voor mij bijzonder interessant, want mijn kleinzoon had eens voor school een werk over de verschillende monumenten van Oudenaarde moeten maken, en zo kon hij hij van verschillende beeldhouwwerken bijzonderheden vertellen. 

Kerstmistocht.

Op kerstdag wandelen! Waar trekken we dan naar toe? Na de stadswandelingen in kerstsfeer is het eens tijd om een ander soort wandeltocht te kiezen. Beernem was mijn wandeldoel vandaag. Wandelen doorheen de landerijen. De natuur voelen.

Het zou geen winterse sneeuwwandeling worden. Het was eerder een herfstige tocht onder een bewolkte hemel bij 8° C
De startplaats 'Reigerlo' ligt vlak bij het station. Heel wat wandelaars op de trein. Ook de Nederbelgen waren erbij.
In de startzaal trof ik Micky en Caro aan, en we hebben de tocht samen gewandeld. Micky kent - en ik overdrijf niet - iedere meter van het parcours, uit het hoofd. Zo dikwijls heeft hij hier al gewandeld.
Het werd een mooie West-Vlaamse tocht bij een van de eerste wandelclubs van Vlaanderen. De inrichters zijn evenwel nog niet oud en versleten. Ze weten de wandelaars te bekoren en te verzorgen. 

En is er eens een probleem, dan wordt alles in het werk gesteld om het opgelost te krijgen. Mijn bewondering daarvoor!

Voor een wandeling in een besneeuwd landschap zullen we echter of nog moeten wachten, of naar de hoge bergen stappen, of naar het hoge noorden gaan. Dat zal niet meer voor 2013 zijn. Maar volgende week komt 2014 er aan. Alvast de beste wensen. 

Geef een appel

Kerstdag, kerstdag dat vieren we in de gebieden die gekerstend zijn. De naaldboom die we versieren en in huis halen, noemen we een kerstboom. Het was niet altijd zo. Vooraleer onze gebieden gekerstend werden vierden de mensen toen ook de ommekeer van de langste nacht, naar weer langere dagen. Het Germaanse Joelfeest werd het kerstfeest zoals we dat nu kennen.
Niet heel de wereld is gekerstend. Niet over heel de wereld wordt kerstdag gevierd.
En toch verschuift het. Zelfs in China zijn er al mensen die een kerstboom in huis halen.
En wat heeft dat nu met een appel te maken?
Lees meer in de blog 'Tangyuan'. Klik hier. De blogster schrijft over speciale kerstbomen en de 苹果. 

Stille nacht, heilige nacht

Het is 24 december. Het is al na 23 uur. Het is stil op de Gentse Kerstmarkt. De kraampjes zijn dicht. De Gentse Winterfeesten zijn stil geworden. Er loopt geen volk meer rond. Het reuzenrad draait niet meer. De lichten ervan zijn gedoofd.
Maar achter het rad loopt de kerk steeds voller. Om middernacht is het immers kerstmis en dat wordt met een kerstdienst gevierd. Langzaam aan zijn alle stoelen bezet. De organist en het koor brengen preludia en het intrede lied. De bisschop verwelkomt de aanwezigen in verschillende talen. Behalve Gentenaars zijn ook veel toeristen aanwezig.
"Komt allen tezamen" zingen we bij het offerandelied. Na het 'Onze Vader' schudden we de hand van de vreemdeling die naast ons zit.
Als we buiten komen is het al lang 1 uur gepasseerd. Alles slaapt.
Slaap in hemelse rust.

Kerstavond in de jaren 30

Kerstavond dat was de primeur. Dagen op voorhand waren we in de weer. Takken werden verzameld van de oude bruine beukeboom  - die afgewaaid waren – om onze kerststal ineen te timmeren. Stro kregen we van de boer. De witte beeldjes boetseerden we zelf. Vele uren werk waren het, maar de moeite werd beloond, want toen we met een oude kruiwagen onze stal naar de tentoonstelling brachten, kregen we meteen de eerste prijs.

