Peper

Peper en zout staan altijd, of toch vrijwel altijd op onze tafel.
Ook waar ik het middagmaal gebruik, doen mijn tafelgenoten geregeld wat extra peper in de soep.
Lees het verhaal van de herkomst van de peper:
   Peper: De wereld was bezeten van de zwarte specerij

Inpakken

Vanavond wordt het inpakken.
Van vrijdagmiddag tot zondagnamiddag ben ik immers op abdijweekend.
Het is weliswaar nog vroeg, maar donderdag heb ik geen tijd: 's morgens tai chi, 's middags de gebruikelijke maaltijd in het LDC. In de namiddag begeleiding van de surplusgroep en 's avonds nog een vergadering, die me altijd emotioneel raakt.
Vrijdagmorgen heb ik ook geen tijd, want we gaan nog eens de Euraudaxtocht van 16 februari instappen. We willen zeker zijn dat die vlot zal verlopen. Daarna zal ik me moeten haasten om de trein naar Kortrijk te nemen.
Daar wordt ik opgepikt. We rijden naar de Mont des Cats. In de abdij ginder boven zullen we ons bezinnen.
Gek ... Ik ben al zoveel op de Catsberg geweest. En nog nooit heb ik daar in een kloostercel verbleven. Dat zal nu wel zo zijn.
En ... Wat een toeval. Het blogbericht op deze blog dat al het meest gelezen is, is een berichtje vanaf mijn blackberry op kerstdag 2009.

Gentse straatzanger

Komt dat tegen!
Gisteren in de Veldstraat hoorde ik een straatzanger bezig.
Hij zong beter dan wat je dikwijls tussen het winkelend publiek op straat hoort, en ik kon het niet nalaten wat in zijn pet te gooien.

Ik dacht dat het iemand uit een ander land was.
Maar neen hoor! Hij woont vlak bij waar ik verblijf.
's Avonds kwam ik hem tegen en vertelde hij me zijn wedervaren als straatzanger.

Ik kon dan ook niet nalaten wat van hem op YouTube te zoeken.

Einde van de poëzieweek

De week van de poëzie stond in 2016 in het teken van de herinnering.
Voor mijn blog heb ik stukken uit gedichten genomen, geschreven voor mensen die eenzaam het leven verlaten.
Niemand herinnert hen nog.
Maar de gedichten zijn er nog.
Ik zal dan afsluiten met een fragment uit een gedichtenbundel. Het gedicht komt uit de eenzame uitvaart nr. 40

ik weet niet wat ik deed die dag
ik weet niet wat jij dacht toen -
alleen dat je tussen de kaatsende
echo's van vier muren gevangen zat
dat je dag na dag hebt gewacht 
op iemand die voor je kwam

iemand die je zou aanspreken
in dit leven zonder naam. 

Een slecht huwelijk?

'Geld en gezondheid, een slecht huwelijk?' was op dinsdag 2 februari in Herberg Macharius het thema van Wetenschapscafé

Wetenschapscafė weet telkens te boeien. 

Uitgenodigd waren Lieven Annemans die gezondseconomie doceert en Ignaas Devisch, professor ethiek, filosofie en medische filosofie. Moderator was Reinout Verbeke die als wetenschapscommunicator verbonden is aan het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen.

Het debat gaat in cafėvorm door, zij het dat gedurende de uiteenzettingen de consumpties beperkt zijn. Het mag niet storen.
Wat ik hieronder schrijf is niet noodzakelijk de mening van de deskundigen. Ik heb het misschien verkeerd begrepen, of verkeerd verwoord.

Zijn we ziek van gezondheid? Wat is de persoonlijke verantwoordelijkheid en wat wordt bijgedragen door de zorgsector: artsen, medicatie, ziekenhuizen. Gezondheidszorg heeft zijn prijs. 

Wat doe je zelf nog, en wat moet dan ten koste van de ziekteverzekering komen?

Zijn we overgemutualiseerd?

Het antwoord is niet altijd eenvoudig. 

Depressie is een voorbeeld. Sommigen kunnen zonder medicijnen op wilskracht uit hun dip komen. Bij anderen is het net andersom. Omdat ze erover zwijgen en geen beroep doen op medische hulp genezen ze niet. 

Een ander voorbeeld is roken. Rokers kosten veel aan de maatschappij maar omdat ze uiteindelijk minder lang leven zijn ze wat de ziekteverzekering betreft goedkoper. Dit is een drogreden. Ieder jaar langer leven is positief voor de maatschappij. Kijk maar hoeveel gezonde gepensioneerden in het vrijwilligerswerk ingeschakeld zijn . 

Na een debat tussen de deskundigen volgden de vragen vanuit het publiek. 

Wat met overconsumptie van geneesmiddelen en onderzoeken?

Hoe de verschillende dossiers uit verschillende hospitalen betreffende één patiënt bundelen?

Hoe zit het met de inkrimping van de persoonlijke vrijheid (privacy)? 

Wordt ongezond eten door massale reclame in de hand gewerkt?

Kortom heel wat punten waarover we nog lang nagepraat hebben. 

