De brug van Zelzate.

Ik vond nog deze foto van de brug van Zelzate.

Het is 10u42.
De brug gaat open om 22 uur.

Op het krantenknipsel heb ik echter geen datum vermeld.
Ik weet ook niet uit welke krant het komt.

Mijn hart

Een mooie tocht bij mijn eigen wandelclub
Het was de Canisvliettocht.
Ik ken Zelzate en al de wegeltjes en paadjes door en door. Onze parcoursmeester wist me te verrassen door de wandelaars op een enigszins andere manier het natuurgebied binnen te leiden. Tof zeg !!! Ronald, je hebt dat goed gedaan.

Voor een stuk ligt mijn hart in Zelzate. Er woont er wel iemand die ik beslist niet meer wil ontmoeten omdat ze me te diep gekwetst heeft, maar toch trek ik graag naar die grensgemeente toe.

De tocht overschreed de Belgisch-Nederlandse grens. In de Baeckermat trakteerde ik mezelf op soep met balletjes. Erna leiden ons de wandelpijlen weer het natuurgebied in. En dan weer verder naar het kanaal om in Sint Jan Baptist weer even te kunnen verpozen.

Wandelen in een gemeente waar ik zo lang gewoond heb, is voor mij toch wel extra charmant.

Toen ik tegen een uur in de namiddag aankwam, werd net de 1.000 ste wandelaar genoteerd. Ik ben niet de enige die daar graag wandel.

Ambtenarenwandeling

Hoe gaat het soms?
Vandaag was ik nog eens in Zelzate. Een deel van mijn hart ligt om zo te zeggen in dat stadje bij de Nederlandse grens.
Met onze drie wijzen waren we op de been om in de sportdag de wandelactiviteit op ons te nemen.
Deze morgen waren we met zo een 90 wandelaars. We zijn dan langs Canisvliet naar Westdorpe gestapt. Het wandeltempo lag nogal wat uiteen. De groep samen houden lukte ons niet.
We zijn dan ook vanuit de Baeckermat met drie groepen vertrokken. En dat ging goed. Roger nam de trage wandelaars. Ik wandelde met de gewone stappers. Etienne nam dan de laatsten mee.
Na ons middagmaal was er weer een tocht. Nu waren met zo een 40-tal. Deze middag opteerden we voor het westen van Zelzate . Roger zorgde voor een mooie doortocht door Klein Rusland. Onze pauze namen we op het Groenplein.  En nadien stapten we nog door leuke groenpartijen.
Het was een aangename dag.
Het deed me wel wat, zo weer te stappen waar ik zo lang gewoond heb.

Wallydax

In november organiseert ons groepje van Euraudax Zelzate een 25 kilometer wandeling.
De wandeling op 7 november draagt de codenaam Wallydax.
We vertrekken immers uit het Klooster van Zelzate, waar er een kamer met herinneringen aan Eddy Wally is uitgewerkt. We stappen naar Ertvelde en ontmoeten zo verschillende facetten uit zijn leven als zanger en marktkramer.
Marina heeft nu gezegd dat we de naam Wallydax mogen gebruiken. Bij deze wil ik dan ook jullie allemaal uitnodigen om aan de tocht deel te nemen.
De flyer maak ik pas eind augustus.
Een beetje informatie op voorhand vind je al bij de Marching en bij Euraudax.

De 4 wijzen waren in Zelzate

Willy nam ons op de foto in de ISBO

Bij onze tocht bij de Trekvogels, hebben we het uitgebreid gehad over de tochten die we zelf inrichten.
Dat zijn er nu drie.
-) In juni richten we te Zelzate voor de ambtenaren een wandeltocht in ter gelegenheid van hun sportdag. 's Morgens stappen we richting Canisvliet. De namiddag brengt ons dan naar Debbautshoek. (De ambtenarenwandeling is geen vrije wandeling. Daarom vermeld ik er hier geen datum bij.)
-) In november wandelen we weer in Zelzate. Op 7 november hebben we daar onze Euraudax. Het verloop van de tocht zit al goed in ons hoofd. Maar vooraleer flyers te maken, dienen we eerst nog Marina Wally te contacteren.
-) We blikken ook al naar 2018.  We gaan 6 februari aanvragen voor onze Gentse Euraudax. En ... We gaan trachten dan het wielercentrum Eddy Merckx als rustpost te hebben.

