Beste wensen voor 2009

Met deze foto van het busstation aan Gent Sint Pieters wil ik iedereen het beste wensen voor 2009.

Valt het eens tegen, zoals op die dag dat ik de foto nam, weet dan dat het niet blijft duren, en dat je door die tegenslag het doodnormale leven weer weet te waarderen.

Je ziet al die hijskranen tussen de spoorweg en de Fabiolalaan. Zij geven de toekomst gestalte.
Moge ook bij jullie een mooie tijd aankomen.

IML wandeltocht in de U.S.

Ik nam deel aan een wandel reis van IML Belgium naar de Verenigde Staten. De wandelvakantie begon op 10 oktober en duurde tot 20 oktober.
Een reis met 9 wandelingen in het oosten van de United States. We vertrokken op 10 oktober met de autobus naar Schiphol, en vlogen naar Boston. We waren met 31. Ginder werden we opgewacht door mensen van Walking Adventures International. Gary, Kathie en Debbie zouden ons tijdens de wandelreis begeleiden. Na aankomst reden we onmiddellijk naar Salem, een heksenstad in Massachusetts. Daar maakten we dan onze eerste wandeling in de Verenigde Staten. Na die betovering was het hoog tijd om het hotel op te zoeken. Het was een zeer lange dag. Velen van ons hadden de vorige nacht niet geslapen, en door het tijdsverschil duurde de dag 6 uur langer. We verbleven in een voorstad van Boston. De zaterdag reden we naar Boston. De stadswandeling ginder liet ons kennis maken met het ontstaan van de Verenigde Staten, met de strijd die de kolonisten voerden tegen de Engelsen. De volgende dag wandelden we in Princeton. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar Princeton is ooit de hoofdstad van de Verenigde Staten geweest. Nu is het een universiteitsstad. Hier gaf Einstein les. De gebouwen hier zijn wat bescheidener. Geen hoge wolkenkrabbers, maar ruime houten eengezinswoningen. Wat een tegenstelling met ons volgend reisdoel: New York City. Mens .... wat is alles hier hoog en groot. Bigger is better. Voor een stadswandeling moet je hier heel wat tijd uit trekken. Zeg maar dat we 7 uur deden voor een wandeling van 10 km. Zoveel is er te zien. Zoveel indruk maakt het. Het is wel moeilijk voor onze begeleiders om de groep te samen te houden. Gary, onze gids, droeg de vlag van de Blankenbergse Tweedaagse. Dat was zo gemakkelijk om te volgen. New York is een drukke jachtige stad die bruist van leven. Al werden we bij het bezoek aan Ground Zero wel even stil. We zagen dat ook hier het leven zich herpakt. Op Bowling Green moesten we even de stier aanraken. Het aanraken van de stier brengt geluk op de beurs in Wall Street. En dat is precies wel nodig in deze dagen. Gelukkig zijn we hier om te wandelen, niet om te investeren. En gewandeld hebben we. Drie wandelingen maakten we in Manhattan. De Brooklyn Bridge en het Central Park, dat we zo goed kennen uit de televisie beelden van de marathon van New York, hebben we nu ook bewandeld. Onze wandelreis gaat door onder het motto: "Walk for fitness, fun, and fellowship". Tijdens de wandeltochten hebben we veel plezier natuurlijk, en de kameraadschappelijkheid wordt tijdens de verzorgde maaltijden extra in de verf gezet.Het hoogtepunt van de wandelreis is de wandel tweedaagse in Arlington. Arlington ligt aan de Potomac rivier. Aan de andere kant van die rivier ligt Washington DC. De hoofdstad van de United States is ons wandeldoel tijdens het U.S. Freedom Walk Festival. We wandelen er samen met de Amerikanen, met Finnen, met Japanners, met Koreanen... Wandelaars uit 14 landen wandelen hier te samen. In zijn toespraak vestigt Luc er de aandacht op dat wandelen goed is voor de fysiek, en – wat zeer belangrijk is – bijdraagt tot de mutual understanding. Te samen wandelen betekent samen met elkaar optrekken. Tijdens de slotceremonie komt ons wandelgezelschap ook naar voren. Ook wandelaars uit ons gezelschap ontvangen de medaille van Pan Pacific Walker. Als wandelaar kiezen we elk voor onze eigen afstand. Iets kiezen betekent ook iets laten. Wie de lange afstand kiest, neemt niet altijd de tijd om alles te bekijken. Wie de korte afstand kiest, komt niet op veel plekken. De laatste dag maakten we dan nog met de autobus een rondrit om verschillende monumenten en musea te bezoeken. En in de namiddag van die 20ste oktober reden we naar Dulles Airport.
Die wandelreis in de Verenigde Staten is een ervaring die ons zal bijblijven.

