Tussen Gavere en Oudenaarde

Vandaag waren we in Asper afgesproken.

De Via Scaldea is een aanlooproute naar Santiago de Compostela.
Ze volgt de Schelde om dan in Frankrijk aan te sluiten bij een Franse route.
Ieder jaar stappen we daar een stuk van.
Het is een wandeling met ontmoeting en bezinning.
Dit jaar is het traject van Gavere naar Oudenaarde.
Vorig jaar zijn we in Asper gestopt. Volgend jaar starten we in Oudenaarde.
Het is een wandeling waarin we het pelgrim zijn willen oproepen.
Dat houdt ondermeer in:
Wandelen en genieten van de natuur.
Wandelen en met elkaar praten
Wandelen en ons laten bekoren door onvoorziene seances
Wandelen en kennis maken met historische plaatsen.
Wandelen en symbolisch de lasten van het leven meedragen.

Ik verschiet ervan dat we met 50 zijn. En veel nieuwe gezichten.
Om 9 uur zetten we aan. Jules is onze kopman en leidt ons snel de bewoonde zone uit.
In de morgen passeert het natuurgebied Grootmeers onder onze voeten.
Er staan daar enkele merkwaardige bomen.
In een ervan zit een oud vrouwtje. Het is geen dutsje. Ze blaakt van levenslust en vertelt ons haar geheim. Hoe je je fit en monter door het leven kan bewegen. Zoek in alles de positieve noot was haar boodschap.
Nadien worden we opgewacht door de bevoorrading. Water, koffie of appelsap en een stuk taart krijgen we.
De tocht gaat verder.
In Welden eten we onze boterham in de parochiezaal aldaar.
Maar eerst krijgen we de geschiedenis van bisschop Lambrechts te horen. Die man is maar een jaar bisschop geweest. Toch heeft hij veel betekent voor het werkvolk . Het was in de 19de eeuw. Denk aan priester Daens.
Onze groep is een heterogeen gezelschap. Er zijn mensen die al verschillende keren naar Santiago geweest zijn. Voor anderen is het totaal nieuw. Een woordje uitleg over wat een credential is, is dan op zijn plaats.

In de namiddag trekken we dan door de Rijtmeers. De paarden die ginder vertoeven komen niet dicht bij ons.
De Rijtmeers verlaten we aan de Ohiobrug. Tijd voor weer wat historische uitleg en bezinning over oorlog en strijd, bij zo een bizon.
Tijd ook voor vrede. Dat doen we een eindje verder aan de vredesboom.
Op die plek is het een tijd voor reflectie. Een poëtisch moment. Ook een moment van stilte als we allemaal onze steen aan het kruis van de Via Scaldea leggen. Dat appeleert aan wat de pelgrims doen bij de Cruz de Ferro.

Vandaar blijven we de Schelde volgen. We stoppen wel aan de abdij van Ename. Weer eens de geschiedenis in. Waar we staan was in de 9de eeuw het Duitse keizerrijk. De andere kant van de Schelde behoorde tot het Franse gebied met de graaf van Vlaanderen, die uiteindelijk de Duitse burcht wist in te palmen.
Verschillende mensen onder ons nemen de tijd om de archeologie via het kijkvenster te bekijken.
Andere stappen meteen door om een biertje te nemen. Bij een abdij hoort immers een patersbier. En brouwerij Roman sponsort ons met enkele bakken patersbier. Je kon natuurlijk ook appelsap of water drinken.

Dan weer verder voor de laatste etappe. Doorstappen naar Oudenaarde. Onze tocht besluiten we in de Walburga kerk. Het oudste altaar in die kerk is een Sint-Jacobs altaar.
Na het bezoek aan de zijkapel nemen we plaats achteraan de kerk. Met het lied Tous les matins  nous prenons le chemin, met dit pelgrimslied besluiten we op een sfeervolle wijze onze dagtocht.

Voor wat foto's, klik hier

Waar wandel ik morgen?

Het is een moeilijke keuze voor zaterdag 5 oktober.
Meerdere organisaties waar ik graag naar toe ga.
> Eén is een wandeling van mijn eigen club 'De Kwartels', een boswandeling in Oosteeklo.
> Twee is een Euraudax van 2 x 25 in Lede, ingericht door Jeroen. de Etienne soeptocht.
> Drie is een tocht van het Vlaams Compostela genootschap.
> Vier is de herfstocht van wandelclub >KWIK in Bornem.
Twee en drie zijn groepswandelingen.

Het wordt drie: een tocht langs de Via Scaldea van Asper naar Oudenaarde.

De klokken zullen luiden

Verschiet niet als je de klokken deze namiddag om 14 uur hoort luiden.
Luister ernaar.
De klokken zullen luiden voor de wereldvrede, voor vrede tussen mensen met verschillende overtuigingen.
Reik elkaar de hand over de verschillen heen.

Naar de cinema

Deze namiddag naar de cinema.

We waren er met onze surplussers en ander goed volk.. 

clasht

Ken je taal ...
Dat vragen we aan de mensen die bij ons komen wonen.
Mogen we dan ook vragen aan de mensen die daarover berichten om ook onze taal te gebruiken.
Aan een artikel als 'Jambon clasht ... ' verwacht ik toch ook vanuit Limburg wat meer Vlaamse taal.
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/10/02/de-rekening-klopt-stelt-de-nieuwe-regering-maar-de-begrotings/

Mosselfestijn

Vandaag mochten we mee genieten.

Genieten van een mosselfestijn.

We waren met velen, enkele tientallen denk ik.

Zo komt onze buurt zeker goed samen.
Met mensen die ik af en toe op straat ontmoet, konden we vandaag goed babbelen.

Avond activiteiten in Neuadd Arms Hotel

Het vierdaagse wandelfestival in Wales omvatte naast het wandelen, ook avondanimatie
Zo kunnen de wandelaars verbroederen.
Naast ons Belgen waren er wandelaars uit Wales, uit Engeland, uit Frankrijk, uit Nederland.
Op 19/9, donderdag avond was er een quiz.
Vrijdagavond 20/9 een zang avond.
Zaterdagavond 21/9 het blaren bal.
Na het avondeten konden we aan die activiteiten deelnemen.
Die eindigden om 23u30.

Zelf ben ik altijd vroeger in bed gekropen.

Na het avondmaal dronk ik nog een kop thee of koffie, en daarna ging ik naar mijn hotelkamer. 

Van daaruit heb ik overigens nog van de muziek kunnen genieten, vooraleer ik in slaap viel. 

Wat bracht de keuken?

In het hotel waar we in Wales verbleven voor onze wandeltocht aldaar, kregen we altijd lekker te eten.

Als ontbijt nam ik altijd de full breakfast. Anderen kozen voor porridge, nog anderen voor zachtgekookte eitjes met soldaatjes, of toast met roerei.

Voor 's middags kregen we een lunchpakket mee.
Voordien maakten we onze keuze. Meestal koos ik voor een sandwich. Dat is hier ter plekke een dubbele boterham, schuin door gesneden in twee driehoeken. Als beleg had ik eens tonijn met maïs, een andere keer zachte kruiden kaas met sneetjes komkommer, nog een andere keer kaas met tomaat. Daarbij konden we ook fruit kiezen. Ik nam telkens een banaan. Een yoghurt nam ik nooit mee, wel een energie reep.

