zondag 15 juli 2018

Bloot, bloter, blootst

Het is weer een warme dag vandaag.
Heerlijk om aan de Schelde op een bankje te zitten.
Ik ben niet de enige trouwens.
Velen passeren hier met de fiets.
Enkelen zelfs met bloot bovenlijf.
Op de bootjes die voorbij varen liggen de mensen in zwembroek of bikini te zonnen.
Ik vermoed dat de 175ste editie van de Gentse feesten herinnerd zullen worden als de blootste Gentse feesten.

Boven Gent rijst

Dat ik mijn hart aan Sint Jacob verpand heb, weten velen.
En nu tijdens de Gentse feesten zorgen de mensen van de VZW Jacobus ervoor dat we in de kerk een goed programma hebben.
Gisteren namiddag was ik er bij.
Peter Broos bracht er al voor  de zevende keer zijn recital.
Het eerste gedeelte van zijn optreden was een hommage aan Schubert. Die forelle klinkt nu nog na in mijn oren.
Annie, de organiste, bracht nadien solo de pavane.
In het tweede gedeelte waren de zanger en de organiste samen op de Franse toer.
We zongen als publiek mee met verschillende liederen.
Het concert eindigde met Klokke Roeland.
Allen in de kerk zongen dat Gentse lied staande mee.

zaterdag 14 juli 2018

Met de boot door Gent

Deze morgen vaarden we met een groep mensen over de Leien, door de kanalen, langs de wateren van Gent.
We vertrokken op de Leie aan het Baudelopark voor een boottocht van ruim 2 uur.
Er was veel volk op het water. Plezierboten, en rondvaartboten.
Onze kapitein en gids had zich speciaal voorbereid om het industriële verleden van Gent naar boven te brengen.
Zo kwam ik heel wat te weten.
Om maar wat te vertellen: textielfabrieken die zich binnen de stadsmuren van Gent vestigden om geen tol op hun afgewerkte producten te moeten betalen. Als handelaars vroeger Gent binnen kwamen moesten ze tol betalen.
(Niet uit de uitleg, maar wel een bijgedachte van me is dat waar vroeger poorten en tolmuren waren, zijn nu de knips.  )
Ook metaalfabrieken. Het was nog nooit tot me doorgedrongen dat de Phoenixbrug, een brug was om een ijzerfabriek aldaar met de naam Phoenix te bereiken.
Of het rasphuis, verdwenen en nu plaats gemaakt voor gebouwen van de Gentse universiteit waar de bio ingenieurs opgeleid worden.
Niet alleen de nijverheid bracht onze gids naar voren. Ook vertelde hij hoe het werkvolk in de tijd daar moest wonen. Een doodarme wijk als bij de Brugse poort. Een complex van flatgebouwen in de groene vallei. En daar tegen over een project van sociale huisvesting als op het eiland Malem.

Een groene tocht werd het, met als keerpunt de Hoosmolen redelijk dichtbij de Bourgoyen.

Middeleeuws ontbijt

De Gentse feesten zijn begonnen.
Zelf ben ik gisterenavond nog niet in gang geschoten.
Veel andere mensen wel. Er was deze nacht veel lawaai op straat van blijde feestvierende mensen. En dat tot 's morgens vroeg.

Zelf stapten we deze morgen naar de Minnemeers.
Doel was ginder waar Coleta in de Goudstraat haar klooster had van de arme clarissen, waar de oude vest lag, waar dan in de 19de eeuw textielindustrie opkwam, daar wilden we de feestweek in te zetten met een goed ontbijt.

We waren in het MIAT  niet de enigen.

Ik wel vertellen dat ik voor een rijk ontbijt gekozen heb. Mijn tafelgenote koos voor een arm ontbijt. Anderen kozen voor het Lieven Bauwens ontbijt.
Het was heerlijk ontbijten.

Noteer ik dit alvast voor de eerste zaterdag van de Gentse Feesten in 2019 ?

donderdag 12 juli 2018

Gentse feesten

Vrijdag de dertiende beginnen de feesten in Gent.
Nu is het nog rustig.
De podia staan er al.
De artiesten zijn er nog niet.

Het is plezierig alvast te denken waar en wanneer naar een optreden te gaan.

Zelf begin ik de feesten zaterdag met een middeleeuws ontbijt in het MIAT.

woensdag 11 juli 2018

Een dag met Bavo.

De drie wijzen waren nog eens op stap vandaag.
Waar ???
Wel in Doornzele bij Evergem
Doornzele is een dorp met een zeer mooie dries. Ik denk zelfs de grootste dries in Vlaanderen.
Het start lokaal was op die dries.
We kozen ervoor om een tocht van 15 kilometer te stappen.
Daardoor mochten we in Terdonk de overzetboot nemen.
We zagen na die oversteek hoe de Gentse haven wel een industriehaven is. En dan liepen we langs de Moervaart.
In Mendonk kwamen we dan ook herinneringen aan Bavo tegen.
Die Bavo was - denk ik toch - ook een wandelaar. Hij kwam ergens vanuit de Limburg (of was het Haspengouw ? ) om hier bij ons te verblijven. Dat was dan in de 7de eeuw. Wel al lang geleden.
We stapten om Mendonk te bereiken ook over de Spanjeveerbrug. Ik dacht dat die uit WOII dateerde, maar ik kan het mis hebben.

Het was een goede wandelochtend, deze morgen. De Bavotochten plaats ik ook voor 2019 op mijn agenda.
En ik noteer ook de Canisvliettochten van 22 juli. Klik hier voor de flyer.

dinsdag 10 juli 2018

Toreke

Waar gaat een mens zoal eten?

Meestal gebruik ik het middagmaal in het LDC De Horizon.
Soms ben ik voor de maaltijd uitgenodigd.
Soms bestel ik een pizza.
Waar ik ook graag kom is de Dali.

En waar het ook goed eten is, is bij het Rabot, bij de drie torekes, in de Vlotstraat.
In het Toreke eetcafé.
Daar aten we deze middag.
We wilden dat nu nog doen, want tijdens de Gentse feesten zijn ze daar niet open.

maandag 9 juli 2018

Met Gaspar in Nivelles

In de collegiale kerk van Nijvel, zag ik een schilderij van Gaspar De Crayer.
Hierbij de foto die ik er van nam.
Mijn aandacht ging er niet sterk naar uit. Ik was op dat moment meer geboeid door andere relaties tussen Gent en Nijvel.

Om enkele te noemen:
- Emile Braun is in Nijvel geboren. In 1895 werd die ingenieur burgemeester te Gent.
- Laurent Delvaux, een Gentenaar had zijn atelier in Nijvel. De preekstoel in de hoofdkerk van Nijvel is als het ware een ontwerp voor de preekstoel in de Sint-Baafskathedraal te Gent.

