maandag 28 mei 2018

Finistère

In 2016 was ik er met een andere groep.
Het regende toen.
Een van de meest gezongen liederen op de weg naar Compostela is het lied ULTREIA.
De laatste strofe is:
     Et tout là-bas au bout du continent,
     Messire Jacques nous attend,
     Depuis toujours son sourire fixe
     Le soleil qui meurt au Finistère.
===
(En allen ginds aan het eind van het vasteland, heer Jacobus wacht op ons, sinds altijd zijn glimlach gericht op de zon die ondergaat bij Finisterre)

Met een groep wandelaars gaan we in juni naar Finisterra. Daarmee sluiten we een reeks camino's af die we al gestapt hebben:

Geen opmerkingen: