Ontbijt

Iedere morgen als ik opsta, drink ik een kop koffie. Ik was me,  kleed me aan en doe een ochtendwandeling.

Dan drink ik nog een kop koffie en ontbijt ik.
Dikwijls is dat muesli, of gelijk vandaag cracottes  met confituur.
Vandaag zelfgemaakte confituur : witte aalbessen + frambozen.

Goede morgen iedereen !
En zeker aan de schenker van het potje confituur.

Splendid: Raymonde en Marc

Graag deel ik volgend bericht. 

Raymonde leidt onze Tai Chi vormen de donderdagvoormiddag in het LDC De Horizon. 

---

Petit Vernissage

‘Splendid: Raymonde en Marc’

Raymonde en Marc wonen tegenover het Koning Albertpark, net naast het Zuid. Zij heeft haar vaste gewoonten: met zachte en langzame gebaren beoefent Raymonde haast elke dag tai chi, net naast het centrale standbeeld. Haar man Marc is muzikant en gepassioneerd door oosterse muziek en de Chinese en Japanse cultuur. Hun appartement is een soort museum vol muziekinstrumenten, kunstwerken en voorwerpen uit de oudheid. Het is hun laatste jaar naast het park: binnenkort verhuist het koppel.

Deze ‘kleine vernissage’ is een uitgelezen kans om hen nog eens te ontmoeten, deel te nemen aan een korte tai chi sessie met Raymonde, en te luisteren naar oosterse muziek gespeeld door Marc. Welkom! 

Vincen Beeckman

Praktisch

Petit Vernissage

vrijdag 22 november - vanaf 18:00 Vooruit Café

Sint-Pietersnieuwstraat 23, 9000 Gent

	Mieke Dumont Coördinatie Communicatie & Publiekswerking T. + 32 472 900 111 Kunstencentrum Vooruit vzw / Arts Centre Vooruit vooruit.be - facebook - twitter - instagram

Aan de Leie

Op zo een zondag (17 dec 2019) , een zonnige zondag nam ik de lijnbus naar Drongen.
Doel was de Leietocht, ingericht door de Postiljon van Merelbeke.
De wandelclub richtte die tocht nu al voor de 29ste keer in.
Ik heb al gestapt met als startplaats aan de Gentse Albertbrug.
Ik heb al gestapt met als startplaats Drongen, bij de abdij.
Vandaag was de startplaats Drongen Baarle.
Zo konden we nieuwe wandelwegen ontdekken en bewandelen.
Ik heb over paden gewandeld die ik niet eens kende.

Ik koos voor de 15, maar dan op mijn eigen manier. Ik startte aan de rustpost, een kleuterschool in Drongen dorp. Daar ontbeet ik eerst. Ik kocht een koffie om daarbij de croissants te eten, die ik mee had. Het was wel raar natuurlijk want ik was nog niet ingeschreven.
Dan stapte ik zo een 7 km. Een mooi afwisselend parcours. Heel wat veldwegen. Puur genieten.
Toen ik aan de startzaal kwam verschoot ik toch wel. Zo veel volk! Het was aanschuiven om in te schrijven.
En dan daarna voerde de tocht ons langs smalle weggetjes naast de Leie. De Leietocht doet haar naam eer aan.
Op zo een zonnige dag mochten we als clubwandelaars de wandelpaadjes delen met joggers, mountainbikers, fietser. Iedereen wou blijkbaar buiten zijn.
We wandelden dikwijls over de zogenaamde trage wegen. Als wandelaar mogen we zeker dankbaar zijn voor al het werk dat de werkgroepen trage wegen bewerkstelligen.

Om een idee te krijgen van deze tocht, kijk dan naar o.m.  de fotoreeks van mijn clubgenoot René>.
Er staan meer foto albums op facebook.

Naar Santiago de Compostela

Vandaag (16 dec 2019)  hadden we in Gent, een infodag over het stappen
en fietsen naar Santiago de Compostela.
Het Vlaams Compostela genootschap is de inrichter.
Ik verschoot een beetje van de opkomst.
126 stoelen hadden we klaar gezet en we moesten er nog heel wat bij plaatsen.

Voor wie geïnteresseerd is, en er niet kon bij zijn. De volgende infodag is op 7 december in Schoten. Klik hier voor het programma en om in te schrijven.

Ik wil ook vermelden dat ons genootschap een infopunt heeft in Mechelen. Iedere zaterdag zijn daar ervaren mensen om je te helpen de tocht praktisch te organiseren. Klik hier.

