Oogsttocht in het Land van Rhode.

De wandelsportvereniging van het Land van Rhode heeft een goede naam. Hun wandeltochten zijn natuurrijk en volgen onverharde wegen. Op de start en op de rustposten worden de wandelaars hartelijk ontvangen. Ook vandaag hebben ze hun naam eer aan gedaan.

Midden augustus is het de oogsttocht.
De startplaats was in Oosterzele.
Ik reed er met lijnbus 49 naar toe. Eens uitgestapt en op weg naar de startzaal werden we toch wel door een fikse regenbui verrast. Ik stopte onder een boom om mijn kawee aan te trekken.  En dan verder naar het industrieterrein waar zich de fuifzaal Den Amb8 bevindt.
Ik kon het niet nalaten te denken dat met zo een fuifzaal in een industriegebied er geen buren zijn om over nachtlawaai te zeuren. Overigens in de wandeling zelf waren we vrij onmiddellijk in het landelijke.

De wandelpijlen voerden ons langs landelijke paden en wegjes. Gelukkig niet te modderig. Het viel me op dat we veel langs zogenaamde trage wegen wandelden. De werkgroep Trage Wegen Oosterzele is zeer actief.
In een school met de naam De Appelaar hadden we de rustpost. In mijn geval zelfs twee keer.
In de lus vanuit Oosterzele Dorp zagen we veel bunkers. Het verwonderde me dan ook niet dat ik zeshoekige bordjes zag met het opschrift Bunkerwandelroute.

Ik ontmoette verschillende medeclubleden op deze tocht.
Mijn medeclublid René heb ik niet ontmoet. Hij was er wel.
Nu kan ik naar zijn fotoreeks kijken. Jij ook ? Klik hier.

Marija Pomagaj

Binnenkort vertrekken we naar Medjugorje.
Dat ligt in Bosnië-Herzegovina.

We nemen deel aan een busreis.
Onderweg daarheen stoppen we even in het Sloveense plaatsje Brezje.

Het bedevaartsoord aldaar kent evenwel ook veel pelgrims die er te voet naar toe gaan.
Het is een Maria-oord: Mary of Help.
Dat staat op de postkaart, die ik ingescand heb, op de achterkant

Vive Marie

15 augustus is de feestdag van Onze Lieve Vrouw Hemelvaart.
Voor velen een vrije dag,
Voor anderen moederdag.

Eens was ik op weg in Spanje met een groep. We passeerden een kapel waar traditioneel het Salve Regina gezongen wordt. Niemand van ons kende dat lied goed genoeg om het te zingen. We hebben dan O.L.V. v.Vlaanderen gezongen.

Een andere keer dat ik me dit lied herinner is bij de Maria Ommegang in Poperinge. We waren naar de cultuurhistorische stoet gaan kijken.  Ik kon het niet nalaten bij de processie aan te sluiten en mee te stappen. Aan de Sint Janskerk besloten we door uitbundig dit lied te zingen.

Mooie feestdag iedereen.

Wandelvakanties 2020

Hoe bestaat het?
De autocar maatschappijen die wandelvakanties inrichten zijn er al vroeg bij.
Scheldeboorden heeft zijn jaarprogramma al vrij gegeven.
Van Herman en Vandamme kreeg ik vandaag een brochure in de brievenbus.
En ook Wandelen in Europa heeft al wat geprogammeerd.
Bij deze laatste stap ik trouwens in april 2020, een gedeelte van de Via Francigena in Italië.

Jefke aan het werk

Jefke is mijn robotstofzuiger.
Wel een gemakkelijk hulpmiddel.

Als ik buiten ga, laat ik hem zijn werk doen.
Ik moet er wel opletten dat de tussendeuren open zijn.
Hij draait en keert en zuigt.
Hij geraakt zelfs tussen de stoelpoten.

Als ik dan weer in mijn flat kom, heeft hij alles gedaan.
De leefkamer, de slaapkamer, de keuken, de badkamer, het halletje.

Wat ik dan wel nog moet doen is: het stof dat hij opgezogen heeft, uit het bakje verwijderen.

Goldfinger op de Kouter

Toe ik deze voormiddag in Gent over de Kouter liep, weerklonk daar Goldfinger.
Op de kiosk was een brassband aan het spelen : Maltby Miners Welfare Band. 

Ik zelf was op weg naar mijn bank. Ik moest nog mijn Mastercard afstemmen voor mijn volgende buitenlandse reis.

Het was al een hele reeks boodschappen vandaag:
Eerst naar de post.
Dan naar de sleutelmaker voor reservesleutels.
Dan naar mijn flat, want de man van Mister Minit had me aanbevolen ze onmiddellijk te proberen. Ze deden het, en ik dan naar de Kringloopwinkel om wat spullen weg te brengen. Dan kon ik verder naar de bank. En terwijl ik toch in de buurt was gelijk de AVA aangedaan.

Het is vandaag een dag om een en ander bij te werken: correspondentie, inschrijvingen, activiteiten melden, een flyer maken, contact met de syndic, een plaquette ontwerpen, verslagen maken.

Ik kom niet klaar vandaag. Morgen is er weer een dag.

Het feesten gaat verder

Er zijn nogal wat feesten nu.
Donderdag waren we op een familiefeest in park Malter.
Vrijdag met de mensen van De Horizon een BBQ feest.
Vrijdag en zaterdag een tocht met veel ambiance die altijd een feestelijk gevoel geeft.
En vandaag, zondag, bezoeken we nog de Patersholfeesten na het middageten.

Van af maandag weer rustiger tijden. 

Verhelsten op de dodentocht

We waren erbij op de Dodentocht.

4 Verhelsten.

• Thomas 6 de keer
• Esther 1ste keer
• Heiko 25 ste deelname
• Ik de 12 keer aan de start.

Weer veel volk. Zo een 13.000 mensen waren op de startplaatsen.
Het enthousiasme en de courage straalden ze uit. 

