Levende geschiedenis: Iran.

Iran.
Hoe is het grootse Perzische rijk geëvolueerd naar een Islamitische republiek?
De heer Farhad Tajdar komt daarover vertellen op uitnodiging van OKRA ACADEMIE.
Farhad Tajdar kwam in België studeren. Nu is hij chirug bij Sint Lukas.
Over zijn thuisland kan hij boeiend vertellen.
De lezing gaat door op dinsdag 12 mei in de Prinsenzaal van het Karmelietenklooster.
Opgelet! Je kan niet via het klooster binnen. De zaal is toegankelijk via het Prinsenhof.
De lezing begint om 14u30 en is om 17 uur afgelopen.
Toegang is 5 euro voor de OKRA-leden en 6 euro voor niet-leden.
Iedereen is welkom

Trekpleisters in Gent

Het stadsmagazine van Gent vertelt in zijn mei-nummer over de toeristen die Gent bezoeken.

Zo worden de meeste foto's door de toeristen op de Graslei genomen. Het tijdschrift verwijst daarvoor naar: http://www.sightsmap.com/ .

Op dezelfde bladzijde laat het tijdschrift de top 5 van de trekpleisters in Gent zien.

Op de eerste plaats staat de Sint-Baafskathedraal. Dat doet me veel plezier, want de onthalers, waarbij ikzelf, ontvangen de mensen open en hopelijk komen we aan hun verwachtingen tegemoet. Weliswaar hebben we soms teveel aandacht voor het erfgoed en minder voor de actualiteit.
Over kunstwerken als La Bestia of de Wonderboom, krijgen we zelden vragen.
Het werk van de gebroeders Van Eyck en van Rubens komt veel meer aan bod.
Overigens ... Het Lam Gods komt afzonderlijk nog eens voor in de top 5. Het staat op de 4de plaats na het Gravensteen.

Juristenwandeling

Mapmywalk met mijn GSM

Deze middag maakte ik een wandeling door de kuip van Gent. Daarvoor gebruikte ik een boekje dat uitgegeven is ter gelegenheid van het 200-jarig bestaan van de Gentse Orde van Advocaten. 'Gent en zijn advocaten. Een historische wandeling door de stad.' is de titel.

Het boek heb ik ontleend uit de Gentse Stadsbibliotheek. 

Verschillende aspecten van de rechtspraak en van de advocatuur komen daarin aan bod. Een wandelaar als ik stelt zich niet tevreden met het boekwerk te lezen, maar stapt ook daadwerkelijk de wandeling die op bladzijde  98 t/m 103 beschreven is.
De wandeling start aan het standbeeld van Hyppolyte Metdepenningen aan het Justitiepaleis in het centrum van Gent.

De wandeling is door het historische Gent. Het actuele komt niet aan voren. Het verleden wordt belicht. Het erfgoed als het ware. We passeren bijvoorbeeld het nieuwe justitiepaleis niet. Langs de andere kant passeren we veel huizen waar een naambord van een advocaat op hangt. 

De tocht is zo een zestal kilometer. 

Voor mijn foto's klik hier. Er staat wel bij dat het mijn verhaal is, maar het is eerder het verhaal van iemand anders, dat ik na gewandeld heb. 

De volgende thematische wandeling die ik in Gent plan is de Nerotische wandeling. Dat zal dan met OKRA Academie zijn.. Klik hier.
Van ons bestuur uit is Eric verantwoordelijk voor een groep. Als er een 2de groep gevormd wordt, ben ik ook ingeschakeld als begeleider. Als dat niet zo is wandel ik gewoon met de groep van Eric mee. 

Tandarts

Al maanden ga ik om de veertien dagen ongeveer naar de tandarts.
Nu zou alles in orde zijn.
Als er zich geen complicaties voordoen ben ik nu voor een jaar of twintig op mijn gemak.

Het heeft een team van tandartsen, dokters, zelfs een professor veel moeite gekost - en mij veel geld - maar mijn mond is weer pico bello in orde.