De zaal staat klaar

Morgen hebben we te Gent in het Sint Barbaracollege een infodag voor mensen die te voet of met de fiets naar Santiago de Compostela willen trekken.

Deze avond hebben we de zaal klaar gezet. De tafels zijn versierd, De bar is opgesteld. De tafel voor de kassa en het onthaal ook.
We zijn enigszins overrompeld door het aantal ingeschreven deelnemers. 125 plaatsen hebben we nodig.

Morgenvroeg hebben we nog wat werk. We zullen er vroeg zijn. De infodag begint om 10 uur. En de eerste deelnemers verwachten we al vanaf 9 uur.

Lopen naar Rome

Johan Swinnen heeft het weer voor elkaar gekregen.

Johan Swinnen is de kankeronderzoeker die naar Compostela liep.
Hij is een marathonloper.
Hij is ook iemand die zijn boodschap al in verschillende bijeenkomsten uitbrengt.

Nu had hij een nieuw project.
Een project van verbondenheid. Hij noemde het: beeldje bij beeldje. 
Voor ieder die deelnam liep hij een kilometer.
In het begin vertelde hij nog niet waar naar toe.
Hij trok er drie weken voor uit.
Hij heeft immers nog zijn gezin, hij geeft les, doet aan kankeronderzoek en trekt het Vlaamse land rond om met zijn voordrachten de problematiek van kanker in het licht te stellen.

Ik had een beeldje met als intentie een mevrouw die ik goed ken, maar nu borstkanker heeft.

Over zijn tocht heeft hij een boek geschreven. Ik heb het al gekocht. 

Seniorennamiddag

De Macharius wijk beschikt over een zeer actieve dekenij: de Koninklijke Dekenij Heirnis.

Deze namiddag was het de seniorennamiddag in de Louisazaal in de Tarbotstraat.

We waren er met een heel groepje van het LDC De Horizon.
We kregen koffie en taart.

Jacky Dallas deedt ons de benen los gooien.

OKRA creatievelingen stellen ten toon

Tijdens de seniorenweek zullen verschillende OKRA creatievelingen tentoonstellen in Gent, op Meulestede.
Ik ben niet bij de mensen die ten toon stellen.
Ik ben wel een bezoeker.

De werken bewonderen in het voormalige kerkgebouw.
Nadien koffie drinken in het LDC DE WATERSPIEGEL.

Als je ook komt. Let op. Meulestede brug is niet open voor auto-verkeer. Voor voetgangers en fietsers is er een noodbrug gelegd.

Wandel mee dag in Oudenaarde

Vele wandelclubs richten op 11 november hun wandelmeedag in. Het is een goede gelegenheid om nieuwe leden aan te trekken en voor de bestaande leden hun lidkaart te vernieuwen.

En natuurlijk is het ook wandelen.

Zo trek ik ieder jaar naar Oudenaarde.
Op de trein zat ook een goede wandelvriend van me. We besloten samen wandeling 18 te wandelen. Goed voor zo een 20 kilometer.
Het was een wandeling in 4 trajecten.

Langs de Vredesboom

Het eerste traject bracht ons richting Eine. Hierbij wat herinneringen aan WOI. 11 november 101 jaar geleden was het immers Wapenstilstand. Waar de OHIO-brug met de befaamde buffels staan is verwoed strijd geleverd. Die brug over, passeerden we de vredesboom die daar vorig geplant is. Langs het jaagpad een eindje en dan trokken we langs de ruines van de abdij van Ename. Onze rust hadden we in de school A. Hans. 

Dat traject was in ieder geval al interessant voor al die historische plekken.

Langs holle wegen. 

De wandelpijlen brachten ons voor het 2de traject
naar Volkegem. We verlieten de Scheldevallei en stapten door holle wegen,  over groene wegen langs groene weiden hoger op. Ondanks dat het ondertussen beginnen regenen was is dat puur genieten van
de omliggende natuur. 

Glibberig naar beneden. 

Na een korte rust konden we dan naar de Scheldevallei afdalen. Leuke wegjes door het bos van Ename, maar wel glad. Het was voorzichtig stappen om niet uit te glijden. En toch heb ik eens met de Oudenaardse bodem kennis gemaakt. Mijn broek zag er nogal uit met al die modder. 