Zwart

Een zwart geklede man fotografeert een zwart geklede vrouw op de Zwarte Ruiter tocht in het kleine gehuchtje Overslag in Wachtebeke.
Wil je zien welke foto hier genomen is ?
Klik dan hier op :
http://walking-bears.skynetblogs.be/post/6315282/05-oktober-2008--wachtebeke--overslag

Voettochten van 100 km.

Met mijn voettocht bij Luc, sluit ik mijn 100 km wandelingen in 2008 af.
Ik heb er 5 gedaan dit jaar:

1. De Nacht van West-Vlaanderen vanuit Torhout op 20 juni


2. Marche en Thudenie vanuit Binche op 3 juli


3. Dodentocht vanuit Bornem op 8 augustus


4. OXFAM Trail Walk vanuit Eupen op 30 augustus


5. Wandelen met Luc vanuit Beerse op 26 september

Het waren telkens mooie en goed verzorgde voettochten.
Ik neem mijn petje af voor de inrichters.
Je moet het maar organiseren, en zoveel mensen bereid vinden om te helpen.

Bij de Kadees in Aalst

Op donderdag 11 september bewandelde ik de nazomertocht van de Kadees in Aalst. In het 2 de traject van die tocht zag ik 2 wandelaars een kapelletje binnen gaan.
Zij neemt de foto's. Hij maakt notities. Ze zorgen voor de verslaggeving van hun eigen clubblad.
Zo mensen als Etienne weten de wandelsport goed te promoten. Door hun verslagen weten ze anderen te enthousiast te maken om ook midweekwandelingen te doen.
Lees het verslag van Etienne in de wandelgazette. Klik hier

Ontbijt in Eupen

OTW_024
Originally uploaded by Oxfam Trailwalker Belgium.

Hier zitten we op zaterdag 30 augustus. We hebben net ontbeten. Het wordt stilletjes aan licht. Om 7 uur zullen we starten met OXFAM Trail Walk.
We vormen team 66. En hebben als naam "De Doetjes" gekozen.

Informatie over de OXFAM Trail Walk vind je hier: http://www.oxfamtrailwalker.be/

Lees ook mijn wandelervaring op mijn blog bij Skynet. Klik hier.

Wandelen op de Huashsan berg in China

Dat is pas avontuurlijk wandelen.Clement zond het me door, en ik geef het graag verder door.

read more | digg story

Er is leven na de dood

De Dodentocht is telkens weer een hele belevenis. Dag en nacht stappen. Uren onderweg zijn om aan te komen waarvan een mens vertrokken is. Maar wat ge niet allemaal meemaakt ondertussen. Ik doe het voor de gezelligheid en de contacten. Een ander doet het om sportieve redenen. Zeer tof vind ik de groepen of de groepjes die te samen onderweg zijn, die elkaar steunen en motiveren.
De laatste honderd meters waarin een mens als het ware naar de aankomst geapplaudiseerd wordt, betekenen een glorieus moment.
Meer van mijn wandelervaringen op mijn blog bij Skynet, klik hier .

De vergane glorie van de abdij van de els

Even een paar vertalingen om te beginnen. De els noemt in het Engels the alder. Het franse woord ervoor is Aulne.
Toen ik in la Thudenie, dit is de streek van Thuin op wandel was, kwam ik daar ineens ruines tegen. Op zichzelf niet vreemd. Er zijn meer ruines. Maar nu werd ik getroffen door de naam. Het zijn de ruines van de abdij van de els. Vroeger heeft hier aan de Samber een grote abdij gestaan. De resten ervan zijn nog altijd opzienbarend. Het moet geen kleine abdij geweest zijn.

Het is niet vreemd dat er aan de Samber veel elzen groeien. Hier hebben de elzen hun naam gegeven aan een abdij die in de 7de eeuw gesticht is. Er waren hoogtepunten en dieptepunten in de geschiedenis van de abdij.
De abdij heeft het ancien regime niet overleefd. De abdij is in brand gestoken in de Franse revolutie. Een instelling die ooit een streek tot ontwikkeling bracht bleek nu verdere vooruitgang in de weg te staan, en had de haat en de woede van een verknechte bevolking opgewekt.
Nu vormt het erfgoed.
Voor mijn voettocht die ik in het land van Thuin aflegde, klik op mijn artikel over de 100 km van Binche hier.