Onze kerststal  beschermden wij als een reliquie. Heel veel jaren heeft hij ons vreugde verschaft; hij stond altijd in het midden van het kerstgebeuren, omringd door gezang en de jaarlijks wederkerende wafelbak. De wafelbak … wat een festijn!  De koperen ketel die dienst deed voor de wekelijkse wasbeurt, werd uit de stal gehaald, grondig gereinigd, de deeg erin gegoten, aan het vuur geschoven met een keukenhanddoek erop, dit om de deeg te doen omhoog rijzen. Er mocht geen windje komen storen of anders viel alles ineen.

Het zwartgesmede, zwaar wafelijzer, met de lange handvatten werd bovengehaald, opgepoetst, en ingewreven met een stuk varkensvet op een vork gestoken. Het bakken kon nu beginnen. Dat was een werk dat uren in beslag nam, want alles moest op een kolen  verwarmd keukenvuur gebeuren. Op minder dan geen tijd stond de keuken in de rook, maar de sfeer die dit alles mee bracht, kunnen we nooit vergeten.

Normaal waren het ook witte kerstdagen, en na de middernachtmis kropen we allen in bed. Geschenkjes aan de kerstboom waren er niet, dit was nog niet gebruikelijk, maar wel veel echte wassen, gekleurde kaarsjes en véél engelenhaar.

Kerstavonden, zoals ik meemaakte in die tijd, neen dit komt nooit meer.

Dit schreef een zuster van mijn moeder, 

als herinneringen aan de kerstavonden die zij als kinderen, 

nog voor de tweede wereldoorlog meemaakten. 

Zalig kerstfeest

Aan alle lezers van deze blog, wens ik een zalig kerstfeest, een prettig jaareinde , en een goed nieuwjaar vol beweging.


(Tijden veranderen! Herkent iemand waar en wanneer ik deze foto nam?)

Vrede voor onze kinderen

Wereldvrede! Dat is wat we met Kerstdag wensen. Dat zien we in de affiche hierbij. Het is een affiche van een Nederlandse socialistische partij. Nog uit de eerste helft van de 20ste eeuw.

Het affiche vond ik op wikipedia, bij een reeks verkiezingsaffiches.

In de 2de helft van die eeuw zong Donovan zijn 'Universal Soldier'.

Ook nu nog in de 21ste eeuw blijven  vrede en geweldloosheid een doel waar we naar streven.

Marche de Noël

Op 21 december 2013, de dag dat de winter begint,  naar Namen. Het is wel een hele treinreis er naar toe. Maar daar is dan ook een goede reden voor. Er is ginder een wandeltocht, een tocht waarbij de binnenstad wordt aangedaan, met de uitgelaten feeststemming van de kerstmarkt.
Ik wou er niet te vroeg aan beginnen, kwestie van Namen ook in kerstverlichting te zien.
Aangekomen dwaalde ik eerst wat rond, vooraleer me naar de startzaal te begeven. Ik schreef me in, en besloot om toch eerst te eten. Boudin noir met aardappeltjes en appelcompote voor 6 €. Dat is toch geen geld.
Goed gespijsd kon ik dan aan de tocht beginnen. Eerst wat door de oude stad, en dan stapten we naar het dorp Bouges Grand Feu. Een goede klim. Voor zoiets komen we ten slotte graag bij onze Waalse vrienden wandelen. Een klim die beloond werd door prachtige panorama's over de Maas.
We zakten terug af naar de Maas. We bewandelden even de oevers en dan weer naar boven. Naar de citadel nu. Wandelen door die oude vesting en dan ineens in de voorbereiding van een cyclocross terecht komen. Van contrast gesproken. Ik overdrijf niet als ik zeg dat de citadel altijd de moeite van het bewandelen waard is. Nu zeker. Want bij de afdaling was het al donker geworden.
In een zeer drukke binnenstad eindigde dan de tocht.