We bleven gespaard van de plensbuien die ons vorig jaar teisterden.
In de drukte bij de inschrijving was ik mijn familie verloren. Om 21 uur vertrok ik. Het duurt wel zijn

tijd tegen dat zo een massa in beweging komt.
In het begin is het als een grote processie wat doorschuiven.
Langzaam bereiken we een flink staptempo. Het is overigens gemakkelijker gewoon met de meute mee te stappen dan zigzaggend proberen voorbij te steken.
Er wordt veel gebabbeld en er heerst hilariteit terwijl de avond invalt.
Zelf moet ik ineens wat sneller beginnen stappen om het toilet te bereiken. Grote groepen toiletten staan opgesteld. Er zijn meer mensen die naar de WC moeten, gelukkig geen lange wachtrij. Waarom moet ik net last hebben van buikloop ?
Op het water na, laat ik de bevoorrading aan mij voorbij gaan.
In de nacht koelt het niet af. Het is gezellig al die lichtjes van de zaklampen en koplampen te zien van de grote groep over de slingerende wegen.
In Breendonk neem ik toch een korte rust.
En dan volgt in mijn ogen het mooiste stuk van de tocht. Het is wel een lang stuk van 10 km. Door mijn buikproblemen kan ik er niet echt van genieten. Ik ben blij dat ik Steenhuffel bereik.
Vandaar dan weer verder. Ondertussen zijn mijn zoon, ik en mijn kleindochter weer samen aan het wandelen. Maar weer moet ik mijn tempo versnellen. Weer naar de WC.  In Merchtem besluit ik dat het niet te doen is. Ons groepje valt uit elkaar. Zij trekken verder en ik vervoeg de opgevers.
Het is allemaal goed geregeld in de dodentocht. Ook de bezemwagens.

Zo was ik vlot weer in mijn flat en kon ik via de tracking het verloop verder volgen. Ik keek ook naar

de gazet van Antwerpen en naar het Laatste Nieuws.
En daar las ik ineens dat mijn zoon Heiko op het einde van de tocht zijn vriendin te huwelijk heeft gevraagd. Luid applaus van de toeschouwers. Klik hier

Onze uitslagen:

• Heiko, 100 km aankomst 16u03
• Esther, 100 km aankomst 18u28
• Thomas, 100 km aankomst 18u28
• Guy, 54 km opgave 7u26

54 van de 100 gestapt.

We waren met zijn drieën van de trein gekomen. Vele anderen ook.
In de drukte geraakten we elkaar kwijt.
Het was heerlijk stappen, gewoon met een T-shirt aan.
Maar ik had toch wel pech. Steeds weer naar het toilet moeten gaan. Zo gaat het wandelplezier wel verloren.
Ondertussen was onze 3GEN weer compleet.
Maar de diarree ging niet over. Ik had nochtans imodium mee, en geslikt.
Meer dan 50 kilometer gestapt, besloot ik in Merchtem te stoppen.
Thomas en Esther stapten verder en ik vervoegde de opgevers. Ik werd uitgescand, en ik was niet alleen. Twee bezemwagens vertrokken met in elk 6 opgevers. De laatste 46 km dus met de bezemwagen naar Bornem terug.
Dat heb ik nu ook eens meegemaakt.
Klasse: de chauffeur zette ons aan het station van Bornem af.
En zo was ik om 10 uur al in mijn flat.
Overigens heb ik het nagekeken. Thomas en Esther zijn Opdorp al voorbij. Heiko is sneller is heeft al meer dan 75 kilometer gestapt.
-----
Nawoord: Verhelsten-op-de-dodentocht.html

BBQ feest in DE HORIZON

Deze middag was het een bijzondere maaltijd in ons lokaal dienstencentrum aan de Lousbergskaai.
Het was een BBQ-maaltijd.

Weer een prettig gezelschap onder elkaar.
Het heeft ons gesmaakt.

Bijgaande foto komt uit een reeks die Nicole op Facebook plaatste.

Feest in Malter

Deze donderdag kwamen heel wat leden van de familie De Moor samen in Malter, het dierenpark te Heusden.
Het was een hartelijke kennismaking, dan wel weerzien.

Na de maaltijd bezochten de kinderen de diergaarde en het speelpein ook natuurlijk.

Na Malter bezochten we nog een manège.

De dag sloten we met een gezellig samenzijn in Merelbeke.

3 GEN DOTO

Morgen stappen we de dodentocht.

We = dat zijn 3 generaties.

Je kan je voorstellen dat in de 50 jaar dat die tocht al gestapt wordt er wat generaties over heen zijn gegaan.

Lees het artikel in Het Laatste Nieuws, klik hier

Atoombom

Wie heeft ooit in de wereld een vernietigende atoombom gegooid ?
Juist ...
Een staat waar toen Trump nog niet eens de baas was.
6 augustus 1945

Reigers langs kastelen.

Het meest bekende kasteel
van Mariakerke.

Zondag 4 augustus was ik erbij op de kastelentocht van de reigerstappers.

De reigerstappers vormen  een wandelclub uit Vinderhoute.

De kastelentocht richten ze al meer dan 40 jaar in. Ik heb die tocht al enkele keren mee gestapt en ook dit jaar wou ik erbij zijn. 

Wel had ik een praktisch probleem. Hoe naar de startplaats geraken ? Vanuit Gent vertrekt de eerste lijnbus 65 richting Vinderhoute op zondag pas om 9u35. Voor een vroege wandelaar als ik, is dat nogal laat.

Dan dacht ik. Laat mij maar bus 3 nemen richting Mariakerke. Vandaar ga ik dan wel verder. Ik herinnerde me dat 't Geestje bij wandelingen dikwijls een rustpost is. Ook vandaag was dit zo. Daar aangekomen besloot ik om van ginder uit de 22 te stappen. 

De wandelpijlen brachten me langs de Bourgoyen-Ossemeersen. Iedere wandelaar weet dat het ginder heerlijk dwalen is. Nadien stapten we langs het Leeuwenhof, een vogelrijk gebied met een grote plas. Het bleef puur natuur met een passage door een vrijwilligersbos.  Met een tocht door Luchteren kwamen we dan aan in de Campanje.
De kastelentocht doet zo zijn naam wel eer aan, met een rustpost in een kasteel.

Ik profiteerde ervan om de croissants die ik mee gekregen had op te eten, en kocht er een kop chocolademelk.
Het volgende traject bracht mij langs trage wegen door de vallei van de Oude Kale en door kasteeldomeinen naar Vinderhoute. Door de vele boompartijen was dit een schaduwrijk traject met veel kleurschakeringen.
Bijna aan de startplaats liep ik toch wel verkeerd. Gelukkig floot een medewandelaar mij terug.
In Vinderhoute aangekomen moest ik mij nog inschrijven. Na meer dan 15 km gestapt deed ik dat, en liet gelijk mijn boekje afstempelen. Zoals de meeste clubwandelaars laat ik graag een stempel plaatsen in mijn wandelboekje.
Het was geweldig druk in de voetbalkantine, daarom besloot ik om gelijk door te wandelen op het eerste traject. (Voor mij het laatste.)
Het traject van 5,3 km ken ik door en door. Aan de Speibrug vroegen enkele wandelaars zich af wat voor waters ze zagen. Ik heb het hun verteld. Aan de Trekweg sloegen we rechtsaf op een opgehoogd baggerterrein. Wat vroeger uit het kanaal gebaggerd is, hebben ze met grond overdekt en is nu een terrein dat velen bewandelen.
Dat deed me denken dat ik vandaag in tegenstelling tot gisteren weinig knooppunt wandelaars tegen kwam. Wel veel fietsers trouwens. Dan door de groene velden richting Mariakerke.
Na een doortocht door de begraafplaats aldaar kwam ik weer aan in 't Geestje. Einde van mijn tocht deze zondag.

