Sint Jacobsbastion

In 1540 maakte Keizer Karel zich zeer kwaad op de Gentenaars. Hij beklom de toren van de Sint-Baafskathedraal, toen nog geen kathedraal, ook droeg de stadskerk niet de naam van Sint-Baafs. De westertoren was evenwel al gebouwd. Keizer Karel stond daar van boven en keek rond. Hij moest en zou een versterking bouwen, waar hij een leger kon laten post vatten, om de Gentenaars de baas te blijven. Zijn oog viel op de Sint-Baafsabdij. Die moest afgebroken worden, en daar zou zijn citadel komen.
Het betrokken Spanjaardenkasteel is dan op zijn beurt weer afgebroken.
Deze morgen, zag ik er nog een restant van: Het is niet goed te lezen wat er op de arduinen plaat staat. Als je op de afbeelding klikt kan je duidelijk het volgende lezen.

1545   ST JACOBSBASTION   SPANJAARDSKASTEEL   --- BASTION ST JACQUES   CHATEAU DES ESPAGNOLS.

Ziek

Ik heb op woensdag mijn dagje wel gehad. Van de dokter naar de professor en zo voort.
In ieder geval heb ik volgende week een drukke kalender wegens de vele door verwijzingen.
Misschien komt het ooit goed met mij. Wie weet ???
Dat was woensdagmorgen. Gisteren
Vandaag. Donderdag was het weer hetzelfde. Het gaat niet goed in mijn hoofd. Toen ik deze morgen bij de neuro-psychiater was, kreeg ik nogal wat te horen. Je wil het lijstje niet zien van al de medicatie die ik moet nemen. En ook de gesprekstherapie wordt op gedreven.
Erg !!! Ik moet er zelfs wandelingen voor laten voorbij gaan. Zaterdag weer therapie.
Het is wat moeilijk... Tegen dat ik aan mijn grote Azië reis begin, moet toch wel een en ander met mij in orde zijn.
Gelukkig, ook vandaag was de middag weer goed. Ik was in Oudenaarde afgesproken; en gelijk we daar op een terrasje op de markt op onze maaltijd aan het wachten waren, passeren daar ineens mensen, die ik al lang niet meer had gezien. Ik vond het wat spijtig van mijn gezondheid, want zo had ik mijn gewone babbel niet.
Dank u mensen, Zonder dat u het weet, zijn die contacten een enorme steun. Ik hoop dat ik iets terug kan doen.

Team 27

Team 27 bij de OXFAM Trailwalk

Een foto uit de FLICKR-reeks van  fotograaf Bernd.
Dus een 'officiële' foto. Als ik het goed op heb, is de foto zaterdag genomen rond half negen.
Dat was nog voor we druipnat waren, en door de modder geploeterd hadden.
Broer en zus zijn geflankeerd door links een reigerstapper  en rechts door een kwartel.

Droog

Stilletjes aan bekom ik van de natte trailwalk.
Na de OTW was vrijwel alles wat ik mee had nat.
Mijn slaapmatrasje en mijn slaapzak zijn ondertussen al droog. Mijn tentje ook al, maar ik moet er nog de moddersporen en andere restanten van het verblijf in Eupen van afwassen.
Mijn kleren zijn nog verdeeld. Mijn fleece en ondergoed hangen al te drogen. Mijn schoenen zijn afgeborsteld. Mijn T-shirts, sokken en mijn broek zitten nog in de week met een blauwe tovenaar om er al de modder uit te krijgen.
Ik heb dit jaar in nogal wat modderige situaties gezeten.

Groen

Vandaag kleurde mijn straat groen.
Er staat geen boom in mijn straat. Er zijn geen voortuintjes.
Maar het is 1 september. De scholen herbeginnen. En rechtover mijn verblijf is een school gevestigd.
De school van Sint-Baafs, bij de Gentenaars en omgeving bekend als de groentjes. De leerlingen dragen groen in hun schooluniform.
Aan mijn kleinkinderen, en al wie een nieuw schooljaar aan vatten, wens ik een goed jaar waarin ze niet alleen kennis opdoen, maar ook te weten komen welke houdingen hun goed doen.

Gileppe

100 km Trailwalk in de Hoge Venen.