In het Gentse stadscentrum kennen we het Emile Braun plein en de Laurent Delvauxstraat.
In het Gentse museum voor schone kunsten worden nu ook grote schilderijen van Gaspar De Cayer ten toon gesteld.

Moestuinbak

Een kennis van me is aan het lochtingen, aan het moestuinen begonnen.
Ja zeg ... Als je op een appartement woont is dat niet zo eenvoudig.
En zeker niet als je in de stadskern woont.
Gelukkig zijn er altijd mensen die oplossingen bedenken.
In de wijk waar ik, en ook die kennis van me, wonen is dat  'Het Spaans Gewas', een initiatief van de buren van de Sint-Baafsabdij. Enkele parkeerplaatsen hebben plaats geruimd voor een moestuinproject. Het Spaanskasteelplein kreeg daardoor een bescheiden ander uitzicht.
Als iemand met zelf groenten en kruiden begint krijgt die al snel de smaak te pakken.
Die kennis van me heeft nu onlangs ook vlak achter het lokaal dienstencentrum De Horizon nog twee moestuinbakken in gebruik genomen.
We zullen met belangstelling de groei van de plantjes volgen.

Ken je Gertrude ?

Ik kende haar niet.
Nu ken ik Gertrude wel, althans voor een weinig.
Donderdag trokken we met 14 mensen naar Nijvel.
We = dat zijn  mensen van de onthaalploeg van de Gentse Sint-Baafskathedraal.
Nijvel is een oud stadje, bekoorlijk, vol met onverwachte verborgenheden.
We kwamen er aan iets na tien uur. Na eerst op de grote plaats een koffie gedronken te hebben, begon onze reis naar een ver verleden.
De stad is in de Tweede Wereldoorlog gebombarbeerd. Op de grote plaats zijn de gebouwen van na die oorlog.
Een van ons had al een tocht voorbereid. Zij leidde ons rond langs de oudere gebouwen.We maakten kennis met Jean de Nivelles, de klokkenluider van de collegiale Sint-Gertudis kerk (Al onze eerste verwijzing naar die Gertrude)
We passeerden op een hoek een gebouw waar de arme mensen zich in de winter konden verwarmen. Die gewoonte is afgeschaft door Napoleon. Die besliste dat de mensen niet naar de warmte moesten komen, en dat kolen en hout naar die mensen moesten gebracht worden.
We passeerden vele gebouwen die ooit aan kloosterorden hebben toebehoord. Er waren meer dan dertig kloosterordes in Nijvel. Waarom zoveel? Wel er bleek hier een hogeschool te zijn geweest, waar dochters van rijk volk opgeleid werden om abdis te worden, of een andere hogere functie te bekleden.
Best een interessante wandeling doorheen het Nijvel van na de Middeleeuwen.
Tijd voor de middaglunch. We aten een heerlijk visdiner in een gastronomisch restaurant in de wijk Saint-Jacques. Le Champenois.
Voor het namiddag programma wachtte een gids ons op.
Hij nam ons mee naar de Tour Timman, een verdedigingstoren in de stadsomwalling zo een tweehonderd jaar geleden, en dan volgde een diepgaande tocht in de collegiale kerk van dat stadje.
Diepgaand was het wel. Letterlijk! We daalden af in de door opgravingen blootgelegde restanten van Karolingers en nog verder in het verleden van de Merovingers.

Laat me nu vertellen wie Geertrui was/ Gertrude was een dochter van Pepijn, Pepijn  was een eerste minister en krijgsman in de 7de eeuw, in de tijd van de vadsige koningen (les rois fainéants) . Gertrudis stichtte in wat nu Nijvel is, een abdij.
Zij is de groottante van Karel de Grote (Charlemagne). In Duitsland geniet zij meer naambekendheid dan bij ons. Zij is de patrones van de landbouwers die ze verloste van muizen en ratten.  Dat is allemaal zo een 1400 jaar geleden. Landen als Frankrijk of Duitsland bestonden toen nog niet eens.

Onze uitstap van donderdag bracht ons naar een ver verleden terug.
Voor enkele foto's van de uitstap, klik hier. 

zaterdag 7 juli 2018

75 kilometer vanuit Lede

De Euraudaxers van Lede richtten vandaag  een tocht in van 3 keer 25 kilometer.
Het zou droog zijn. Zeer warm. Dat hebben we geweten. Eén onzer moest op 12 km van de aankomst wegens een hitteslag zijn tocht beëindigen. Naar je lichaam luisteren is belangrijk. Mijn respect daarvoor.
Maar laat me met het begin beginnen.
Om 5u40 nam ik in Gent St.Pieters de trein. Zo was ik iets na zessen in Lede. In het station aldaar werden ik en een medewandelaarster afgehaald en naar de startplaats gebracht.
Ik schreef me in voor de 75 kilometer. Anderen kozen voor de 25 km. Het was immers een tocht in 3 lussen van telkens 25 kilometer.
Om 6u30 vertrokken we. Samen waren we met zo een 60 à 70. De inrichters boden ons een mooie lus door natuurgebieden en trage wegen van Smetlede en Impe. Klik hier voor het fotoalbum van een wandelaar die met ons de eerste lus mee stapte.
Persoonlijk vond ik de doortocht van de vallei van de Serskampse beek het hoogtepunt van deze tocht.
We waren goed bestoft toen we tegen de middag in de zaal terug kwamen. Ik spoelde me wat af aan de wasbak bij de toiletten en genoot daarna van een goede spaghetti.
Sommigen onder ons stopten hier hun tocht. Anderen schreven zich hier in.
Met zo een 50 à 60 begonnen we aan het tweede traject.
We stapten door Erpe-Mere en hadden onze tweede wagenrust in Schooiersdorp. Je moet dat dorp niet op de kaart zoeken. Het bleek een rustpost te zijn aan een schooltje waar wandelclub 'De Schooiers' ons vergaste met ijsthee of een eigen biertje. De inrichters zijn lid van die wandelclub. Dat was overigens al laat in de namiddag. Mijn respect voor die wandelclub. Overigens kon ik hier ook weer mijn drinkbus met water bijvullen.
Ik heb nogal wat water gedronken op deze tocht.
Het bleef immers warm. Ik denk zo rond de 30°C. Rond de middag was het wat bewolkt, Nadien brak de zon er volledig door.
Na 50 kilometer bereikten we weer het Kantientje. Een goede smos kon ik er verorberen. En tegen vijf uur waren we weer weg voor de laatste etappe. We waren met zo een dertigtal die doorgingen voor deze laatste lus van 25 kilometer.
Deze lus bracht ons door Wichelen, Schellebelle, Berlare, Schoonaarde. De laatste wagenrust was wel een bijzondere. Er werden trofeeën uitgereikt. Twee marcheurs kregen een gouden arend. Dat houdt in dat ze 1950 km gestapt hebben: 4x25, 3x50, 2x75, 10x100, 2x125 en 2x150, volgens de Euraudax-formule. Proficiat aan die twee audacieuse mensen.
Dan nog even doorstappen. Terwijl de schaduwen langer werden bereikten we de aankomst om 21u30.
Een bijzondere tocht. mag je dat wel noemen.
Een van de seingevers maakte een fotoverslag van de tocht. Klik hier voor haar fotoreeks.
Meer foto's op de website van EURAUDAX. Klik hier.

donderdag 5 juli 2018

Koor uit Colmar


Vrijdagnamiddag 6 juli mag de Gentse Sint-Baafskathedraal de Manécanterie van Saint-Jean ontvangen.