Het avondeten was een diner, dat ik bijna gastronomisch zou noemen. Superlekker.
We konden altijd kiezen. Dat moesten we wel op voorhand doen.
Als voorgerecht heb ik gekozen voor
   Meloen met ham
   Warme salade met rode biet.
   Tomaat met zalm
   Champignons in de look.
   Black pudding, dat bleek bloedworst te zijn.
   Rollade met spinazie.
Als hoofdgerecht nam ik.
   Zalm
   Tajine met kip
   Lever met aardappel puree en erwtjes
   Terrine met hertenvlees
   Kip met look
   Pork steak in de oven.
En daarna was er het nagerecht.  Het best hebben de pannenkoeken met banaan me gesmaakt
Om te besluiten hadden we thee of koffie met muntchocolade.

Maandkalender

Mijn maandkalender neemt weer een nieuwe bladzijde.
De kalender die bij mij hangt, kreeg ik van mijn liefste die uit Bosnia terugkwam.
Een reis die we samen zouden maken, maar waar ik om gezondheidsredenen niet aan kon deel nemen.

1 oktober is de feestdag van Sint-Bavo.
Wij als Gentenaars kennen die naam: de St.Baafskathedraal, de St.Baafsabdij.
Ver weg in de Balkan, is zijn naam niet doorgedrongen. Hij staat niet bij de geciteerde heiligen op die kalender.

Wat ik niet wist is dat 1 oktober ook de naamdag van Maria Theresia is. Mijn moeder zaliger, heet Marie-Thérèse.

Wandelen langs de Via Scaldea

Wandelen op en langs de Via Scaldea 

Op zaterdag 5 oktober organiseert afdeling Gent (deze keer samen met afdeling Zuid-West) haar jaarlijkse dagwandeling langs de Via Scaldea. Dit jaar is het vertrekpunt het station van Asper (Gavere), eindpunt van vorig jaar.
De tocht start om 9u aan het station van Gavere. Na 500m duiken we het natuurgebied Grootmeersen in. Na 6 km steken we de Scheldebrug over in Zingem en gaan we richting Welden, waar we onze zelfmeegebrachte picknick verorberen in het Sint-Maartenshuis. Na deze middagpauze gaan we richting Ohiobrug (monument WO II), waar we bij de vredesboom een reflectiemoment zullen inbouwen. Wat verder zien we de ruïnes van de abdij van Ename liggen. Na ongeveer 17km arriveren we tenslotte in Oudenaarde (bezoek Sint-Walburgakerk met zijkapel Sint-Jakob).

Dagindeling
 8u30: samenkomst aan station van Asper (Stationsstraat 9890 Asper)
 9u00: vertrek wandeltocht
12u00: Picknick in het Sint-Maartenshuis in Welden
13u00: tweede deel: Welden - Oudenaarde
16u00: aankomst in Sint-Walburgakerk (bezoek zijkapel Sint-Jakob)
16u30: einde activiteit / nagenieten op een Oudenaards terrasje

Bereikbaarheid
 Met de auto: Ofwel parkeer je aan het station Asper (ruime gratis parking) en neem je 's avonds de trein in Oudenaarde richting Gent-St-Pieters om 17u33 of 18u33 (aankomst in Asper om 17u45 of 18u45). Ofwel parkeer je in Oudenaarde (gratis parkeergelegenheid nabij Sint-Walburgakerk op de parking Meerspoort Noord) en neem je de trein richting Gent-St-Pieters om 8u33 (aankomst in Asper om 8u45).
Met de trein: Vanuit Gent: trein naar Oudenaarde om 7u57 (aankomst Asper om 8u14) / 's avonds vanuit Oudenaarde terug om 17u33 of 18u33. Vanuit Oudenaarde: trein naar Gent om 8u33 (aankomst in Asper om 8u45).

Deelnemen
 Schrijf je online in (https://compostelagenootschap.be/activiteiten/wandelen-op-en-langs-de-via-scaldea/), uiterlijk tot 4 oktober 2019. De deelnameprijs bedraagt 6 € (incl. verzekering en verrassingen), ter plaatse te betalen.

Maandag = een nieuwe week

Een nieuwe week,
Ik hoop dat ik mij deze week wat beter voel dan vorige week.
Doodmoe, ziekelijk was ik.
Verschillende activiteiten heb ik niet kunnen meedoen.
Bij verschillende vergaderingen en bijeenkomsten was ik er niet bij.
Zelfs wandelingen heb ik laten schieten.
En dat wil wat zeggen.
Afin, ik ben vroeg wakker geworden vandaag.
Mijn ochtendwandelingje heb ik al gedaan.
Ik ben al aan mijn tweede kop koffie toe,
en tracht nu de papierberg naast mij weg te werken.

Vandaag kunnen ze het ook zonder

In mijn flat.
Een heerlijke reis achter de rug.!
Soms had ik het moeilijk. Mijn leeftijd weegt toch wat.

En ik neem een heerlijk voetbadje, zo een met een speciale bruistablet erin.
Mijn voeten hebben het verdiend.
De voetbad bruistabletten heb ik gewoon in het Kruidvat gekocht: 'foot spa' staat er op het doosje.

Terugreis van Wales naar Gent

Zondag betekent voor ons een reisdag.
Ettelijke uren in de autobus.
We verlaten Wales deze morgen.

Vanavond nemen we de shuttle door de Eurotunnel.

Laat in de nacht (of moet ik zeggen, vroeg in de morgen)
zijn we weer in Gent.

Laatste wandeldag

Op deze vierde dag van het wandelfestival in Wales nemen we net zoals eergisteren de richting van de Epynt. Vandaag volgen we de oranje wandelpijlen.
De eerste kilometers brengen ons over tarmac landwegen de stad uit. Om dan zoals we het op deze organisatie gewoon zijn ons via trails verder te laten wandelen.
Het is een mooie zonnige dag.
Al na een uur stappen bereiken we het eerste checkpoint. We zijn nog met een 20-tal wandelaars samen. Na de bevoorrading vallen we in kleinere groepjes uiteen.
Ik stap in een groepje van zeven de 12 miles. De 20 miles en de 12 splitsen zich snel na het checkpoint. We stappen door een boerderij in de richting van de heuvels van de Epynt.
We stappen over met gras begroeide paden. De paden zijn gelukkig duidelijk herkenbaar. Het klimmen verloopt zacht.
We bereiken het militair domein. Daar volgden we de zogenaamde Epynt Way. Eerst een lange daling. Één van ons heeft wat last van haar knie. Zij vertraagd haar tempo en besluit zich bij de groep aan te sluiten die na ons stapt.
Dan volgt een stijging. Daarbij kunnen we dan de vallei bewonderen. Het pad hier is omdat er serieuze werkzaamheden in het bos bezig zijn eerder een weg dan een pad. Het stapt dus lekker door.
We stoppen even om wat te eten, en dan weer verder.
Een smal groen en nat paadje brengt ons verder omlaag.
We bereiken zo weer een checkpoint.
Nog verder wandelen we in de vallei.
Heerlijk uitzicht op de heuvels aan beide kanten van ons.
We wandelen weer op trails. Zelf ben ik nu meestal de hekkensluiter.
Het begint een beetje op een ramble te gelijken. Gelukkig, door de droogte van de laatste dagen en het zonnetje van vandaag is het niet sompig. Wel wat modder.
En we bereiken het stadje.
Einde van de tocht. Einde van de vierdaagse. Einde van het wandelfestival.
We hebben genoten.