Voor enkele foto's klik hier. 

Hoevetocht

Ieder jaar in het weekend voor de dodentocht richt wandelclub IBIS een wandel 3 daagse in.
Vrijdag, zaterdag, zondag.
Vandaag was ik erbij. De wandeling op de tweede dag draagt de naam 'hoevewandeling' .  Zij wordt met gele pijlen aangegeven. Wij zagen nog wat blauwe pijlen van de bloemkoolwandeling op dag één. De wandeling op zondag wordt door rode pijlen aangegeven.
Bij de inschrijving koos ik voor de 21 km. De tocht is evenwichtig opgebouwd: 4 trajecten van zo een 5 km en 3 rustposten.
Het eerste traject bracht ons doorheen een groen, ruig gebied. Dan passeerden we een wijngaard en veel akkers met bloemkool, prei en andere groente. In de voetbalkantine te Oppuurs hadden we een eerste rust. Ik kon niet nalaten te denken dat velen hier volgende week ook zullen zijn in de  doortocht van de Dodentocht. Daar volgde een plaatselijke lus. De eerste keer was ik niet blijven zitten. De tweede na zo een tiental kilometer gestapt te hebben, nam ik wel een pauze.
Het derde traject was weer pico bello. Die eindigde in Liezele in Schemelbert, een hof met leuke brugjes en water.
Er was zelf een zanger die ons met zijn muziek aan het toetsenbord verblijdde.
Het vierde stuk bracht ons weer naar Puurs. Gezellig doorheen een rommelmarkt. Een mevrouw vroeg me of we wel goed op weg waren. ZE was zodanig naar de koopwaar aan het kijken dat ze de pijlen niet zag. Toen ik er een aanwees, en ook een vervolgpijl was ze gerustgesteld.
Het was een mooie zomerse tocht.
Puurs en Oppuurs doen we ook aan in de dodentocht. Wat IBIS kan en de dodentocht niet is ons langs landelijke paadjes doen wandelen. Dat charmeert me in deze wandeltocht van IBIS. 

Voor enkele visuële indrukken, klik hier. 

Afscheid in Westlede

Naar Lochristi deze middag.
Een goede kennis van me is overleden.
Het is een man die me jaren geleden, toen ik in de penarie zat, geweldig geholpen heeft.
Ook daarna kwamen we elkaar geregeld tegen, aan de Muide met name.
Onverwacht was hij ziek geworden, in de coma geraakt, en daar niet meer uit ontwaakt.
Het was een bescheiden man. Zo wou hij ook afscheid nemen van het leven. Geen doodsbrieven. Geen aankondiging in de krant. Geen uitvaartdienst. Geen doodsprentjes dan ook.
We waren toch met zo een vijftigtal mensen komen opdagen, naar de strooiweide.
In stilte en respect werd zijn as uitgestrooid.
We nemen deel in het verlies.

??? Wilde brouwers ???

In augustus wandelen we nog eens in Merelbeke.
24 augustus staat op bijgaande flyer.

In het weekend heb ik het nog met verschillende wandelaars over gehad.
Niemand blijkt  die wandelclub te kennen.

Mijn nieuwsgierigheid is evenwel gewekt.

Wandelen bij de apotheek

Bij mijn apotheek vond ik een klein vouwblad met gewrichtsvriendelijke wandelingen.

Bewegen wordt opnieuw een plezier --> dat is de ondertitel.

Het is reclame voor Voltaren.

Als je bij je apotheek moet zijn, vind je daar allicht ook het minigidsje. neem het mee.

Bijna een miljoen

Jazzy op het luisterplein. 

1.000.000 Dat is nogal een getal !!!

De Gentse feesten weten heel wat bezoekers te lokken.

Druk !!! Gelukkig nergens over de koppen lopen.

Zelf ben ik niet geen avond- of nachtmens. Voor mij is dat verleden tijd.

Ik wil vertellen dat we van de aperitiefconcerten geweldig genoten hebben.

Ik wil ook vertellen dat het feest nog deze morgen toen ik opstond, nog aan de hand was op de Vlasmarkt. Heel wat afzakkers passeerden al zingend door mijn straat. Ze hadden plezier.
...
Tot volgend jaar.

Jacobusviering

Op 25 juli is het de naamdag van de apostel Jacob. De zondag ervoor of erna is het dan een viering in de Gentse Sint-Jakobskerk Jacob is immers de patroonheilige van de parochie.

Dit jaar was de viering vandaag.

Zo tijdens de Gentse feesten, manifesteert het gebouw zich vooral als een cultuurkerk: tentoonstellingen, optredens, tafelgesprekken.

In de kerk zijn er natuurlijk ook de erediensten. Vandaag om 18u30.
Mijn taak daarin was bescheiden.
Aan de onthaaltafel mensen die belangstelling hebben om naar Santiago de Compostela te stappen of te fietsen wat informatie geven. Ook het register bijhouden.
En na de viering de credentials af stempelen.

Toen de viering begon werd het stil in de kerk. Alle stoelen waren trouwens bezet. Ook de mensen die er niet voor de viering waren, bleven zitten. Ze werden bekoord door de dienst, door de gezangen, door de pelgrimsliederen, door de getuigenissen.
De pelgrims zelf waren er sterk bij betrokken. Heel wat bedevaarders wilden op het einde van de dienst de zegening ontvangen. 

De drie wijzen op Canisvliet

Een wandeling van De Kwartels die elke wandelaar aangenaam verrast is de Canisvliettocht.
We waren afgesproken om die mee te stappen en om er tevens van te profiteren om uitgebreid onze eigen wandeltochten te bespreken.
We = dat is EURAUDAX ZELZATE. Twee van onze bestuursleden zijn lid van wandelclub De Kwartels. Dat is dus mooi te combineren.
Uit het uitgebreide aanbod aan afstanden besloten we om de 10 te kiezen. Na de koffie en de inschrijving zetten we aan in de richting van Nederland. Eerst wat flaneren langs de grens en dan stuurden de wandelpijlen ons de Canisvliet in. Dit natuurgebied wordt beheerd door het Nederlands Staatsbosbeheer. Het is een welkom gebied voor vissers en wandelaars. Het is een waterrijk wild gebied. Vroeger was het nog ruiger. Nu het opgenomen is in knooppunt trajecten, moet je de paden niet meer zoeken. Ze zijn al wat uitgetreden. Ik wil wel waarschuwen dat het smalle paadjes zijn. Je moet wel enigszins goed ter been zijn om ze te stappen.