Op haar kathedralen ronde doet dat meisjes koor uit Colmar ook de Gentse hoofdkerk aan.

Het concert begint om 15 uur.
Toegang is vrij.

woensdag 4 juli 2018

Een hoge kraan aan het Belfort.


Een hoge kraan bij het Gentse Belfort.
Er wordt zo te zien aan de draak gewerkt.

Zal de draak weer vuur spuwen ?

Lees wat HLN erover vertelt, Klik hier

De wereld is klein

Komt het nu door het goede weer?
Loop ik nu meer op straat?
Blijf ik langer met mensen op straat, op een plein, in een park, babbelen ?
In ieder geval doet het me plezier al zoveel familie ontmoet te hebben, die ik al lang niet meer gezien heb.

dinsdag 3 juli 2018

Met Gaspar in het MSK

Het Museum voor Schone Kunsten van Gent heeft in haar collectie heel wat werken van een 17de eeuwse kunstschilder. Gaspar de Crayer is de naam.
Het MSK heeft werken van die barokke schilder uitgeleend voor een tentoonstelling in Frankrijk.
Dit is dan tevens aanleiding om enkele grotere werken van die schilder in de forumzaal van het MSK ten toon te stellen.
Dat was vor mij  dan ook de aanleiding om het MSK nog eens te bezoeken.
Je kan het je allicht wel voorstellen, dat ik ruim aandacht had voor de restauratie van het schilderij 'Het Lam Gods'
De middeleeuwse kunst weet me trouwens altijd te pakken. Om maar van Jeroen Bosch of Breugel te zwijgen.
Wat me ook altijd treft is een schilderij waarop Maria Magdalena staat.

Ik heb ook een flyer nu, waarop 9 locaties in Gent staan waar de schilderijen van Gaspar de Crayer hangen. 'Caspar de Crayer & Gent, onlosmakelijk verbonden.': ondermeer in het stadhuis en de Sint-Baafskathedraal.
Deze week of volgende week zal ik die plekken eens bezoeken.

Waar heb ik gewoond?

Af en toe ben ik verhuisd.
Ik kon het niet nalaten via de dienst burgerzaken op te vragen, waar en wanneer ik ergens woonde..
Het gaat alleen over de hoofdverblijfplaats. Tijdelijke verblijfplaatsen zoals Pila in Polen, Neerpelt, in Limburg en Eindhoven in Noord Brabant zijn er niet in opgenomen.
En waar ik mijn eerste levensjaren heb door gebracht, staat er ook niet op. Het overzicht begint niet in 1948 maar in 1955.
Hier een greep uit het uittreksel:
05/12/2013 - ...   Gent
3/12/1978 - 05/12/2013 Koningin Astridlaan, 9060 Zelzate
01/01/1977 - 13/12/1978 Kapelhof, 9940 Evergem
15/07/1971 - 01/01/1977 Kapelhof, 9940 Ertvelde
13/10/1970 - 15/07/1971 Lange Steenstraat, 9000 Gent
14/04/1969 - 13/10/1970 Achterleie, 9000 Gent
08/04/1955 - 14/04/1969 Prinses Clementinalaan, 9000 Gent

zondag 1 juli 2018

Vrijtekening

Vrijtekening : informatie op deze bladzijden is informeel. Het is geen officiële informatie en kan geen aanleiding geven tot enige aanspraak jegens de auteur, verstrekker of de erin vernoemde personen.
Disclaimer: Information provided here is 'tel quel'. The pages may contain errors and mistakes. The content is not official  and does not gives rise to any claim against the author,  provider, or persons who are mentioned in the pages. If you see an error please send me a mail. I will investigate your remark.
Nog een vrijtekening: Op verschillende bladzijden laat ik tekstfragmenten en koppelingen zien. Mensen zijn verschillend. Sommige mensen vragen om een koppeling, maar langs de andere kant heb ik begrepen dat sommigen zich in hun rechten aangetast voelen, als er een koppeling naar hun webstek, of naar een deel daarvan, wordt gelegd. Mocht dit zo zijn, mijn excuses en stuur me een berichtje om het betrokkene te verwijderen.
Zelf eis ik hier nergens auteursrechten, copyrights, of andere elementen van intellectuele eigendom op.
En het is waar, ik beken het. Dit werk met de bladzijden die het omvat, kan niet op tegen de genegenheid en de welwillendheid, van U, die bereid bent om het te lezen. Maar ik wou toch ook niet verzuimen U die informatie te onthouden.

Aan de Durmeboorden

Zo een mooi beloofde dag, als vandaag, betekent voor mij een wandeldag.
Een wandelclub die me nauw aan het hart ligt wegens verschillende wandelkennissen is de club van de Reynaertstappers.
Ik dus deze morgen naar Lokeren om aldaar de  50 kilometer te stappen.
Je betaalt dan 12 euro, en daar krijg je dan op iedere rustpost wat te drinken of te eten.
Eieren met spek dat doet deugd voor een wandelaar die dan al zo een 13 km gestapt heeft en nog 37 te gaan. Ik was nummer 223. Meer dan 200 wandelaars waren me al voor op deze 50 km tocht.
Het was een mooie tocht, uitgelezen wegeltjes. Paadjes die ik niet eens zou gezien hebben ware het niet dat de wandelpijlen ons er naar toe leidden.
Misschien wel wat te warm vandaag. Dorstig weer. Het deed me dan ook veel plezier dat we op een onverwacht moment een flesje water mee kregen.
Ik ga niet alles vertellen. Ik ben heel wat goede wandeltochten gewoon. Deze tocht was super.
Die wandelclub munt uit door de ontvangst, door de bevoorrading en zeker door het wondermooi parcours.

zaterdag 30 juni 2018

Dichters op de feesten

Al 175 jaar Gentse feesten.
Het Toreken staat al langer op de Vrijdagsmarkt.
In dat gebouw is het poëziecentrum gevestigd.
Ook dit jaar betekenen de Gentse feesten een poëziefeest.
Vier dagen poëzie op zolder.
Poemtata brengt dit jaar:
   Zaterdag 14 juli: 4 dichters onder het toreken
   Dinsdag 17 juli : mensen zeggen dingen
   Donderdag 19 juli: de lieve ondeugd.
   Vrijdag 20 juli: obsidiaan

Op zeker twee activiteiten zal ik toehoorder zijn.