Foto's zullen volgen

Bij mijn blogberichten plaats ik nu even geen foto's.
Ik zit liever beneden bij de avondactiviteiten dan op mijn hotelkamer.
Volgende week als ik weer in Gent ben, voeg ik de foto's toe. En verbeter ik de schrijffouten.
-----
Nawoord: klik hier voor mijn foto-album
Voor de fotoreeks van Patrick, klik hier. Deze fotoreeks is rijk van commentaar voorzien

Guided Walk

Op de derde dag van het wandelfestival in Wales mochten we een begeleide wandeling mee maken.
We vertrokken aan The Neuadd Arms Hotel en trokken het stadje uit. We stopten even aan een bron. Die bron was vanaf 1752 bekend als een plek met genezend water. Door die bron ontstond het stadje Llanwrtyd Wells. De mensen bleven er op af komen tot het midden van de vorige eeuw.   Na WOII verminderde dat door het ontstaan van het massa- toerisme.
We trokken naar boven.
We passeerden de ingang en de 'crusher' van een voormalige steengroeve.
Beneden ons lag een vallei. De naam ervan ben ik vergeten. Het is wel een vallei die in de geschiedenis van Wales een belangrijke rol speelde. Beneden zagen we een kerk. In de 6de eeuw al ontwikkelde zich bij de Kelten het christelijk leven.
In de vallei bevindt zich ook een 'cave' waar een Wels legeraanvoerder zich schuil hield nadat hij een veldslag tegen de Engelsen verloren had.
We passeerden de woning van een man die het Engels de voertaal in Wales maakte. Kilsby is de naam. Een groot landhuis, trouwens.
Ondertussen stegen we steeds verder.
We kwamen in een groot bos.
Tegen de middag splitsen we ons in twee groepen. De snelle stappers kozen voor een langere afstand dan de tragere stappers.
Ik koos ook voor de 10 mijl.
Onze tocht was deels over goed herkenbare paden. En soms door de velden.
Ongeveer halfweg hadden we de bevoorrading.
En dan volgde weer een serieuze klim.
Op het hoogste punt van onze dagtocht namen we pauze om te picknicken.

Daarna begonnen we aan de lange afdaling. Terug van waar we 's morgens vertrokken zijn. 

4 Day Walking Festival - dag 2

Vandaag volgen we de groene wandelpijlen.
Die laten ons eerst behendigheidsoefeningen doen. Gebukt lopen onder lage takken. Over hekken kruipen via geïmproviseerd trapjes.
Weer leuke wandelpassages door weiden tussen de schapen. Het parcours is goed aangegeven.
Een eind gestapt worden we verrast door geweerschoten. We naderen een militair domein.
Er hangen verschillende rode vlaggen.
Bij een eerste checkpoint kunnen we na de bevoorrading een pad opstappen dat de naam draagt: Epynt Way Dat pad loopt door een militair domein en is publiek toegankelijk, zelfs al hangen er rode vlaggen. We genieten van de mooie vergezichten. Panorama's zijn de troef op onze wandeling vandaag.
Er zijn werkzaamheden in het bos bezig. Op een bepaald moment is er zelfs geen bos meer. Alle bomen zijn neergehaald. We maken van de nood een deugd en gebruiken de boomstammen als zitplaats om onze picknick te verorberen.
Dan volgt een mooie afdaling.
Nog een checkpoint waarbij we met Franse wandelaars verbroederen en dan stappen we rustig terug naar het Neuadd Arms Hotel.
De inrichters waren blij al die contente, lachende wandelaars te zien binnen komen

Perfect for rambling

Het stadje waar we nu verblijven is het kleinste stadje van Groot Brittannië.
Het noemt Llanwrtyd Wells en ligt in de Mid Wales.

De brochure vermeldt als activiteiten:

• Home of Bogsnorkeling
• Man versus Horse Race
• Mountain Bike Chariot Racing
• Lid Wales Beer Festival.
• Perfect for Rambling, Mountainbiking, Fishing, Bird Watching, Relaxing or Touring.

Vierdaagse van Mid Wales - dag 1

Deze morgen haalden we onze kaarten af voor de tocht van vandaag.
We waren met enkele tientallen. Ik dacht dat op zo een tocht er toch meer volk op af kwam
We besloten in groepjes te wandelen. Ik was bij een groepje van vijf. In het begin wandelden we samen met een groepje van vier.
Rose pijlen gaven de route aan. Wij de voor die 12 mijl gekozen hadden, zouden twee checkpoints met bevoorrading hebben. De 20 mijl had 3 checkpoints.
Na de briefing om 9 uur waren we al snel Llanwrtyd Wells - Britain's Smallest Town - uit.
Berg en dal, langs paden. Als ik wat voor was moest ik de hekkens openen. Als ik wat achteraan stapte was ik de hekkensluiter.
Zo gauw veranderde de wandeling in een echte ramble. Heel wat hoogteverschillen. Stappen door het veld, door bossen, weer het veld in. Onze voeten zakten weg in het sompige land. Paden waren er niet. We moesten een gate in zicht houden en daar naartoe stappen.
Ondertussen waren we met ons groepje van 5. De anderen waren ons snel vooruit.
Op een bepaald moment aan een groep rotsen vonden we geen aanduidingen meer.
We geraakten op de dool.
Wat nu gedaan ?
We besloten ons te richten naar een groot waterreservoir, daar zagen we immers een weg liggen.
Meerderen hadden het zelfde probleem.
Maar wat een tocht werd dat. Klimmen dalen, weer terugkeren omdat we een rivier niet konden oversteken. Mens ! Wat zag ik af! Mijn conditie is na mijn verblijf in het ziekenhuis nog niet op peil gekomen.
Maar we bereikten het checkpoint.
Daar vernamen we dat 3 van onze maats vermist waren.
Ik besloot samen met enkele anderen de wandeling stop te zetten. Een marshall van Green Events bracht ons naar het stadje terug met de auto.
En wat een geluk, onderweg kwamen we onze drie vermiste vrienden tegen.
Eind goed, alles goed.

Zo meteen eerste wandeldag

Woensdag 18 september 2019.

We zijn in Llanwrtyd Wells.
Vandaag de eerste wandeldag van de Vierdaagse in Wales.
Een aantal mensen,waaronder ik kiezen voor de 12 mijl.
Meer fervente wandelaars uit onze groep kiezen voor de 20 mijl, zeg maar 30 kilometer.

Om 9 uur plaatselijke tijd vertrekken we.

Uitstap naar Cardiff

Cardiff is de hoofdstad van Wales.
En we zijn in Wales.
Een ideaal moment om deze oude stad te bezoeken.
Onze buschauffeur zette ons aan het station af.
Iedereen was dan vrij.
Wij bleven met een groepje van 6 samen.
Eerst wat dwalen langs de rivier en het stadion.
Dan het Bule park in.
Een grijs eekhoorntje verraste ons.
Onze meeste belangstelling ging naar het kasteel aldaar.
Dan nog wat winkelstraten in het stadscentrum.
Dat was maar goed ook, want onze electriciteit stekkers passen niet op die Engelse stopcontacten. Dus maar zo een verloopstekker gekocht. Ik was trouwens niet de enige. Nu kan ik mijn GSM opladen.
We hadden onze lunch mee en picknicken in een park, in het zonnetje, aan de voet van een standbeeld.
We bezochten nog wat meer plekken, en pikten ook een terrasje mee.
Tegen de avond weer met de bus naar ons hotel.

