Dag 5: terugreis vanuit Lourdes

Wekker om 3u45.
Opstaan, toilet, badkamer en aankleden.
Bagage naar de autobus, ontbijt.
En zo om 5 uur deze morgen al vertrokken.
Tot zover al een vlotte rit huiswaarts.
Middagmaal gebruikt in een  wegrestaurant vlakbij Tours. Gewoonte getrouw kies ik voor jambonneau.
Parijs vlot gepasseerd. Zo snel heb ik al lang niet niet meegemaakt.
Tegen acht uur waren we weer in Menen, en dan met een minibusje naar Gent.

Lourdes verlaten, dat is geen vaarwel maar tot weerziens.

Naar Compostela langs Gavarnie

Door de Pyreneeën, daar door moesten de mensen heen die van ons uit naar Santiago de Compostela trokken.
Hoe kom je daar over ?
Eén van de passen was Gavarnie.
Al in de dertiende eeuw kon dat,  althans volgens geschreven bronnen.
Het was een plek van de tempeliers.
Later verder uit gegroeid.

911 kilometer is het dan nog via le Port de Boucharo.
Ik heb de kerk bezocht.
En is het nu toeval? Sylvie, een vriendin van een vriendin,  baat aldaar het Compostelle Hotel uit.

By the way lees ook de post van Jasmine op haar blog. Zij is er ook geweest eerder deze maand. Klik hier.

Dag 4 in de namiddag.

Deze namiddag trokken we met ons reisgezelschap naar Gavarnie.
Ken je Gavarnie?
Ik nu wel, maar tot eergisteren niet.
Gavarnie is een dorp in de Pyreneeën zo een 50 kilometer van Lourdes.
Een van de redenen om naar Garnavie te rijden is het indrukwekkend natuurschoon gevormd door Le Cirque de Garnavie. Een cirque is een halve cirkel begrensd door bergen. In dit geval bergen van zo een 3.000 meter hoog. Nu met besneeuwde toppen. De bergen vormen de grens met Spanje.

Het vraagt heel wat rijvaardigheid om langs de slingerende wegen, naast de ravijnen het dorp Garnavie te bereiken.
Tijdens de heenreis vertelde een van onze medereizigers over het landschap waar we doorreden. Zij heeft er 28 jaar gewoond en was er gids. Nu kon ze  haar kennis aan ons vertellen.
Wat is een cirque? Wat zijn gorges? Ze vertelde over de transhumance.

We stopten aan een brug: le pont de Napoleon. Dat was bij het kuuroord Saint Sauveur. De vrouw van Napoleon III verbleef er. Het water aldaar verhoogt de vruchtbaarheid van vrouwen. De keizer moest een ravijn over als hij naar zijn geliefde wou. Een diep ravijn. Heden ten dage doet men er aan bungee jumpen. En dat vanaf de brug die de keizer liet bouwen
Het was een fotomoment. Iedereen van onze groep nam er.

Na deze tussenstop reden we verder naar Gavarnie.
Aldaar viel onze groep uit elkaar. Sommigen deden de 6 km wandeling naar de cirque, Anderen dwaalden wat door het dorp rond en namen een terrasje.
Veel HORECA aldaar. Het dorp is in de winter een ski oord. Nu veel bergwandelaars, en kinderen die met een ezel verder naar boven werden gebracht.

Dag 4: een hoogdag in Lourdes (de ochtend)

Het is vandaag 30 mei: Onze Lieve Heer Hemelvaart.
's Morgens om 8u40 brachten we met ons reisgezelschap de groepskaars naar het heiligdom.
Daar werd dan eerst de groepsfoto gemaakt.
Daarna ontstaken we de kaars. Het waren trouwens twee manshoge kaarsen. Zoveel intenties hadden we op deze bedevaart mee gekregen

Nadien samen naar de eucharistie viering. We opteerden voor de internationale mis in de onderaardse basiliek. 25.000 pelgrims is de capaciteit. Zo veel volk heb ik nog nooit in een kerk gezien. Het was een mis in verschillende talen, voor gegaan door meer dan 10 bisschoppen en meer dan honderd priesters.

Deze namiddag excursie naar le Cirque de Gavadie.