De laatste tijd publiceer ik geen fotoreeksen meer. Dit keer heb ik het wel gedaan. De kerstverlichting was mooi om zien, maar kon ik niet goed vast leggen. De meeste foto's zijn dan ook van het gedeelte overdag, toen het nog klaar was. Klik hier.
De website van de inrichtende wandelclub is: http://wallonianamur.eu/.
Een andere Naamse wandelclub richt op 12 januari 2014 haar Marche de la Citadelle in. De tocht van 'Les Spitants de Namur' is altijd de moeite waard.

Rij 9 Zetel 13

Vandaag was ik eens naar de cinema, naar de Decascoop, dat is de Gentse Kinepolis. op Ter Platen.
Het was de film van de hobbits die me er naar toe lokte. The Desolation of Smaug.
Voor degenen die de verhalen van de Hobbits niet kennen wil ik wel vertellen dat Smaug een immense draak is. De draak slaap onderin een berg onder een dekbed van goud en juwelen.

Schrijnende verdwijning

Af en toe lezen we in de krant dat iemand verdwenen is . Een onrustbarende verdwijning. Soms lezen we dan dat de vermiste terug gevonden is. Jammer genoeg lezen we ook soms dat de vermiste overleden is, in het water gesukkeld en het niet heeft overleefd.
Veelal blijft het bij een krantenartikel of een vermelding in het TV-nieuws. We vinden het triestig maar het raakt ons persoonlijk niet echt. 
Hard is het dan iemand tegen te komen die je kent. Samen aan tafel te zitten, gewoon om te babbelen over gemeenschappelijke kennissen, en dan in het gesprek te weten te komen dat de persoon, die toen en daar verdween, haar zoon is. Hard is de onzekerheid. Ook al is de kans na zoveel weken uiterst klein dat de betrokkene levend terug gevonden wordt, een moeder blijft hopen.

Ook de familie en vrienden blijven hopen, misschien tegen beter weten in. 
Maak op deze feestdagen, even tijd vrij om te bidden voor al die vermisten.

Rugbandage

Dikwijls heb ik last van mijn rug. Ondraaglijke pijn geselt soms mijn onderrug. Ik heb er zelfs al wandelingen voor moeten stop zetten.
Om een en ander draaglijk te maken gebruik ik af en toe zalf. Een tube Perskindol zit altijd in mijn toiletzakje. Insmeren helpt een beetje. Het doet in ieder geval deugd.
Als de rugpijn te erg is, draag ik weer mijn ruggordel.
Nu met het inpakken, verplaatsen en uitpakken van meubelen en zware dozen vol met boeken, heb ik het weer zitten. Ik draag nu weer mijn rugbandage.
Hopelijk niet voor lang.

Een Lam Gods in Leuven

Ken je Michiel Coxcie?
Die man was hofschilder van Filips II. Wij, van de onthaalploeg van de Gentse Sint-Baafskathedraal,  kennen zijn werk voornamelijk door de kopie die hij van het Lam Gods van de gebroeders Van Eyck maakte. Dat was in de 16de eeuw.

Tevoren was deze Mechelse kunstenaar opgeleid in Brussel. Dan trok hij naar Rome, waar hij het werk van de Italiaanse kunstenaars leerde kennen. Vandaar dat hij de Vlaamse Rafaël genoemd wordt.

Terug in het Vlaamse land werd hij een kampioen van de contrareformatie. De beeldenstormers hadden heel wat kunstwerken vernietigd, en er was dus genoeg werk voor de beeldende kunstenaars die de Spaanse kant kozen.
In het museum M in Leuven zijn nu verschillende panelen van zijn werk samen gebracht.
Een bezoek waard. De tentoonstelling duurt nog tot 23 februari: http://www.mleuven.be/coxcie/home/tentoonstelling/michiel-coxcie-in-leuven/

Terzijde ook de andere collecties die in het museum ten toon staan, mmaken een bezoek aan dat museum in Leuven de moeite waard. 

We waren met 14 vandaag en we hebben er alle 14 van bij geleerd. Het was trouwens voor ons ook een mooie gelegenheid om de nieuwe onthalers te leren kennen. 