We namen alvast kennis van het wandelparcours dat we morgen zullen stappen.

Naar Llanwrtyd Wells

Deze maandag was het vroeg opstaan.
We vertrokken met een autobus vol wandelaars naar Wales.
Het is een eind rijden door Frankrijk, met de shuttle door de Eurotunnel.
Dan Engeland door om in Wales naar onze bestemming te rijden.
Daar zijn we nu.
We zijn met 34.
Onze rit is voorspoedig verlopen.
12 uur zijn we onderweg geweest

Veilige investering --- neen toch niet.

Wat lees ik nu ?
https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20190914_04609466
Een artikel over assistentiewoningen.
Een paar jaar geleden dacht ik om er zo een te kopen.
Het aanbod leek me aantrekkelijk. Je koopt de woning. Zolang je er zelf niet in wil wonen wordt het verhuurd.
Ik heb het dan toch niet gedaan. De koopprijs was redelijk, maar de dagelijkse kosten die voor de service moeten betaald leken me buitensporig hoog.

Achteraf zie ik dat dat een goede beslissing was.

Cultuurmarkt te Gent

Vandaag was er nogal wat te doen in Gent.

Op de Kouter vond de cultuurmarkt plaats.

Heel wat cultuur minnende verenigingen, gidsenbonden, theatergezelschappen, musea, waren er.
We hebben nogal wat documentatie mee gekregen.
Er was ook een stand van de lokale dienstencentra. Ik kreeg er een brochure mee. Wat was ik verrast in de brochure een foto van mezelf aan te treffen op blz. 22.

En OMG! Van Eyck natuurlijk ook. Maar ik denk niet dat die foto ooit in een publicatie zal terecht komen.

Slotfeest Doe Mee Week

Met een dansfeest sloot het dienstencentrum De Horizon haar DOE MEE WEEK af.
De DJ Luc wist velen op de dansvloer te krijgen.
Er waren hapjes en drankjes voorzien.
      Cocktails en mocktails
      Apero hapjes en panini's;

Zo werd de week gezellig afgesloiten.

Morgen Odegand

Deze morgen toen ik bij onze wekelijkse bijeenkomst in de Sint-Jacobskerk was, zag ik het al. Er was een podium opgericht. Daar bevonden zich verschillende muziekinstrumenten. Ook in de sacristie trouwens.
Terwijl we daar nog een kop koffie dronken, waren de onthalers er al. Er kwam ook een meneer van de VZW Jacobus om wat toezicht te houden op wat al klaar stond voor een optreden.

Deze namiddag stond de grote poort van de Sint-Baafskathedraal open.
Een unieke bloemencompositie heette iedereen welkom.
In het midden van het kerkgebouw werd alles in gereedheid gebracht  voor een concert.

Odegand zal ongetwijfeld veel volk trekken, en daarna begint het Gent Festival van Vlaanderen.

Tai Chi in LDC De Horizon

Onze Tai Chi groep in 2016

In beweging blijven, dat is een van de redenen om aan activiteiten in een lokaal dienstcentrum deel te nemen.
Vandaag op de donderdag al van de DOE MEE WEEK waren we met 19 op de eerste sessie TAI CHI. Dat is een vrije sessie.
De mensen doen mee, en worden dan gewaar dat het is voor hen is of niet.
Daarmee was het een divers gezelschap: mensen die al wat de vormen kennen, en mensen voor wie het de eerste kennismaking was.
Ik doe in ieder geval ook dit jaar weer mee.
Tai Chi wordt op verschillende manieren beoefend. Wij kiezen voor de 37-vorm.
Ik hoop dat we enige mensen kunnen enthousiasmeren hebben om zich in te schrijven en onze groep te vervoegen.
Ik wil ook wel vermelden dat er ook op dinsdag Tai Chi groepen in DE HORIZON samen komen, met name de 24-vorm en de 48-vorm.
Wij kiezen voor de donderdagmorgen, van 10 tot 11 uur.

Mijn DOE MEE WEEK

De verschillende lokale dienstencentra van het OCMW van Gent organiseren deze week hun DOE MEE WEEK.
Iedereen is welkom en mag gratis aan de verschillende activiteiten deel nemen.

Ik ben er maandag geweest om goede dag te zeggen.

Deze namiddag was ik er om de activiteitenkalender voor de surplussers door te nemen.

En morgen, donderdagmorgen ben ik er echt om mee te doen met de Tai Chi

Trefdag in Kortrijk

Bij het begin van het werkjaar komen we met de trefpunten samen.
We zijn in de Gentse regio met 19 OKRA trefpunten. Dat is een massa volk.

Wij zelf waren vanuit Gent met de trein naar Kortrijk gereisd

De mis 's morgen stond in het teken van : LUCHT EN LEEGTE. Een zinvolle en inspirerende viering.

Het middagmaal gebruikten we in een restaurant op de markt.

Nadien bewandelden we Kortrijk, met markante punten als het Leie monument en het begijnhof.

Onze dag sloten we op een terrasje af. 

Hebben doden een gezicht ?

Op  dinsdag 17 september komt Joan De Winne naar de Clemenspoort te Gent.
Thema van de namiddag is : Als de doden een gezicht krijgen. 

Joan De Winne was jarenlang het gezicht van het DVI, het team voor slachtofferidentificatie van de Federale Politie. Hij richtte het team zelf op in 1986 en kwam er meteen al mee in het nieuws naar aanleiding van de ramp met de ‘Herald of Free Enterprise’ voor de haven van Zeebrugge. Ook de door hem geleide graafwerken naar de slachtoffers van Dutroux zijn gaandeweg tot het collectief geheugen gaan behoren. Samen met journaliste Désirée De Poot publiceerde hij het boek ‘Als doden een gezicht krijgen’, waarin hij – net als op deze voordracht - een inkijk geeft in de moderne technieken van forensisch onderzoek.

Locatie: Clemenspoort, Overwale 3, Gent
               (zijstraat van de Voskenslaan,  vlak bij Sint Pietersstation)
Dinsdag 17-9-2019, 14u30. Deuren open om 14 uur.

Daniel Baert

Op 9 september 1985 stierf mijn grootvader.

Hij is 90 jaar geworden.
Laat mij toe de tekst van het bidprentje aan te halen:

Nooit was hij levensmoe
zijn opgeruimdheid stichtte.
Hij lachte ook in pijn
zijn goedheid was geen schijn.
Het leven schonk hem veel :
goede, jonge jaren,
ook oorlogsleed en tegenslagen
vulden het met hun deel.
Hij kreeg voorspoedige oude dagen.
Hij was een goede vader,
een graag gezien mens,
een opa uit de duizend,
kinderen van zijn kinders kinderen
waren nog zijn blijde wens.
Wij danken God, om zulk een leven;
voor ons een voorbeeld en een troost,
Terwijl onweerstaanbaar tranen wellen,
beurt hij ons op en zingt en heft : " Proost ".

Braderie

Het is Open Monumentendag vandaag.
Ik heb er niet aan mee gedaan.

Er waren ook de dekenijfeesten  in de Sint-Jacobsnieuwstraat.
Een rommel markt .
  Als je denkt dat geld je niet gelukkig maakt, ben je nooit op een rommelmarkt geweest !
Dat zinnetje van een standhouder heb ik onthouden.