Zondagmorgen rond 4 uur in de morgen hadden we al 81 kilometer van de OTW gestapt. Wat zeg ik gestapt? Gezwoegd, gezweet, door de modder geploeterd. Geklommen. Gedaald. Poncho af, poncho aan.
Wij en honderden andere trailwalkers.
In ons team liep het wat moeilijk. We hadden al wat tegenslag voor de start, maar gelukkig zijn we wel kunnen starten. Mijn bewondering voor Dirk die kon invallen.
Tijdens de tocht, net toen we Die Brücke voorbij waren, had ik een zware val gemaakt. Het werd net donker. Ik had mijn hoofdlamp nog niet aan, en was gestruikeld over een boomwortel. De kwetsuren konden in de hulppost in Porfays verzorgd worden.
Later in de nacht kwam Hugo in de problemen. Hij geraakte door pijn in de liesstreek bijna niet meer vooruit. Het was in Drossart zijn beurt de hulppost op te zoeken, en geholpen te worden.
Ik kon niet nalaten te denken dat OXFAM en het Rode Kruis hulporganisaties zijn, en - het is misschien cynisch van mij - daardoor toch wat gewend hulp te bieden. Ze konden onze teamgenoot er door helpen, en na een lekkere maaltijdsoep konden we weer verder. We hadden toen al een 60 kilometer gestapt, en nog een 40 kilometer te gaan.
Nog 10 kilometer vooraleer we ons supportteam konden bereiken.
Dat wachtte in Gileppe op ons.
Dat was nu eens aangenaam om ginder aan de stuwdam een lange rust te nemen.

Op de foto van mijn mobieltje: links Martine die het supportteam van 4 mensen leidde, rechts Marleen die ons stappersteam - toen 3 wandelaars - leidde. Er was ook nog een derde straffe madam. Ann staat niet op de foto. Zij steunde ons vanaf thuis, door ons telkens met SMS-jes te enthousiasmeren.

Ons wedervaren van de tocht van Gileppe over Goé naar Eupen, vertel ik wel in een volgend blogbericht.

Kijken naar rechters

Kijken zonder zien naar de Rechtvaardige Rechters

Nu de maanden juli en augustus achter de rug zijn, beginnen de activiteiten van OKRA ook weer. Morgen is het al
de eerste bestuursvergadering, maar laat mij u uitnodigen op de bijeenkomsten van OKRA Academie.

• Dinsdag 9 september spreekt Gie van den Berghe over kijken zonder zien, over omgaan met historische foto's.
  Deze lezing gaat door in de Prinsenzaal, Prinsenhof 39A, Gent
• Dinsdag 16 september staat voor ons in het teken van het Lam Gods.
  - OKRA-academie EEKLO zal de restauratie van het beroemde schilderij van de gebroeders Van Eyck opvolgen. Dat zal zijn in de Sint-Baafskathedraal en in het Museum voor Schone Kunsten.
  - Dezelfde dag gaat OKRA Academie Gent op zoek naar de Rechtvaardige Rechters.

Voor meer informatie, kijk op de website van OKRA, klik hier 

De winnaars

Kaailopers finishen OTW 2014

Reigerstapper Chris was een van de mensen die het Temse Kaailopersteam support bood en de wandelaars ondersteunde.
Om de 100 km OXFAM trailwalk te stappen, hadden we 28 uur en 39 minuten nodig gehad.
Vergeten was de regen, vergeten was de modder. Vergeten was de fysieke pijn. We zijn er weer in geslaagd 100 km te wandelen!
Chris nam ons op de foto toen we tijdens een flinke plensbui de finish bereikt hadden, en hij mailde de podiumfoto ons door.
Druipnat, verzopen zijn we, Guy, Marleen en Hugo. Hoe dan ook,  we zijn trots dat we de medaille gehaald hebben.

Volg ons team

Nu we op stap zijn in de Hoge Venen, kan je ook ons volgen. Waar we zijn wordt telkens aan checkpoints geregistreerd. En de organisatie plaatst dat op internet.
Kijk op de website van de Oxfam Trailwalker. De directe link is: www.oxfamtrailwalker.be/nl/component.otwresults
Ik ben er van overtuigd dat we de uitdaging aankunnen, en dat we jullie sponsorgeld dubbel en dik waard zijn.

Afscheid van de parochie

Zaterdag is het in het parochiekerkje van Zelzate-West, de dag van het afscheid.
's Morgens wordt afscheid genomen van André, die zo hard en wreed uit het leven weg gerukt werd. Ik wens Agnes, en de volledige familie mijn deelneming te betuigen. André heeft veel voor ons betekent,
Een tweede afscheid is er 's avonds. De wekelijkse eucharistievieringen op zaterdagavond stoppen er. De nieuwe parochie krijgt wel vorm, maar toch doet het spijt dat we nu een periode achter ons laten.
Maar zoals Emmanuel het in zijn mededeling zegt, we zullen elkaar letterlijk de hand moeten reiken.

Spanning stijgt.

Jachthorens kondigen
de 1ste Belgische trailwalk aan.
Nu is het al editie 7.