Dag 3: een woensdag in Lourdes

De groep vertrekt al om 8 uur voor een excursie naar de Pyreneeën, ook de Spaanse kant ervan.
Wij gaan niet mee. We maken er een dagje boven Lourdes van. 

In de ochtend bewandelen we de bovenstad en bezoeken we de markt en de hallen.

Na het dejeuner nemen we de funiculaire  naar de Pic du Jer. De funiculaire is een treintje dat met een kabel de berg opgetrokken wordt. Bovenop de berg hebben we fantastische uitzichten op Lourdes en op de Pyreneeën.

Terug in het hotel zien we er twee grote groepskaarsen staan.

Nog voor ons avondeten komt een priester om onze kaars te wijden. Velen leggen ook de kaarsen die ze gekocht hebben om mee naar huis te nemen erbij.

Dag 2: 1ste dag in Lourdes

's Morgens om 8 uur ontbeten.
Nadien bezochten we het heiligdom.
Mens wat een volk! Bij de grot was een grote groep, ook veel rolstoelen trouwens.
Veel volk ook bij de genezende baden. Deze morgen mochten trouwens alleen vrouwen aan de onderdompeling deel nemen.
Om 11u30 waren we terug in het hotel voor het aperitief.
Daarbij bespraken we de groeps excursies en leverden we een bijdrage voor de groepskaars.
We gebruikten het middagmaal, dat ze hier dejeuner noemen, om 12 uur.
In de namiddag stapte ik nog eens naar het heiligdom. Een bad aldaar nemen, wou ik wel doen. Gezien de wachtrij drie kwartier was, deed ik het maar niet.
Mijn ander voornemen, de grote Kruisweg stappen, deed ik wel. Op die tocht was er weinig volk. Het is trouwens een fysieke inspanning die veel bedevaarders niet aankunnen.
Om 19 uur gebruikten we het avondmaal in ons hotel.
Dan de Kaarsjesprocessie. We moesten zelf geen kaars kopen. Ons hotel verschafte er eentje.

Dag 1: heenreis naar Lourdes

Het was vroeg opstaan vandaag. Om 5u15 zouden we opgehaald worden op de P&R te Gentbrugge. Onze taxi bracht ons naar de P&R bij het arsenaal. Wij wachtten en bleven wachten op de autobus. Die kwam maar niet af. We besloten dan om met de taxi naar Menen te rijden. Niet goedkoop maar we moesten toch op tijd op de centrale vertrekplaats zijn.
Wat bleek nu? Onze buschauffeur stond bij de vroegere P&R die nu gesloten is. 
Misverstand uitgeklaard. We konden ons bij de andere reizerigs vervoegen richting Lourdes.
Een rit van om en bij de 15 uur, inclusief pauzes en fileleed bij Parijs.
Ik heb bewondering voor de inzet en service van onze twee chauffeurs. Gedienstig tot en met.
Onze medereizigers zijn van alle slag. Jongere mensen en ouderen. Er is zelfs een mevrouw mee die vandaag 83 geworden is. Voor haar verjaardag trakteerde ze iedereen op de autobus.
Na Parijs verliep de rit vlotter. Wel af en toe een regenbui, maar daar hebben in de bus geen last van.
Zo om half tien komen we aan in Lourdes, in ons hotel. Hotel Mediteranée.
We gebruiken eerst ons avondmaal en zoeken dan onze kamers op.

Inpakdag

Zondag 26  mei. Verkiezingen.
Na onze stemplicht vervuld te hebben gaan we naar de Oude Beestenmarkt. In taverne Dynastie nuttigen we als middagmaal soep met een broodje. We zijn niet de enigen.
Dan elk naar zijn eigen flat om de valies te vullen.
' s Avonds nog even wat gaan eten in De Buffel.
Daarna op de televisie de resultaten van de verkiezingen volgen.
Maar toch redelijk vroeg naar bed. 

Morgen vertrekken we immers naar de Pyreneeën.

Evocatie in Doornik

Zaterdag 25 mei.
We kwamen samen in Doornik.
We dat zijn Vlamingen, Nederlanders, Walen.
Wat bindt ons ?
Wel dat is de Via Scaldea, de weg langs de Schelde naar Santiago de Compostela.

We wilden onze koren een uitstap bieden, en dan ook er zelf van mee genieten.

