Yogi's en fakirs

Of zou ik eerder "Mittals en asceten" als titel gebruiken?

Vandaag nam Prakash Goossens ons in het Guislain-instuut  voor de 4de keer weer mee naar India.
Het was de laatste dag van een boeiende cursus over de verschillende religies die in India beleden worden.

In zijn cursus citeert onze docent een indische wijze met de naam Vivekananda:
"De christen moet geen hindoe worden of boeddhist, noch moet een hindoe of een boeddhist christen worden; Maar allen moeten de geest van de ander in zich opnemen en toch hun eigenheid bewaren, en groeien volgens hun eigen wetmatigheid."

Het was voor mij de laatste cursus in DAVIDSFONDS ACADEMIE dit jaar.
De wereld is groot en wijd. Allicht staan er in het programma van 2014 ook cursussen die mij kunnen boeien.

Niets blijft

Niets blijft. Alles wordt anders in het leven. Ook voor mij.
Vrijdag was ik voor de laatste keer bij het regio bestuur in Eeklo. Met mijn verhuis naar Gent, zal ik daar geen deel meer van uitmaken.
Ik ben er telkens graag bij geweest. Onze trefpunten kunnen in die vergadering op een aktieve manier de regionale werking besturen.
Maar ja,  niemand is onmisbaar. De werking gaat verder. Ze zullen wel goed op hun winkel passen.

The Mystic Lamb

Vandaag sloten we als onthalers van de Sint-Baafskathedraal ons seizoen af. We overzagen wat we dit jaar gedaan hebben, en hebben alvast plannen gemaakt voor 2014. En omdat we het niet altijd over het Lam Gods zouden hebben, keken we tijdens onze vergadering ondermeer naar dit filmpje. De volledige titel is : "#VisitGent : The Mystic Lamb, St.Bavo Cathedral, only in Gent (visit Ghent, Belgium)" Het maakt deel uit van een reeks candid camera filmpjes die Toerisme Gent laten maken heeft en op het internet geplaatst.

Route

In een boekje, een handig boekje lees ik heel wat.. Op de titelpagina staat dat het voor een paspoort is, een paspoort voor de slimme reiziger,
Het zijn allemaal korte zinnetjes. Zo van die zaken die je op een geel post-it -je zou schrijven.
Laat me een zekere Trisha aanhalen:
"Ik gebruik graag gelamineerde stadsplattegronden, omdat ik dan alles wat ik op een dag wil zien met een donkere afwasbare viltstift kan aangeven. Als ik dat heb gedaan, plan ik mijn route en begin te lopen. De volgende dag maak ik de plattegrond schoon en begin weer opnieuw."

0% overeenkomst

Ik heb mijn blog door een analyse programma gestuurd. https://www.webcijfers.nl/
Leuk om dat eens te doen. Ik leer er wat uit. Maar ik ga het toch laten zoals het is.

Zuu es Gent

De Gensche Gazette publiceert vrijwel iedere dag nieuws uit Gent.
Klik op de link: http://www.degenschegazette.be/

Plezant is het om het tabje met "Gensch Dialect" aan te klikken. Dan kom je terecht op stukjes die iemand met de naam  Freddy Supli in het Gensch schrijft.

Stormtocht

Zondag 24/11/2013: Stormtocht van de Tweedaagse in Blankenberge.