Gentse feesten in de Sint-Jacobskerk

De Sint-Jacobskerk is een belangrijke pleisterplaats tijdens de Gentse feesten.
Het plein 'Bij Sint-Jacobs' noemt nu het 'Walter De Buck plein'
Ook ik het kerkgebouw is er heel wat te doen.
De VZW Jacobus houdt de kerk open.
Bloemententoonstelling. Gent is de stad van de Floralieën .
Twee fototentoonstellingen.
Elke dag om 14 uur leidt Marc Beyaert rond en vertelt over de geschiedenis van de kerk. Hij zal ook zijn nieuw boek voorstellen.
Peter Broos en Annie Arnautovic geven een recital op zaterdag 14 juli om 14u30.
De befaamde Gentse mis is op zondag 15 juli om 18u30. Als je dan in de kerk wil zitten moet je er zeker een uur van te voren zijn.
De mis op zondag 22 juli zal de pelgrimsmis zijn.
Van zondag 15 t/m zondag 22 is er om 11 uur een concert.
In de vroege vooravond is dan KLAPPEN IN GENT. 

vrijdag 29 juni 2018

Minder pijn

Deze week zat er in mijn brievenbus een krantje.
Gezondheidswijzer noemt het.
Ik kan niet nalaten er een fragment uit aan te halen:

TIPS OM CHRONISCHE PIJN MINDER KANS TE GEVEN

  • Rook niet! Gebruik ook geen alcohol, tenzij sporadisch en zeer met mate.
  • Vermijd zoveel mogelijk toxische chemicaliën in voedings-, verzorgingsproducten of cosmetica. 
  • Wees waakzaam voor voedselallergieën. Ze kunnen ontsteking veroorzaken.
  • Voldoende slaap is een must voor geest en lichaam.
  • Stress is de aartsvijand van het immuunsysteem. Belangrijk om stress te voorkomen of neutraliseren is een gezond evenwicht tussen werk en vrije tijd.
  • Bewegen in de buitenlucht heeft een dubbel voordeel. Je onderhoudt je conditie en maakt vitamine D aan, wat ontstekingen bestrijdt.

donderdag 28 juni 2018

Rondleidingen in Sint-Baafs

Tijdens de Gentse feesten 2018 zorgt de onthaalploeg van de Gentse Sint-Baafskathedraal voor drie rondleidingen.

Maandag 16 juli   In de voetsporen van 800.000 bezoekers.
= een algemene rondleiding

Dinsdag 17 juli   Petites Histoires.
= anekdotes in de kathedraal

Woensdag 18 juli   Met Bavo op tocht
= voor kinderen vanaf 9 jaar

De rondleidingen beginnen om 11 uur. Deelname is kostenloos. Afspraak aan de onthaaltafel bij de ingang.

dinsdag 26 juni 2018

Wandelstokken


Gebruik je wandelstokken?
Ik niet. Maar ik heb op onze camino naar Finistere gezien dat veel mensen net dank zij het gebruik van wandelstokken het bergwandelen goed aankunnen.
Elvira van Go-Camino plaatste dit onderwerp in haar nieuwsbrief.

maandag 25 juni 2018

Stoelturnen

Bewegen. Bewegen. Bewegen... Dat is het waar het op aankomt als je een gezonde oude dag wil hebben.
Het is niet aan iedereen mee gegeven om lange afstanden te wandelen als ik. Maar dat betekent niet dat men in zijn zetel moet blijven zitten.
En als je je toch met een rollator of met een rolstoel moet voortbewegen, of niet te lang kan recht staan, dan kan je toch nog altijd bewegen.
Turnen van op de stoel.
Op donderdag 5 juli start de zomerreeks.
Bijgaande foto komt uit het tijdschrift WIJS.
Inschrijven op deze reeks die in het LDC De Horizon doorgaat, kan vanaf 2 juli.
Ik haal aan: Rustige en eenvoudige oefeningen, uitgevoerd van op uw stoel, op maat van ouderen. Bewegen verlaagt het risico op vallen, is goed voor de bloedsomloop, heeft een positieve invloed op de zelfstandigheid.
Ann Vancoppenholle begeleidt de reeks.
Info: LDC De Horizon, Lousbergskaai 12 Gent - tel: 09 266 88 55

Linkerbeen

Pijn in mijn linkerbeen.
Ik heb gisteren en deze morgen al wat Voltaren aan mijn dijbeen en scheenbeen gewreven.
Allicht heb ik dit weekend wat overdreven met het wandelen.
Een tocht van 100 km en een tocht van 33 km in één weekend, is van het goede teveel.
Ik zal het volgend weekend voor kortere wandelingen kiezen.

Het is wel vreemd dat het alleen de achterkant van mijn linkerbeen is.
Als ik me recht stel, krijg ik dat been wat moeilijk mee. Ik mank dan een beetje.
Gelukkig, eens ik aan het stappen ben, gaat het over.

zondag 24 juni 2018

Livinustocht

Een wandeling die ik niet graag mis is de Livinus tocht. Ook dit jaar was ik erbij.
De mars begint in Gent en eindigt in Sint-Lievens-Houtem.
De tocht grijpt terug naar een bedevaart uit de Middeleeuwen.
Die bedevaart was door Keizer Karel in 1540 afgeschaft.
In de eenentwintigste eeuw wordt de historische wandeling weer opgenomen door de Livinusstappers.
Dit jaar al voor de 17-de keer.
We stappen vanaf de Sint-Baafsabdij iets meer dan 4 km in groep tot in Merelbeke. En van daaruit stapt iedereen verder op eigen tempo langs het uitgepijlde parcours.
De tocht is 33 kilometer. Twee autobussen hadden wandelaars naar Gent gebracht.
In  Gontrode sloot zich een groep wandelaars aan. Die hadden dan 22 kilometer voor de boeg.
Verder in het landschap via Moortsele naar Oosterzele.
Daar aan de Kluize begonnen nog meer wandelaars aan de tocht. 13 km was dan nog te stappen. Heerlijk langs de vallei van de Kotthembeek en door het lieflijke  Cotthem. Puur landelijk om dan langs de kapel van Sint Lieven het dorp te bereiken. Ginds was het volop kermis.

Klik hier voor wat beelden.

(Deze wandeling wordt niet langs Walking in Belgium aangekondigd. De volgende editie is 30 juni 2019.)

zaterdag 23 juni 2018

De Nacht is gestapt

Met de Nacht bedoel ik de wandeltocht van 100 kilometer: De Nacht van West-Vlaanderen.

Het was van de Dodentocht in augustus 2017 geleden dat ik een 100 km afstand gewandeld had.