Mensen die in Zelzate waren gisteren toonden trots hun exclusieve Buffalo stempel.
We denken dat we voor onze Euraudax in november allicht een exclusieve Mietje Stroel stempel zullen hebben.

Trekvogels in Zelzate

De zon schijnt heerlijk terwijl ik dit schrijf. En zeggen dat ik een paar uur geleden moest op botsen tegen regen en wind.

De 4 wijzen hadden afgesproken om aan de weekwandeling van wandelclub De Trekvogels deel te nemen.
Rond negen uur zouden we in Zelzate zijn.
Met een kop koffie bespraken we  de wandelingen die we zelf inrichten. Trouwens ook al wandelend overlegden we verder.
We hadden voor de 21 kilometer gekozen.
De wandelpijlen brachten ons vanuit de wijk De Katte naar Assenede. Daar hadden we een eerste rust.
Het tweede traject bracht ons langs de Doornendijk. Een mooi parcours langs de polders en de uitgespoelde geulen. Het begon evenwel wat te regenen.
Na de tweede rust stuurden de wandelpijlen ons in de richting van de glasfabriek in Sas van Gent.
Het parcours bleef mooi afwisselend: wat verhard, en heel wat aarden wegen. In dit derde traject werden we gegeseld door een sterke wind en kille regen. Het was inbeuken om vooruit te geraken.
Een wandelaar kankert dan niet. Integendeel. regen en wind deren een echte wandelaar niet. Dat kan ik nu gemakkelijk zeggen, nu het achter de rug is. Ik heb toch liever mooi weer.

Nog eens naar Zelzate

Deze morgen moest ik nog eens naar Zelzate.
Er waren nog wat bankzaken te regelen.
Hoewel ik nu in Gent verblijf, heb ik mijn Zelzaatse bank aan gehouden.
Waarom zou ik veranderen?

Het was plezierig trouwens om verschillende kennissen tegen te komen.

En terwijl ik op de autobus wachtte om weer naar Gent te rijden, kon ik in de Kameleon (rechtover het zwembad) nog een koffie drinken.

Het vervloekte land

Vandaag moet ik een boek van Luc De Vos weer brengen naar de bibliotheek. Ik had het vorige week ontleend en het is een zogenaamde sprinter. Daar bedoelen ze een boek mee, dat je hoogstens een week mag houden, en bovendien de leentermijn niet kan verlengen.
Het boek noemt 'De roes van het heden'. Evenwel is het postuum uitgegeven. Het zijn allemaal columns en korte teksten die Luc eertijds geschreven heeft. In sommige gebruikt hij nog de Belgische frank. Ze zijn dus al meer dan  15 jaar oud.
Zal ik maar iets citeren uit stukje van 5 bladzijden dat de titel draagt: Dag, lief meisje.

Zelzate, gruizelige fabrieksstad. Ik was er vanuit mijn lieflijke stede Gent heen gegaan om er in deze donkere dagen mijn licht te doen schijnen.
Er wonen goede mensen daar In Zelzate. Ik speelde er mijn liederen in zaal Het Vervloekte Land. En de mensen zongen allemaal mee. Mijn liederen zijn immers niet moeilijk. Iedereen kan ze naar hartenlust mee brullen. Het is eenvoudige volkskunst die ik beoefen. En toch vinden de mensen het fijn. 