Wildernis tussen een Schelde arm en de spoorweg

Het vierde en laatste traject voerde ons weer de Schelde over. Aan de parking aldaar werd we een ruig gebied ingestuurd. Het was nu wel vlak in dit traject. De onverharde wandelwegen waren tamelijk breed. Het is een boomrijk gebied dat blijkbaar veel bewandeld wordt. Zo bereikten we het station van Oudenaarde. Na een ommetje kwamen we dan in de evenementenhal De QUBUS, Start en einde van de tocht. 

Slot

Het was daar druk. We troffen er een groepje Reynaertstappers, en daar konden we dan bij gaan zitten. 

De leden van de inrichtende club (Hanske De Krijger) vielen wel op. Ze hadden allemaal een fles met het clubbier op tafel staan. Vele mensen genoten ook van lekkere pannenkoeken. 

Gezellig tegen deze en gene babbelen. En na zo een uurtje richting station om de trein huiswaarts te nemen. 

Ik zei het in het begin van dit blogbericht, dat ik graag naar Oudenaarde kom. Op 26 december ben ik er weer voor hun kersttocht. 

Het lelijkste gebouw van Gent

Dit gebouw wordt soms het lelijkste gebouw van Gent genoemd.
Wij noemen het de Belgacom-toren.
De foto hierbij dateert van 2001.
De Schelde was toen nog niet open gelegd.
Waar nu de Schelde stroomt was het toen een parkeerplaats.

Ik lees in de pers dat van dat gebouw, de achterbouw zal afgebroken worden, en plaats zal maken voor groen.

Jagger

Oei !!!
Ik mag me nu een jagger noemen.
Dat lees ik toch in de krant
J = jong
A= actief
G= gepensioneerd

Ik weet niet of ik als jagger door het leven wil gaan.
Jong ben ik immers niet meer.

Bij de lachende wandelaars.

De Lachende Wandelaars = een wandelclub in Aalter.
Daar trok ik deze morgen naar toe met de trein.
De startplaats was zo een anderhalve kilometer van het station. Ik had de route uitgeprint, maar dat was niet nodig. Het was goed aangegeven.
Eens in de startzaal zeiden een aantal mensen me dat het lang geleden was dat ze me gezien hadden. Inderdaad de laatste tijd heb ik me tot kortere afstanden vlak bij het Gentse beperkt. Het doet deugd weer die kennissen tegen te komen.
De rode wandelpijlen brachten ons onder een stralende zon van Aalter naar Bellem. Het rood viel me op. Veel rode rugzakken van de leden van de club aldaar. De infoborden waren ook van een rood kader voorzien. Vaak neurie ik een liedje als ik stap. En met al dat rood moest ik aan Bandiera Rossa denken. Een Italiaans vrijheidslied. Ik kreeg het niet mee uit mijn hoofd. Avanti Popolo.

Ik stapte lekker snel door. Af en toe wat vertragen om met andere wandelaars wat te babbelen.
n wandeleir e tijt ---> dat vertelde men me, en dat is zo ook.

In de terugkeer van Bellem naar Aalter passeerden we de Craenenpoel. Voor mij was dat het mooiste stuk van de tocht.

Ik had voor de 15 gekozen, en mag zeggen het is een mooie wandeling. In het begin eens we de gevaarlijke oversteekplaatsen voorbij waren, bewandelden we een woongebied met geweldig veel groen. Aalter heeft aandacht voor de ecologie.
En nadien was het puur platteland. In het begin open landschappen. Later veel meer dreven.

Domiciliefraude

Ik las nu een artikel over domiciliefraude.

Mensen wonen niet waar ze gedomicilieerd zijn.
Dat kan zijn dat ze bij een ander wonen. Dit zou dan kunnen blijken uit de energiefactuur.
Dat kan ik niet goed begrijpen.
Ik kan mij moeilijk voorstellen dat je huishuur betaald om een hogere uitkering te krijgen. Hoe hoog is die uitkering dan wel?
In mijn eigen geval - om maar iets te zeggen - ik kook nooit in mijn flat. Ik heb geen wasmachine. Ik heb zelfs geen strijkijzer. Ik eet buitenshuis. mijn was doe ik in een wasserette. Mijn energieverbruik zal dan ook wel minimaal zijn.
Wel moet ik voor mijn Nederlands pensioen geregeld een bewijs van woonst overleggen. Ik heb zelfs al eens controlemensen op bezoek gekregen.
Maar het ging er dan niet over of ik daar wel woonde, maar of ik wel alleen woonde.
Met meer dan een op het zelfde adres wonen, zou ook een vorm van domiciliefraude zijn, als er maar één gedomicilieerd is.
Maar wat is op het zelfde adres? Familie uit Engeland zal allicht wel een avond mogen blijven slapen. Het mag niet duurzaam zijn. Duurzaam ? Zou airbnb dan wel toegelaten zijn? Daar heb ik mijn bedenkingen bij.
De antifraude kan misschien beter de airbnb checken in plaats van de energiefactuur.