Flora stapt in Gent bij nacht

Een wandeling met meer dan 5.000 deelnemers! Hoe krijgen ze het georganiseerd? Wel! De Gentse wandelclub " De Florastappers" kregen het voor elkaar op zaterdag 14 december. En bij de duizenden wandelaars was ook ondergetekende.
Op zo een middag en avond moet je van zo een wandeling geen stapwandeling maken, maar wel een stopwandeling. Een tocht waar een mens overal eens kan stoppen, rond kijken, babbelen over wat er te zien is. En soms is er zoveel te zien, dat ondergetekende zelfs soms vergat om op de wandelpijlen te letten.
De parcoursmeester van de Florastappers liet ons door straatjes en steegjes wandelen, waarvan ik - die zelf een Gentenaar ben - geen vermoeden had.
Op zo een tocht moet een mens niet voor een lang parcours kiezen. Je moet niet het aantal kilometers benadrukken, maar wel de sfeer. De sfeer van massa's mensen die door de kraampjes van de kerstmarkt zwerven. Op een bepaald moment was er zoveel volk dat men maar centimeter per centimeter vooruit geraakte. Dat kwam ik tegen op Klein Turkije. Dat is de straat naast de Sint-Niklaaskerk.
Even te voren was ik op de rust in de school van Sint Bavo toevallig op de kliek van de Goede Doelstappers gestuit. Die gasten gaan dit jaar voor de xste keer aan de Bornemse Dodentocht mee doen. Mijn steun zullen ze alvast hebben.
Wat voor mij zo een tocht met zo een massaal aantal deelnemers zo bijzonder maakt, is niet alleen de enorme opkomst, maar ook de geweldige verscheidenheid van de wandelaars. De ene wandelaar is de andere niet..
Met meer dan 5.000 wandelaars tref je op internet meerdere verslagen en fotoreeksen aan. Kijk er naar. Lees de indrukken van verschillende wandelaars. Je zal getroffen worden door het verschillend aantal manieren, waarop zo een wandeltocht beleefd wordt.

Selfie

Het nieuwe woord in de Van Dale is voor 2013 het woord "selfie" geworden.
Bij zo een tendens kan ik niet achter blijven.
Maar wat betekent het woord "selfie"?
Wel kijk in de Van Dale. Online dan wel, in de gedrukte versie staat het allicht nog niet.
Of kijk op YouTube, klik hier.

2013 min 1967 = 46 jaar

2013 minus 1967 = 46 jaar
Een mailtje van Alfred kwam met een reeks ledjes uit de jaren 60, en zelfs van nog vroeger.

Klik hier voor de wandelblog van Alfred en Lou.

YouTube waar je heel wat liedjes, clips en videofragmenten kan terug vinden, hoef ik je allicht niet leren kennen.

Bavotocht

Weercijfer 7 stond er voor gisteren, zondag 15/12/2013, op 'http://www.meteovista.be/' . Dat is zeker geen weer om binnen te blijven. Dat is weer om buiten te zijn. Uit het aanbod van wandelingen koos ik voor de Bavotocht van de sloebers, afin ik bedoel de Scheldestappers. De startzaal "De Korenbloem" lag niet ver van het station af. De wandelaar kon uit verschillende afstanden kiezen: 6 km, 10 km, 15 km, 21 km en 30 km.
Ik koos voor de langste afstand. Tijd genoeg. Ik had geen reden om vroeg thuis te zijn. Het werd een mooie tocht door een landelijk gebied. Via hoofdzakelijke verharde wegen kwamen we in Ouwegem. In dit traject hadden we al de Bekemolen in Mullem kunnen bewonderen. Een windmolen die tevens watermolen is. Dan komen we niet veel tegen.
In Ouwegem hadden de mensen van de 30 een plaatselijke lus. 