De spanning stijgt.
Zaterdag is het weer de OXFAM trailwalk.
Taak 1: het verzamelen van sponsorgelden is alvast geslaagd. Nu volgt taak 2: het stappen zelf.
Het is gek, het wordt mijn 7de deelname, en toch voel ik de stress.
Marleen heeft ons team klaar gestoomd. We kennen onze zwakke en sterke punten.
We hebben een goed supportteam.
We zullen er weer voor gaan.
Het weerbericht in Eupen:  www.weeronline.nl/Europa/Belgie/Eupen/4055531. Het zal niet te bar worden. Het afgegeven weercijfer staat voor het weekend op 7.
Info over de trailwalk: www.oxfamtrailwalker.be

Geen stap achteruit

Voor den duivel geen stap achteruit!
Dat is een boek met allemaal tekstfragmenten, en gedichten die Gent in beeld brengen. De bloemlezing dateert al van 1992. Het gaat over literatuur, de teksten beginnen in de vroege 14de eeuw, en eindigen op het einde van de 20ste eeuw.
De teksten zijn bovendien geïllustreerd met houtsneden en afbeeldingen van boekomslagen.
Een zeer rijke verzameling en het lezen waard. Ik had het boek eigenlijk zo uit de bibliotheek mee genomen., na er wat in gebladerd te hebben.
Nu kan ik het boek weer terug brengen en ik zal eens kijken of er nog zo van die leuke boeken over Gent staan. Maar dat zal niet meer voor vandaag zijn.

Hartje Gent

Deze middag, ondanks de regen toch door Gent gedwaald.
En dan heb ik gelijk maar gegeten in een twaalfde eeuws herenhuis. Op de Korenmarkt in het zogenaamde Borluutsteen. Ik ben wel geen wolhandelaar. Ik ben evenmin een magistraat.  Ik ben wel weer een Gentenaar. 

Een Gentenaar tussen de toeristen die hier ook wat komen eten, en komen genieten van het bruisende Gent.

En hoe dan ook! Mijn dag is goed. Iemand zei tegen me: Je bent de sterke voor ons. 

Ook op Twitter

Follow @GuyVerhelst

Rue Charles Quint

Een kaart van Gent uit het jaar 1912.

Rue Charles Quint

Het is de laatste week van augustus. In de F.Lousbergs Filature zie ik al veel beweging.
Maar de katoenspinnerij is er al lang niet meer. Nu is het een school geworden. Sint Bavo, de groentjes weet je wel.
De dynamiek komt er in. Volgende week hervatten de lessen.
Ook bij mij komt een en ander los. Het verenigingsleven herneemt. En laat ik nu net vandaag te veel hooi op mijn vork genomen hebben. Twee vergaderingen deze avond. Op één moet ik me dan ook laten verontschuldigen.
De afbeelding links is van een kaart die ik in het STAM zag. Gent was toen al ontbloot en maakte zich klaar voor de wereldtentoonstelling van 1913.

Oemta dell' Arte

Vandaag vond in Ertvelde een kunstenfestival plaats. Inrichter was de Oemtata. Het gebeuren vond plaats in de Pastorijstraat. Voor deze gelegenheid was de straat verkeersvrij gemaakt.  Het gebeuren concentreerde zich in de lokalen van de Oemtata zelf, en in ruimtes die door andere bewoners van de Pastorijstraat ter beschikking waren gesteld.
We zijn niet naar alle optredens geweest en hebben niet alle kunstwerken bekeken. Het aanbod was zeer verscheiden en ruim.
In de parochiekerk konden we genieten van klassiek a capella muziek. Bach weet nog altijd veel mensen te bekoren. Het koor kwam uit Eeklo: www.tweedecouplet.be
In het WZC vlak naast de kerk, werden we beroerd door een theatermonoloog van Jempie Vermeulen. Hij bracht ons zodanig in de ban van zijn verhaal, dat we als het ware zelf de gevangene waren, veroordeeld wegens moord. We waren zelf achter stenen muren het slachtoffer van onze liefde. Het verhaal dat hij bracht situeert zich in Spanje, in Alicante in 1933. Maar voor ons was het tegenwoordige tijd.
In het portaal van de kerk bewonderden het werk van de kunstenaar Pablo Sanaguano, Een kunstenaar uit Ecuador, als ik het goed onthouden heb, met een zeer sprekend werk, dat ik altijd een hongerdoek noem, omdat het me altijd doet denken aan de acties van Broederlijk Delen. Van een dame kregen we heel wat uitleg over de acties die nu in Evergem lopen.
In de tuin van de pastorij, in de stal ervan tenminste konden we dan tekeningen bewonderen.
Geloof me! Ik had er bijna één gekocht van een wandelaar die een berg beklimt. Had ik nu maar de naam van de illustrator opgeschreven!
Wandelaars zijn toch zelf ook wel kunstenaars.