Fietsenmarkt

Zaterdag 9 mei is het weer eens de tweede hands fietsen markt op de Oude Beestenmarkt in Gent.
Iemand heeft me gevraagd hem op de hoogte te brengen, want hij wil 2 fietsen verkopen.
Ik weet echter niet meer wie het me gevraagd heeft, daarom plaats ik dit berichtje hier.
Het is in de voormiddag tussen 9 en 12 uur.

Fairfoxes in Turnhout

2015-04-26 Met de Fairfoxes

Vandaag was het nog eens een trainingstocht met het oog op de Oxfam trailwalk van eind augustus. Voor het parcours stonden Luc en de andere Fairfoxes in. We waren met zo een dertigtal om in de Antwerpse Kempen te stappen. De vertrekplaats was aan het station in Turnhout.
We wandelden door bos en hei, en langs vennen.
Onze boterham aten we in het trefpunt 't Toreken op de Engelandhoeve. Het was daar ook een tentoonstelling in verband met erfgoeddag. Het erf van het enge land, van het smalle land is nu erfgoed.
Na de pauze wandelden we verder door de Antwerpse Kempen, om op het einde wat door het historische Turnhout te dwalen, dat met erfgoeddag goed in het licht werd geplaatst.
Het weer was bewolkt, met één keer een miezerige regen.
We vormden een goed gezelschap waarbij nieuwe trailwalkers en anciens van gedachten konden wisselen.
http://www.oxfamtrailwalker.be/nl
Met 3 Kaailopers waren we erbij: Jos, Hugo en ik.
Voor mijn fotoreeks klik hier. Ook andere deelnemers hebben foto's op internet geplaatst.

Lachende rolstoelers

Deze middag trok ik nog eens naar Flanders Expo. Door vondt de informatieberurs reva2015 plaats. Reva2015 is een informatiebeurs voor mensen met een beperking.
In trok er naar toe in verband met mijn auditieve problemen.
Eens de hal binnen werd ik overweldigd door de vele mensen die er zich met een rolstoel voort bewogen. Nog nooit heb ik zoveel rolstoelen op één plek samen gezien. Ze waren vrolijk en zagen er gelukkig uit. Ze probeerden trapliften uit, genoten van de handbikes, deden aan rolstoelgymnastiek en dat alles met een grote lach op hun gezicht. Ze hebben hun beperking geaccepteerd en halen er het beste uit.
Er waren natuurlijk ook andere beperkingen. Ik heb goed kunnen praten met mensen die net als ik een hersenbloeding gehad hebben.
Ook de vakantiemogelijkheden kwamen goed aan bod. Vlaanderen Vakantieland had enkele vakantieverblijven uitgenodigd die speciaal aangepast zijn.
http://www.reva.be/

Met de Postiljon in Heusden

De Husdinetocht stond vandaag op mijn wandel programma. Inrichter is de Merelbeekse wandelclub PWC. Vanuit de startplaats in Heusden kon de wandelaar voor een wandelafstand kiezen waar hij/zij het meest voor voelt. De kortste afstand was 4 km. De langste 24 km. Behalve de korte deden alle afstanden de paardenmelkerij in Laarne aan.

Ik koos voor de 24.
Een eerste traject bracht ons langs een heksenpad en het kasteel van Laarne naar een eerste rustpost. Dat was een basisschool, met de naam Sint-Macharius. Daar hadden we dan een plaatselijke lus, waarbij we door het Prullenbos gingen.

Het derde traject bracht ons dan naar de paardenmelkerij, En van daar in een vierde traject doorheen de Damvallei met zijn vele visvijvers terug naar de startplaats in Heusden.

Het was wat bewolkt vandaag, zelfs een keer een miezerige regen, maar de buien zijn ons bespaard gebleven en we hebben kunnen genieten van een mooie wandeling.

Erfgoeddag 26/4

Zondag is het erfgoeddag.
Ook de Sint-Baafskathedraal levert daartoe een bijdrage.
Zondag kan ik aan geen aktiviteiten van de erfgoeddag deelnemen, want ik heb toegezegd om in Turnhout te wandelen in OXFAM-verband.
Maar vandaag kon ik al kennis maken met wat de kathedraal dit jaar in het kader van erfgoeddag laat zien.
Het fonds van bisschop Triest wordt in de belangstelling geplaatst
De kunstobjecten zijn altijd te zien, maar wat er voor die dag speciaal is zijn de archiefstukken van het fonds. De teksten zijn buitengewoon goed bewaard en worden tentoongesteld in wat wij de seminaristenkapel noemen. Dat is de kapel vlak voor de crypte.

Middag 23 april in Gent

Deze middag mochten we weer heel wat toeristen verwelkomen in de Sint-Baafskathedraal. Vroeg in de middag trouwens veel scholieren met een opdracht. Die kunnen we dan tips en hints geven, voor zover ze er zelf niet uit geraken.
Ook deze middag heb ik kunnen babbelen met iemand die een vriend was van Thierry Verhelst. Zie mijn blog bericht van gisteren)
Deze middag heb ik ook de nieuwe supertram door de Veldstraat zien rijden. Er stond wel GEEN DIENST op. Lang is die tram inderdaad.
De foto hierbij heb ik met mijn mobieltje op de Kouter genomen. Ik heb me laten vertellen dat alle bloemen die daar verwerkt zijn, geïnspireerd zijn op bloemen uit het schilderij van de gebroeders Van Eyck, Het Lam Gods,

Tai Chi in de Horizon

Het is weer donderdag. De donderdag is mijn Tai Chi - dag.
In de reeks Tai Chi voor beginners in het het Gentse LDC De Horizon, tracht ik de verschillende sessies te volgen.
Het lukt me niet altijd. Mijn geheugen laat me soms in de steek om de volgorde van de houdingen en bewegingen te respecteren. En soms wordt ik ook gehinderd omdat ik mijn evenwicht niet goed kan bewaren.
Ik zal dan ook allicht ook in het najaar een beginner blijven.
Ik hoop althans dat onze instructeur Mr. Wang er mee doorgaat, want een mens blijft daardoor in beweging en is in goed gezelschap.
Jiabin Wang geeft overigens in het LDC De Knoop op 6 mei een proever van taijiwuxigong. Taijiwuxigong is een manier om via spontane bewegingen ons natuurlijk evenwicht (zowel fysiek als emotioneel) terug te vinden.

Wie is toch die ander?

Van de Gentse stadsbibliotheek heb ik nu een boek geleend van Thierry Verhelst. Wel dezelfde achternaam maar geen familie van mij, toch zijn er raakvlakken. Hij was toen hij nog leefde tussen meerdere opdrachten een stafmedewerker bij Broederlijk Delen. Hij was een Gentenaar.
Ja! De wereld is klein, de wereld is een dorp. We gelijken op elkaar en we verschillen van elkaar.
Op de achterkant staat iets over de houding van je gesluierde buurvrouw. Ik ben door en door katholiek. Thierry was een orthodox priester. Als Gentenaar was hij een Franstalige. Culturen ontmoeten elkaar. 

Gisteren keken een aantal mensen verwonderd toen ik op het perron van het treinstation een gesluierde dame kuste. Wisten zij veel dat die gesluierde mijn petekind is. (S. het deed me plezier te horen dat je het goed stelt in je nieuwe leven.)

Ik zal het boek over wereldwijde interculturele en interreligieuze relaties met meer dan gewone belangstelling lezen.

---

Nawoord op 23 april. Vanmiddag heb ik met iemand gepraat die Thierry persoonlijk gekend heeft. Nu ben ik meer te weten gekomen dan op internet te vinden is. Om maar één ding te vermelden. De vader van Thierry was schepen van Schone Kunsten te Gent.