Veel geld heb ik niet uitgegeven trouwens: wat boeken, wat CD's.

Het is leuk om buren die ik anders alleen eens in de lift zie, te ontmoeten en wat te blijven babbelen.

Wandelen in een parkbos bij Gent.

Ja jong,
Vandaag moest ik geen top drie voor een wandeling samen stellen.
Ik zou so wie so vlak bij mij, in het Gentse blijven.
Gemakkelijk voor mij: aan mijn deur de lijnbus nemen, en aan de startplaats in StDenijsWestrem  afstappen.
Ik koos uit de voorgestelde afstanden  voor de 12
Het eerste traject bracht ons door Sint Martens Latem.
Wandelen waar veel groenten gekweekt worden.
Wandelen langs weelderige villa's.
Wandelen langs de Albijn Van den  Abeele wandelroute.
Wandelen in een mooi zonnetje.
Heerlijk !!!
Onze rustpost was in een ontmoetingscentrum met de naam OASE.
Een gezellige plek met vriendelijke mensen.
Het tweede traject bracht ons naar De Pinte.
Met de doortocht door het parkbos is dat puur genieten. Veel knuppelpaden, puur enigszins wilde natuur. Zo dicht bij Gent.

Zo een tocht neemt alle ergernis weg en opent een nieuwe open geest.

Voor een fotoreeks van een mede-clublid van mij: klik hier

Sloebers in de Scheldevallei

Een tocht door de vallei van de Schelde. Wandeltochten ingericht door de Scheldestappers.
Ik kan het niet nalaten om altijd hun toenaam Sloebers te gebruiken.
Vandaag startten de verschillende afstanden vanuit Vurste.
Eigenlijk wist ik niet op voorhand welke afstand ik zou kiezen. Maar gezien het parcours kon ik onderweg nog beslissen.
Verschillende afstanden begonnen met een traject van 7.2 km. Een traject langs wegen die we van de Sloebers gewoon zijn: smalle paadjes, kerkwegels, meestal onverhard. Als het wat hoger is, mooi gezicht over de vallei.
Onze 1ste rustpost was in Dikkelvenne. Hier kon men trouwens ook starten als men voor de 15, 21 of 30 km koos. Ik ging verder op de 21/30.
Van Dikkelvenne ging het daarbij verder naar Meilegem. We passeerden het dorp en werden langs een achteringang de Kaaihoeve binnen geleid. Voor mij, en voor de mensen waarmee ik sprak, was dat de eerste keer.
In de Kaaihoeve at ik mijn lunch met een kom soep. Voor de nieuwsgierigen: bruin brood met hoofdvlak en mosterd.
Nu moest ik kiezen. Ik koos niet voor de 30 1x, maar voor de 30 2x  en de 21.
Leuk wandelen over smalle paden langs de oever van een Schelde-arm.
Het was al de hele morgen zon en bewolkt, maar nu begon het toch wel te regenen.
Ja ... Als wandelaar moet je daar tegen kunnen.
Het heeft niet lang geduurd trouwens.
Zo kwam ik na 21 km stappen weer aan in de startzaal.
Het is als stadsmens steeds genieten van zo een wandeling op de buiten, zeker op zo een mooi parcours als dat van de sloebers.

Vandaag loopt Johan voor ...

'Post voor Compostela' dat was een project van Johan Swinnen.
Johan Swinnen zet zich volkomen in voor mensen en hun familie die met kanker te maken hebben.
Hij loopt nu tot 100 km per dag. Met weer als doel met zijn prestatie de anderen tot moed aan te zetten.

Ik heb het in het ziekenhuis gezien. Zelf heb ik weliswaar geen kanker. Maar ik heb gezien hoe andere mensen afzien.
Een kennis van me heeft wel kanker. Ze is voor maanden uit het actieve leven weg.
Voor haar droeg ik een beeldje op.
En vandaag loopt Johan ondermeer voor haar.

Het project van Johan is te volgen op: www.beeldjebijbeeldje.be/

Naar Santiago fietsen

Deze morgen mochten we te Gent in de Sint-Jacobskerk een man ontvangen die naar Santiago fietst.
Hij kiest voor de Camino del Norte.

Zijn credential werd afgestempeld.
Hij kreeg ook een linnen zakje met een boodschap mee.
Ik liet hem de kapel zien waar het beeld van Jacobus staat.
We zongen voor hem het pelgrimslied Ultreia.

En wensten hem nog een Buen Camino.

Voor altijd lief

't liefken voor altijd

Vele clubwandelingen nemen een traject langs de Lieve op.

De Lieve is een kanaal van Gent naar Damme, 750 jaar geleden aangelegd zodanig dat de Gentenaars een verbinding met de zee hadden.
Je moet niet bij een wandelclub zijn om langs de Lieve te wandelen.
TOV (=Toerisme Oost-Vlaanderen) heeft een publicatie gemaakt  met verschillende wandel- en fietsroutes.
De moeite waard.
Meer weten? https://www.toerismemeetjesland.be/nl/tliefken.
Daar kan je de kaart gratis bestellen.

Beeldje bij beeldje

Vorig jaar was Johan Swinnen bij ons te gast in de Clemenspoort. Hij vertelde over zijn lange tocht en over de strijd tegen kanker.
De professor liep van Leuven tot Compostela.

Nu is hij weer met een loopproject begonnen. Hij loopt 100 km per dag.
Weer vraagt hij aandacht voor het kankeronderzoek en de manier waarop we met kanker omgaan.

De website waarop hij dat vertelt is: Beeldje bij beeldje.

Ik heb alvast een beeldje aan iemand opgedragen. Doe jij  dat ook ?

Kraanvogels vouwen voor vrede

Tijdens de Gentse feesten kwam ik in de Sint-Jacobskerk tussen de verschillende activiteiten  een groep mensen tegen die aan het vouwen waren.

Kraanvogels vouwden ze.

Er waren mensen bij die ik ken vanuit het LDC De Horizon.
Het initiatief beperkt zich niet tot de Gentse feesten.

Het is een initiatief genomen door o.m. Pax Christi en moet culmineren in een hoogtepunt tijdens de Vlaamse vredesweek. 21 sept - 3 okt.

Hierbij de koppeling www.vouwenvoorvrede.be

Avondthee

Deze namiddag, toen ik weer op mijn flat was, sorteerde ik de OKRA magazines. Dan op wandel om bladen te bezorgen.
Mijn ronde is 4 km, en met het bussen en praten met leden, neemt dat zo anderhalf à twee uur in beslag.
Daarna weer in mijn flat.
Na het leegmaken van de postbus, eerst opruimen.
Dat was meer dan nodig.
Op mijn tafel stond nog een kop koffie, kwart vol. Die was beschimmeld. Evenzo de theekan die op een ladenkast stond met nog een restje in. Voor de vele kleine vuurvliegjes met de spuitbus rond.
Dan de afwas doen.
Pas daarna maakte in mijn bagagetas leeg: niet gebruikte kleren weer in de kast, gedragen kleren in de wasmand, toiletgerief in de badkamer.
De papieren die ik bij mijn ontslag uit het ziekenhuis meekreeg, opzij gelegd om bij het bezoek aan mijn huisarts mee te nemen.
Dan de post doorgenomen en vanuit de Kwartelbode mijn wandelkalender bijgewerkt.
Ondertussen had ik mijn laptop open gezet, die begon meteen te upgraden.