Lichtpunt

Hoewel ik al een tijd in het Gentse verblijf en in Zelzate geen woonst meer heb, verneem ik af en toe wat over deze kanaal gemeente.
Eergisteren kwam er zo ter sprake dat er veel mensen in Zelzate het niet breed hebben. Zelfs erger mensen die ronduit arm zijn. Mensen die niet te eten hebben.
Daarom wil ik uitdrukkelijk wijzen op het bestaan van de V.Z.W. LIchtpunt.
Vanuit hun lokaal op de Assenede Steenweg stellen de vrijwilligers voedselpakketten ter beschikking.

Het is goed dat er zo een organisatie bestaat.

Meer info op hun website. Ik veronderstel echter dat de mensen die  voedselpakketten nodig hebben, geen internet hebben. Het zal dan ook via mondelinge contacten dienen door verteld te worden.

Een donderdag in maart

Zo een doordeweekse donderdag, kan toch goed gevuld zijn.
's Morgens moest ik naar mijn neuro-psychiater, voor mijn tweewekelijkse therapiesessie. Ondanks het feit dat alles zich positief ontwikkelt, blijft een waakzaam oog noodzakelijk.

Daarna had ik met onze groep Tai Chi in het lokaal diensten centrum De Horizon.
Onze leraar stelde verschillende nieuwe bewegingen voor.
Na de praktische les, bleef hij ruim een uur nababbelen om ons in de riten en de geheimen van de Tai Chi in te wijden. En passant vertelde hij ook over de Chinese invloeden en gebruiken. We vormen - denk ik toch - een goed groepje en we waarderen zijn inspanningen, ook al doen we het niet altijd goed. Hij verbetert ons wel, en dat met de glimlach.

Het werd stilletjes aan middag. Voor mij tijd om de maaltijd te gebruiken. Vandaag was de hoofdmaaltijd een blinde vink met kool. Het is altijd goed, en ik kan ook genieten van de anderen die met mij de tafel delen.

De middag werd voor mij een middag met een goed boek, en ook wat achter de laptop zitten. Het regende toch. Daardoor was de bekoring om te wandelen mij bestolen.

VZW Grenzeloos

Deze avond nam ik dan de lijnbus 55 naar Zelzate. Door een grote omleiding, die ons langs Doornzele bracht, reed die er wel tien minuten langer over.
Het was deze avond de algemene statutaire vergadering van de VZW Grenzeloos. De vergadering keurde de financiële documenten  goed. We hadden er eerder deze maand een hele middag aan gewerkt om alles te checken en te controleren. Onze penningmeester heeft immers in een smartelijk ongeval het leven gelaten. We werken echter verder met wat hij begonnen is.
Het is wel de algemene vergadering die de beslissingen blijft nemen.
Volgende week ga ik naar de rechtbank van koophandel om de vereiste stukken ter griffie neer te leggen.

Kerstfeest OKRA Zelzate West

Deze middag was het de koffietafel van OKRA trefpunt Debbautshoek.
Het was een leuke bijeenkomst ginder in de Koningin Astridlaan te Zelzate.
Aangenaam om weer eens te kunnen babbelen (in mijn geval dan) met mensen die ik al maanden niet meer gezien heb.
Mensen die me nauw aan het hart liggen.
Maar Zelzate is voor mij verleden tijd.
In 2015 zal ik dan ook in het OKRA trefpunt van Gent trachten om nieuwe contacten op bouwen.

Dodendraad

Op 23 september 1917 slaagden 150 mensen erin België te ontvluchten.
De vijandige bezetter had de grens van België naar Nederland afgesloten. Om de grens beter te kunnen bewaken moesten de bomen omgehakt worden. 150 mensen uit Zelzate eiste de bezetter daarvoor op.
Het liep anders dan verwacht. De houthakkers lieten de bomen zo vallen, dat het hekwerk verbroken werd, en vluchtten zelf.
Ik heb dat uit het tijdschrift 'Le Pèlerin' een geïllustreerd weekblad uit Frankrijk.
Over de Dodendraad is te lezen op een eigen website: www.dodendraad.org