Ondertussen ben ik 70 jaar oud geworden.
Ik vroeg me af of ik zo een lange afstand zou kunnen stappen.

Ja ... Dus.

vrijdag 22 juni 2018

Vrie welgekomen

In mijn brievenbus vond ik woensdag een enveloppe met daarin 6 bezoekerstickets.

Ik woon in de 'rode' zone in Gent. Parkeren is er duur.
Dat remt familie en kennissen af om op bezoek te komen.

Ik ben niet de enige in dat geval.
Onze stad heeft mij en al mijn buren dan ook parkeertickets toegezonden
Daarmee kan een bezoeker dan gratis parkeren tussen 19 uur en 9 uur..
Je weet het dus. Ik heb er zes.

Hoewel ... Tijdens de Gentse Feesten zullen die allicht niet te gebruiken zijn. Mijn straat zal dan wellicht onbereikbaar zijn.
Welkom ben je altijd. Telefoneer evenwel vooraf. Zoveel ben ik nu eenmaal niet in mijn flat.

donderdag 21 juni 2018

Wandelen met poles

Vandaag was ik bij een initiatie sessie over Nordic Walking.
Een van de eerste zaken die ik vernam is dat in dit verband de twee wandelstokken poles genoemd worden.

OKRA Sport van Midden Vlaanderen richtte vandaag een omnisportdag in. De sportactiviteiten vonden plaats in het sportcomplex De Bourgoyen en het natuurgebied. Uit het ruime aanbod koos ik voor Nordic Walking.

Om het nog even over de 'pole' te hebben. Poles zijn specifieke stokken, speciaal voor Nordic Walking. Zij zijn niet inschuifbaar. Het handvat is iets dunner dan de stokken die bij het bergwandelen gebruikt worden.

We waren met zijn elven op deze sessie. De sessie duurde twee uur: een uur initiatie en een uur werkelijk wandelen. Hoe de stokken vasthouden? Hoe de stokken in cadans met de beenbewegingen houden. Ook rek- en stretchoefeningen voor en na de wandeling.

Het was tof om met deze vorm van wandelen kennis te maken.

Trage wandelgroep

Vorige week stapten ik en anderen van 'Wandelen in Europa' naar Finisterra, naar het einde van de wereld.
Onze wandelaars vorige week splitsten zich in twee groepen.
Gewoonlijk kies ik voor de langere afstanden. Voor deze wandeltocht koos ik gezien het gezelschap voor de kortere afstand. We stapten 60 kilometer op 5 wandeldagen.
De wandelaars in deze groep zijn wandelaars die vroeger grotere afstanden aflegden, maar die zich  nu door problemen met de voet, of met de knie, of met ademhaling tot een meer bescheiden afstand beperken.
Ook in deze groep zijn de niet-wandelaars. Als je in het jaar niet aan wandelingen deel neemt moet men natuurlijk niet meteen de meest uitdagende tocht kiezen.
Het viel me soms lastig. 3,9 kilometer per uur te wandelen. Meer dan een kwartuur stappen voor een kilometer af te leggen komt me over als slenteren. Dat getreuzel wordt goed gemaakt door het gezelschap en het vele gebabbel onderweg.

De foto hierbij is op het hoogste punt van onze tocht. Het was een flinke klim om die te bereiken.

Iedereen heeft het einde van het vasteland bereikt, al dan niet met wandelstokken. Op de pittige trajecten hielp de ene wandelaar de andere en zo kwamen we aan de vuurtoren allen samen.

woensdag 20 juni 2018

Mee met Bavo

Na een lange afwezigheid wegens mijn reis, kon ik deze namiddag nog eens in de Sint-Baafs kathedraal te Gent zijn.

Het is daar altijd aangenaam om de toeristen en andere bezoekers te onthalen.
De meeste vragen gaan over het Lam Gods. Dit werk van de gebroeders Van Eyck is immers een hoogtepunt in de schilderkunst.
Een ander schilderwerk waarover de bezoekers vragen stellen is het werk van P. Rubens. Dat stelt de intrede voor van de Bavo in de Ganda-abdij.

Terwijl ik op reis was is er een leuk boekje uit gekomen. Een boekje gericht naar 10- tot 13-jarigen. Ik heb het ingekeken en durf zeggen dat ik het - hoewel ik geen kind meer ben - het best de moeite waard vind.

Voetbadje

Als wandelaar moet men de voeten verzorgen.

Een voetbad doet daarvoor veel deugd.
Zelf gebruik ik daarvoor een bruistablet. Het product noemt footspa, Zo een doosje heb ik in het Kruidvat gekocht.

Voor zo een voetbadje neem ik een kwartier de tijd. Nadien wrijf ik de overbodige eelt met een voetrasp af.
Om te besluiten dan de voeten inwrijven met een helende voetzalf.
Dat doe ik met een pelgrimszalf die ik enige tijd geleden op de Mont des Cats gekocht heb.

En zo zijn mijn voeten weer klaar voor een volgende wandeltocht.

Kaarsen ontstoken

Zo een twaalftal mensen hebben me gevraagd om een kaars te ontsteken tijdens mijn tocht naar Compostela.
Dat heb ik op drie plekken gedaan: in de kathedraal te Poitiers, in de San Marcos kerk te Corcubion, in de San Francisco kerk vlakbij de kathedraal van Santiago de Compostela.
De intenties waren verschillend: gezondheid, persoonlijke redenen en relationele omstandigheden.

De kracht van een kaars is misschien niet sterk.
Een brandende kaars brengt licht en verbondenheid.

dinsdag 19 juni 2018

Tien reisdagen

10 reisdagen op onze wandelreis met als doel Finisterra
vrijdag 8 juni 2018 In de bus met daguitstap in Poitiers
zaterdag 9 juni 2018 In de bus met daguitstap in Burgos
zondag 10 juni 2018 In de bus en eerste wandeldag van de kathedraal van Santiago de Compostela naar Augapesade
maandag 11 juni 2018 Tweede wandeldag van Negreira naar Vilaserio
dinsdag 12 juni 2018 Derde wandeldag van Santa Marina naar Olveiroa
woensdag 13 juni 2018 Vierde wandeldag van Dumbria naar Corcubion
donderdag 14 juni 2018 Vijfde wandeldag van Sardineiro naar Faro de Fistera
vrijdag 15 juni 2018 Dag in Santiago de Compostela met misviering in de kathedraal
zaterdag 16 juni 2018 In de bus tot Ychoux 
zondag 17 juni 2018 In de bus van Ychoux terug naar Gent 

maandag 18 juni 2018

Onze tocht naar Finisterra

Maandag nu.
Gisteren zat ik nog in de autobus op de terugreis naar Gent.

