Terug in Gent

Het is voor mij heerlijk weer in Gent te dwalen.

Over de sneeuw hoor je mij niet klagen. Door de sneeuwstorm heb ik gratis extra vakantie gekregen in het warme Thailand.
Anderen zitten vast in barre weer omstandtigheden.
De mevrouw die mijn flat komt poetsen, heeft dat ondertussen ook gedaan. Heerlijk zo in een propere flat te komen!

Deze morgen in de Sint-Jacobskerk. De aangename bekenden voor het morgengebed. Rond mij de weinige toeristen die eens komen kijken. Het was wel kil. Als je zo 30°C gewoon geweest zijt, is zo een kerk bij ons in de winter, wel koud.
De kilte verdwijnt door meditatie en psalmen en zangen. Mantra's zou ik het nu noemen, hartverwarmend als mantra's.. Ondertussen kon ik kennis maken met
Jasmine Debels. Zij vertelde over haar boek, waarbij de buizerd haar de weg wees.

Rond de middag dan naar het LDC De Horizon. Mijn tafelgenoten en andere kennissen kon ik dan ook een gelukkig en gezond 2017 wensen. Ze hadden zich al af gevraagd waar ik bleef.

Later mijn post. Heel wat papieren post ontvangt men, en die kan ik beter doornemen.
Daar ben ik nu mee bezig.
So long.  It's a long way to Tipperary,

Wir schaffen das

Angela Merkel heeft het eredoctoraat ontvangen van de universiteiten van Gent en Leuven.
Zij is een grote figuur, een sterk karakter.
Het is uitzonderlijk wat zij presteert.
Ik ben blij dat de academische wereld inziet dat zij het ondenkbare mogelijk maakt.
Zij is zeker een grote figuur in de Europese geschiedenis.
Ik heb zelf gezien hoe in Oost-Duitsland waar zij vandaan komt, de uiterst rechtsen soms in de clinch gaan met de asielzoekers. Dat was in de stad Bautzen.
We leven wel in een spannende wereld.

10 kleine negertjes

Toen waren ze nog met vijf.
Met een splintergroepje van 5 wandelaars zijn we teruggekeerd naar het Vlaamse land.
Na de vlucht van Zürich naar Brussel namen we van elkaar afscheid, en keerden naar onze respectievelijke woonplaatsen terug.
Misschien zien we elkander nog eens, maar elkander mailen doen we in ieder geval.
Na de vliegmachine volgde voor mij nog een trein- en busrit. Het deed me veel plezier dan al over mijn reis te kunnen vertellen.
Mijn vuile was zit ondertussen in de week. Propere kleding had ik niet meer.
En nu naar bed.

In flight exercise

12 uur in het vliegtuig.
Dat voel je wel.
Gelukkig stonden er op het schermpje voor mij stoelturn oefeningen.

En later vond ik het ook op YouTube terug.
Hierbij het filmpje met de volgende oefeningen. (Zet het geluid uit, want dat is enkel geroezemoes. Zelf hoorde ik de aanwijzigingen via mijn hoofdtelefoon. )

• Nek rollen
• Schouders rollen
• Naar voren buigen
• Knieën opheffen met handen aan de enkels
• Knieën naar de borst
• Voeten op en neer 
• Enkels rond draaien.

Terugvlucht over Zürich

Op donderdag 12 januari, terwijl het in het Vlaamse land nog woensdag was stegen we op met een Boeing 777 van de Thaise luchtvaartmaatschappij.
We vlogen zo bijna 10.000 kilometers van Bangkok naar Zürich. Om 00u35 zijn we vertrokken om 6u40 zijn we aangekomen.  We vlogen als het ware met de nacht mee. Het tijdsverschil tussen Bangkok en Zürich is 6 uur. Opgeteld hebben we 12 uur in het vliegtuig gezeten.
De meeste tijd van de vlucht hebben we slapend doorgebracht.
's Morgens waren we in Zürich.
De vlucht naar Brussel vanuit deze Alpenstad is om 13u15.

Drie weken in plaats van twee

Een sneeuwstorm over Istanboel. Zulke winterse omstandigheden zijn ze daar niet gewoon. Onze terugvlucht zondag was over Istanboel , en werd gecanceld. 
De Belgen aan de Turks-Syrische grens, hadden minder geluk dan wij.
Wij hadden om zo te zeggen een gastronomische week in zakenhotel, en dat zonder dat we het zelf moesten betalen.
Wat een aangename aanvulling van onze 16-daagse vakantie!

Andere vlucht

Flight cancelled --》dan zijn er een drietal mogelijkheden.