Afscheid van pastoor Vernimmen

5 jaar.
5 jaar is het al geleden sinds Willy Vernimmen van de parochie in Zelzate West afscheid nam.
Lange tijd geleden.
Pastoor Willy Vernimmen is tijdens zijn nieuwe opdracht overleden.
De parochie zelf telt steeds minder kerkgangers.
Nu zijn er in Zelzate-West geen wekelijkse eucharistie vieringen meer .
...
Om oud en wijs als licht te zijn,
om lippen, water, dorst te zijn,
om alles en om niets te zijn,
gaat iemand tot een ander.
Naar verte die niemand weet,
door vuur dat mensen samensmeedt,
om leven in lief en leed
gaan mensen tot elkander.

Afscheid van de parochie

Zaterdag is het in het parochiekerkje van Zelzate-West, de dag van het afscheid.
's Morgens wordt afscheid genomen van André, die zo hard en wreed uit het leven weg gerukt werd. Ik wens Agnes, en de volledige familie mijn deelneming te betuigen. André heeft veel voor ons betekent,
Een tweede afscheid is er 's avonds. De wekelijkse eucharistievieringen op zaterdagavond stoppen er. De nieuwe parochie krijgt wel vorm, maar toch doet het spijt dat we nu een periode achter ons laten.
Maar zoals Emmanuel het in zijn mededeling zegt, we zullen elkaar letterlijk de hand moeten reiken.

Canisvliet

De Canisvliettochten hebben me in 2002 laten kennis maken met de wandelen in clubverband. Ik wil er dan ook graag naar toe. Deze tochten van de wandelclub De Kwartels vertrekken vandaag vanuit Zelzate.
Tegen half tien ben ik er. Nog ruim de tijd om voor de 30 km te kiezen. Eerst heb nog wat te regelen met het secretariaat. Dat had ik niet voorzien, maar het was een aangename verrassing. Er wachtte me nog een cadeautje.
Dan me inschrijven, nog een broodje eten en een koffie drinken, en heel wat goede dag zeggen. Het is precies lang geleden dat ik bij de club waarbij ik ben aangesloten gewandeld heb.
De parcoursmeester had heel wat afstanden uit gepijld. Bij onze clubwandelingen wandelt iedereen aan een tempo dat hij / zij zelf bepaald. Je kiest de afstand die je het best ligt, of waarvoor je tijd hebt. En het startuur bepaal je zelf. Vele wandelaars houden van zo een vrije formule.
7 km, 10, 14, 20 dan wel 30 km. Voor elk wat wils. Zelf koos ik voor de 30, en om 10 uur zette ik aan. Langs de visvijver, over het tracé waar vroeger het zeekanaal lag, en een ombuiging langs trokken we de grens over, naar Nederland, naar het natuurgebied de Canisvliet.
In de Baeckermat hadden we de rust. Verschillende afstanden kwamen hier samen. De 30 kwam hier zelfs 3 keer langs. Een keer na de doortocht langs Canisvliet, dan een kort stuk langs de Molenkreek, die vrijwel volledig voor vissers is ingericht, en waar we mooie waterlelies konden bewonderen. Na dit korte stuk, at ik soep met brood want nu volgde een lus van zo een 9 kilometer. Noordwaarts langs het kanaal werden we een ecologische zone ingeloodst, met vlieten, en af en toe een recht stuk water, duidelijk uitgegraven en waarvan ik vermoed dat die deel uitmaakten van een verdedigingslinie.
Het was warm, bij de rust een goede koude cola, en dan verder op stap, nu langs het oosten van Zelzate zuidwaarts in de richting van het instituut Sint-Jan-Baptist.In dit traject wandelden er meerdere afstanden samen. Dat houdt dan heel wat ontmoetingen in.
Op de rust in Sint-Jan-Baptist hoorde ik dat enige van mijn wandelkennissen me al voor waren. Had ik toch vroeger moeten aanzetten deze morgen..
Op het einde was er nog ruim de tijd om na te babbelen, vooraleer ik de autobus weer naar Gent nam.
Wandelen is heerlijk. Wandelen bij de eigen club is dat zeker.