We hadden er een dagprogramma van gemaakt.

Na de aankomst en de koffie begon de repetitie voor de koorleden. Naast ons eigen pelgrimskoor was er ook een koor uit Nederland.
Het pelgrimskoor van ons genootschap noemt 'Adelard van Aubrac'. Het koor van het Nederlands genootschap noemt 'El Orféon Jacobeo' .
Voor de anderen hadden we een stadswandeling voorzien, dan wel een rit met een toeristentreintje. Dat mocht ik begeleiden. Het werd een mooie en leerzame rit door de oudste stad van België.
Daarna kon iedereen iets in de stad gaan eten, of wat verder flaneren.
Om  15 uur was het dan het hoogtepunt van de dag: de evocatie onder de titel ' Een koor van keien' 'Chantent les cailloux.'
De evocatie vond plaats in de Sint-Jacobskerk van Doornik.
Doornik is Tournai, een Waalse stad.  De mensen uit Doornik droegen ook bij: orgelmuziek en poëzie. 
Het hoogtepunt van deze evocatie was het leggen van de kei.
Het is de gewoonte dat mensen onderweg naar Santiago een steen achterlaten aan de Cruz de Ferro.
Enkelen van ons bestuur hadden ook zo een kruis gemaakt op een houten paal.
Bij het binnenkomen kregen de bezoekers van mij een kei. Daarop konden ze een intentie opschrijven, of een naam. In de begangenis konden ze hun steen achterlaten en zich zo als onderweg de last afleggen.

Toen was ik 10 jaar

Gaan stemmen

Zondag 26 mei moeten we kiezen.
De stemming is verplicht --> staat op mijn oproeping.
Wie zal ons vertegenwoordigen?
Ik weet nog niet voor wie ik zal stemmen.
Maar ... Ik weet wel al voor wie niet.

Smaken in Gent

Waar Leie en Schelde samen vloeien, komen verschillende volkeren en culturen samen.

Dat doen ze al lang. De centrale richt er al jaren een wereldfestival in.
Het buitenfeest draagt de titel: Les goûts de Gand.
Het is zo letterlijk dat we daar van uit alle landen wat konden eten.

Vele talen heb ik daar gehoord.
Tijdens mijn tocht in West-Vlaanderen kreeg ik op facebook een berichtje van een goede kennis van me. Ik dacht dan ook. Ik ga er ook naar toe.

Eerst even de kermis sfeer ontsnappen om in De Horizon naar kamermuziek te luisteren. Mensen aan mijn tafel die in dat gebouw wonen, vertelden me dat zo iets wel meer mag georganiseerd worden.
De spelersgroep draagt de naam MOM TRIO. De drie muzikanten wisten het 'oudere' publiek te boeien. Mij zelf,  fascineerde de muziek op contrabas me geweldig.

Daarna zijn we samen nog naar het Coyendans park geweest . Ik ben al lang geen nachtmens meer maar ik heb geweldig genoten van de verschillende tentjes, van de verschillende muziek, van de verschillende groepen  die met elkaar begaan zijn.

Brugge - Oostkamp

Het werd voor mij tijd om nog eens een EURAUDAX te stappen.

Wandelen volgens de EURAUDAX formule is stappen aan zes kilometer per uur. Dat is snel. Enige deelnemers haakten dan ook al vrij vroeg af.
Andere nieuwe gezichten stapten door.
Met een Euraudax groep mee stappen is een goede belevenis. Het is wandelen onder vrienden. Ik weet zeker dat Maaike, onze baankapitein met deze tocht een aantal mensen warm gemaakt heeft om meer volgens deze formule te stappen.
Zij heeft samen met haar teamgenoten, ons een super wandeling gegeven.

Ik wil wel verklappen dat onze snelheid, inclusief WC-stoppen en wagenrusten volgens mijn mobieltje op 5,1 km/uur lag.

Voor een beeldimpressie klik hier. Je kan dan de foto's zien die Josse maakte

Wandelplannen dit weekend.

Morgen, zaterdag, ga ik nog eens Euraudaxen.
Het wordt het een tocht, ingericht door Maaike. De tocht begint in Brugge.
25 kilometer of twee keer 25 kilometer. De tweede keer dan in het ommeland
Ze heeft wat stress, deelde ze mee, maar mijn inziens ten onrechte, ze weet het altijd goed te organiseren.