太极拳 in de Horizon

In het lokaal dienstencentrum De Horizon, vinden heel wat bewegingsactiviteiten plaats.
Zelf volg ik TAI CHI de donderdagmorgen.
We maken eerst onze geest leeg.
Dan doen we de 8 brokaten;
En dan de 37-vorm van de Tai Chi.
De bewegingen van de tai chi zijn afkomstig uit gevechtsporten. Van daaruit zijn ze verder ontwikkeld tot bewegingen om tot een interne beleving te komen. We voeren de vormen in een vaste volgorde traag en ruim uit.
We zijn met een mooi groepje beoefenaars. Een zestal anciens en een tiental  mensen die in september gestart zijn.
Vandaag mochten we zelfs een nieuwe deelneemster verwelkomen. Zij stond op de wachtlijst.

Feestelijke brevetwandeling

EURAUDAX Zelzate bestaat 25 jaar. Onze tocht Zelzate-Ertvelde-Zelzate zou dan ook een bijzondere tocht worden.
Vooraleer te vertrekken bezochten verschillende deelnemers de musea in tKlooster van Zelzate. Onze tocht draagt de codenaam WALLYDAX. Onze wandelaars gingen dan ook kijken naar het museum van Eddy Wally.

Over de Zonneberg naar brouwerij Van Steenberge

Over de zonneberg

Om 11 uur vertrokken we met 38 wandelaars. We staken het kanaal over en trokken naar Klein Rusland. Die wijk door kwamen we aan FABRIEK ENERGIEK. We betraden het terrein van de gipsberg en een verantwoordelijke wachtte ons op. Zonder een begeleider van het zonnepark mag je er niet doorheen. De zonneberg is maar 43 meter hoog. Maar wel een steile beklimming. Het was puffen voor enigen van ons. Terwijl we boven van het uitzicht genoten konden ze bij stappen. Van daarboven kijk je op het vlak land van Zelzate, Assenede en Ertvelde. 

Dan naar beneden. We kwamen in Rieme uit. Op de landelijke wegen hadden we wel een hele modderige strook. Dat hoort erbij. Tegen half een waren we in Ertvelde. We moesten door de wegenwerken laveren om onze eerste rust te bereiken. 

In brouwerij Van Steenberge werden we ontvangen. In een zaaltje als café ingericht konden we onze boterham opeten. En ... We werden door de onthaler getrakteerd met een frisse augustijn van het vat, (of water). 

Eerste rust

Voor dit eerste traject bedank ik zeker de man die ons door het zonnepark bracht, en André die ons in de brouwerij ontving. André is een wandelaar van de WAK. 

Langs herinneringen van Eddy Wally naar de Grote Markt Zelzate

Het tweede traject was echt de WALLYDAX, We passeerden zijn sacoche met CD, dat als kunstwerk in Ertvelde dorp staat. Dan even langs de Achterstraat waar zijn feestzaal was. 

En dan richting Stoepe. Op het kapelhof hadden we nog een verrassing voorzien. Roger stond er om iedereen die het wou een citroenjenever te geven. Een traktement voor de feestelijke tocht. Iemand zij me:"Dat is hier precies een sneukeltocht." Ik kon antwoorden dat de volgende rust een café rust was, en dat de mensen dan zelf hun consuptie dienden te betalen. 

Langs de Ter Looverendreef stapten we dan naar de Katte. Een passage langs de villa waar Eddy Wally eertijds woonde. 

En dan weer naar Zelzate. Hoe bestaat het? We stonden weer niet voor de brug. 

Tocht over en langs het droog gelegde 2de kanaal

Na de caférust trokken we over het traject van waar het tweede kanaal van Zelzate ooit lag. Een stuk langs de voormalige  spoorweg 55 en een toertje aan de visvijver, om dan tegen de Nederlands grens nog even de jachthaven en het voormalig tolkantoor te bewonderen. Vandaar dan terug naar de

Onze jubilarissen

startzaal in tKlooster. Aldaar konden de wandelboekjes afgestempeld worden

Slot

In het centrum tKlooster waren ondertussen onze jubilarissen toegekomen. Van de eerstelingen zijn er nog 10. Maar ja ondertussen oud geworden. Vijf van hen waren er bij. Een huldiging met een woordje van de voorzitter van EURAUDAX Belgie, en een kleine attentie.