Reisdocumenten

Ik mocht mijn documenten voor mijn reis naar Griekenland, naar Athene ontvangen.
Dat zal later in de maand februari zijn.
Ik ben wel nog even naar het reisbureau geweest om te weten hoe de bagage geregeld is. De bediende kon mij goed informeren aan de hand van de vouchers die ik gekregen heb.

Ondertussen heb ik ook een boekje van Lonely Planet gekocht. Zo kan ik mijn citytrip goed voor bereiden om de oudheid te zien. Het Griekse godendom, en de plek waar de democratie ontstaan is.
Die boekjes van Lonely Planet zijn handig, en bevatten veel praktische tips om de mooiste wandelingen te maken en de toplocaties te bezoeken.

Dag 6 poëzieweek

De week van de poëzie gaat verder.
Ik blijf geboeid door de gedichten van verschillende dichters die voor eenzame uitvaarten op de Antwerpse begraafplaats Schoonselhof een gedicht schreven.

Op bladzijde 202 lees ik onder de titel 'Niemand'

is de stille
die van niemand hoorde
dat hij bestond

Vrijwilliger

Eind deze maand, begin volgende maand is het de week van de vrijwilliger.
In het Gentse zullen 51 organisaties hun deuren open zetten.
Wie weet? Misschien is er vast wat bij voor mensen als u en ik.
Kijk op: www.stad.gent/vrijwilligersloket

Overigens ben ik ervan overtuigd dat ook in de andere gemeenten dergelijke initiatieven lopen.

Dag 5 van de poëzieweek

Voor vandaag plukte ik weer een fragment uit de bundel van eenzame uitvaarten in het Antwerpse.
De dode was iemand die in een daklozencentrum woonde. De beschrijving van de man, deed me zo denken als de oude taxichauffeur uit het boek 'Maan en Zon' van Stefan Brijs.

Zoals we de dragers vragen om voorzichtigheid
bij het laten zakken van uw strijdvaardig lijf,
sporen we de gravers aan het vuur in uw ogen
niet te blussen bij het delven van uw vechtende knoken

Voor degenen die mijn blog niet zo goed volgen. De bundel

Woede en zelfbeklag

Deze middag stapte ik nog eens naar de cinema.

De film die ik zag was een film van Geoffrey Enthoven.

Prachtige Ierse landschappen vormen de lokatie. In een groot kasteel en in een afgetakelde caravan speelt zich een intrige af tussen een man en zijn overleden broer.
De gesprekken die erin gevoerd worden zijn een aaneenschakeling van leugens. Veel draait dan ook verkeerd uit, Dat wekt dan op de lachspieren.
Maar onder het bedrog drijft een onderstroming van het noodlot.
Het einde van het drama waarbij haat verandert in liefde en opoffering, beklijft dan ook.

Liesbeth List zingt Theodorakis

Opgenomen in 1967, de volledige LP met liederen gezongen door Liesbeth List.
Dank zij YouTube kunnen we die gezangen nog gelijk gisteren beluisteren.

Panter

Toen ik vanmorgen mijn boeken terug bracht naar de bibliotheek, en mijn uitpas scande, kreeg ik niet alleen er een spaarpunt bij, maar ook een gedicht:

Ze lijkt een panter die trager
wordt omdat haar prooi
verschijnt.
Iets in mij balt zich en luistert
naar het waaien tussen dat zo 
begeerde beeld en later

Visite

De nieuwjaarsmaand is achter de rug.
Bij deze wil ik iedereen bedanken die op nieuwjaarsvisite gekomen is.
En voor degenen die ik nog niet gezien heb, hierbij een vreugdevol 2016 toegewenst

Poëzie in Geraardsbergen

In Geraardsbergen hangen in het straatbeeld verschillende gedichten.
Ze zijn uitgesneden in ijzeren platen.
En omdat Geraardsbergen bekend is om zijn muur,
hier een fragment uit een gedicht dat ik tegen kwam in een smal straatje naar de markt.

De laatste regels ervan:
Waar een dode muur in vaal licht
een huis, een wal of
stadspoort wordt
groeit de stad geruisloos voort.

Vuile schoenen

Bemodderde schoenen, broekspijpen met modderspatten. Als je dat ziet in Geraardsbergen weet je dat die mensen de wandeltocht van de Padstappers hebben mee gewandeld. 

Het was vandaag de Manneke Pistocht. De laatste dagen had het veel geregend. Sommige wegjes waren herschapen in glibberige modderstroken. Dat de Padstappers slijk niet uit de weg gaan op de langere afstanden vormt net een reden om bij hen te wandelen.

Het weer vandaag kon er door. Het miezerde af en toe wel, maar dat was het dan. Gelukkig maar - dacht ik - want zie ons al in de gietende regen met een striemende wind door de paden het Boelarebos door trekken. 

Na bijna 8 km stappen hadden we in Moerbeke de eerste rust. Tijd om soep te kopen voor bij mijn boterhammetjes. En een beetje te klappen met de andere wandelaars, of moet ik zeggen avonturiers?