Voor zondag twijfel ik nog.
Zal ik naar de kust gaan om in De Panne de picontocht van de duinstappers mee te wandelen?
Of blijf ik dichter bij huis en stap ik in Waarschoot bij de marchmannekes?

Binnen blijven zal ik zeker niet doen.

By the way als je op de wandelkalender kijkt, zijn er heel wat wandeltochten dit weekend.

Koenraad Tinel in de Gentse Sint-Jakobskerk

Deze morgen verschoot ik nogal toen ik de Sint-Jakobs kerk binnen kwam.
Reuze kunstwerken staan in het koor en in kapellen opgesteld.
Het baart opzien.
Het blijken werken te zijn van Koenraad Tinel, een man van meer dan 80, en nog steeds creatief bezig.
De expositie draagt de naam UDSJUEN.
De tentoonstelling begint op 30 mei.
We hadden vanmorgen zonder het te beseffen al een preview.

Klik hier voor info over de kunstenaar en zijn werk.

Shakuhachi

Tai Chi beoefen ik graag.
Iedere week komen we op donderdagmorgen in het LDC De Horizon bijeen om in groep samen de vormen en bewegingen uit te voeren.
Tai chi is een Chinese bewegingssport, met haar oorsprong in krijgskunsten. Lange trage bewegingen volgens een vast patroon.
Onze groep beoefent de 37 vorm.
Gewoonlijk doen we dat in stilte.
Deze morgen werden we verrast door een van onze deelnemers.
Hij had een Japanse fluit mee, en zou ons muzikaal begeleiden.
De betrokken fluit is bamboefluit en draagt de naam shakuhachi.

Met die muzikale begeleiding werden onze bewegingen en vormen intenser en meer sereen.
Iemand uit onze groep formuleerde het als volgt:
Zijn begeleiding paste wonderwel bij ons ritme - en omgekeerd.  Het was een zeer geslaagde symbiose en zeker voor herhaling vatbaar.

Luc De Bruycker over Romain De Coninck

k

Op deze dinsdag namiddag kwam Luk De Bruycker vertellen over zijn collega en toneelspeler Romain de Coninck.
De grote zaal van de Clemenspoort zat goed vol. Meer dan 100 toehoorders waren op deze bijeenkomst van OKRA Academie opgedaagd.
Ongedwongen en in het Gents vertelde Luk over Romain, de man  man van het Gentse volkstoneel en zijn Minard.
Natuurlijk ook over Yvonne Delcour.
En in de marge ook over Freek Neyrinck en Walter De Buck.
Zijn conférence doorspekte hij met anekdotes.
Iedereen hing aan zijn lippen.

Wat zijn moet zal zijn

Wat zijn moet zal zijn ...

Slavenkoor

Hoe lang is het al geleden dat die mevrouw dat lied zong ?
Een man is geen man als hij ...

Mei maand = Maria maand

Mei maand = Maria maand

Buikloop

Je hebt het toch maar !!!
Steeds naar de WC lopen.
Aan het artikel op WIKI heb ik ook al niet veel.
Als het blijft aanhouden, kan ik beter naar mijn huisarts gaan.

Naar Doornik

Gent en Doornik hebben nauwe relaties.
Toen Gent nog geen eigen bisschop had, werden onze parochies vanuit Doornik beheerd.
Gent en Doornik liggen aan de Schelde.
Beiden steden liggen op de Via Scaldea, een aanloopweg voor de camino naar Santiago de Compostela.
En ... Dat is de reden dat ik dit berichtje schrijf.
Op zaterdag 25 mei komen pelgrims uit Nederland, uit Vlaanderen, uit Wallonië daar samen.
Een groep wandelaars is dan al eerder in de week vanuit Gent vertrokken om te voet naar Doornik te gaan.
Anderen vertrekken de vrijdag al vanuit Gent, om samen met de mensen van Doornik alles voor HET KOOR VAN KEIEN in gereedheid te brengen.

Je bent ook welkom.

Voor meer info over deze pelgrim dag in Doornik klik hier. Je komt dan op een pagina van het Vlaams Compostela genootschap terecht. 

Wie was Romain Deconinck ?

