Sint Jacob op Steendam

Dat er in Gent een Sint-Jacobskerk staat, dat weten jij en ik al lang.
Woensdag waren we op de Oude Bareel  aan het babbelen. Een neef van mij en ik. Reizen en wat in het verleden, in de lokale geschiedenis duiken, vormen onze gemeenschappelijke belangstelling. 

Nadat we onze reiservaringen over Barcelona uitgewisseld hadden, kwamen we op Santiago en Compostela. En zo kwamen we ook op de Sint-Jacobskerk in Gent.
Dat is de plek van waar veel bedevaarders richting Santiago vertrokken.
De pastorij is vlakbij op de Steendam. In de gevel ervan is een beeld van Sint Jacob als pelgrim verwerkt. 

Een mens kan soms ziende blind zijn. Ik heb jaren school gelopen daar vlak bij. En het beeld had ik nog nooit opgemerkt. 

Nu niet meer dus. Nu ik het gezien heb, zal ik - iedere keer dat ik er voorbij kom - naar kijken.

Hindoes, moslims en sikhs

Deze morgen in het Guislain instituut nam Goossens Prakash ons mee in verschillende godsdiensten die in India beleden worden.
Eerst belichtte hij uitgebreid het Hindoeisme met zijn vele goden. Brahma, Krishna en Vishnu zijn nu geen onbekenden meer voor ons. De god Ganesh met zijn olifantenkop wist ons ook te bekoren.
In de filosofie die achter het hindoeïsme schuilt, kon ik me moeilijk vinden, maar kom, ik moet me dat niet aan trekken. Alles is illusie " maya "
Na de pauze werd het overlijdensritueel behandeld. Hindoes worden niet begraven maar gecremeerd.
Daarna stapten we over naar de islam. In de Moghul tijd was dat een zeer belangrijke godsdienst in India. Nu is het wat terug gevallen. Ik heb begrepen dat de soefistische strekking hier overheerst, niet de salafistische versie die de gastarbeiders in ons land gebracht hebben. Het is een ietwat mystieke versie van de islam, die met de dansende derwisjen.
Na de islam kwamen de sikhs aan de beurt. Die mensen met de tulband en de dolk komen militaristisch over. Mijnheer Singh en mevrouw Kaur herinneren zich echter nog altijd de verdrukking die zij mee gemaakt hebben, en waar tegen ze in opstand gekomen zijn.

180 euro

Leven en trachten rond te komen met 180 euro in de maand? Sommige mensen hebben geen keuze. Ze moeten wel.
Wat houdt dat in? Een politica zal het proberen. Lees het op haar blog. Klik hier.

Tralalie

Donderdagavond kwam de cultuurraad van Zelzate bijeen op een grote vergadering. Daar ben ik al veel bij geweest en nu donderdag voor het laatst, want ik ga Zelzate verlaten.
Gisteren was ik er nog om OKRA-Debbautshoek te vertegenwoordigen.
In een eerste gedeelte behandelden we bestuurlijke kwesties.
We keken ook vooruit naar 2014.
In september op de Open Monumentendag zal de klemtoon liggen op Sint-Jan-Baptist dat dan 150 jaar zal bestaan. We denken eraan om dan een grote banner, een lang spandoek te maken om te tonen hoe psychiatrische gevallen toch weer in de normale wereld kunnen ingeschakeld worden.
In oktober 2014, de maand erna, zal de eerste wereldoorlog centraal komen te staan. We hopen te reconstrueren hoe de 2de gidsen in de tijd, 100 jaar geleden, met huifkarren en zo door Zelzate trokken.
Na de pauze mochten we nog genieten van een cabaretier. Zijn naam ben ik vergeten, maar zijn coördinaten kan je vinden op www.tralalie.be

Antartica

Uit de fotoreeks van Marc Bracke.