De stormtocht in Blankenberge biedt de gelegenheid aan de IML-wandelaars om elkaar nog eens tegen te komen. We hebben in verschillende landen en werelddelen gewandeld, en kunnen in zaal Forum elkaar nog eens treffen. Praten hoe we het op onze reizen gehad hebben. Uitwisselen wat onze plannen zijn .
Een wandeling aan de kust is altijd mooi mee genomen. Langs de promenade stappen, de zeewind voelen, de haven rond stappen, de mooie villa's uit de belle époque bekijken. Dat zijn genoeg redenen om de trein naar Blankenberge te nemen.
Vandaag was de treinreis op zichzelf al een avontuur. Als je vanuit Gent via Deinze en Torhout moet sporen om in Brugge te geraken heb je overigens ruim de tijd om met reisgenoten wandelervaringen uit te wisselen. Na die goede babbel kwamen we iets later dan gepland in het station van Blankenberge aan. Het stationsgebouw ginder wordt nu afgebroken trouwens.
In zaal Forum zou de wandeling vertrekken. De inrichters hadden nu een nieuw systeem voor de inschrijving. Ze konden gewoon onze lidkaart inscannen, en zo hadden we wat schrijfwerk minder.
Ik had  niet echt afgesproken om met iemand samen te wandelen, maar het deed me veel plezier dat ik wandelvrienden konden treffen, en dat we de wandeltocht samen konden stappen.
Samen stappen, samen op weg zijn, dat is gezellig en dat vormt een van de grootste geneugten van de wandelsport. Zelf ben ik niet geweldig extravert, maar behalve wandelervaringen ook levenservaringen kunnen uitwisselen doet enorm veel deugd.
En terwijl je zo stapt kom je steeds kennissen en vrienden tegen. We hadden voor de 21 km gekozen, en hadden dan ook ruim de tijd om te verpozen en te blijven babbelen.
Maar ja. Het wordt stilletjes aan winter. Het is vroeg donker. Het mag dan ook niet te laat worden.
Na de mooie wandeltocht nam ik dan ook om 17u11 de trein terug naar huis.
En in mijn rugzak zit ondertussen het plan om in 2014 Korea, Japan en Taiwan te bewandelen met de IML.

14 december

Wat heb ik nu toch met 14 december? 

• De historic walk in Bastogne is die dag. 
• Het is de 110 km mars van het lijden en het afzien tussen Houffalize en Plombières. 
• Er is de EURAUDAX van de Dender
• Het Compostelagenootschap komt in Brugge samen om sacrale ruimten te beleven.
• De peters en meters van de Oost-Vlaamse wandelroutes komen samen in de Gentse opera om kennis te maken met de recreatieve infrastructuur en de aanmoedigingen er rond.

Ik kan nog van gedacht veranderen, maar nu kies ik voor Brugge. Volgend jaar wil ik immers nog eens naar Santiago stappen.

Godsdiensten in India.

Het was nu al de 3de les in de cursus die ik bij het Davidsfonds volg.
Vorige week behandelde Prakash Goossens het hindoeïsme, de islam, en het sikhisme.
Vandaag was het de beurt aan het jaïnisme, het christendom en het boeddhisme.
Een paar punten er uit:

• De met lucht gekleden, vormen een aparte strekking binnen het jaïnisme. De monniken lopen ongekleed.
• Het was de apostel Thomas die na de dood en verrijzenis van Jezus naar India trok om ginder de mensen te kerstenen.
• Is Jezus zelf in India geweest? Zou hij hier met zijn levensgezellin Maria Magdalena. Een verhaal waar wel over gespeculeerd wordt.
• Het boeddhisme kennen we hier vooral in zijn Tibetaanse variante, en als Zen.

Volgende week gaan we verder met het boeddhisme.

Levenseinde

Het maatschappelijk debat rond palliatieve zorg en euthanasie woedt volop, maar patiënten en hun omgeving blijven nog al te vaak in de kou staan.
Velen van hen raken verstrikt in de medische en juridische mallemolen en zijn op  zoek naar duidelijke informatie. Heel veel vragen duiken dan ook op. Hoe kun je je bijvoorbeeld voorbereiden op het afscheid ? Wat zijn de mogelijkheden op het vlak van de palliatieve zorg en euthanasie ? Hoe kun je zelf beslissen hoe je de laatste fase van je leven wilt vormgeven ? En wat als een zieke niet meer in staat is zelf  beslissingen te nemen ? Op een heldere, maar ook inlevende manier gaat Manu Keirse geen taboe uit de weg.

OKRA Academie nodigt u uit op de lezing die doorgaat op dinsdag 26 november in de N9 te Eeklo, Molenstraat 31, om 14u30.

Eigen straat

Een Zelzatenaar die het maakte als keeper bij de Gantoise, krijgt nu een eigen straat in Zelzate, in zijn geboortedorp.
Dat lees ik in het tijdschrift van de heemkundige kring. Vrijwel het hele tijdschrift is deze keer gewijd aan deze keeper van formaat, een harde werker, een eerlijk man, een fantastisch mens.

Het is Armand Seghers.

De foto hierbij komt uit een reeks van prentjes van voetbalsterren die in de tijd bij cichorei de BEUKELAAR verkrijgbaar waren.  Je moest er toen 10 sluitetiketten van pakjes cichorei van 250 gr. voor opsturen.