Stap veilig

Bij een wandeling in Bassevelde kreeg ik van de inrichtende club, De Trekvogels, een interessant boekje. Het draagt de titel "Veilig op stap" .
Best interessant om door te lezen, en zo te weten hoe men zich in het verkeer moet gedragen. Een wandelaar respecteert altijd het verkeersreglement.
Kijk in je eigen omgeving: Heb je ooit al een wandelaar door het rood licht zien stappen ? Neen hé. Wel ik ook niet.
Kijk naar de nachtwandelingen. Iedereen draagt zo een reflecterend jasje. Voor alle zekerheid zegt de organisatie dan toch nog altijd dat men een fluo-jasje moet dragen.
Er zijn dingen die iedereen weet. Maar niemand weet alles, en het is goed om de kennis even op te frissen.
Op de site ikbenvoor.be is daarover veel, om niet te zeggen alles, te vinden.

Wandelmee lang geleden

In mijn Photobucket vond ik nog deze foto. Ik denk dat Manuella de foto genomen heeft bij een bijeenkomst in Lichtaart op 20 november 2004. Wat lijkt dat al lang geleden!
Sommige wandelaars ontmoet ik nog. Anderen heb ik uit het oog verloren.

Ik heb een vogel gezien

... en meer dan een. Zondag nam ik de lijnbus naar Lokeren. Ik wou wel meewandelen in de Molsbroektochten.
Lang geleden, voor ik het clubwandelen leerde kennen, wandelde ik ook veel. En toen was de Molsbroek een van mijn geliefde wandelplaatsen. De Molsbroek is een groot beschermd natuurgebied aan de Durme. De zwarte els voelt er zich thuis, en ook de vele vogels. Het is echt de moeite om tijdens de wandeling stil te staan en over de plassen en moerassen te kijken. Krijsende meeuwen kondigen het waterrijle gebied aan, en eens in het natuurreservaat is het genieten van de vele ganzen en meerkoeten. Het is om de watervogels te zien, dat ik deelnam aan de tocht. De Reynaertstappers uit Belsele richten deze tocht al voor de 16de keer in. En ze doen hun best om de wandelaar een uitgelezen parcours aan te bieden. De kortste afstand was 6 km, de langste 30 km. Ik zelf koos voor de 23. Behalve de Molsbroek bewandelen wij in een extra lus de gemeente Waasmunster, om meer precies te zijn het kerkdorp Ruiter.
En onder de 1445 wandelaars waren er ook veel vogels. Bij het buitengaan zag ik een groepje Trekvogels aan een tafel in de kantine. En op de lijst die aan de deur ging, las ik dat we met 60 Kwartels aan de tocht deel genomen hebben.
De website van de Reynaertstappers is: http://users.skynet.be/reynaertstappers.belsele/
Ik heb wat foto's geplaatst op Photobucket. Klik hier

Mijn fotoreeks van de MESA 2008

Klik op de foto om naar Photobucket te gaan. Daar kan je mijn reeks bekijken.

Photobucket Album

Een douche als cadeau

Onze pastoor is 40 jaar priester. Priester geworden in de woelige 68-jaren, stelt hij zich nu ten dienste van onze parochie, of beter gezegd van drie parochies.
Het feest was op zaterdag 5 juli 2008. Zijn huis werd versierd. In de Eucharistie viering benadrukten de aanwezigen zijn jubileum.
De foto hierbij is genomen door Marc. Voor zover ik weet heeft Marc zijn reeks niet publiekelijk op het internet geplaatst. Hij bereidt wel een CD voor.
Een anecdote uit de receptie achteraf, wil ik vermelden. De pastoor woont in de pastorij. Dat oogt van buiten ruime en groot. Maar, er is niet eens een douche cel in. Iedere keer dat de pastoor op reis ging, zei hij: Dat is toch gemakkelijk, zo een douche. Dus hebben we hem een douchecel als geschenk gegeven.