Zomerse trekvogels

Wandelclub De Trekvogels was vandaag paraat met haar Katte-tochten. Het mooie zomerweer maakte er een heerlijke tocht van. Het was een wandeling met voor mij geweldig veel 'thuis'-gevoel. De wandeling passeerde twee plekken waar ik nog gewoond heb. De wandeltrajecten zijn in een gebied dat ik al door en door bewandeld heb. En ... mijn respect voor de parcoursmeester! In het tweede traject liet hij ons tussen Assenede en Zelzate wandelen, langs paden die ik niet eens kende. Chapeau!
De startplaats deze morgen was in een school waar ik nog mijn best gedaan heb om de Spaanse taal machtig te worden. Het is mij niet gelukt, zoals er andere dingen zijn die mij niet lukten, maar ik heb in mijn klas met veel plezier de lessen gevolgd. Het is dus natuurlijk heerlijk om weer eens door de schoolgangen te lopen.
Uit de verschillende afstanden koos ik voor de 23. Een wandeling in 4 trajecten. Het 1ste traject, ken ik maar al te goed. Het zijn paden langs de Groene Briel en over de voormalige spoorlijn 55A. In een grote loods hadden we dan de rust. Goed voor soep met een broodje, en dan vervolgde mijn tocht. Er kwam totaal verrassend een voor mij totaal onbekend stuk. En ik die dacht dat ik hier alle mogelijke wegeltjes al bewandeld had. Zo iets geeft de meerwaarde van een clubwandeling aan.
Het was een plaatselijke lus die ons weer naar de landbouwloods bracht. Het 3de traject bracht ons dan naar Ertvelde. Daarin de vaste waarden: de omwalde kasteelhoeve ter Looveren, het bedevaartsoord van Stoepe, de stenen molen. In het Morgenzonnetje hadden we de rust. Het was wel geen morgen meer, maar de zon was er wel.
Langs de Pastorijstraat waar morgen = zondag 24/8 het Oemtata kunsten festival plaats heeft, brachten de pijlen ons richting Callemansputte. We passeerden de enorme oppervlakte met zonnecellen. Hier zullen ze deze winter wel niet zonder stroom vallen, dacht ik.
En zo kwam ik weer op de Katte. Het was een gezellige tocht, Een wereldreiziger als ik, wordt dan gewaar dat het dicht bij huis, ook plezant is.

De schat van de Katte

In het stadsmuseum van Gent, ligt een veldfles met munten. Die munten zijn na de 2de wereldoorlog in Zelzate op De Katte gevonden. De munten zijn nog van voor het jaar 1.000. Ze zouden verstopt zijn door mensen die op de vlucht waren voor de gevreesde Noormannen.
Nu vandaag organiseert de wandelclub 'De Trekvogels' een wandeling op de Katte. De startplaats is op nauwelijks een paar honderd meter van de vindplaats van de schat.
Als je komt wandelen, hou dan je ogen open. Misschien vindt je ook zo een schat.
En als je een Viking ziet, ga dan niet lopen. Het zal allicht Peter zijn die hier komt wandelen.

---

Nawoord: Peter was er als viking niet bij. Ik heb net foto's gezien dat hij en zijn geliefde in Ieper op wandel waren.

Beneden de Schelde

Als Gentenaar ben ik geboren.
En dan ga ik graag eens op bezoek in het STAM. Verleden, heden en toekomst van de stad, worden daar ten toon gesteld.

Buufstikken

Edje Anseele was een sterke persoonlijkheid in de Gentse socialistische beweging. Hij leeft in veler herinnering als de man van het biefstuk-socialisme.
En laat ik nu de fameuze speech lezen, die Anseele uitsprak op een geruchtmakende monstermeeting
Ik kan het niet nalaten het slot van de tekst aan te halen:
... Veur 't ugenblik 'n zein 't gien romans noch gien verzen die we moeten hên, moar buufstikken ...
Hij schreeuwde 't uit: "buufstikken!" in plat, Gents-Vlaams, en, bij dat brutaal, triviaal woord, overdonderde weer een explosie van tegenstrijdig gejoel de stem van de spreker en het schelletje van de voorzitter. Het ganse intellectueel gedeelte van de vergadering drukte zijn verontwaardiging uit met lange oh ! oh's maar op de gaanderijen, op het toneel en midden in de zaal was 't een applaus en een gejuich alsof de zolderingen en de muren eronder in elkaar zouden storten, terwijl duizenden toeschouwers, met woest-geestdriftig uitgestrekte armen, als in een gebrul van wilde beesten 't woord herhaalden:
- Joa! joa! Buufstikken! buufstikken! buufstikken! We moeten buufstikken hên!