De 2de keer dat we in zaal "De Griffel" aan kwamen, stapten we dan met de andere afstanden verder in de richting van Asper. We passeerden nu een houten molen. Hier staan geen plakkaten dat de mensen geen molen willen. Integendeel! Hier staat een groot bord om de Huisekoutermolen te restaureren.
Na de rust in Asper kregen wij van de 30 toch wat slijk te verwerken, en hett was de moeite waard om onze schoenen vuil te maken want we werden verrast door bomen met zeer mooie zwammen.
Terug in de startzaal zag ik daar verschillende mensen met een doos wafeltjes zitten. Wat was dat?
De ambachtelijke wafeltjes waren een soort beloning voor de wandelaars die aan een viggaltocht bij de 4 verschillende clubs had deelgenomen.
Zo een wandeling als vandaag in de groene long aan de Schelde is altijd mooi meegenomen.

Lonely Boots

Hierbij een scan van een flyer uit 2009. Een groepje fervente wandelaars stapte met de naam 'The Loonely Boots" als team 79 mee in de OXFAM Trailwalk.
Ondertussen zijn we 5 jaar verder. En de OXFAM Trailwalk kan nog altijd op wandelaars uit die ploeg rekenen. Marleen is teamleidster geworden van het team "De Kaailopers". Ook Ann stapt in dat team mee. Het team stapt onder nummer 27.
In 2009 stapte ik toen bij het team nr. 66 "De Doetjes". Vorig jaar heb ik het team van de Kaailopers . vervoegd. Hugo die ook vorig jaar met de Kaailopers stapte is er dit jaar weer bij.
Zo vormen we met zijn 4-en een van 79 teams die zich al ingeschreven hebben voor deze team-uitdaging.
We willen per team minstens 1.500 € bijeen brengen voor de projecten van OXFAM, en willen met zijn 4-en met de ondersteuning van een enthousiast support team 100 km stappen in de Hoge Venen. De 100 km willen we afleggen binnen een tijdspanne van hoogstens 30 uur.
Klik hier voor de teambladzijde van de Kaailopers .

Misschien wil je zelf als team deel nemen? Hoe meer zielen hoe meer vreugde. Klik hier op de bladzijde van de OXFAM trailwalk voor meer informatie.

Weekend 14 & 15 december

Nadat mijn oudste zoon en ik, zaterdagmorgen,  in mijn nieuw verblijf schilderijen en andere dingen op gehangen hadden, begon mijn wandelweekend.

Jullie krijgen nog een artikel over:

• zaterdagmiddag: een bijeenkomst in Brugge van het Compostela genootschap 
• zaterdagavond: een wandeling door Gent bij nacht. Een topevenement van de Florastappers met meer dan 5.000 deelnemers.Lees mijn korte impressie van deze uitstekende tocht, klik hier
• zondag: de Bavotocht van de Scheldestappers. Deze Viggaaltocht startte vanuit Zingem. Lees mijn indrukken hier.

Vrijtekening

Vrijtekening : informatie op deze bladzijden is informeel. Het is geen officiële informatie en kan geen aanleiding geven tot enige aanspraak jegens de auteur, verstrekker of de erin vernoemde personen. Disclaimer: Information provided here is 'tel quel'. The pages may contain errors and mistakes. The content is not official  and does not gives rise to any claim against the author,  provider, or persons who are mentioned in the pages. If you see an error please send me a mail. I will investigate your remark.

Nog een vrijtekening: Op verschillende bladzijden laat ik tekstfragmenten en koppelingen zien. Mensen zijn verschillend. Sommige mensen vragen om een koppeling, maar langs de andere kant heb ik begrepen dat sommigen zich in hun rechten aangetast voelen, als er een koppeling naar hun webstek, of naar een deel daarvan, wordt gelegd. Mocht dit zo zijn, mijn excuses en stuur me een berichtje om het betrokkene te verwijderen. Zelf eis ik hier nergens auteursrechten, copyrights, of andere elementen van intellectuele eigendom op.

En het is waar, ik beken het. Dit werk met de bladzijden die het omvat, kan niet op tegen de genegenheid en de welwillendheid, van U, die bereid bent om het te lezen. Maar ik wou toch ook niet verzuimen U die informatie te onthouden.