Het leven herpakt zich.

Om rustig te slapen drink ik nog een thee met Postula kruiden, een slaapmengeling.

Vaarwel Palfijn

Het was mijn laatste dag in de afdeling geriatrie van het ziekenhuis aan de Gentse Watersportbaan.
Ik ben daar goed verzorgd en verpleegd geweest.
Mijn dank aan de heelkundigen, aan de verpleegkundigen, aan de verzorgers. En mijn respect.
Attentvol, vriendelijk. Met zo een bekommernis komt iemand als ik er snel bovenop.
Anderen hebben wat meer complicaties, dan duurt het wat langer.
Mijn kamergenoot mocht ook vandaag het hospitaal verlaten.
Dinsdag vorige week stond hij op de autobus te wachten om bij zijn vrouw op ziekenbezoek te gaan. In volle zon nog wel. Hij kreeg een hitteslag en viel. Omstaanders zorgden ervoor dat hij opgehaald werd. In het ziekenhuis bleek dat hij volledig uitgedroogd was.
Nu is hij net als ik er door. Hij mag ook naar huis.

Nog 1 nacht in het hospitaal

Vandaag werd ik niet zo vroeg wakker. Pas om 7u15.
Ik had me nauwelijks gewassen of de verpleger kwam me een infuus zetten.
Dan volgde het ontbijt. Met honing deze keer.
Dan volgden nog testen: geheugen en andere.
Dan naar de kine.
Van de kine naar de weegschaal. Ik ben er niet op vermagerd met mijn verblijf op de verpleegafdeling.
Zo was de morgen snel voorbij, en was het weer etenstijd.
Een schnitzel met bloemkool vormde de hoofdschotel.
Weer tijd voor bloeddruk, polsslag, temperatuur.
En tegen 14 uur weer koffiebedeling.
Dan kwamen we met een aantal patiënten samen met een vrijwilliger voor een voorleesuurtje.
In de namiddag is er bezoek mogelijk, en terwijl er familie op bezoek was kwam de arts binnen. Mijn toestand werd besproken.
Al de indicaties zijn positief.
Morgen mag ik het ziekenhuis verlaten. Wel met de nodige pilletjes en waarschuwingen.
Deze avond en vannacht nog aan het infuus.
En morgen vroeg naar mijn flat terug.

Een zondag op de verpleegafdeling

Graag had ik vandaag wat verteld vanuit Medjugorje. Maar ik ben niet op reis geraakt.
Ondertussen is het zondag en wordt ik na mijn inzinking nog altijd verzorgd op de verpleegafdeling geriatrie.

Mijn tijdsindeling vandaag:

6 uur: wakker geworden
7 uur: ik hoor al veel beweging van mensen in de gang.
7u15: opgestaan
8 uur: bloeddruk meten en nieuw infuus.
8u30: ontbijt
9u30: H. Communie
10 uur: de kamer wordt gepoetst, en bed opgemaakt

12 uur: middagmaal, deze keer kalkoenrollade met perziken en gebakken aardappelen.

13u45: koffiebedeling

14-16u: familie op bezoek

16u15: nieuw infuus

17 uur: avondmaal

20u30: pilletje, bloeddruk, reinigen katheter

21 uur: avondrust

22 uur: naar bed

14807 stappen per dag

Ik verschiet ervan.
In augustus heb ik 14807 stappen per dag gedaan.
En dat ondanks het feit dat ik de laatste week ziek thuis was of in het ziekenhuis lag.

Op de ziekenkamer, waar ik nu lig, hangen er posters om meer te bewegen.
Daarover heb ik alvast niet te klagen.

Na mijn ontslag uit het ziekenhuis wandel ik weer.
En half september begin ik weer aan Tai Chi in groepsverband.

Een zaterdagavond in het ziekenhuis.

Even van het infuus bevrijd kon ik het avondmaal gebruiken.
Daarna nam ik de gelegenheid te baat om me nog eens te douchen.
Gelukkig dat ik me uitgebreid gewassen had. Want ze kwamen weer een katheter steken
Terwijl de verpleegkundige bezig was, kreeg ik weer bezoek. Dat was tof. Maar ze moesten wel even wachten tot zij klaar was met het verband.
Weer gezellig gebabbeld.

Hartelijk dank aan de bezoekers voor hun bezorgdheid.
En ook vind ik het geweldig sympathiek dat zoveel mensen me beterschap gewenst hebben via mijn facebook berichtje

De avond valt neder, ook op de afdeling geriatrie.
We worden weer verzorgd : pilletje, polsslag , temperatuur, bloeddruk.

Sommige mensen gaan hier vroeg naar bed. Ik wacht tot 10 uur.

Een zaterdagmiddag in het ziekenhuis.

Ik had een gesprek met de arts. Zeker blijf ik dit weekend nog op de afdeling geriatrie.
De behandeling wordt verder doorgezet.

Deze middag kregen we als maaltijd kip met appelmoes en aardappelen, plus soep en nagerecht, natuurlijk.
Tegen twee uur kregen we een kop koffie.

Toen een goede vriendin op bezoek kwam, mocht gelukkig het infuus een paar uurtjes weg. Zo konden we ongehinderd beneden een cappuccino drinken.

Tegen 5 uur weer op mijn kamer, en meteen weer aan de baxter.
Ze doen hier hun best om me te genezen.

Een zaterdagmorgen in het ziekenhuis.

Om 2 uur deze nacht kwam een verpleegster me een infuus steken.
Daarna sliep ik verder.
Zo rond 7 uur ontwaakt het hospitaal. Al veel beweging van verpleegkundigen en verzorgenden in de gang.
Voor mij is dat bloeddruk meten.
Daarna het ontbijt. Gisteren had ik smeerkaas bij de boterham, vandaag perensiroop.
Rond half tien waren dan de poetsdiensten in de weer. Weer een propere kamer.

Later kreeg ik een nieuw infuus.

Het is wel behelpen zo de hele tijd met een baxter te moeten rondlopen. Zelfs naar het toilet gaan brengt wat moeite mee. Ik hoop dat ik er snel vanaf ben.

Het is stil en rustig. Mijn kamergenoot is geen grote babbelaar. En noch hij noch ik zetten de televisie aan. 

Geriatrie

Het loopt niet altijd zoals gepland.
Ik zou normaal op reis zijn in Bosnië.
Het heeft niet mogen zijn.
Ik ben naar het ziekenhuis gebracht en verblijf op de afdeling geriatrie.

Eigenlijk was het een stille rustige dag.
's Morgens naar de neurologie voor een elektro-encefalogram.
's Middags een gesprek met de neuroloog.

En in de late namiddag gelukkig weer bezoek.

Naar het ziekenhuis

Gisteren en vandaag was ik precies van de aardbodem verdwenen. Ik was thuis ziek geworden.
Vele mensen hadden geprobeerd om me telefonisch te bereiken. Maar ik heb mijn mobieltje niet gehoord.
Vrienden, kennissen en buren vroegen zich af wat er met mij aan de hand zou zijn en ze zochten me op in mijn flat.
Ik zag er zo beroerd uit, dat toch een ambulance gebeld werd.
In de wachtzaal van de spoed kon ik niet blijven zitten. Ik moest gaan liggen. Gelukkig waren er mensen bij mij.
Ik kreeg een bed toegewezen.
En dan een hele hoop onderzoeken, waarbij ook een cardiogram genomen werd, en ik verhuisde even voor een MRI scan.
Ik werd aan een infuus gelegd. En zo rond middernacht word ik naar de afdeling geriatrie gebracht.