Het klimaat verandert

Dinsdagavond 21 april 2015 is het weer  Wetenschapscafé Gent. Dat is een gevestigde waarde in herberg Macharius.
Vanavond praten 2 mensen die met hun doctoraat bezig zijn over klimaatverandering.
Het zijn Rozemien De Toch, werkzaam bij het KMI, en Harry Zekollari van de VUB, opgegroeid aan de rand van de Alpen.
Rozemien werkt aan een model voor de klimaatverandering in België
Harry bestudeert de evolutie van de gletchers
Een model op maken en toetsen aan de werkelijkheid, is niet gemakkelijk door de veelheid aan factoren en actoren.
Het klimaat wordt bekeken op redelijk lange termijn: 30 jaar
Klimaatverandering. Het wordt steeds warmer.
De belangrijkste reden is de toename van CO2. CO2 = een broeikasgas
20.000 jaar geleden kwam de ijskap nog over Nederland. Configuratie is veranderd.
Hoe weten we hoe warm het vroeger was?
Dat kan op verschillende manieren: onder meer door boomringen en ijsboringen
Stagneert de opwarming de laatste 10 jaar?
Moeten we proberen tegen te houden of moeten we ons voorbereiden op wat komt?
Derde mogelijkheid is: zullen we eronder afzien?
Hoe meer we er tegen doen, hoe minder we ons zullen moeten aanpassen en hoe minder we zullen afzien.
Bij de vragen uit het publiek viel me vooral de vraag naar de invloed van de steden op.

Naar Brugge en Loppem

Om wat bij te leren trokken we met 27 van de onthaalploeg van de Gentse Sint-Baafskathedraal naar Brugge en Loppem.

In Brugge was ons doel het Sint-Janshospitaal. Monette vertelde erover met een bijzondere belangstelling voor:
- De verzorging, heelkundig en wat zieleheil betreft
- Ursula met de 11.000 maagden
- De schilderwerken van Hans Memling

Daarna gebruikten we het middagmaal in het restaurant 'Maria van Bourgondië'

Dan stapten we naar 't Zand om de lijnbus naar Loppem te nemen.

Daar werden we opgewacht aan het neogotisch kasteel uit de XIXde eeuw. De gids vertelde ook over de pastorij en het neo-classistisch woongebouw die er voordien stonden.

Het kasteel was eigendom van de familie Van Caloen. Zij hebben zelfs koning Albert I en koningin Elisabeth er laten logeren. Dat was op het einde van de eerste wereldoorlog. 

Het kasteel toont heel wat kunstwerken. Werk dat de familie heeft laten uitvoeren, dan wel voorwerpen die zij verzameld hebben. Nu is het niet meer bewoond. Wie zou dat in de winter kunnen verwarmen? De eigendom is nu ondergebracht in een stichting. 

We sloten de namiddag af met een koffietafel en kunnen op een leerrijke dag terug blikken.
Wat links:
- De Gentse Sintbaafskathedraal
- Het Sint-Janshospitaal van Brugge
- Restaurant Maria van Bourgandië
- Het kasteel van Loppem

Buongiorno buona gente

Een week in de voetsporen van Franciscus stappen, heeft op mij diepe indrukken na gelaten. Het is een ingrijpende pelgrimstocht geworden.
Ik kan mijn gevoelens niet goed verwoorden, maar heb toch een en ander geblogd.

Hier een overzicht van de berichten:

Dag 1: De dag van de afreis

Dag 2: Dwalen door Assisi

Dag 3: Naar de Carceri en naar Gubbio

Dag 4: Naar Perugia en Cortona

Dag 5: In Bevagna en Spoleto

Dag 6: Laatste dag 

Voor mijn foto's klik hier. 
Diezelfde foto's zijn door Google in een beeldverhaal gegoten. Klik hier.

Sint Annaplein

Vorige week zei iemand me dat er op het Sint Annaplein te Gent 2 beelden staan. Het ene beeld staat centraal in het parkje. Dat is een Heilig Hartbeeld.
Maar er staat ook een tweede beeld. Op de vraag wat dat beeld was moest ik het antwoord schuldig blijven.
Deze morgen ben ik dan ook gaan kijken. Het is een borst beeld. Op de sokkel staat dat het Albert Mechelink is. Het beeld is in 1925 geplaatst, één jaar na de dood van de politicus.
Meer informatie over deze graag geziene man, is te vinden in het liberaal archief. Klik hier.

Kwartelen in Zelzate.