Ik heb vroeger nog in Zelzate gewoond. Ik kwam er dan ook veel buren, vrienden en bekenden tegen. Weerzien is aangenaam.

Er waren verschillende wandelfotografen op deze wandeling. O.m. René was er. Klik hier voor zijn album.

Het regent.

Eindelijk wat regen.
Hopelijk koelt het nu ook wat af.
Het overviel me tijdens mijn ochtendwandeling.
Ik had een korte broek aan en een T-shirt. Verder niets. Ik kwam dan ook druipnat thuis.
Deze middag neem ik toch een regenjasje mee.

Een koor van keien

 Op 25 mei waren we in Doornik.
Doornik ligt ook op de Via Scaldea, dat was de reden om daar met onze koren een pelgrimsevocatie in te richten.
De Via Scaldea is een aanlooproute op de weg naar Santiago de Compostela.
Van deze namiddag staat een filmpje op YouTube.
Het is een film gemaakte door Paul Linders van het Vlaams Compostelagenootschap.

Een dag in Maaseik

25 juli is het de naamdag van Sint Jacob.
Ieder jaar organiseert het Vlaams Compostelagenootschap een viering in een Sint-Jacobskerk.
Dit jaar was Maaseik aan de beurt.
Niet allen het feest was voor mij een reden om naar Maaseik te gaan. Ook een reden was dat dit de geboortestad is van de gebroeders Van Eyck.

Het s wel een eind weg. Meer dan twee uur in de trein van Gent naar Genk, En dan nog een uur in de lijnbus van Genk naar Maaseik.
Om 10 uur werden we ontvangen
Om 11 uur begon de viering. Een sublieme viering die zeker lang zal nablijven. In de kerk was het te doen maar buiten was het verschrikkelijk warm. Gelukkig was het redelijk in de zaal waar we het middagmaal gebruikten: een lekker koude vis- en vlees schotel.
In de namiddag trokken we met een gids de stad in. Een zeer gedegen rondleiding.

Terug naar Gent geraken was moeilijker. Het treinverkeer was volledig ontregeld door de hitte.

Stappen op de maan

Op 21 juli 1969. stapte Neil Armstrong op de maan.

Dat is dus ondertussen al 50 jaar geleden.

Ik heb in het Smithsonian museum in Washington zijn ruimtepak gezien, en andere zaken die met lucht- en ruimtevaart te maken hebben.
Dat is trouwens geleden van oktober 2008. Ik was er toen voor het US Heritage & Freedom Walk Festival.

Nog even vermelden dat ik op 15 oktober ruimtevaartingenieur Stijn Ilsen mag inleiden voor een voordracht over ruimtemissies.

Ook mijn Gentse feesten zijn begonnen.

Mijn, of liever gezegd onze Gentse feesten beginnen met een middeleeuws ontbijt in het Miat.
Als je zo in het begin van de feesten komt, vinden we gemakkelijk een plaats, zonder dat we lang moeten aanschuiven.
We kozen voor het 'arm' ontbijt. daar zijn eitjes bij, hard gekookt, ook kaas. Maar geen wit brood. Wit brood is voor de rijken. Wij moesten het met roggebrood doen.

Na dat heerlijk uitgebreid ontbijt, trokken we de feestenzone in. Hier wat wandelen. Daar wat dwalen. Kortom gewoon genieten.

Om 14u30 wou ik naar het recital van Peter en Annie gaan.
Deze keer hadden ze hun  repertoire bij de Belgische componisten ingekaderd;
Het begon met het Belgisch volkslied. Ken je dat? Wij stonden allemaal recht . Weinigen zongen mee voor vrijheid en voor recht.

Wat een tegenstelling met het volgende lied. Dat was de Vlaamse leeuw. Dat werd overtuigend mee gezongen. We zullen hem niet temmen.
Een mevrouw die naast mij zat en wat haar intonatie betreft zeker franstalig is  zong enthousiast mee.

Een meezinger bracht  Peter met het lied 'Dominique' . Het nonnetje dat dat lied in de wereld bracht, is al lang dood. Misschien heeft ze nu vanuit de hemel naar onze samenzang geluisterd.
We sloten allen vereend af met Klokke Roeland.
Nicole, een buurvrouw van mij, heeft een kort fragmentje van het recital op facebook geplaatst. Klik hier. 

Ik sluit nu af. Ik ben geen avond mens.
Ik ga niet meer weg. Trekken jullie de avond in.
Vrolijke feesten gewenst.

Lachgas

Als ik zo mijn dagelijkse ochtendwandeling maak, zie ik deze morgen afval op straat van de uitgaanders.

• Half gegeten bakjes frieten.
• Blikjes van bier
• Lege flessen van sterke drank

En ook ampoules. Ze liggen er soms met tientallen in de goot. Ik herken ze als patronen die in slagroomspuiten gebruikt worden. 

Wat liggen die op straat te doen? 

Een artikel in de krant over een dodelijk ongeval met jongeren, maakte me duidelijk dat er lachgas in zit. 

Het inademen ervan zou een roes veroorzaken.

Ik hoop dat wie dat gebruikt heeft, nadien niet achter het stuur gaat zitten. 

De Gentse feesten beginnen

Vandaag beginnen de Gentse feesten.

Gelijk ik aan de Reep passeer zijn de koorddansers al aan het oefenen.

Deze morgen in de Sint-Jakobskerk hoorde ik Peter Broos al bezig. Hij repeteerde voor zijn recital, morgen zaterdag.

Deze namiddag in Sint-Baafs was er een concert van de Brine Leas School Choir and Band.
Tientallen meisjes en jongens in het zwart gekleed presenteerden een gevarieerd muziekprogramma. De toehoorders en ook de onthalers zoals wij, hebben van het optreden genoten.

Mosselen

Het speelt al een tijdje door mijn hoofd.
Nog eens mosselen eten.
Dat doe ik toch een of twee keer per jaar.
Dit jaar was het er nog niet van gekomen.

Toen ik dan ook een telefoontje kreeg "Willen we in de Dali eten deze middag ? " dacht ik dat ze allicht mosselen serveren.