Op uitnodiging van het Davidsfonds Zelzate kwam dinsdagavond de heer Maarten Raes spreken over het koude continent aan de zuidpool.
Maarten is een bioloog die in opdracht van een onderzoeksgroep van de Gentse universiteit aan verschillende zuidpool-expedities deel nam.
Hij bracht ons geen wetenschappelijk relaas. Dat is aan ons niet besteed. Weet jij wat nematoden zijn?
Hij vertelde wel over hoe hij in zijn onderzoek geconfronteerd met de opwarming van de aarde. Hoe hij de biodiversiteit analyseerde.
Naar het koude geraken  met een ijsbreker is een avontuur op zichzelf. Door de woeste zeeën van de convergentiezone varen hoort erbij. Door het zee ijs varen eveneens. De boot geraakt dan amper vooruit.
Veel foto's van pinguins, zeehonden en zeeolifanten op het ijs, Van albatrossen in de lucht. En natuurlijk van de vele ijsbergen en de ijsrand. We werden allen geboeid door het relaas hoe ze door het ijs een route moesten zoeken om de post te bereiken.
Marc Bracke koppelt naar deze spreekbeurt terug met een fotoreeks. Klik hier.

Koude voeten

Zondag is het weer wandelen in Boekhoute.
Boekhoute was het dorp van de garnaalvissers, en de wandelclub laat dan ook haar wandelingen starten vanuit de zaal 'De Girnaert' .
Die feestzaal ligt om zo te zeggen in het dorp van Boekhoute zelf.

Het is een vrije wandeling volgens de AKTIVIA-formule. Je start wanneer je wil. Je wandelt met wie je wil. Je wandelt zo snel of zo traag als je wil.
En je weet zeker dat je goed verzorgd wordt.
De startzaal is een café dat al drie generaties door eenzelfde familie wordt uitgebaat.
Afhankelijk van de afstand die je kiest heb je een of meerdere rustposten.

Ik zal er zijn. Kom je ook?

Afscheid

Afscheid nemen, afscheid nemen is niet plezierig. Toch hoort afscheid nemen bij het leven. Vandaag hebben we afscheid genomen van mijn tante, van de oudste zuster van mijn moeder zaliger.
Toen mijn moeder geboren werd,  was mijn tante al 4 jaar.
Ze woonden toen in de Kraanlei te Gent. Het was een groot oud huis met vele kamers. In de voorste kamer werd niet geleefd. Alles stond er zo maar te staan. Een venster gaf uitzicht op straat. Dat verschafte veel kijkgenot op de feestdagen. Mijn tante voelde zich in die tijd een prinsesje.
Toen ze een tiener werd kwam de crisis, en na de crisis werd het oorlog. Maar ze verbitterde niet. Na de bevrijding huwde ze. Iets later huwden ook mijn ouders. Daardoor waren mijn kozijns, mijn broers en ik als leeftijdsgenoten veel te samen in Sint-Amandsberg en in Gent, in de drukkerij en in het café. We kunnen nu nog haar inzet en behulpzaamheid herinneren en opnieuw beleven.
We hebben haar vandaag naar Campo Santo gebracht. Ook buiten Campo Santo zal ze blijven leven. We blijven dankbaar voor wat ze voor ons betekend heeft.

Samenleven in respect

OKRA had op dinsdag 12 november in het klooster van de Karmelieten in de Brugstraat te Gent een panelgesprek ingericht. Het gesprek werd geleid door Dirk De Backer, iemand van de werkgroep interreligieuze dialoog in Gent. 3 sprekers boeiden zo een 50 aanwezigen.
Zij vertegenwoordigden 3 van de vele religies die in Gent aanwezig zijn: de islam, de protestanten en de katholieken.
Eerst legden ze hun visie uit. Waarin verschillen we? Waarin zijn we gelijk?
De moslimspreker die de islam voorstelde kreeg zowaar een applaus. Hij had zijn verhaal goed voorbereid en bracht duidelijk de overtuiging van de islam over. De protestant en de katholiek brachten ook hun eigen verhaal, of beter gezegd hun eigen visie.
Leerrijk was de uitleg van die drie mensen.
Na de pauze beantwoordden zij de verschillende vragen vanuit het publiek. Dat waren informatieve vragen en vragen die dieper gingen. Iedereen luisterde geboeid en met openheid naar hun antwoorden.
Kortom het was een ware verrijking de verschillende visies zo grondig uitgelegd te krijgen.