Ik wist niet dat we zo naar omhoog geklommen waren. De afdaling naar de markt van Geraardsbergen was vrij steil. En dan na de rust in het clublokaal van de Padstappers nog een sterke klim naar boven, samen met de wandelaars die voor de kortere afstanden gekozen hadden. De klim langs de goudkleurige man met de open armen. De muur is een legende die ook voor ons wandelaars een doorbijter is.
Mijn poncho was ondertussen al lang uit. Het klaarde op.
Het was zeker een geslaagde tocht, een tocht waarvoor we zo graag bij de Padstappers wandelen. 

Poëzieweek 2016 dag 4

In 2016 loopt de poëzieweek van 28 januari tot 3 februari.
De week staat in het teken van de herinnering
Sommige mensen worden niet meer herinnerd. Ze zijn al vergeten vooraleer ze dood zijn.
Dit indachtig plaats ik iedere dag van deze poëzieweek een fragment uit de bundel 'De eenzame uitvaart'.
Voor vandaag, het is nu de vierde dag: zondag 31 januari,  een fragment  uit Eenzame Uitvaart nr. 27, dat de titel 'H.D.K.' mee kreeg. Dat zijn de eerste letters van naam van de overledene

verborgen sterven tussen
het feestgedruis van 't zuid
in een straat die ruikt naar
helden en bier. het kon. 

Gevecht tegen regen en wind

Voor mijn wandeling van vandaag koos ik voor Wevelgem. De eierkoekentocht van de Guldenbergstappers was mijn wandeldoel.
De weersvoorspellingen waren alles behalve gunstig. Er waren niet veel stappers in de startzaal van de wandeltocht toen ik aan kwam.
Bij de inschrijving kregen we al meteen een eierkoek en een bonnenboekje.
Ik had nog nooit bij de inrichtende club gewandeld. En zo maakten ze meteen een goede indruk.
Ik kocht een warme chocolademelk en zo opgewarmd van binnen, zette ik aan voor een korte wandeling.
De wandeling werd een waar gevecht tegen de wind die de regen tegen ons in joeg. Mijn arm kon bijna mijn paraplu niet vast houden. Ik had beter een poncho aan gedaan.
Het weer kan de wandelclub niet beïnvloeden. Het parcours wel. We kregen een mooi parcours te gaan. En - wat ik geweldig kon appreciëren - af en toe een spitsing tussen verhard en de drassige modderwegen. Dat ik eens wandelpijltje miste, kwam omdat ik dat pijltje van onder mijn paraplu niet gezien had. De bepijling was uitmuntend.
Het parcours leidde ons langs de Leie armen en het Leiebos. Ook het korte parcours dat ik stapte was het genieten waard. Alleen jammer van het slechte weer.
Mijn wandelcollega's op de trein vonden het ook spijtig dat de wandeling zo uitgeregend was, maar ze hadden voor alle zekerheid eierkoeken gekocht om er thuis van te genieten.

Poëzieweek 2016, dag 3

Dit jaar loopt de poëzieweek van 28 januari tot 3 februari.
Iedere dag van deze week laat ik enkele dichtregels uit de bundel 'De eenzame uitvaart' zien.
Voor vandaag, het is nu de derde dag: zaterdag 30 januari een fragment  uit Eenzame Uitvaart nr. 7, een strofe uit een gedicht van Stijn Vranken, dat de titel 'En Verder' mee kreeg.

Zoals de stilte hier staat, netjes en gepast
tussen hemel en aarde, zo stamelde zij jaren
door je kamer. Althans dat dacht ik
alvast wat onhandig om je naam heen. 

Poëzieweek 2016, dag 2

Dit jaar loopt de poëzieweek van 28 januari tot 3 februari.
In het LDC hangen er verschillende limericks en andere dichtsels
Ik ben van plan om op deze blog iedere dag een fragment uit de bundel  'De eenzame uitvaart' van Maarten Inghels te laten zien.
Voor vandaag, vrijdag een fragment  uit Eenzame Uitvaart nr. 4, dat de titel Afstand mee kreeg.

Het laatste ommetje bracht u op
een andere oever vanwaar u naar 
het water staarde, eventueel
een nieuwe comfortzone zocht.

Boosdoener

Vorige week vrijdag zat ik zonder televisie en zonder internet. Het heeft me heel wat telefoontjes naar de klantendienst gekost, eer er een technicus kwam.
Dinsdag is de deskundige dan eindelijk gekomen.
In mijn verblijf bleken alle verbindingen OK te zijn.
Ook de verbinding met de kast in de kelder waar de verschillende verbindingen het gebouw binnen komen bleek juist te zijn, maar op mijn verbinding kwam er een onjuist signaal.
Dat kwam van zo een grijze schakelkast, die je dikwijls op straat ziet. In mijn geval zo een 50 meter verder in de straat.
De vakman werkte aan de schakelingen in de grijze kast, en daarna werkte als naar behoren.
Ik kan weer internetten en naar de televisie kijken.

Ik heb nu die grijze kast van binnen gezien. Daar zitten nogal wat draden en schakelingen in.
De schakelkast bleek de boosdoener te zijn.