Het was ook zo.
Ik vertel geen geheim als ik vertel dat de mosselen me gesmaakt hebben.

Na de kine

Deze morgen al om 9 uur bij de kine in het wijkgezondheidscentrum De Sleep.

We zijn er te voet naar toe gegaan. Met de Gentse feesten in opbouw rijden verschillende trams en bussen nu op een ander parcours.

Daarna stapten we door naar het stadscentrum, meer bepaald naar de Langemunt.
Daar hebben we dan uitgebreid ontbeten. Kunnen we het middagmaal overslaan.
We zaten bij Wally

En hoe bestaat het ? De wereld is klein. Er kwamen meerdere bekenden de teamroom binnen.

Portefeuille gevonden.

Deze morgen, vlak tegen de middag, belde iemand bij mij aan.
Het was de politie.
De agent vroeg me om naar beneden te komen.
Hij had mijn portefeuille bij. Die was gevonden.
Oei !!! Ik wist niet eens dat ik mijn portefeuille verloren had.
Maar goed. Mijn lijnkaart zat erin, mijn bankkaart, mijn identiteitskaart, mijn kortingskaart voor de NMBS en zo nog wat.
Vriendelijk van de politie en van de vinder om dit terug te brengen.
Weer boven in mijn flat, vond ik het toch maar raar.
Er klopte iets niet.
En, toen ik in mijn schoudertasje keek zat daar mijn portefeuille in.
De gevonden portefeuille heb ik in juni 2017 verloren. Nu na twee jaar is het weer terecht.
Er komen zo soms van die onverwachte dingen in het leven.

In de Sleepstraat

Zondag was het nog eens eten met de familie

We waren afgesproken aan het Sluizeke. 

In de Sleepstraat zijn er veel eetgelegenheden. Gök 2 draagt toch onze voorkeur weg.

Het etablissement is gevestigd in een herenhuis. Dat geeft al een zekere sfeer. De keuken is goed.

Meestal kies ik voor de mixed grill. Ook vandaag weer.

Anderen aan tafel kozen voor een stoofpotje, of een pizza. 

Na het middagmaal zijn we met zijn zevenen voor de koffie nog binnen gesprongen in snookercafé Evergreen. 

Adriaan Brouwer

Adriaan Brouwer ? Wie zou dat nu zijn ?
Ik heb het op internet opgezocht. Dat kan jij ook.
Vandaag wandel ik bij de wandelclub 'Hanske de Krijger' in Oudenaarde.
Zal ik in herhaling vervallen ?.
Hanske de Krijger, wie zou dat nu zijn ? Ook dat vind je op internet.
------
We zitten op de boemeltrein naar Oudenaarde met heel wat wandelaars.
Zo hebben we al wat voorpret.
Dan naar de startzaal. De weg er naar toe is goed aangeduid met groene pijlen.
In de startzaal schrijven we ons in. We drinken eerst nog een koffie en dan vertrekken we. We = Daniel en ik. We wandelen vandaag samen. Als we iets na 9 uur, aanzetten voor wandeling 21, zijn er al meer dan 1.000 wandelaars voor ons vertrokken.

Onze eerste traject is al meteen in een wild natuurgebied. Nadat we de het wielercentrum gepasseerd zijn zijn, sturen de wandelpijlen ons aan de Meerspoort onmiddellijk over smalle verwilderde paadjes. Die brengen ons langs de Donkvijver en dan weer terug richting centrum.
Vooraleer het centrum te bereiken buigen we alweer af. We stappen door het natuurgebied 't Spei. Een heerlijke passage. Om dan naar Leupegem te stappen
In Leupegem nemen we een korte rust. Daniel met soep. Ik met chocolademelk.
Het tweede traject brengt ons langs bekoorlijke paadjes door Ladeuze naar Etikhove. We stappen voor een stuk over de GR129.

In Etikhove nemen we een tweede rust. Nu is het mijn beurt om een soepje te drinken. In Etikhove is het druk. De 50km stappers komen net aan. En zo te zien zij ze niet met weinig.
De helft van onze wandeling zit erop. We stappen nu terug naar Leupegem. Weer langs mooie landelijke paadjes. Een korte klim levert ons mooie vergezichten over de vallei op
15 kilometer gestapt komen we weer in 't Sportkot te Leupegem. Voor ons de derde rust.
Nadien weer verder voor het vierde traject. Hier onder meer een doortocht door het domein van de abdij van Maagdendale. In dit traject worden we nog voor we Oudenaarde bereiken nog getrakteerd met een Adriaan Brouwer. Dat is een bruin biertje. Wie geen bier wil drinken, en de jonge kinderen krijgen een frisdrank. Als slot nog wat toeren langs parken in Oudenaarde zelf.
Mijn tocht besluit ik met een broodje braadworst. Het is daar wel even aanschuiven. Ik ben niet de enige die zo een broodje lust. Het broodje met worst, ajuin en mosterd smaakt me wel.

Om te besluiten:   Het is een mooie, ruige, landelijke tocht. Hanske de Krijger had wel zijn bril op, toen die wandeling uitgezet werd.

Voor foto's die ik met mijn mobieltje nam, klik hier.

Gietende regen.

Iedere vrijdag vertonen mijn bezigheden hetzelfde patroon.
Ik sta op, maak koffie en wandel een toertje.
Daarna maak ik weer koffie en ontbijt ik.
Tegen 9 uur ben ik op vrijdag dan in de Sint-Jakobskerk.
Met zo een 10 à 15 mensen nemen we deel aan de getijdenviering. Dat betekent psalmen zingen, lezingen uit het oude en nieuwe testament, bijbel en ons leven overwegen en bidden voor al dan niet speciale intenties.
Daarna stap ik naar de Vrijdagsmarkt.

Meestal stap ik dan ook het café Postiljon binnen om een mokka, een straffe espresso te nuttigen.
We zitten daar heerlijk op het terras. En wat gebeurt er ?

We krijgen een heuse hoosbui over ons heen. 

Iedereen vlucht naar binnen.

De bui duurt echter niet lang. Onder een zonnetje kunnen we weer huiswaarts.

In de namiddag is het mijn beurt in de onthaalploeg van Sint-Baafs om de toeristen te ontvangen. 

In het portaal staat ondertussen een informatiebord over de uitbouw van het nieuw bezoekerscentrum. 

De titel van dit blogbericht is 'Gietende regen'. Ondertussen straalt weer de zon. 