Met 27

Vandaag was het wandelen, ook in Zelzate. Het was een wandeling volgens de Euraudax-formule: wandelen aan 6 km per uur en dat over een afstand van 25 km.
Voor onze startplaats konden we rekenen op het dienstencentrum van het OCMW-Zelzate. Vanuit de Kastanje vertrokken we met 27 wandelaars. En ik mocht de baankapitein zijn. Het parcours was uitgewerkt door Roger en liet ons Assenede en Sas van Gent bewandelen, langs polders, over trage wegen. Het was goed wandelweer, en ook de aarden wegels lagen er redelijk begaanbaar bij. We wandelden langs de grens tot het Staakje in Assenede. Na een goed verzorgde wagenrust stapten we dan verder richting Philippine. Op een bepaald moment wisten we het niet meer of we nu in België dan wel Nederland waren. De dijken verborgen de bewoonde wereld. Na zo een paar uur stappen hadden we weer een wagenrust. Onze bevoorrader had die vlak bij een maisveld geplaatst. Een welkome oplossing voor sommigen onder ons, die zich even moesten afzonderen.
We stappen verder langs de Driekwartweg in de richting van Cargill, een indrukwekkend bedrijf dat voor suiker en andere voedingsmiddelen zorgt.
In het Sas hadden we dan een caférust, en vandaar stapten we een beetje recht toe recht aan langs het kanaal terug naar De Kastanje, waar we gestart waren.
De foto hierbij komt uit de reeks die Jeroen op Facebook plaatste.
Klik hier voor de indrukken van Jeroen.
Adrien was er. Klik hier voor zijn berichtje.
Eddy was er. Klik hier voor zijn foto's
François was er. Klik hier voor zijn indrukken.

Laat ons herinneren

11 november is de dag van wapenstilstand.

Volgend jaar is het 2014. Dan is het honderd jaar geleden dat de grote oorlog voorbij was.

Het zal een herinneringjaar worden. Ook bij ons in het Meetjesland herdenken we deze strijd voor vrijheid. Er zijn heel wat activiteiten opgezet. Ook  heeft COMEET een website daarover, geopend.
Klik op: http://www.eerstewereldoorlogmeetjesland.be/

Pannenkoekentocht

Op 10 november in Balegem geraken was al een beleving op zichzelf. 
In het station Gent-Sint-Pieters vroegen veiligheidsbeambten en controleurs de vervoersbewijzen van iedereen, en zeker van de vele mensen die van TECHNO terug kwamen. Dat jonge volkje had een toffe muziek- en dansnacht achter de rug.
Een tweede facet was dat er geen trein richting Geraardsbergen vertrok. Dit weekeinde waren er werkzaamheden gepland. Ik mocht dan ook eerst naar Merelbeke sporen om ginds de trein naar Balegem te nemen. Wel meer dan een half uur wachten, maar binnen was het warm. De trein vertrok om 9u20, maar we konden gelukkig al vast in het treinstel plaatsnemen. 

Daarmee was ik voor mijn manier van doen laat in Balegem. Toen ik me inschreef waren er zelfs al mensen die hun wandelboekje lieten afstempelen.

Ik koos voor de wandeling 21, een tocht van 22,5 kilometer. Na een koffie en een broodje vertrok ik voor een eerste lus van zo een 4 km, die ons langs de Molenbeek, de Krekelberg en een watermolen bracht. De bijzondere erfgoedplekken worden trouwens goed aangeduid met informatie borden "Een toer door Balegem".
Terug in de startzaal stapte ik gelijk door voor het volgend traject. Oombergen was de richting waar we heen trokken.
Het parcours dat we bewandelden was wat heuvelachtig, af en toe slijkerig en modderig. Maar ja ... Als je daar niet tegen kunt, moet je niet Balegem als wandeldoel kiezen.
Trouwens, anderen houden net van zo een parcours dat wat vettig is.
We stapten langs een molen met de naam Guillotinemolen. Ooit zou iemand bij het verlaten van de molen door de wieken onthoofd zijn. Vandaag moesten we daar geen schrik van hebben, want de wieken lagen naast de molen op het land.
We wandelen in Balegem, en zo kwamen we ook aan de steengroeven waar ze de Balegemse steen uithalen.
Het weer werd wat slechter, en omdat ik moest uitkijken waar ik mijn voeten plaatste keek ik wat minder rond, en genoot meer van de weg dan van het uitzicht.