Zalig

Een zalige familie

Zusters heb ik niet. Broers wel. We zijn met zijn drieën. 3 broers.
In de loop van de tijd waren we/ zijn we wat uit elkaar gegroeid. Een dochter van mijn broer en een dochter van mij dachten er dan aan om ons weer eens samen te brengen.
Het bleef niet bij een gedachte. Ze zijn erin geslaagd! Met ons gedrieën vonden we elkaar terug. En ... We stammen uit medio XXste eeuw, onze kinderen en kleinkinderen konden elkaar op dit zalig feest ook leren kennen.
We spraken af in Ellezelles. Dat ligt vlakbij Ronse. Ronse was de plek waar we als familie Baert dikwijls bijeen kwamen. Dit decor leek die 2 nichtjes dan ook uitermate geschikt om de familie Verhelst samen te brengen.
Die dag in oktober zullen we zeker eens moeten herhalen. Ik zal het alvast voorbereiden door een familierelaas samen te stellen. Een relaas van de 20e eeuw. Misschien terugblikken naar 19de eeuw trouwens.
Nu ik in Gent ga wonen, zal het rond mij wat rustiger zijn, en zal ik er allicht tijd kunnen voor vrij maken.

Eén vierkante meter

Zondag 24/11 gaat in 't Klooster een bijzondere tentoonstelling door. Een aantal kunstenaars zullen er hun werken laten zien om één vierkante meter.
Op 1m² tonen makers, ontwerpers, artiesten, doeners, denkers en creatieve ondernemers eigen werk. 1m² vormt een bijzonder concept dat iedereen uitdaagt om op een minimale oppervlakte, er het maximale uit te halen.
Bij de kunstenaars is Fabienne. Fabienne exposeert er haar mozaïeken.
't Klooster is gelegen in de Kerkstraat 64A te Zelzate.

Oude foto's

Zelzate in oude postkaarten.

Vanmiddag kwam OKRA Debbautshoek bijeen in het cultureel ontmoetingscentrum op de Assenede Steenweg.
We begonnen de bijeenkomst door naar een verzameling oude postkaarten van Zelzate te kijken. Frans gaf er wat uitleg bij, en verschillende aanwezigen konden dat mooi aanvullen, aan de hand van hun kennis en geheugen.
In de loop van de 20ste eeuw is er heel wat veranderd in Zelzate.Op bijgaande foto zie je de Assenede Steenweg. Er waren toen nog geen voetpaden. Er staat hoop en al maar één auto geparkeerd. Straatverlichting was er niet. Toch zijn er bepaalde woningen nog duidelijk herkenbaar.
Na de presentatie volgde de koffie. Voor de gelegenheid met een éclair erbij. En nadien speelden we nog een paar rondjes bingo.
Het was weer gezellig om bij elkaar te zijn op deze OKRA-middag.

Verstoten

Verstoten, weggedreven zijn, dat is het lot dat veel mensen treft.

Moeten vluchten.
Verbannen zijn.

Maar toch opent dat mogelijkheden, want we zijn als rondtrekkenden thuis op de hele wereld.

Voor de tekst van het lied, klik hier.
Het lied is een stuk uit Mistero Buffo. Voor een clipje op YouTube, waar je de Internationale Nieuwe Scene ziet optreden, klik hier.

Varen over de rivier Li

Op zondag 22 september 2013 reden we met de autobus naar de pier Samgeori waar we inscheepten voor een 4 uur durende boottocht op de Lijiang rivier van Zhu Jiang naar Yangshuo. We genoten van het buffet aan boord. Ik verschoot wel wat ze hier durven drinken. Een glazen pot met een slang erin, beschouwen ze hier als een lekkerij. Aan mij is het niet besteed.
We waren niet alleen om deze tocht te maken. Niet alleen op de boot. Niet de enige boot. De schepen vormden een vloot van een tiental vaartuigen. Het wondermooie landschap waren we doorvoeren staat op hun bankbiljetten van 20 yuan afgedrukt. Daar zijn ze hier fier op.

Na deze tocht op een grote boot, gingen we raften. Raften met bamboobootjes waar we met 2 personen op konden plaats nemen. We voeren meer dan een uur over de Yulong River met zicht op Moon mountain.