Nooit te oud

We zijn nooit te oud om jong te zijn.
Dat zag ik op een affiche (hierbij) in de inkomhal van het lokaal dienstencentrum.
Mee doen ... Daar komt het op aan.

Bij mij, twee bruggen verder, richt het dienstencentrum een Doe Mee Week  in.
Inschrijven vooraf moet niet.
Zelf heb ik me wel nu al voor de Tai Chi ingeschreven.

De week is van 9 tot 13 september.
Kom je ook ?
Het programma staat op www.stad.gent/doemeeweek

27°C

Amai zeg !!!
Half acht in de morgen.
Mijn thermometer geeft al 27 °C aan.
Het zal een luie dag worden vandaag.

Toch zal ik wat moeten doen:
- nog een flyer voor een OKRA activiteit bijwerken.
- beginnen inpakken voor onze reis naar Bosnië
- mijn flat opruimen. Papier en glas naar de container. De gele zak hou ik voor morgen. En ook nog wat spullen naar de kringloopwinkel brengen.

De dag zal gepasseerd zijn, nog voor ik het weet.

Stilte wandeling.

Eens naar het Pajotten land vandaag.
Andere wandelaars hadden me verteld dat ik zeker eens naar de Parel van het Pajottenland moest gaan.
Dus deze morgen naar Galmaarden. Met de trein. Een beetje pech in Brussel, lang wachten om over te stappen. In Brussel Zuid is dat geen punt. Een lekkere mokka gedronken en wat sudoku's opgelost.
In Galmaarden wachtte een mijnwerker aan het station me op. Het standbeeld van de mijnwerker staat hier omdat vroeger vanaf hier werkvolk naar de mijnen in de Borinage vertrokken. Ze kwamen na het delven van de steenkool zo zwart thuis dat de wijk waar ze woonden de Congo-berg genoemd werd.
Van het station is het zo een tien minuten stappen naar het dorpsmidden.
Ik was trouwens meteen op een wandelroute 4, 6, 9 km. Zo kwam ik via de wandel pijltjes al aan de start.
Vanuit het baljuwhuis vertrokken daar de baljuwtochten.
Ik wist zo eigenlijk niet welke afstand ik zou kiezen. Maar dat was geen probleem. Van verschillende afstanden was het eerste traject toch het zelfde.
We waren al snel de bebouwde kom uit en stapten vrijwel meteen een stiltegebied binnen. De stilte kenmerkte deze tocht over smalle onverharde wegeltjes.
Toch hoorde ik ineens tractoren passeren. Ja inderdaad ! Toen we in Tollembeek op een macadam weg kwamen, passeerden er ons tientallen tractoren met veel volk op. Het was een uitstap van - heb ik me laten vertellen- van 150 tractoren. Die mensen hadden duidelijk veel plezier aan hun rit. Ze zwaaiden naar ons. De wandelaars zwaaiden terug.
In Vollezele nam ik een lange rust. Ik besloot om daarna de terugweg van 6 km naar Galmaarden aan te vatten.
Het is vandaag voor me  een wandeling van 12 km geworden.
Een licht glooiende tocht door mooie landschappen.

Ik heb het nog niet verteld. Bij de inschrijving kregen we een flessenopener. Een speciale attentie omdat de wandelclub haar 20 jarig bestaan viert. Gisteren een wandeling vanuit een Merelbeke brouwerij met eigen bieren. En vandaag een flessenopener. Het lokale bier hier noemt trouwens Spartacus.

Om terug te keren naar mijn flat te Gent nam ik de trein naar Denderleeuw en ben ik in Geraardsbergen overgestapt.

Voor foto's van medeclubleden van me, klik hier. of hier. 

In Merelbeke gewandeld.

Deze zaterdag nam ik de lijnbus naar Merelbeke, naar de wijk Flora.
Aldaar is in een gebouw waar vroeger een schoenenfabriek was nu een brouwerij.
Wel een brouwerij die de langs de ene kant de begane wegen verlaat en langs de andere kant toch met oude tradities aanknoopt.
Hoe bestaat het? De mensen die erbij betrokken zijn hadden beslist om een wandeltocht in te richten.
Een wandeling volgens de formule van de grote wandelclubs.
Hoe pak je dat aan?
Het kost heel wat: T-shirts voor de medewerkers, aanschaf van wandelpijlen en ook van jetons voor het natje en droogje van de wandelaars, materiaal van Wandelsport Vlaanderen. Met één tocht is dat geld niet terug verdiend.
Ze hebben het goed aangepakt. Ik vreesde een beetje voor de uitpijling, gewoon omdat het hun eerste tocht was. Die uitpijling was uitmuntend. Liever een pijl te veel dan te weinig.

De parcoursleiding had drie lussen uitgewerkt.
Ik besloot met de lus OUD BROOD te beginnen. Dan de FLORA te stappen en de lus LOUIS om mee te besluiten.

De lus Oud Brood bracht ons langs de Scheldekant, door de Scheldemeersen. Ook langs een groen gebied dat het Kerkgoed genoemd wordt. Dat is een plek waar ooit een kerk stond. Waar de kerk was, geven ze nu met hagen aan.
De wandelpijlen leiden ons verder naar de Molenhoek, dat is al in het dorp van Merelbeke. Daar was in een jeugdlokaal een rust voorzien.
Ondertussen kon ik het niet nalaten te vragen waarom die lus nu de naam OUD BROOD heeft. Nu je gaat het niet geloven ! Vroeger maakten mensen thuis zelf bier. Hun oudbakken brood vermengden ze met gist en hop. En ik die dacht dat oud brood alleen gebruikt werd om podding te maken.
Verder in de tocht stapten we door meer bebouwing: kastelen, kasteeldomeinen, Art Deco woningen. Ook borden met citaten uit literatuur en poëzie, geplaatst door de Bib. Wel tijd nemen om ze te lezen, natuurlijk. Aangenaam hoe de wandelmeester ons zo met verschillende facetten van Merelbeke laat kennis maken.

De tweede lus die ik stapte was de FLORA-lus. De startplaats ligt in de wijk Flora. De voorkant is op de Hundelgemse Steenweg. De achterkant is in de Verlorenbroodstraat.  Het gaat precies wel om brood. Eerst oud brood, nu verloren brood, en ik zie gelijk een aanduiding naar Le Pain Trouvé.
De tocht leidt ons door de residentiële wijk. Villa's en open bebouwing. Zelfs als het sociale woningen betreft is het een tuinwijk. Hier moet het aangenaam wonen zijn.

Voor de derde lus neem ik de lus Louis. Louis is ook een biertje dat in de brouwerij gebrouwd wordt. Louis XVIII met name. Lowie die zwiet. Ik heb inderdaad gezweet op die lus. Het was 31°C .  De tocht bracht ons noordwaarts langs het Liedermeerspark. Op het natuurgebied mogen enkel wandelaars. Fietsers niet. Hoe komt het ? Ik zag geen andere wandelaars. Wel eekhoorntjes en konijntjes. Dat veranderde toen ik Gent naderde. We bogen af. en gingen wat onder en langs spoorwegen. Helemaal tot in Moskou. Moskou in Gentbrugge dan, niet in Rusland.