In 1556 is een man die in Gent geboren was naar Spanje gereisd. Hij is nooit meer terug gekeerd.
Het was keizer Karel.
Zelf ben ik wel terug gekeerd naar Gent

De foto's die ik nam, staan ondertussen op internet.
Klik hier voor mijn foto's
Nu is het een versie 'quick & dirty' . In de loop van deze week breng ik het album wat meer in orde.

zondag 17 juni 2018

Terug in de residentie Keizer Karel

Heerlijk is het om in een propere flat thuis te komen.

Terwijl ik in Spanje was heeft mijn huishoudhulp de flat schoon gemaakt.
Daarbij ook het beddengoed ververst.

Het was de laatste keer dat die dame mijn flat schoon maakte.
Ik heb geen afscheid kunnen nemen.
De mevrouw keert naar haar land terug.
Het moge haar goed gaan.

donderdag 14 juni 2018

Einde

Vandaag stapten  we naar het einde.
We zijn op stap als groep 'Wandelen in Europa' .
Vandaag bereikten we het einde van het continent.
Het is de derde keer dat ik Finisterre bereik.
Het is de eerste keer bij goed weer.

woensdag 13 juni 2018

Vierde wandeldag.

Vandaag verlaten we de bergen.
We stappen tot Corcubion.
Het is goed weer. Niet te warm. Het weercijfer is 10 voor de wandelsport. Beter kan het niet.

dinsdag 12 juni 2018

Etappe 3

We zijn nu al wandeldag 3 van onze Camino de Finisterre.
Deze ochtend starten we in Santa Marina.
Deze etappe zal wat vlakker zijn dan de etappe van gisteren .
Overigens , als ik weinig van me laat horen, betekent geen nieuws goed nieuws.

vrijdag 8 juni 2018

Eerste reisdag

Deze morgen om vijf uur stonden heel wat wandelaars te wachten aan de Park & Ride te Gentbrugge. De groep 'Wandelen in Europa ' sluit hier aan voor de busrit met als doel Santiago de Compostela.
Vandaag rijden we tot Engoulème, met een lange tussenstop in Poitiers.
Poitiers ligt op de pelgrimsroute.
Het is een oude stad, vrij stil. We bezoeken er de kathedraal.
En dan 120 km verder eindigt onze tocht. We logeren deze nacht in hotel Campanile, na een heerlijk avondmaal.

donderdag 7 juni 2018

Kaarsje branden

In mei waren we op bedevaart naar Lourdes in de Pyreneeën. Voor meerdere :mensen hebben we daar een kaars ontstoken en tevens de intenties mee gegeven in de grote kaars die we met onze hele groep ontstaken.

Morgen in de vroege ochtend vertrekken we naar Santiago de Compostela.
Ook nu weer hebben verschillende mensen gevraagd om aan hen te denken, of gaven een intentie mee voor mensen die hun nabij zijn.
Ik kan er niet aan doen, maar ik denk dat met die meegenomen intenties onze eigen pelgrimstocht daardoor een meerwaarde krijgt.

Heb je zelf een intentie, aarzel niet me een mail te zenden. Wil je dat ? Klik hier.

woensdag 6 juni 2018

Hoge Wal

Een heleboel mensen staan in om  wandelomlopen te controleren. Je hebt de mensen van de GR: van de roodwitte streepjes. En je hebt ook de mensen die de provinciale wandelroutes. Zo ben ik peter van een wandelroute in Ertvelde.

Maandag heb ik de Hoge Wal Wandelroute  nagelopen.
Hier en daar was de bepijling geschonden of weg.

Wij rapporteren dat, en normaliter volgen daar werkopdrachten op, om de euvels te herstellen.

dinsdag 5 juni 2018

Dienstenceques

Als je zo je leeftijd bent, ben je tevreden dat je hulp krijgt.
Jaren lang heeft een vriendelijke dame mijn flat proper gehouden.
Nu heeft ze besloten naar haar eigen land weer te keren.
Ik wens mijn dank en bewondering uit te spreken voor de hulp die ze geboden heeft.

Ze maakt nog een keer mijn flat schoon. Ik zal er dan niet zijn. Maar ik heb wel dit bericht voor haar achter gelaten.

zondag 3 juni 2018

Oost-Vlaanderen wandelt.

Op de surfput
Ik ben een Oost-Vlaming, dus ik wou er zeker bij zijn op de Oost-Vlaamse wandeldag. Het weer kon geen spelbreker zijn.
De inrichter was de wandelvereniging Natuurvrienden uit Deinze. Die mensen hebben vandaag hun naam eer aangedaan. Veel natuur in ieder traject.
Ik had voor de 25 gekozen.
Die afstand bestond uit 4 trajecten.
Het eerste bracht ons langs een surfvijver. Surfers waren er niet op het vroege uur dat ik er langs kwam. Maar hele families ganzen en eenden zwommen daar met hun kroost over de vijver. Iedereen voor mij haalde zijn mobieltje boven om een foto te trekken van die gelukkige families, als ik het zo mag zeggen.
De eerste rust hadden we in Huize Kattebeek. Die vieren ginder hun 45-jarig bestaan en ook wandelaars als wij waren welkom op hun tuinfeest.
Het tweede traject bracht mij via het stadsbos Goed te Parijs naar Astene.
In de rust te Astene mijn lunch verorberd met een goed soepje, en dan op weg voor het derde traject.
Aanvankelijk door wat woonwijken met stijl (peperduur denk ik) brachten de wandelpijlen ons naar het beschermd dorpsgezicht van de sas van Astene. En dan doken we de meersen aan de Leiedam in. Het pad langs de Leie arm wist me geweldig te bekoren. In mijn ogen is dit het meest sublieme deel van de wandeling.
En dan mochten we met een bootje over varen. Het overzetten vormde een aangename knip in de tocht. Behalve de wandelaars maakten ook veel fietsers gebruik van het bootje. Er mogen hoogstens 10 mensen op. Fiere mama's en papa's lieten hun kind het rad bedienen dat de boot in beweging brengt. Die gasten mogen trots zijn dat ze ons over gebracht hebben.

zaterdag 2 juni 2018

EURAUDAX in Oostkamp.

Wandelen volgens de EURAUDAX formule is iets dat ik graag doe. Dit jaar is het echter nog niet veel van gekomen, dus treinde ik vandaag naar Oostkamp.
EURAUDAX wandelen is stappen in groep, achter een baankapitein aan een tempo van 6 km per uur. Het zijn tochten van 25 kilometer of een veelvoud ervan.
Maaike richtte vandaag te Oostkamp 2 keer 25 in. De eerste van die twee tochten stapte ik mee. We waren met zo een 40 à 45 wandelaars.
Na een korte confrontatie met het oorlogsverleden te Moerbrugge, stapten we verder langs het kanaal, om dan via groene wegen naar Brugge te stappen. Daar bezochten we de middeleeuwse binnenstad. Onze snelle groep viel wel op tussen de slenterende toeristen.
Maar het is niet omdat we goed doorstappen dat we niets zien. Bekijk bijvoorbeeld eens het foto verslag dat Thierry maakte. Klik hier.

vrijdag 1 juni 2018

Vrijdag = marktdag

Op de  vrijdag is het markt op de Vrijdagsmarkt te Gent.
Dat hoort tot mijn stramien om daar wat inkopen te doen.