---

Nawoord: lees het verslag van Caroline, klik hier.
Voor mijn fotoverhaal, klik hier.

Turfsteker

Deze middag was ik in Zelzate.
Wat de ophaalbrug betreft is er gedurende mijn afwezigheid niets veranderd. De brug stond weer open en ik stond er weer voor.
Dan gedaan waarvoor ik naar Zelzate kwam. Ik had nog een en ander te regelen in verband met mijn vroeger penningmeesterschap.
Daarna nog even naar de gemeentelijke bibliotheek. Ik had nog wat Turfstekers, het tijdschrift van de gemeentelijke heemkundige kring. Misschien konden ze die in de bib nog wel ter beschikking houden voor eventueel geïnteresseerden.
Dan had ik nog wat tijd over voor de lijnbus naar Gent. Van deze gelegenheid dan gebruik gemaakt om in de Kameleon een koffie met slagroom te drinken. 

Al bij al had ik dus een goed gevulde middag. 

In TKlooster

Vanmiddag was ik voor een verjaardagsfeestje in het voormalig klooster van Zelzate. Etienne vierde zijn 70ste verjaardag.
Het was niet tot me door gedrongen waarom deze drukker, uitgever, dichter uit Ertvelde het feestje in het klooster in Zelzate gaf.
Pas door te babbelen met de andere genodigden drong het tot mij door dat de comedian Joost Van Hyfte de zoon van Etienne is.
Joost is mede-uitbater van deze zaak, en dan is het natuurlijk vrij evident dat het feest van zijn vader ginder doorgaat.
We kregen een uitgelezen en poëzierijk programma.
De website van TKlooster is: http://www.het-klooster.be/TKLOOSTER
De website van de poëziegroep waar Etienne toen de hoofdprijs wegkaapte is: http://www.poemtata.be/

Bouwen met asbeton

Aanleg van de tuinwijk "Klein Rusland" te Zelzate in 1921.

Scan uit een boekje van 1984.

Het was een boek dat leven en werk beschreef van Huib Hoste, een katholiek modernistisch architect. Dat geeft de titel aan van het boekwerk.

Vaarwel mijn vriend

Nooit heb ik je gekend. We kwamen elkaar wel dikwijls tegen, vrijwel iedere dag. Ik stapte er lustig op los. Jij fietste op je gemakje door.
Altijd zeiden we goede dag dag tegen elkaar.
Nu ik uit Zelzate weg ben, zag ik je niet meer. En ineens kreeg ik via gemeenschappelijke kennissen bericht dat je plots overleden was.
Het doet me pijn aan mijn hart. Ik voel met je familie mee.
Je was een mens die er in slaagde het schoonste in ons wakker te roepen, en nu zullen we tot in de hemel moeten wachten vooraleer we elkaar nog eens zullen tegen komen.
Vandaag heb ik van je afscheid genomen. Maar weet ... Iedere keer dat ik nog eens op de brughelling stap zal ik je vrolijk gezicht herinneren.

Bidprentjes

Terwijl ik zo al mijn verzamelingen aan het bekijken ben, stelt zich de vraag: "Welke hou ik aan? Welke doe ik weg?"
Bij de wijkers hoort Magic the Gathering.
Bij de blijvers hoort mijn verzameling postkaarten en doodsprentjes van Zelzate. 
Meer zelfs, die ga ik weer eens in orde brengen, een klapper van maken en eventueel verder uitbreiden. 
Zo maakte ik vandaag een hele trip naar Diepenbeek. Twee uur treinreis, en twee uur terug, maar ik kom met heel wat mooie gedachtenis prentjes terug. 
Zo een unieke aanwinst dat maakt een mens zijn dag goed.
In de loop van de volgende weken verneem je er allicht meer over, want ik ga mijn Zelzaatse bladzijden op internet herzien.