Breudses

"De breudses ligge schuun in d'etaloazje" 

Dat lees ik bij een bakker op de Steendam in Gent. Ik heb in de zaak Chez Olivier net een broodje tonijn gegeten met een grote kom soep.

Op verschillende vensters op de Steendam zag ik al van die Gentse spreuken en gezegden. Trouwens ook op de Vrijdagsmarkt. Tot op het vensterraam van het ABVV toe.

Ik zal - als ik binnenkort in Gent woon - eens nagaan of er zo een wandelroute bestaat die al die Gentse gezegden passeert.

Geen koude voeten

Toen we deze morgen Boekhoute binnen reden zagen we daar mensen warme kousen aan doen, vooraleer hun wandelschoenen aan te trekken. Het was immers de koude voeten tocht. Het had trouwens de laatste dagen flink wat geregend.
In de startzaal kwam ik onder meer Clément en Daniel tegen. Clément had al gewandeld. Daniel moest net als ik nog aan de wandeltocht beginnen. We besloten samen te stappen.
We opteerden voor de 24 km. Een tocht door de polders, een tocht naar waar vroeger de haven was, en ietwat onverwacht, ook een tocht langs oorlogsherinneringen.
Boekhoute lag niet aan het front in de eerste wereldoorlog. Het lag in wat men een etappegebied noemt. Naar aanleiding van de 100ste verjaardag van die oorlog, staan heel wat activiteiten geprogrammeerd. Op onze tocht passeerden we een kunstwerk dat de "draad" oproept. De dodendraad was een elektrische draadversperring die moest verhinderen dat mensen het oorlogsgebied verlieten.
Voor mijn foto's klik hier.
Terug in de startzaal kon ik bij de clubleiding om mijn lidkaart voor 2014 gaan. En ook de "Marching" met informatie over meer dan 2.000 wandelingen in 2014.
Ik zal vanavond alvast aan mijn planning voor 2014 beginnen.

Sint Jacob op Steendam

Dat er in Gent een Sint-Jacobskerk staat, dat weten jij en ik al lang.
Woensdag waren we op de Oude Bareel  aan het babbelen. Een neef van mij en ik. Reizen en wat in het verleden, in de lokale geschiedenis duiken, vormen onze gemeenschappelijke belangstelling. 

Nadat we onze reiservaringen over Barcelona uitgewisseld hadden, kwamen we op Santiago en Compostela. En zo kwamen we ook op de Sint-Jacobskerk in Gent.
Dat is de plek van waar veel bedevaarders richting Santiago vertrokken.
De pastorij is vlakbij op de Steendam. In de gevel ervan is een beeld van Sint Jacob als pelgrim verwerkt. 

Een mens kan soms ziende blind zijn. Ik heb jaren school gelopen daar vlak bij. En het beeld had ik nog nooit opgemerkt. 

Nu niet meer dus. Nu ik het gezien heb, zal ik - iedere keer dat ik er voorbij kom - naar kijken.

Hindoes, moslims en sikhs

Deze morgen in het Guislain instituut nam Goossens Prakash ons mee in verschillende godsdiensten die in India beleden worden.
Eerst belichtte hij uitgebreid het Hindoeisme met zijn vele goden. Brahma, Krishna en Vishnu zijn nu geen onbekenden meer voor ons. De god Ganesh met zijn olifantenkop wist ons ook te bekoren.
In de filosofie die achter het hindoeïsme schuilt, kon ik me moeilijk vinden, maar kom, ik moet me dat niet aan trekken. Alles is illusie " maya "
Na de pauze werd het overlijdensritueel behandeld. Hindoes worden niet begraven maar gecremeerd.
Daarna stapten we over naar de islam. In de Moghul tijd was dat een zeer belangrijke godsdienst in India. Nu is het wat terug gevallen. Ik heb begrepen dat de soefistische strekking hier overheerst, niet de salafistische versie die de gastarbeiders in ons land gebracht hebben. Het is een ietwat mystieke versie van de islam, die met de dansende derwisjen.
Na de islam kwamen de sikhs aan de beurt. Die mensen met de tulband en de dolk komen militaristisch over. Mijnheer Singh en mevrouw Kaur herinneren zich echter nog altijd de verdrukking die zij mee gemaakt hebben, en waar tegen ze in opstand gekomen zijn.