Ham en witlof in eetcafé Toreke

Het is 11 juli vandaag.
Is dat nu een feestdag ?
Zeker niet voor het NVA, voor die is het een rampdag.
Gelukkig niet voor mij. Geen rampdag. Geen feestdag. Wel een toffe dag.
's Morgens bewegingsoefeningen in het Zuidpark.
En het middagmaal gebruikt in Eetcafé Toreke (Vlotstraat, Gent).
Dat is zo een gelegenheid waar het eerlijk eten is. Eerlijk en heerlijk.
Ze hanteren er een weekmenu.
Je ziet er verschillende soorten mensen.
- Mensen uit de buurt.
- Mensen die hun Uitpas gebruiken om aan een sociaal tarief te kunnen eten.
- Mensen die werken in het nabije nieuw justitiepaleis, magistraten en advocaten, die wat beter gekleed zijn.
- Alternatievelingen die veelal voor vegetarisch kiezen. 

Wij kozen voor hespenrolletjes. Het heeft ons gesmaakt.

Tai Chi en de acht brokaten

Met zo een dozijn mensen beoefenen we de Tai Chi in het LDC De Horizon.
We hebben gekozen voor de 37-vorm.
Nu met de vakantie liggen de reguliere bijeenkomsten stil.
We komen evenwel nog samen. Informeel dan.
Niet in het dienstencentrum maar gewoon in het Zuidpark.
Met het goede weer is het buiten gemakkelijk te doen.
We voeren de vormen van de 37 uit om onze praktijk te onderhouden.
Daarnaast doen we ook oefeningen uit de Qigong, zoals de 8 brokaten.
Zo in het openbaar oefenen trekt wel soms verwonderende blikken van andere mensen in het park.
We zijn immers allen senioren, heel wat ouder dan de mensen die hier komen joggen.

Wil je trouwens ook mee doen, hou dan de 'Doe Mee Week' in de gaten. Die gaat in september door in de verschillende Gentse dienstencentra.

We zijn niet de enigen die in een Gents park Tai Chi beoefenen.
De Tai Chi school 'De Witte Wolken' doet het ook in het Zuidpark.
De Tai Chi school 'De Zachte Kracht' doet het in het Coyendanspark. 

Kaars laten branden

Woensdag 10 juli, terwijl ik insta voor het onthaal van de toeristen in de Gentse Sint-Baafskathedraal ontsteek ik bij het Mariabeeld een kaars.

Dat is mij gevraagd.

Het is in verband met de uitvaart plechtigheid vandaag van een man uit Lourdes Frankrijk, die de strijd tegen kanker verloren heeft.
De uitvaartdienst is in Lourdes zelf.

Om deelneming te betuigen dan ook deze kaars hier in Gent.

Via Scaldea, in oktober 2019.

Het is zo gebruikelijk van de Gentse afdeling van het Vlaams Compostela genootschap om ieder jaar een deel van de Via Scaldea te stappen.
De Via Scaldea is een aanloopweg langs de Schelde naar Santiago de Compostela.
We maken er telkens een dagtocht van, zo een 20 kilometer stapgenot, met op de route bezinningsmomenten, poëzie en versnaperingen.
Als je mee stapt voel je je die dag pelgrim.
Dit jaar wandelen we van Gavere naar Oudenaarde.
Onderweg stappen we door natuurgebieden. We passeren de zogenaamde Ohiobrug, de brug met de buffels. Ook de ruïnes van de abdij van Ename liggen op ons traject.
De tocht gaat door op zaterdag 5 oktober 2019.
Voor meer info en inschrijven klik op deze link:  https://compostelagenootschap.be/activiteiten/wandelen-op-en-langs-de-via-scaldea/

91ste verjaardag

In het lokaal dienstencentrum De Horizon gaan ook deze zomer nog heel wat activiteiten door.
De maandag namiddag wordt er gebiljart, spelen vele tafels rummikub en/of scrabble.
Deze namiddag stonden er ook enige tafels samen geschoven en versierd voor een verjaardagsfeestje.
Geregeld komen we in De Horizon samen en zitten dan met een groepje van twaalf bijeen. Niet iedereen is er iedere dag. We vormen wel een vast gezelschap. De jongste van ons is 65 jaar. De meesten rijden met tram 7. De oudste werd vandaag 91 jaar.
Reden dus om dat te vieren.
De jarige wist van niets, en was aangenaam verrast met de cadeautjes en het samenzijn.
We wensen haar nog vele jaren.

Vanuit KLIM OP

Vandaag was het een tocht van de Reynaertstappers, een tocht met als naam: Runners'Lab Walk Classic.
Daar is een 50 kilometer tocht aan verbonden. De inrichters mochten zo een 300-tal 50 km-stappers verwelkomen.
Zelf koos ik voor de 27.
Ik had al de eerste trein genomen. Nog net voor 7 uur was ik al in het station van Lokeren. Dan nog 20 minuten te voet en ik was in de startzaal in de school KLIM OP. De 50 km stappers waren toen al vertrokken.
De tocht die ik gekozen had bestond uit 4 trajecten. Een eerste traject door Daknam tot in Eksaarde. Op de eerste rustpost nam ik een sanitaire stop, en stapte meteen verder.
Ik was verrukt door de meesterhand die dat parcours hier uitgezet heeft. Leuke paadjes. Bij de Zuidlede moest ik wel af en toe langs de kant om de snelle 50km stappers doortocht te verlenen. Na het Etbos week de 27 af van de andere afstanden. Via de Olentgracht brachten de oranje wandelpijlen mij weer naar de rustpost, zaal Ons Vermaak.
Nu bleef ik wel een kwartuurtje zitten, 15 kilometer had ik toen al gestapt.
En dan weer op weg. Weer een mooi traject: Langs de Liniewegel passeerden we de Kruiskapel. (ik niet, maar de mensen die er in de namiddag passeerden, konden die kapel bezoeken.)
Altijd weer ben ik een eindje verde verrast door zo een aanplanting vol met twijgen. Zouden ze daar borstels van maken of manden? Moet ik toch eens vragen.
In een grote loods hadden we de derde rust. Het was voor mij tijd om te lunchen, ik kocht dan ook een soepje. Voor de nieuwsgierigen: mijn lunch was koude pasta met mais, ananas en kip.
Het vierde traject was weer met alle afstanden samen. We stapten langs de Durme doorheen de Moervaartse meersen en dan later via een voormalige spoorweg door de Daknamse meersen.
Terug in de Klim Op mocht ik de inrichters feliciteren voor weer eens een mooie wandeltocht.