Na al dat stijgen en dalen, hellingen, trappen, kuitenbijters die ik in Italië mee maakte, doet het deugd een gewone vlakke tocht in het platte land te maken.
Het waren vandaag de kwarteltochten, ingericht door 'De kwartels' de wandelvereniging waarbij ik aangesloten ben.
Ik was niet te vroeg opgestaan vandaag. (Mijn Italië reis weet je wel.)
Aan het busstation in Gent riepen enkele reigerstappers me toe: "Hé, wil je ook niet in Zelzate wandelen?" Natuurlijk wou ik dat. Samen met nog enkele andere wandelaars stapten we op bus 55. Wandelaars onder elkaar hebben altijd wat te vertellen.
Eens van de autobus gestapt wezen groene pijlen ons waar de startplaats was.
Ik heb nog in Zelzate gewoond, en het was nogal wat afbabbelen vooraleer ik aan de inschrijving toe was.
Uit het ruime aanbod van afstanden koos ik voor de 18.
Een mooie tocht. Snel waren we de bebouwing uit om dan langs de Nederlands-Belgische grens te wandelen door de polders. Op de eerste rust - die was in Wachtebeke aan de Langelede in een landbouwloods - at ik een 'stuute mee bloende' en dronk daarbij een goed soepje.
Dan volgde een lang traject, dat ons door het Kloosterbos bracht en dan verder langs een voormalige spoorweg (de dwarsliggers en sporen liggen er nog. Zie foto) - om ons door een boomrijk traject bezijdens Sidmar naar Sint-Jan-Baptist te brengen.
Na de afstempeling van mijn controlekaart en wat gebabbel stapte ik verder naar de startzaal.
Daar trof ik kennissen aan. De ene kennis is de andere niet. Sommige liggen iemand nauwer aan het hart, en dan doet het altijd plezier  hen tegen te komen.
De wandelclub had niet alleen voor een mooi parcours gezorgd, maar ook voor een heerlijk zonnetje.
Zo wil ik meer wandelen.
Voor een foto album van deze tocht klik hier. De reeks is van Clément.

Laatste dag in Italië

Zaterdag 18 april is de 6de en laatste dag van onze Italië reis.
We bezochten in de morgen 3 van de 4 franciscaanse kluizenarijen, bij Rieti.
1) Poggio Bustone : goede dag, goede mensen
2) Greccio : hier is de gewoonte ontstaan om met kerstmis een kerststal uit te stallen.
Het was hier overigens druk. Er stonden al 4 autobussen toen onze bus op de parking beneden parkeerde. De gebouwen van het klooster hangen als het ware tegen de rotswand aan.
3) Fonto Colombo : hier dicteerde Franciscus de regel, die nu nog ongewijzigd bij de franciscanen geldt.

De autobus bracht ons naar de luchthaven. Onderweg aten we in een wegrestaurant.
17u25 was het voorziene vertrekuur voor onze vlucht van Rome naar Amsterdam. Door vertraging werd het 18 50. Een geluk komt bij een ongeluk, ook de cityhopper van Amsterdam naar Brussel was 'delayed'. Zo een toeval was het niet. Het vliegtuig moest 20 minuten wachten omdat er zoveel passagiers ontbraken, onder meer wij met zijn 24. Eind goed, alles goed.

Vaarwel Assisi

De 5de dag van onze reis is vrijdag 17 april.
Deze nacht was het onze laatste nacht in het gezellige familiehotel 'Da Angelo'. We pakten in, ontbeten en na de ochtend bezinning vertrokken we.
Eerste stop was Bevagna. Bevagna is een typisch middeleeuws stadje, met herinneringen aan de Romeinse tijd.
Het is hier nabij dat Franciscus voor de vogels predikte.
In de kerk van de aartsengel Michael groepeerden we voor gebed, gezang en meditatie.