In Oombergen aangekomen was het tijd voor soep met een boterham, en dan een plaatselijke lus. Daarbij kregen we zelfs een hagelbui over ons. Ik had mijn paraplu niet voor niets mee genomen. Na een tocht door Kottem belandden we weer in Oombergen, om dan weer richting Balegem te trekken.
Het werd een tocht door de regen. En hoe bestaat het? Pas als ik aankwam, kwam de zon er door. 

Het was dan ook in het zonnetje dat ik met andere wandelaars weer richting station stapte. Iedereen was content en tevreden. De ene over het parcours, de andere over de pannenkoeken.
Het is altijd weer de moeite om het Land van Rhode te bewandelen.
Klik hier voor wat foto's van mij. En natuurlijk vindt je ook bij andere wandelfotografen wel een album.

Schoolbanken

In Gent in het vormingsinstituut Guislain volg ik nu een cursus met de titel: Krishna, Boeddha, Jezus en Akhbar. De heer Goossens Prakash leidt deze cursus. Deze morgen nam hij ons mee naar het Indische subcontinent. Hij vertelde over de culturen en religies die aldaar 5.000 jaar geleden ontstaan zijn, en ons nog altijd boeien. De cursus handelt over de verschillende godsdiensten die aldaar naast elkaar bestaan
Een groot deel van de ochtend liet hij ons kennismaken met het Hindoeisme.
Als ik in ga op mijn karma en de dharwa volg om tot moksha te komen en zo het nirvana te bereiken, dan heb ik vooraf in ieder geval nog heel wat te lezen en ascetisch te leven.

Schoenen in de lucht

Wat hangen al die schoenen daar te doen?
Zouden de mensen hier op blote voeten lopen?

De foto nam ik vorige week in Gent aan de Pensmarkt.

The poppies blow

In Flanders fields the poppies blow.

Wapenstilstandsdag . 11 november, nadert weer.

De eerste wereldoorlog is ondertussen 100 jaar geleden.

Maar toch blijven we de mensen die al die miserie tegen gekomen zijn, herdenken.

Iedere keer dat we door de Westhoek passeren, zien we de vele witte kruisjes op de legerbegraafplaatsen. Dikwijls liggen er kransen bij van klaprozen.

Het gedicht dat een legerdokter in 1915 schreef, blijft ons aangrijpen.

Kastanje

Vanmiddag waren Roger en ik bij de mensen van het dienstencentrum "De Kastanje". We moesten nog een en ander bespreken.
En dank zij de vrijwillige medewerking van ook de mensen van het LDC, zullen we op 11 november een mooie groepswandeling volgens de Euraudax-formule hebben.
Ik hoop dat we er met zo een dertig zullen zijn. Het lokaal gaat om 10 uur open. Let wel op! 11 november is een feestdag en dan is de hoofdingang gesloten. Je moet links omlopen en ginder de ingang nemen.
In tegenstelling tot wat ik vroeger vertelde zullen we niet Zelzate west en Zelzate oost bewandelen. We kiezen er voor om richting Philippine te gaan. Dat traject biedt ons meer natuur.
Zien we je ook op deze tocht?

Koud

Wordt het nu toch koud?
Vanavond op de lijnbus trok de dame naast mij handschoenen aan voor ze afstapte. Ik keek en zag dat de vrouw recht over mij, al een sjaal rond zich sloeg.
Ik moet eerlijk zijn. Zelf had ik ook al een dikkere fleece aan.
Maar nu terug thuis, zal mijn zomerjasje in de kleerkast verdwijnen, en haal ik een warmere jas eruit.