Klik hier voor enkele foto's die ik met mijn GSM nam.
Er waren meerdere wandelfotografen: Clement bijvoorbeeld. en René, ook een clubgenoot van mij.
Als je foto's van de 50 km wil zien, klik dan op de reeks van Nicole, ook al een lid van mijn wandelclub De Kwartels. 

Voice mail

Wat is dat nu met mijn voice mail ?
Ik heb een oproep gemist.
Wie mij belde is zo vriendelijk om een bericht achter te laten.
Ik krijg het echter niet te horen.
Een automatische stem zegt me welke taal ik dien te kiezen.
Ik druk op 1 dat staat voor Nederlands.
Dan zegt de automatische stem dat mijn bericht bewaard is.
Maar hoe ik het moet beluisteren is mij niet bekend.
Iemand een tip ?

Naar de Dali

Vandaag wou ik nog eens Euraudaxen.
De groepswandeling vertrok om 7uur. Maar ik had me toch wel verslapen.

Dan maar iets anders, weliswaar geen beweging.
Het was al lang geleden dat we nog eens in een restaurant gaan dineren waren.
Dus vandaag naar een restaurant.
We besloten naar restaurant Dali te gaan.
Je kan daar à la carte eten. Gewoonlijk is ook het dagmenu zeer lekker.
We kozen voor het dagmenu. Het heeft ons gesmaakt.

In de late namiddag stapten we nog even naar Sint-Baafsdorp. Daar maakten de buurtbewoners alles klaar voor een BBQ feest later in de avond.

Petjes dag

Vandaag was het precies petjes dag in de Sint-Baafskathedraal te Gent.
Vele mensen kwamen het kerkgebouw binnen zonder hun hoofd te ontbloten.
Ze realiseren zich niet dat ze niet buiten op de Korenmarkt lopen, maar binnen in een gebouw van eredienst.
Ik heb er veel mensen op gewezen dat de etiquette vraagt dat de mannen hun hoed of pet afnemen.
Een stille wenk is voldoende. Met de glimlach nemen de mensen hun petje af.

Vroeger zeiden we: "Met de hoed in de hand, komt men door het ganse land. "

Een dagje Antwerpen

Met de onthaalploeg van de Sint-Baafskathedraal trokken we naar Antwerpen.
Eerst met de trein en dan met de tram naar de kathedraal aldaar.
De heer Mannaerts wachtte ons daar op. Hij wist ons vurig te vertellen over het bouwen en verbouwen van deze hoofdkerk. De kathedraal was de kerk van de magistraat en de gilden/ambachten. Hij vertelde over hoe het leven, ook de arbeid in de boodschap van verschillende kunstwerken pasten.
Om een kunstwerk te vatten, te begrijpen, moet je er niet alleen naar kijken, maar je moet er je inleven, zelf als het ware deel uitmaken van de voorstelling. Je kan het dan voelen, ruiken, smaken, horen.  Dat is een boodschap die ik onthou.
Na de kerk van de magistraat stapten we naar de kerk van de miserie: de Sint-Andrieskerk. De kerk was nog mooi versierd in pinkster-stemming.
In een zijlokaal werden we gastvrij ontvangen om een broodmaaltijd te nuttigen.
Dan kregen we nog uitleg over het toerisme pastoraal. https://www.topa.be/nl/
Voor mij was dat de voornaamste reden om naar Antwerpen te gaan. Met de veranderingen in onze Gentse kathedraal dienen we immers over onze werking te bezinnen.
Het was leerzaam, en ik was getroffen door de rijke documentatie waarover die VZW beschikt.
Nadien stapten we naar de Pauluskerk. Monette vertelde ons daar over de bijzondere calvarieberg en over de orde van de rozenkrans.

Voor enkele foto's genomen met mijn mobieltje, klik hier.

Tomaat garnaal

Een dagje aan de kust. Met de trein naar Oostende.
We waren 's morgens afgesproken met kennissen, die daar een week met vakantie zijn.
Met deze sympathieke dames wat rond gedwaald en een aperitief gebruikt.
Dan ging elk zijn eigen weg.
Wij gebruikten het middagmaal tête-à-tête in een restaurant op het Wapenplein.
Een dag Oostende is voor mij niet compleet als ik geen tomate crevettes gegeten heb. Dus ook vandaag weer. En het heeft me gesmaakt.
Naderhand wat aan het strand gezeten en over de promenade geslenterd.
Het was een heerlijke dag.

Vrijtekening

Vrijtekening : informatie op deze bladzijden is informeel. Het is geen officiële informatie en kan geen aanleiding geven tot enige aanspraak jegens de auteur, verstrekker of de erin vernoemde personen. Disclaimer: Information provided here is 'tel quel'. The pages may contain errors and mistakes. The content is not official  and does not gives rise to any claim against the author,  provider, or persons who are mentioned in the pages. If you see an error please send me a mail. I will investigate your remark.

Nog een vrijtekening: Op verschillende bladzijden laat ik tekstfragmenten en koppelingen zien. Mensen zijn verschillend. Sommige mensen vragen om een koppeling, maar langs de andere kant heb ik begrepen dat sommigen zich in hun rechten aangetast voelen, als er een koppeling naar hun webstek, of naar een deel daarvan, wordt gelegd. Mocht dit zo zijn, mijn excuses en stuur me een berichtje om het betrokkene te verwijderen. Zelf eis ik hier nergens auteursrechten, copyrights, of andere elementen van intellectuele eigendom op.

En het is waar, ik beken het. Dit werk met de bladzijden die het omvat, kan niet op tegen de genegenheid en de welwillendheid, van U, die bereid bent om het te lezen. Maar ik wou toch ook niet verzuimen U die informatie te onthouden.

Met Sint Lieven op stap

Stralende gezichten onder een stralende zon. 

Al een paar jaar is de Livinustocht een vaste waarde in mijn wandelagenda.
De Livinustocht is een wandeling die in Gent aan de Sint Baafsabdij start, en na 33 km in Sint-Lievens-Houtem eindigt.

Praktisch wordt het zo ingericht. De wandelaars worden met een autobus van Sint-Lievens-Houtem naar Gent gebracht.  Wat ook kan is Gontrode (22 km) of Oosterzele (13 km) .