1. Afwachten wat de luchtvaartmaatschappij voorstelt als oplossing. Ondertussen is het verblijf op kosten van de luchtvaartmaatschappij.  Nadeel evenwel is de onzekerheid. Wanneer wordt het geregeld?
2. Een refund vragen van het ticket en zelf de terugvlucht regelen. Nadelen zijn dat de verblijfskosten ondertussen voor eigen rekening zijn en dat het terug gestorte bedrag waarschijnlijk niet voldoende is om een nieuw ticket te kopen.
3. Aan de luchtvaartmaatschappij een rerouting vragen. Het is dan wel wachten op de dag wanneer gevlogen wordt, maar die dag is tenminste bekend, en ondertussen betaalt de luchtvaartmaatschappij de verblijfskosten.

Voor die laatste oplossing hebben wij gekozen. Een tweetal van onze groep is al weg. Een aantal vertrekt deze nacht, en de volgende is dan morgenmiddag.

Terugreis geregeld

Zondag zouden we van Bangkok naar Istanbul vliegen, en vandaar naar Brussel. Wegens een sneeuwstorm was onze vlucht afgelast.
Onze terugreis is nu donderdag via Zürich naar Brussel.

Ontwaken op de 2de extra dag

Dinsdag en onze wandelgroep is nog altijd in Bangkok.
De meesten onder ons moesten gisteren al op hun werk zijn.
Zelf had ik toezeggingen gedaan voor vandaag, maar ik heb de voorzitster verwittigd per mail dat ik er niet kan zijn.
Morgen moet ik naar de specialist. Ik zal de professor wel moeten telefoneren om te melden dat ik er niet zal zijn. Wel moet ik op het tijdsverschil letten.  Het is hier nu 8 uur in de morgen, maar in het Vlaamse land is het nog 2 uur in de nacht.
We gaan er weer het beste van maken. Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Hier is het warm.
We gaan het wel rustig houden vandaag. Gewoon wat in de buurt van het hotel blijven.

If you go to San Francisco

Wist de Thaise taxichauffeur dat ik nog uit het hippie-tijdvak stam?

Hij liet in ieder geval dit lied weerklinken.

1ste extra dag

Deze morgen toch nog even geïnformeerd over de toestand van onze vlucht. Er is niets nieuws. Vandaag zijn we dus zeker nog niet weg.

Van de nood een deugd gemaakt en nog eens naar Bangkok zelf met de taxi en de Skytrain. We hebben dan een boottocht gemaakt over de rivier en de kanalen. Zo zagen we Bangkok op een andere manier.
Daarna wat in de straten en over de markten van de stad gedwaald.
In een Aziatische stad doelloos dwalen heeft wel zijn eigen charmes.

En dan weer met de taxi naar ons hotel.

Westerse WC's

In een koffiehuis te Pakse

We hebben het gewaar geworden dat ginder in Azië de toiletten anders zijn dan de onze.
Dikwijls mag het WC papier niet mee doorgespoeld worden, maar moesten we het in een mandje gooien.
Soms kon zelfs doorspoelen niet, we moesten dan water uit een grote teil scheppen en dat door gieten.
Dikwijls waren het ook wat ik Franse WC's noem.
In de luchthaven van Bangkok en in het hotel dat we toegewezen kregen, waren de WC's zoals bij ons.

Foto's van reis Thailand en Laos

Nu onze wandelgroep niet naar het Vlaamse land kan terug keren, en we door de luchtvaartmaatschappij een hotel toegewezen kregen, met overnachting en maaltijden op kosten van de luchtvaartmaatschappij heb ik alvast de tijd genomen de foto's van mijn mobieltje over te zetten naar Google Photo's. Klik hier voor het album

Ik moet het album wel nog opschonen. Dat zal voor morgen of later zijn.

Wat ik ondertussen gezien heb, is gezichtherkenning. Als ik in Google Photos klik op albums, kan ik zoeken op plaatsen, op mensen en nog meer. Ik wist het niet dat men in zijn eigen Google Photos op personen kan zoeken. 

Flight cancelled

Deze morgen namen we de taxi naar de luchthaven.
Maar wat zagen we daar op de borden?
Onze vlucht was cancelled.
Hier is het 33° maar in Europa is het weer niet zo goed.
Istanbul is niet ijsvrij, en daar zouden we tussendoor landen.
Bij de check in kregen we een hotel toegewezen.
Ik verblijf nu in de Novotel te Bangkok Bangna, vrij luxe in een executive room op kosten van de luchtvaartmaatschappij
Mijn vakantie duurt nu een paar dagen langer

64ste verdieping

Ons wandelgezelschap in de skybar

Bij het vallen van de avond wilden we de Bangkok van bovenaf zien.