Euraudax op 11/11

Maandag 11 november is het weer zover. Na een jaar afwezigheid zullen we nog eens een 25 km stappen vanuit Zelzate.
We zullen vertrekken vanuit het OCMW-dienstencentrum De Kastanje. (Voor je GPS = Kastanjeplein, 1, Zelzate)
Om 11 uur vertrekken we. Het wordt een tocht die ten westen van Zelzate zal blijven.
Waar vroeger een velodroom was, bevinden zich nu een spoorweg en een woonwijk. De piste waar Omer De Bruycker fietste,  is er niet meer, maar de wijk draagt nog zijn naam.
Dan stappen we over een voormalige spoorwegbedding om dan noord-west  af te buigen in de richting van Philippine. We stappen door polders die in de 16de eeuw ingedijkt zijn en langs grote plassen, gaten en killen die ontstaan zijn waar de dijken door het stormig watergeweld doorbraken.
Dan buigen we af naar Sas van Gent. Hier ontmoeten we de grote voedselindustrie van heden ten dage, om dan langs het kanaal weer naar Zelzate te stappen.
Je bent welkom om mee te stappen aan deze tocht die volgens de Euraudax-formule ingericht wordt.
Goed doorstappen, met andere woorden.

Westlede

Het is herfstig novemberweer. Het jaar loopt zachtjes naar zijn einde toe. Ook ik wordt er me van bewust dat ik misschien niet lang meer te leven heb.

Ik was op bezoek in het crematorium van Lochristi. Velen van mijn dierbaren zijn hier verast en uitgestrooid. Ik was al in een triestige stemming en het miezerig weer maakte me nog meer weemoedig.

Maar het is mooi om hier op bezoek te komen. Onze vrienden en familie die ons verlaten hebben, krijgen nog altijd een bloem. Ieder jaar staan er meer en meer chrysanten.
We blijven hen herinneren. In onze gedachten leven ze verder. En wat ze gedaan hebben betekent veel voor ons.

Luxhuis

Wandelen in Bornem. Is dat voor 100 kilometer? Neen vandaag niet. Het was voor een korte pannenkoeken wandeling.
In Bornem zijn er verschillende cafés en restaurants. Een daarvan is 't Luxhuis. Daarin is een spaarkas gevestigd. Die spaarclub richtte vandaag een herfstwandeling in. Het werd een wandeling van 8,5 km, met de nodige pitstops en achteraf pannenkoeken à volonté.
Met een aantal kaailopers gingen we er vanuit Temse naar toe. Te voet de Schelde over en langs het Buitenland naar de markt in Bornem.
Iets na 14 uur startte de wandeling. Het was een groepswandeling. In het begin was het wat zoeken naar het tempo. Een spaarclub is geen wandelclub. Er mochten geen gaten in onze groep vallen. Langs groene wandelpaden wandelden we Bornem uit. Bij een wagenrust hergroepeerde de groep zich. Ik denk dat we met zo een veertig waren. De tocht zette zich dan verder. Aan het fort Bornem, in café  "De Wandelaar" namen we een uitgebreide caférust. En dan zette de tocht zich op het gemakje verder. Aan het sportcomplex Breeven kwamen we het jeugdhuis De Kadee tegen. Hier is tientallen jaren geleden de Dodentocht ontstaan, maar wij hielden hier in alle rust een tweede wagenbevoorrading.
Nog een laatste traject en nog voor het donker kwamen we weer in 't Luxhuis aan, om van de pannenkoeken te genieten.

De kaailopers wandelen weer

OXFAM 2014. De trailwalk weer mee stappen is het doel van het wandelteam "De kaailopers"
Op 12 oktober zat de wandelgroep en hun supporters samen in de bibliotheek van Temse aan de ontbijttafel. Een ontbijt met eerlijke producten.
OXFAM steunen, de projecten van OXFAM helpen verwezenlijken dat is ons doel.
Weer hebben we daarbij ook fondsenwerving op ons genomen.
En nu vandaag zijn we weer samen:
We zullen aanwezig zijn met 13 waarvan:
- het voltallige stappersteam 2013
- 75 % van het huidige team 2014
- het voltallige reeds toegezegde supportteam 2014
- 2/3 van het supportteam 2013
- 6 personen vertrekken vanuit Temse
- 7 personen vervoegen ons in Bornem
en natuurlijk zullen we de polo dan wel de T-shirt van de Kaailopers dragen.
We gaan er een gezellige pannenkoekenwandeling van maken.