De wandeling staat niet in walkinginbelgium.be. Enkel vooringeschreven wandelaars kunnen deelnemen.
Ik ben de eerste die aan de Sint-Baafs abdij staat. Al vrij snel komt ook de auto met de officials aan, en krijg ik mijn deelnemingsbewijs en bonnetjes.
Dan komen twee autobussen met wandelaars aan.
Als iedereen uitgestapt is, dralen we niet. We vertrekken.
We stappen in groep de Schelde stroomopwaarts. In Merelbeke Flora is de eerste bevoorrading. Vanaf hier is de wandeltocht uitgepijld. Iedereen kan naar zijn eigen tempo verder stappen. De groep rekt zich uit. In Gontrode kunnen we een consumptie gebruiken, naar het toilet gaan en wat blijven zitten. Het is ginder kermis.
Het tweede traject kenmerkt zich door de zogenaamde bunkerroute. Soms echt smalle paadjes. Gelukkig hebben wandelaars voor mij, al een spoor getrokken door het hoge gras.
In Oosterzele beland ik voor de tweede rust.

Ik blijf er een half uurtje zitten in de sportzaal De Kluize. Wat babbelen.
Vanaf hier is het nog 13 kilometer te stappen.
Veel jonge ouders met kinderen vervoegen ons.
Dit laatste traject mag er best ook zijn. We passeren Balegem. Dan trekken we door de vallei van de Cothembeek. Heerlijk wandelen, soms wel pittig voor de gelegenheidswandelaar. Genieten doe ze wel. Hun gezichten stralen.
De parcoursmeester weet de tocht groen te houden tot vlak voor de aankomst. Bij de kapel van Sint-Lieven beschouw ik de tocht ten einde. Nog een kilometer te stappen.
Die laatste kilometer leidt ons nog over het leuke Sint-Lievensbrugje om dan naar de Pallieter te trekken.
In café De Pallieter sluit ik met een blonde Leffe mijn tocht af.
Een mooie tocht. Goed ingericht. Op geregelde tijden bevoorrading. In zo een weer doet het deugd om fris water te kunnen drinken.
Geloof me voor volgend jaar noteer ik alvast de laatste zondag van juni in mijn agenda.

Voor foto's vanaf mijn GSM, klik hier. 

Helblauwe hemel.

Een warme dag vandaag.
Geen weer om zich op te sluiten.
Maar evengoed als je buiten bent, wel voorzorgen nemen tegen de warmte en de felle zon.
Dus goed ingesmeerd met zonnecrème begin ik al in de voormiddag aan de tocht door de Kalkense Meersen.
Het is de PWC, de postwandelclub van Merelbeke die de tocht inricht.

Rijdt ik met de lijnbus 36 toch wel de startzaal voorbij.? 

Twee haltes te ver stap ik af. Niet getreurd met een wandelmaat dan maar onmiddellijk de wandelpijlen volgen. 

We stappen de 6 km, en kunnen ons dan ook pas later inschrijven. Wel raar. Inschrijven en dan gelijk ook de wandelstempel ophalen. 

Daarna besluit ik de 12 km te wandelen.

Ze een wandeling door Kalken en Wetteren heeft zijn charmes.  De meersen bij de oude Schelde armen vormen het thema van deze zomerse tocht.
Op het einde van mijn tocht kom ik nog Micheline tegen.
Voor foto's van deze tocht kijk maar naar de foto's die zij en René namen, klik hier 

Van de aardbol verdwenen.

Is die zangeres van de aarde verdwenen?
Ik lees in de KNACK :
https://www.knack.be/nieuws/belgie/het-leven-van-griet-de-bock-de-zangeres-die-van-de-aardbol-verdween/article-longread-1478009.html
Maar wees gerust zij is er nog.
Ik kom haar om zo te zeggen iedere dag tegen. Ze woont vlak bij mij.

Gentse Feesten in de St.Jakobskerk

Tijdens de Gentse feesten is er heel wat te doen bij Sint-Jakobs, op het Walter de Buckplein en andere pleinen.
Ook in de kerk zelf vinden activiteiten plaats .
Permanent is er de tentoonstelling van Koenraad Tinel onder de titel UDSJUEN.

Ook nog:
- ) op de vrijdag 19 juli, getijdenviering om 9 uur.
- ) op de zaterdag 20 juli, recital van Peter Broos en Annie Arnaut om 14u30
- ) op zondag 21 juli: Mis in 't Gentsch om 18u30. (Maar als je er naar toe wil gaan moet je er minstens een half uur op voorhand zijn .)
- ) op vrijdag 26 juli, getijdenviering om 9 uur.
- ) op zondag 28 juli: Pelgrimsmis om 18u30.

Voor het officieel programma van de Gentse Feesten 2019 klik op: gentsefeesten.stad.gent

Catsberg

De Catsberg, of Mont des Cats is een heuvel in Godewaerdsvelde, Frans Vlaanderen.
Er staat een grote televisie antenne op, die, als je vanuit Poperinge in die richting kijkt,  al zichtbaar is.

Op de berg staat ook een abdij. Het is een abdij van de trappisten.

Ik ben er in 2016 nog op retraite geweest. De trappisten- dat weet je - eerbiedigen een volstrekte stilte. Er wordt niet gepraat.

Eerder nog toen ik voor vakantie minstens één keer per jaar in de Vitsemolenhoeve te Westouter verbleef ben ik dikwijls naar de abdij gestapt.

Ik wist wel dat aan de abdij een kaasmakerij verbonden was.
Blijkbaar brouwen ze nu ook trappist. Ik vond althans bier van de Catsberg in een supermarkt hier in Gent. Ik kon het niet nalaten er een flesje van te kopen. Blijkens het etiket wordt het bier echter niet in de abdij op de Catsberg gebrouwen, maar in een andere abdij.

Gentse Floraliën in 2020

Volgend jaar zijn er weer de Floraliën.

Om precies te zijn van 1 tot 10 mei 2020. 

Dit jaar kozen ze voor het traditionele concept. 

Een grote tuin aan leggen in de Floraliënhal in het Citadelpark. 

Omdat 2020 ook het Van-Eyck-jaar is, hebben de inrichters hun inspiratie gezocht bij het Lam Gods, dat befaamde schilderij van de twee broers Van Eyck. 

Klik hier voor de website Ghent-Floralies-2020.

Het belooft. In de vorige editie kon je over de hoofden lopen. En in de volgende editie komt er alicht nog meer volk. 

Fotozoektocht in de kuip van Gent.

Ons OKRA trefpunt van Gent Centrum, organiseert deze zomer een zoektocht doorheen de kuip van Gent.
23 foto's met vragen. Soms zijn ze gemakkelijk, soms moeilijk.
Het komt er op aan niet alleen de juiste plek te vinden, maar ook de erbij horende informatieborden te lezen.

Om de vragenlijst, de foto's  en het reglement te zien: klik hier.
Wil je het afdrukken ? Aarzel dan niet me een mail te zenden. Ik zend je dan de PDF-versie.