Ze komen uit het zuiden.



Van 1983 dateert dit filmpje., en toch is het nu nog altijd zo. Ik wordt er weemoedig van.

donderdag 31 mei 2018

Donderdag = Horizondag

Iedere dag van de week is voor mij een bijzondere dag.
De donderdag noem ik mijn horizondag.
Dan ben ik vrijwel de hele dag in het lokaaldienstencentrum De Horizon, op de Lousbergskaai.
Vandaag zeker, want nu eind mei loopt het seizoen af.
Om 10 uur TaiChi. We waren met zes op deze slotbijeenkomst. We zijn overeen gekomen om deze zomer onze oefeningen buiten door te zetten. Buiten zal dan het Coyendanspark zijn of het Astridpark.
Afin ... Ik hoor het wel wat het wordt.
Ons middagmaal in het LDC was weer lekker. De donderdag zijn het altijd frietjes. Vandaag met goulash. Het heeft me gesmaakt. Zeker omdat we weer aan een grote tafel zaten . Eten is lekker. Samen eten maakt het nog meer lekker.
In de namiddag nam ik dan deel aan het turnen. Onze animator had weer nieuwe oefeningen bedacht. Waar dat ze al die inspiratie vandaan haalt weet ik niet. Maar zo weet Ann ons wel altijd in beweging te krijgen.
Daarna nog even een terrasje gepikt. Terwijl ik mijn duveltje dronk waren andere mensen hard aan het werken. Het is wel vreemd zo een huis met een pannen dak te zien tussen twee hogere flatgebouwen.

Ons TaiChi jaar is nu afgesloten, Ons turnjaar ook. Maar ik denk dat ik me toch voor een zomercyclus zal inschrijven.

woensdag 30 mei 2018

Een rustige woensdag

Een rustige dag vandaag.
Deze morgen na wat administratieve verplichtingen, gewoon naar het Zuidpark gegaan en daar wat zitten lezen op een bankje.
Deze namiddag dan in de Sint-Baafskathedraal ingestaan voor het onthaal.
Het is altijd aangenaam de bezoekers een en ander te kunnen vertellen.
Nadien dan afgesproken op de Oude Beestenmarkt. Met zo een weer is het aangenaam op een terras te zitten. Mijn stamcafé ginder is Taverne Dynasty.

dinsdag 29 mei 2018

Kerken in Oostende

Vandaag trokken we naar Oostende. We === zijn de onthalers van de Gentse Centrumkerken: Sint Michiels, Sint Niklaas, Sint Baafs, Sint Jacobs.
We maakten kennis met verschillende kerken aan de kust.
Eerstens de grote neogotische kerk Petrus & Paulus, met erachter de zogenaamde peperbus, een overblijfsel van de afgebrande Sint-Pieters kerk. 
Tweedens, de kerk van de Kapucienen aan het Mijnplein. In die tweebeukige kerk maakten we kennis met het pastoraal. Die kerk is een kerk voor de vissers, niet voor het rijk volk. Ook in die kerk zijn er vrijwilligers die voor het onthaal zorgen. Het is een oase van stilte. Geen muziek. En de bezoekers treffen er niet alleen stoelen aan. Ook zien ze altijd iemand die hoewel hij/zij zwijgt steeds tot een gesprek bereid is.
Dan stapten we naar het standbeeld van Leopold II. En onderweg daar naar toe konden we de fototentoonstelling zien van de Vindictive, een Engels oorlogsschip tot zinken gebracht in 1918.
Het was ondertussen middag geworden . We namen de kusttram en in Vayamundo konden we het middagmaal gebruiken. Wel gemakkelijk. Je betaalt 18€70 en hebt onbeperkt eten en drinken. Zelf heb ik voor de pladijs als hoofdschotel gekozen.
Vlak daarbij bezochten we dan het graf van James Ensor en het kerkje OLVrouw Ter Duinen.
Dan vielen we in drie groepjes uiteen. De hardnekkigen stapten door naar het domein Raversyde. Anderen bleven in Mariakerke om de mis van 17 uur in het kerkje mee te maken. En nog anderen waaronder ik, namen de tram terug naar Oostende.
Het was een boeiende dag die voor ons als onthalers verrijkend was.
Klik hier voor wat foto's die ik met mijn mobieltje nam.

Voordracht: Ouderdom en zorg:

In juni komt OKRA Academie Gent bijeen in de Prinsenzaal.
Je bent bij deze ook uitgenodigd.
Het thema van de lezing  is: Troost : over ouderdom, zorg en psychologie 
De voordracht wordt gegeven door Luc Van de Ven, psycholoog bij de KU Leuven

Ik haal aan uit de brochure:
Ouder worden houdt voor iedereen kansen en beperkingen in. Tal van senioren genieten van het leven. Maar verouderen zonder verlies bestaat niet. Bevredigend ouder worden is dan ook enkel mogelijk als men verlies kan verwerken. In sommige situaties is dit erg moeilijk, bijvoorbeeld in geval van een depressie, een bemoeilijkte rouw of dementie bij de partner. Dan heeft men troost nodig.
Luc Van de Ven is ouderenpsycholoog en begeleidt ouderen met psychische problemen en hun families. Hij belicht in deze lezing het wel en wee van de ouderdom.

Reserveren is niet nodig
Waar ? Prinsenzaal Prinsenhof 39 A 9000 Gent
Wanneer? DINSDAG 12 juni 2018 VAN 14:30 TOT 17:00

Magazines bussen.

Iedere maand breng ik het magazine van OKRA rond samen met informatie over de activiteiten van ons trefpunt. Het is een aangename ronde. Mijn medeleden blijken graag bij groen te wonen. Het parkje bij de Sint-Anna-kerk, het Zuidpark, het Muinkpark en het Baudelohof liggen op mijn route.
Ik wandel graag. Zo boekjes gaan bussen is dan ook aangenaam. Er is één adres waar ik aanbel. Maar natuurlijk ontmoet ik geregeld een medelid.