Voor wat van mijn visuële indrukken, klik hier. 

Tot slot wens ik de inrichters proficiat te wensen. Hun eerste tocht is geslaagd.
Ik kijk al uit om nog eens bij de WILDE BROUWERS te wandelen.

Tai Chi in de Coyendans

Iedere donderdag morgen, deze zomer,  komen we samen aan de Gentse Sint-Baafs abdij.
We komen er om onze lichamen te laten genieten van oude Chinese krijgskunsten.
Het was de laatste keer deze zomer.
Deze morgen waren we met vijf. We noemen ons een TaiChi 37 groep
Gelijk we bezig zijn, weet onze leidster ons ook oefeningen van de Tai Chi24 doen. De vormen zijn dezelfde. De aansluiting en de ontwikkeling zijn dan iets anders.
Raymonde, die onze oefeningen leidt weet er dikwijls de 8 brokaten in te leggen.

Heb  je interesse? Kijk dan eens naar het programma van de Doe Mee Week.
Zoek naar Tai Chi beginners (Klik) .
Het is wel 80 euro voor dit  jaar 2019/2020. Ik vind het zelf wat duur, te duur. Gaan wandelen met een wandelclub is goedkoper. Maar ja .... Ik zal er toch bij zijn. Ik heb er veel deugd van.

Religieus geweld

22 augustus is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot Internationale Dag van de Slachtoffers van Religieus Geweld.
Het zijn er velen.
Ik denk aan de velen die door de Islamitische Staat vermoord zijn.
Ik denk ook aan bepaalde landen die religieuze groepen beperkingen opleggen.

Overweeg, althans vandaag, die slachtoffers in je gebed of je  meditatie.

Wilde brouwers

Zaterdag ga ik in Merelbeke wandelen.
Er is daar op de Hundelgemse Steenweg een nieuwe wandelclub ontstaan in het kader van een brouwerij aldaar.
De 1ste Wilde Brouwers Tocht.

Ik ben benieuwd.

Zondag valt mijn keuze op de baljuwtochten in Galmaarden.
Daar is het de parel van het Pajottenland.

---

Nawoord, voor mijn indrukken over de tocht in Merelbeke, klik hier.

Sneukelwandeling

Deze namiddag stonden we met een twintigtal mensen aan de Sint-Michielshelling. Daar waren we afgesproken voor een sneukeltocht door de Gentse binnenstad. Het initiatef kwam van het lokaal dienstencentrum De Thuishaven. Onze gids was een man van VIZIT.

Hij nam ons met sappige verhalen en met historische accuratesse mee door de historische stad.
We luisterden naar wat hij vertelde over de kooremeeters, over de vrije en onvrije schippers. Over wat vroeger water was en ondertussen bestraat. Over de man die nu als beeld van de Schelde op de vismijn staat. Over de Ballenstraat in het Patershol.

Op de Kraanlei bij huize Temmerman hadden we snoepjes, waaronder cuberdons natuurlijk. Dat huis is al in zijn derde generatie en ze maken het snoepgoed zelf. Daartegenover zijn dan 3  zaken waar ze behangpapier verkopen. De winkeliers zijn 70 en 80 jaar oud, maar ze zetten hun zaak verder.

Een tweede proeverij hadden we in het Groot Vleeshuis: Ganda ham en Tierenteyn mosterd.

Voor wat foto's die ik met mijn GSM nam, klik hier.

Wondelgem wandelt

Vandaag was het weer een rijke keuze aan wandelingen. Ik had een top drie samengesteld. Uiteindelijk koos ik voor een wandeltocht in het Gentse.
De vereniging Wondelgemse Wandelvogels bestaat 50 jaar. Zij wandelen gewoonlijk in groep. Eén keer per jaar richten ze een wandeling in met vrije start.
Dat was mijn doel vandaag.
Het was nogal een eigenzinnige wandeling. Niet uitgepijld. De weg werd beschreven aan de hand van foto's.
Ik schreef me in voor de 16. Daarbij kreeg ik dan 2 pakketjes foto's. Eentje voor de lus van 12, en eentje voor de lus van 4.  Ik besloot eerst de 12 te stappen.
Jammer genoeg regende het wat. Ik prees mezelf gelukkig dat ik een plastiek hoesje bij had om de  weg beschrijving in te stoppen .
Zo vroeg in de morgen wandelden er niet veel mensen het traject dat ik gekozen had. Het bleef ook maar miezeren. Mijn bril bedoomde gedurig
Ligt het daaraan ? In Mariakerke, aan wat we vroeger de berg noemden zag ik toch wel foto 23 over het hoofd en bleef ik het fietspad in aanleg volgen. Daar heb ik trouwens geen spijt van. We (=dat is ik, dat zijn ook verschillende wandel verenigingen) kiezen voor een doortocht door de Bourgoyen. Nu was ik dan ook hemels verrast dat naast dit natuur gebied ook heel wat moois te bewandelen is.
Maar ja ...?
Ik was van de route af. Dan maar de GSM op mijn mobieltje aangezet, en dan in Mariakerke na heel wat kilometers weer op de route aangesloten.
In Mariakerke  --- Foto 35 van 62 waren we dan --- hadden we een rustpost. Gezien het miezerige weer wou ik niet buiten zitten en binnen waren alle tafels bezet door kaarters. Ik stapte dan ook door.
In het tweede traject dan weer residentiële wijken.
In de tijd dat de Wandelvogels zich inrichtten was Wondelgem nog buiten op het platteland. Nu lijkt het me een stuk van Gent geworden. 

De tweede helft van de tocht bracht ons verder in de groene rand van Gent, langs residentiële wijken van Mariakerke weer naar Wondelgem.

Voor wat foto's die ik met mijn GSM nam, klik hier

Aan het bushokje

Deze morgen stonden we met enkele mensen te wachten op de lijnbus.
Spontaan ontstaat er een gesprek.
Het ging in onze gesprekken over twee thema's.

Een mevrouw stelde vast dat we precies in een cendrier stonden. Sigarettenpeuken gewoon op de grond gegooid.
Dat mensen roken, kan ik begrijpen. Ik ben zelf een verstokte roker geweest. Maar daarom moet je je peuk niet op straat gooien. Als roker moet men zich realiseren dat er ook mensen zijn die niet roken.
Er bestaan trouwens van die kleine dicht klapbare asbakjes. Afin in mijn tijd toch. Ik veronderstel dat ze nu nog verkrijgbaar zijn. En de gebruiker kan ze dan in een openbare vuilbak leeg schudden. Zoveel moeite is dat toch niet ?

Het tweede thema ging over het weer. De kastanjeboom hangt vol. Een mijnheer beweerde dat dat betekent dat we een kwaaje winter zullen krijgen.

Hinkelspel

Op de Lousbergskaai te Gent bevindt zich de Lousbergsmarkt, een overdekte markt voor mensen met passie.
Wij blijven het op een of andere manier steeds Het Hinkelspel noemen.
Jaren geleden was hier een kaasmakerij gevestigd. Het kaas maken hebben ze verhuisd naar Sleidinge.
Ze hebben er wel een winkel gehouden. Een rijke keuze aan kazen en wijnen.
Daarnaast vormen ze met andere bedrijven een markt.
Op een zaterdag als deze is er heel wat beloop.
Mensen komen wat eten bij De Dochters van de Jaegher, kopen groente en fruit bij DeVroente of brood bij de Copain.