Daarna werd het wat wereldlijker en bezochten we in de wijnstreek van Montefalco een  wijn- olijfolie- en landbouwbedrijf, waar we hun producten konden degusteren.
Vervolgens bezochten we het stadje Montefalco. Heel dat stadje leeft blijkbaar van wijn en olijfolie.
In de oorlogtwisten vernietigde keizer Frederik II het stadje. Maar het heeft zich herpakt.
We gebruikten er het middagmaal. In mijn geval was dat een pizza diabolo met een cappuccino.
Om 14 uur regende het wat, maar het was de moeite niet om een poncho aan te trekken.

We stopten bij een oud kerkje uit de tijd van de Longobarden, dat eruit ziet als een Grieks of Romeins tempeltje.
Nu naar Spoleto.
In Spoleto, dat door Frederik Barbarossa, de grootvader van Frederik II, vernietigd werd liepen we nog onder een Romeinse boog. Het was aangenaam wandelen in de oude stad.
Terug in de bus passeerden we Terni waar Valentinus nog bisschop was. Zijn naamdag is op. 14 februari. Hij is ook de patroon van de imkers. Bloempjes en bijtjes - weet je wel. Hij wordt ook aanroepen tegen epilepsie.

We verlieten Umbrië en reden naar ons hotel in Rieti, langs een weg met veel tunnels en zicht op de besneeuwde Sibillini berg.

We overnachten in Rieti. Ons avondmaal bestond uit 1) ham, fijne vleeswaren en kaas 2) noedels en spaghetti 3) varkens- en lamsvlees.

Perugia en Cortona

Donderdag is het al de 4de dag van ons verblijf in Italië
Iedereen zit opgewekt aan de ontbijttafel. Na de ochtend bezinning zijn we om half negen met de bus op weg.
We stoppen eerst bij een Etruskische graftombe uit 900 v. C. ,  die is ontdekt bij het aanleggen van een autoweg. Het familiegraf  bevindt zich 10 meter onder de grond. Dan rijden we door naar Perugia.
In Perugia leert de stadsgids Daniella ons de historische stad kennen. Zij wijst er ons op dat het onderste van de stadsmuren Etruskisch zijn. Als de Romeinen de Etrusken verjaagd hebben, bouwden zij evenwel verder op wat de Etrusken verwezenlijkt hebben. Verschillende 'barbaarse' stammen drongen de Romeinen weg. Uiteindelijk werd Perugia een rijke stadstaat, die op haar beurt oorlog voerde met andere stadstaten. Bij zo een oorlog werd Franciscus gevangen genomen. Franciscus wou toen nog ridder worden.
De Tiber vormde een verbinding tussen Perugia en Rome. We luisteren aan de poort van La Rocca hoe zo een paus de stad integreerde in de pauselijke staten. De inwoners moesten een deel van hun stad afbreken. Een burcht = La Rocca kwam er voor in de plaats.
In 1860 wordt de stad een deel van het één gemaakte Italië. Perugia wordt nu provinciehoofdstad.
Perugia is - en passant vertel ik het - waar de Amerikaanse Amanda Knox studeerde. Die zou haar kamergenote omgebracht hebben.
Terwijl we zo in Perugia rondliepen waren er ook grote groepen toeristen. Veel  kinderen trouwens. Er waren 2 festivals bezig, en dat trok heel wat volk.
Met een maaltijd beëindigden we ons stadsbezoek.
In de namiddag naar het klooster Le Celle. Dat is even buiten Umbrië, in Toscanië.
Onderweg naar Cortona eerst nog eens gestopt bij een groot meer: Lago Trasimeno. Hier vond in 217 v.C. een veldslag plaats tussen Hannibal en de Romeinen. De Romeinen verloren de strijd. Het bloed van de 15.000 omgekomen soldaten kleurde het meer rood.
Dan reden we verder naar El Celle. Dat klooster ligt totaal afgelegen. Franciscus heeft het gesticht. Wat een verschil met de drukte in Perugia! Hier was het in de bossen en in het klooster stil. De stilte gaf dan ook mooi gelegenheid tot gebed en overweging. De meditatie stelden we in het teken van de kruiswonden.
Terug in het hotel aten we als avondmaal spaghetti gevolgd door venkel, koude varkens reepjes en frisse sla.
We vierden ook de verjaardag van 2 van onze medereizigers met een lekkere taart als dessert.