De website van ons trefpunt is: http://www.okra-gent.be

maandag 28 mei 2018

Finistère

In 2016 was ik er met een andere groep.
Het regende toen.
Een van de meest gezongen liederen op de weg naar Compostela is het lied ULTREIA.
De laatste strofe is:
     Et tout là-bas au bout du continent,
     Messire Jacques nous attend,
     Depuis toujours son sourire fixe
     Le soleil qui meurt au Finistère.
===
(En allen ginds aan het eind van het vasteland, heer Jacobus wacht op ons, sinds altijd zijn glimlach gericht op de zon die ondergaat bij Finisterre)

Met een groep wandelaars gaan we in juni naar Finisterra. Daarmee sluiten we een reeks camino's af die we al gestapt hebben:

zondag 27 mei 2018

UCO en FNO

Deze morgen waren we op wandel met de vrienden van het MIAT. We begonnen aan het voormalige UCO gebouw in de Maisstraat en eindigden en paar honderd meter verder op de site voorbij de brandweerkazerne. Een korte tocht in kilometers, een lange tocht in de geschiedenis. De geschiedenis van de Wondelgemse meersen. Waar nu de watertoren staat stond tot in de 17de eeuw een kerkje. Na strubbelingen tussen de bisschop en het Gentse stadsbestuur is die kerk noordelijker verhuisd. Een mottekasteel stond waar nu de brandweerkazerne is. Het gebied verwaterde en werd verlaten tot wanneer het Guislain instituut er kwam. Toen ook de verbindingsvaart werd aangelegd kwamen er fabrieken en woningen.
Onze wandeling startte aan het UCO gebouw. Een textielfabriek die nog tot de jaren 2008/2009 in bedrijf was. We hoorden de geschiedenis van het gebouw. Een eerste gebouw waar voorgespannen beton gebruikt werd. Een industrie die toen het spinnen en twijnen teloor ging, zich nog kon redden door textiel te verven. Het was de eerste fabriek waar niet het garen maar het weefsel geverfd werd.  Denim stoffen voor jeans.
Het was ook een fabriek die veel werkvolk nodig had. Er werd gewerkt in vijf ploegen. De fabriek zag zich ook genoodzaakt om arbeiders van andere landen binnen te halen.
Na de conversie is de fabriek nu weer actief, in wat we sociale economie noemen.
Na de tocht op de UCO-terreinen stapten we verder.
We passeerden De Baai, een opvangcentrum van het OCMW Gent.
We hadden een hele discussie bij het beeld van de Feniks bij de brandweerkazerne.
We sloten onze tocht af op de terreinen bij de voormalige FNO-fabriek. Filature Nouvelle Orléans. Een complex opgericht door de gebroeders De Smet. Weet ik nu waarom de straat vanaf het Rabot die naam draagt.
Kortom het was een leerrijke wandeling in het Gentse textielverleden.

Bloemekeswijk

Zou je zo onmiddellijk weten waar de Bloemekeswijk zich bevindt?
De Bloemekeswijk van Gent is de wijk rond het Van Beveren plein. De straten dragen er de naam van bloemen.
Deze morgen wandelen we er. We dat zijn dan de vrienden van het MIAT.

Op de foto de toegang tot wat een tuinwijk is. Leuk wonen (150 jaar geleden) met een tuintje en toch vlak bij je werk.

zaterdag 26 mei 2018

FERNAND lentefeest

Op nog geen 400 meter van mijn flat, net de Van Eyck brug over wordt er nogal gefeest.
Vorige week streek De Centrale neer in het park aan de Sint-Baafs abdij  met hun feest Les Goûts de Gand.
En nu vandaag was er op de Lousbergskaai een buurtfeest.
De Lousbergsmarkt, de Horizon, en Yugen waren er bij betrokken. Er was een rommelmarkt, kinderfeest, voorstellingen, muziek, aanbod van zelf gemaakte producten en nog meer.
Wijzelf zochten niet de drukte voor Yugen op, maar wel de rust in de tuin van het LDC De Horizon.
Het was warm vandaag, 30 C . Dan is het goed om met kennissen in de schaduw te zitten.

Augustijnen in Ertvelde

Een tocht die ik niet graag mis is de Augustijnentocht te Ertvelde (Evergem).
De redenen zijn voor een deel persoonlijk: ik heb vele jaren op het Kapelhof van Stoepe gewoond, en ik ben sterk betrokken geweest bij de Oemtata in de Pastorijstraat. In Ertvelde wandelen is voor mij als het ware een soort thuiskomen.
Los van die motieven, weet de WAK de wandelaar altijd een mooie tocht aan te bieden. De vertrekplaats is de brouwerij van Augustijn zelf.
Om 8u30 was ik er. De wandelclub biedt een aantal afstanden aan. De kortste 4 km, de langste 30. Ik koos voor de 18.
Aanvankelijk door de bebouwing. Dan een aangenaam smal paadje door een bosje en dan bloeide het landelijk karakter van de wandeling open.
Heerlijk is het zo als stadsmens op de boerenbuiten te wandelen.

vrijdag 25 mei 2018

Melding

Lezers vertelden me dat er nu op mijn blog een boodschap verschijnt dat je als lezer de cookies moet aanvaarden.
Blogspot dat ik voor mijn berichten gebruik is een onderdeel van Google.
Google dient zich aan de privacy wetgeving die vandaag ingegaan is, te houden, en vraagt daarom via die melding de toelating.

donderdag 24 mei 2018

Het lied van Bernadette

Hoewel terug in Vlaanderen, blijft Lourdes me boeien.
Op youTube is er heel wat over te vinden. 
Ik ga nu naar een film kijken. 
Het is een zwart-wit film, naar het boek van Franz Werfel: 'Das Lied von Bernadette'. gepubliceerd in 1941. 

woensdag 23 mei 2018

Lourdes reis

Groepsfoto voor de basiliek
Ge moet al 70 jaar zijn, en nog nooit in Lourdes geweest.
Iemand die er 38 jaar gewoond heeft overtuigde me om er toch eens naar toe te reizen.
Vorige week was het zover.
We waren met een groep van 58 op een dubbeldekbus.
Het was de moeite om zo een lange reis te maken.
Het was wel druk om in zo een beperkte tijd met de verschillende facetten van dat stadje in de Pyreneeën kennis te maken.
De tijd was te kort.
Ik keer zeker nog eens naar Lourdes terug.

dinsdag 22 mei 2018

Trio fietsen

Vandaag trokken we met ons surplussersgroepje naar het LDC De Speltincx. Daar zouden we triofietsen. Een trio fiets is een fiets met drie wielen. Vooraan is zitplaats voor twee mensen. De fietser zit er achter om te pedaleren. Dat lijkt moeilijk maar door een batterij komt er extra kracht bij.
Ik was er om te trappen. Dat ging goed, maar wat me niet lukte was om te sturen. Ik maakte mijn bochten nooit goed. Ik heb het dan ook moeten opgeven.
Terwijl de anderen dan verder door de Gentbrugse Meersen fietsten, dan maar op een bankje blijven zitten en wat gebabbeld.
Als de fietsers terug kwamen keerden we naar De Speltincx terug, waar we nog genoten hebben van koffie en taart.