Ezels in de nacht

Vrijdag avond was het druk in de feesttent op de Hasselstraat in Bassevelde. Het is kermis. Bolders laten hun dikke schijf rollen op het terrein naast de tent. Een hele schare ezelfanaten is bijeengekomen. Kinderen kunnen een toertje maken op een ezel. En bij dat bont gezelschap voegen zich een 300-tal wandelaars. Meer dan 200 van die wandelaars kiezen voor de 50 km voettocht. Daar zijn ik en 2 van mijn zonen ook bij. We gaan er een gezamenlijke tocht van maken. We hopen om 6 uur in de ochtend binnen te zijn. Om 20 uur wordt het startsein gegeven. De meute wandelaars volgen 7 ezels. En na een honderdtal meter neemt ieder zijn eigen tempo.
De parcoursmeester heeft mooie trajecten uitgewerkt. We lopen over het gras en langs de kant van weiden. Zeer leuk is dat de rustposten net als vorig jaar aangeduid zijn met een verlichte ezel. Zolang het nog licht is, valt dat niet op, maar in het holst van de nacht biedt dat lichtpunten in de duisternis. Als de vermoeidheid begint te wegen, vormt dat een doel om naar uit te kijken. En dat zeker omdat in de rustposten vriendelijke medewerkers de wandelaars van een drankje en een hapje voorzien. Het mag wel eens gezegd worden. Wij steken de nacht door. En de helpers doen dat ook. Dank zij hun inzet hebben wij een goede service.
Het is droog en tamelijk licht, niet zo fel donker. Toch hebben we de zaklantaarn nodig. We moeten de boomwortels ontwijken. In het gras lichten we bij om te zien waar we onze voeten moeten plaatsen. Zeker als we langs de beken en de watergangen lopen is wat extra licht nuttig. Wel gemakkelijk is, is dat de inrichters de pijlen voorzien hebben van lichtreflecterende stroken. Desondanks zijn we toch 2 keer fout gelopen. Attente medewandelaars riepen ons dan evenwel snel terug. Zelf hebben we ook een keer andere wandelaars moeten terugroepen. Ja, overdag kan je zodanig lopen babbelen, dat je een pijl over het hoofd ziet. 's Nachts is dat nog erger. Het behoort tot de charmes van het nachtelijk wandelen. Een andere leuk aspect is trachten te raden, waar we op een bepaald moment zijn. Die verlichte weg ginder in de verte ? Zou dat de weg van De Triest naar Assenede dorp zijn? Of waar zou de rustpost zijn. Wanneer krijgen we dat ezeltje te zien?
Als je eens een nachtje zonder slaap kan permitteren, moet je zeker zo eens een nacht tocht mee stappen.

Om 6 uur in de ochtend

Zaterdag 5 juli. Het is 6 uur 's morgens gepasseerd. We hebben de laatste rust van de nachtelijke 50km-voettocht achter de rug. Het eindpunt nadert. Tussen de laatste rust en de tent is het maar 3,5 km meer.
Het zit nochtans goed in de benen. Ook die laatste kilometers moeten gestapt worden.
Een groepje wandelaars is wat fitter dan wij, en heeft ons zo net gepasseerd.
Straks wacht ons in de feesttent een ontbijt van eieren met spek. En dan kunnen we huiswaarts.
We hebben een mooie tocht bij de Trekvogels kunnen mee stappen. Iets meer dan 300 wandelaars waren gisteren avond gestart. Het weer zat ook goed mee. En het parcours was ronduit fantastisch.
Echt de moeite om mee te doen.

Dappere Roosmarijntjes

Op de Ezeltocht rondom Bassevelde waren ook 2 van de Roosmarijntjes op wandel.
We ontmoetten hen in de rustzaal in Assenede. Ann en Heidi namen deel aan deze nachtelijke 50-km wandeling van De Trekvogels.
Zij oefenen zich voor de OXFAM Trail Walk. Als team 53 nemen 3 zusters en 1 schoonzus deel aan deze tocht in de Hoge Venen.
In de aanloop daartoe heeft dat familiegroepje op zaterdag 12 juli nog een spetterend evenement. Meerdere groepen komen optreden. Ze hebben o. a. de Propere Fanfare van de Vieze Gasten, naar Zelzate gehaald. Plaats van het gebeuren is het scoutsterrein op de wijk "De Katte" in Zelzate.

Ezels in Bastogne. Ezels in Bassevelde

Vorige week stapte ik de MESA mee. We eindigden deze vierdaagse in Bastogne. Daar aan de voormalige spoorweg grazen nu ezels.

En straks stap ik de Ezelstocht mee. Dat is een nachtelijke tocht van 50 km, in Bassevelde. De Trekvogels richten deze voettocht al voor de 2de keer in. Om 20 uur starten we. Om 6 uur morgen vroeg hopen we aan te komen.

Standbeeld voor de gesneuvelden

Op de grote markt van Zelzate staat het standbeeld voor de gesneuvelden. Links zie je de foto die ik vandaag nam. Rechts is een scan van een oude postkaart. Het is een uitgave van huis Blondine. Blondine stopte met haar winkel in 1978. De foto moet dus zeker ouder zijn. Ik vraag me af of de bomen op mijn foto dezelfde zouden zijn als de jonge bomen op de postkaart.

Met de Wase Steinbockvrienden in Moerbeke

Photobucket Album

Dinsdag 20 mei nam ik bus 49 naar Moerbeke-Waas. De Wase Steinbockvrienden zijn een wandelclub uit Sint-Niklaas, en die richten vandaag hun Heidebos wandeling in. Heerlijk om er naar toe te trekken, en ginder lekker rustig te stappen.
Klik op de foto, om naar mijn fotoalbum te gaan.