---

Bekijk foto's
Op het album van Josse, klik hier
Op het album van Thierry, klik hier
(De foto's hierbij komen trouwens uit hun albums)

Een maandag op de Vrijdagsmarkt

Vandaag zou ik het rustig houden.

Nog wat voorbereiden voor mijn wandeling van morgen.

Daar hoort dan ook bij: pralines kopen voor de jubilarissen.

Dat deed ik in een zaak op de Vrijdagsmarkt.

En terwijl we er toch waren zijn we even in de Postiljon binnen gesprongen.

Dan de dag afgesloten in het LDC De Horizon.

Over de zonneberg

Gisteren vroegen me verschillende mensen hoe het zit met mijn Euraudax-wandeling nu dinsdag.

We gaan vanuit Zelzate naar Callemansputte. Klein Rusland voorbij worden we opgewacht. Dan gaat het hekken open, en kunnen we de zonneberg bewandelen.
In de tijd dat ik in Zelzate kwam wonen, noemden we dat de gipsberg. Een nabij gelegen fabriek mocht de gipsafval niet langer in zee storten, en stapelde het maar op.
Nog later werd er baggerafval gestort die vanuit het kanaal Gent-Terneuzen kwam. Nog later gebruikte een fabriek het terrein om haar zwavelhoudende afval te storten. Toen dat uitkwam was het niet mis. Honderden vrachtwagens met kalk moesten door de wijk Klein Rusland rijden om de boel te blussen. Niet plezant voor de mensen. Nu is het gelukkig allemaal voorbij.
We gaan wel via Klein Rusland naar daar toe.
Van daaruit, van daarboven hebben we mooie zichten over het lager gelegen land: Zelzate, Assenede, Ertvelde.
Het wordt een ongewone passage door afgesloten gebied.
Nadien stappen we naar brouwerij Van Steenberge, van Rieme naar Ertvelde.
In de brouwerij sluiten we dan het eerste traject van onze tocht af.

Als je mee wilstappen, ben je welkom. Hou er rekening mee dat het een tocht volgens de EURAUDAX formule is.

Spoken in Gentbrugge

Nu eens weer naar de Vierde Zaal in Gentbrugge.
Van daaruit richtten de Florastappers hun spokentocht in.
Daar wou ik natuurlijk bij zijn.
Ik wachtte tot de late namiddag. Zo een tocht is toch plezanter als het donker is.
Het was geweldig druk toen ik aankwam. Een griezel wees de mensen waar de inschrijving plaats vond. De sfeer zat er meteen in.
De wandelclub wist wat het wandelen betreft mooi onverhard en verhard te brengen.
En wat de enscenering betreft. Dat was een goede mix van artefacten, spoken, griezels, heksen.
De heksen waren trouwens in hun vriendelijke dag. Vandaag aten ze geen kinderen op.
De vele kinderen gierden en schaterden het uit.
En een senior als ik had er plezier in, dat het jonge volkje zo kon genieten.
Kortom een korte en sfeervolle wandeling.
Wil je foto's van deze tocht zien, dan kan dat in het album dat mijn clubgenoot René maakte. Klik hier.

Naar Westlede

Westlede is het crematorium te Lochristi.

Ik trek er ieder jaar op 2 november heen.
2 november 1926 is immers de geboortedatum van mijn moeder.
Op 6 juli 1989 is zij na een lange strijd tegen de kanker overleden.
In Lochristi is zij gecremeerd en op strooiweide A uitgesrtrooid.
30 jaar geleden, maar nog steeds niet vergeten.

Er staan al veel chrysanten, Veel mensen komen hun overleden familie nog met een bloem eren.

Op familiebezoek, ook bij onze overledenen.

Een grijze miezerige Allerheiligen vandaag.

1 november is de tijd om familie te bezoeken Ook onze overleden familieleden.

In ons geval was dat naar kerkhoven in Merelbeke, Asper en Moortslede.

We waren niet de enigen. Velen doen dat. Vele graven worden met bloemen versierd. 

Allerheiligen gaat niet alleen over de doden. 

We zijn ook op restaurant gaan eten deze middag. Met vier waren we.

In de late namiddag kwam de familie samen. Drie generaties samen.