In een van de hoge wolkenkrabbers is een cocktailbar gevestigd, zo gezegd zo gedaan. We namen de taxi naar de Skybar State Tower.
Er binnen geraken was niet gemakkelijk. Rugzakken zijn niet toegelaten en er geldt een strikte kledingscode.
Aziaten weten overal een oplossing op. Buiten op straat konden de mensen die op sandalen waren nette schoenen huren, en de rugzak konden we aan de vestiaire beneden afgeven.

In de Skybar dronken we een cocktail, bewonderden we Bangkok by night, en nam een vriendelijk Thai een groepsfoto van ons

Dag 15

Deze morgen is onze wandelgroep van de luchthaven van Luang Prabang naar Bangkok gevlogen.

Wat een verschil is het nu om na ons verblijf in de brousse nu in een miljoenenstad terecht te komen!

Deze middag hebben we verschillende wijken van de binnenstad verkend met de fiets. Links rijden, door overvolle straten en over drukke markten met gele fietsen. 

Wanneer het donker werd zijn we een cocktail gaan drinken op de 64ste verdieping van een wolkenkrabber.  Een chique gedoe was dat. Met sandalen of korte broek mocht niemand binnen.

En onze laatste avond van deze reis hebben we gezellig met een laatste maaltijd afgesloten.

Regenwoud

Eten onder een dak van
bananenbladeren

Een trekking, een trailwalk van 3 dagen in de jungle.
Wat een avontuur!
Belaagd door de aanhoudende regen.
Nergens kunnen stilstaan of gaan zitten of we werden geteisterd door bloedzuigers.
Slangen hebben we niet gezien wel grote wormen.
We volgden eerder sporen dan paden. Onze gidsen moesten het pad vinden.
Soms was het naar boven kruipen en naar beneden slieren
Dat is heel wat anders wandelen dan ik gewoon ben.
Ik voelde me als het ware deel uitmaken van een groep ontdekkingsreizigers.

Amaai! Mijn voeten!

Op de eerste dag van onze trekking-driedaagse hebben mijn voeten nogal afgezien. Een ervaring die ik nog niet kende.
In de jungle huizen bloedzuigers in de modder. Die wormen hechten zich vast aan de huid en zuigen het bloed op.
Ze geraken zelfs door de kousen en de broekspijpen.
Een voordeel is wel dat ze niet zoals teken ziektes overbrengen. En ik denk onwillekeurig dat aderlatingen vroeger een geneesmethode was.
Toe we in de namiddag in het dorpje Ban Naluang aankwamen was het tijd om de wondjes te verzorgen en te ontsmetten.  Een mijnheer doodde de wormen met een borsteltje dat hij in een speciale vloeistof stopte en bracht dan betadine aan op de wondjes.
Morgen mijn voeten maar goed met DEET behandelen, zodanig dat het wat minder is

Stupa's en tempels

Deze middag bezochten we de stad Luang Prabang, de voormalige hoofdstad van Laos, waar we nu een paar dagen logeren.
Met onze volledige groep bezochten we een tempel Wat Xieng Thong. Dat is een bijzonder mooie tempel. Een gebouw ervan biedt plaats aan de draagberrie van een koninklijke urne. De urne alleen al is groter dan een volwassen man. Zo een houten constructie imponeert wel.
Daarna kon iedereen naar eigen zin, meer tempels bezoeken, winkelen, of het gewoon gerust houden.
Zelf stapte ik eerst naar ons guest house om me te douchen en me te verfrissen, en mijn wandelschoenen proper te maken.
Dat gedaan, beklom ik vele trappen voor een bezoek aan Phu Si, de heilige heuvel, met veel stupa''s en buddha-beelden.
Daarna bezocht ik nog even de markt.

Glibberig wandelen naar Kuang-Si

Ons wandeljaar is goed begonnen.

Om 8 uur deze morgen vertrok ons wandelgezelschap met de minibus.

We werden naar een klein dorpje gebracht. Een dorpje met landbouw en groenteteelt. Toch al deel van de grotere wereld.  De dorpspomp was er door UNICEF geplaatst, en er waren behalve de rijst- en groenteteelt ook rubberbomen,  ik bedoel bomen waar ze de hars laten uitlopen en opvangen om er rubber van de maken.

Een dorpsbewoner leidde ons dan verder voor een wandeling. De wandeling was soms meer een klauterpartij. Het was ook moeilijk omdat de rotsen door de regen glibberig waren. Moeilijk voor een planswalker als ik. Gelukkig hielpen me anderen.

Zo bereikten we de Kuang-Si watervallen.

Het doel van onze wandeltocht deze morgen.

In een etenstent aten we daar een noedelsoep. 

Daarna schoenen uit en de minibus weer in.

Deze middag bezoeken we de tempels van Luang Prabang.