Wel, wie is die beroemde man, wiens standbeeld zich aan de Minard bevindt?

Dinsdag kan je meer over hem te weten komen. Luc De Bruyker komt over die man vertellen.

Locatie: Clemenspoort, Overwale 3, Gent  

(zijstraat van de Voskenslaan,  vlak bij Sint Pietersstation)

Dinsdag 14-5-2019, 14u30. 

Deuren open om 14 uur.

Prijs: 5 euro OKRA-leden, 7 euro niet-leden

Voorverkenning GANDAX 2020

Twee Gentse wijzen hebben deze namiddag al voorbereidingen getroffen voor een wandeling in februari 2020. Een brevetwandeling volgens de EURAUDAX formule.
Het ging hem om de rustposten.
Onze eerste rustpost zullen we hebben in het lokaal dienstencentrum De Speltincx in Gentbrugge.
Daar zullen we welkom zijn om onze boterhammen op te eten.
Een tweede rust voorzien we in Le Pain Trouvé te Merelbeke.
Onze brevetwandeling is op een dinsdag. Het sfeer café zal speciaal voor ons open zijn.

Onze GANDAX zal in 2020 in het teken staan van de Schelde.
De datum heb ik aangevraagd.
Hopelijk wordt mijn vraag gehonoreerd.

Muligatawny

Mulligatawny ...

Heb je daar al van gehoord ?

Wel dat was de soep die ik deze middag voorgeschoteld kreeg.
Een soep naar een Indisch gedacht.

En de soep heeft me gesmaakt.

Nadien nog een smakelijk hoofdgerecht toegediend gekregen trouwens .

Met de rolstoel op de lijnbus

Deze morgen moest ik op het Van Beveren plein zijn.. 

Ginder nam ik de lijnbus 5 om weer huiswaarts te keren.

Ik was aangenaam verrast.
Twee dames wilden opstappen. 

Een mevrouw zat in een rolstoel en de andere duwde haar.
De buschauffeur en medepassagiers reikten onmiddellijk een helpende hand.

Er heerst veel goedheid in ons bestaan.

Even later stapte een man op de lijnbus. Hij kwam tegenover mij zitten. Zijn gezicht was volledig geschonden. Hij begon een babbeltje over dat er veel volk op de autobus was. Ik kon het niet nalaten te vragen waar zijn verwondingen vandaan kwamen. Hij vertelde dat hij net van de dokter weer kwam. Alles was goed, herstelt goed. Hij was in een Brussels station van de trap gevallen. En daardoor was hij zo gehavend. Na zijn val was hij naar de spoed gebracht. Die heeft hij vrij vlug kunnen verlaten. Het kon erger zijn. Niets gebroken.

Een ongeluk is soms snel gebeurd. Er vertelde me vandaag iemand, dat er tijdens de tweedaagse in Blankenberge iemand  gestorven  is. Een man jonger dan ik, kreeg problemen met zijn hart in de duinen. 

Crunches

Dagelijkse oefeningen.

Iedere morgen na mijn ochtendwandeling doe ik taichi oefeningen volgens de 37-vorm.

De laatste dagen laat ik dat vooraf gaan door buikspieroefeningen. 

Ik mag immers wat buik kwijt geraken. 

De zondag van de 2daagse

Het was weer de moeite in Blankenberge vandaag.
Wandelaars uit alle landen trotseerden de wind.
De tocht begon braaf over de promenade en de pier. En dan werden we over het strand in de richting van Zeebrugge gestuurd. Waaien dat het deed.
Als we wilden uitwaaien, hadden we het niet beter kunnen treffen.
Eens het strand verlaten, de duinengordel over en het Zeebos in, werden we de wind minder gewaar. Een mooi contrast: die beslotenheid van een bos tegenover de openheid van het strand bij ebbe.
We trokken verder de polders in, naar Lissewege. Vandaag had ik ook voor de 15 gekozen. In Lissewege mocht ik dan ook afscheid nemen van de grote meute die de 24 wilden stappen.
Langs polders bereikte ik Uitkerke.
Daar in de feesttent kocht ik een broodje en soep.
En na die pauze verder naar de markt in Blankenberge.
Daar kreeg ik de medaille, plus twee blikjes alcoholvrij bier.
Om af te sluiten at ik nog een heerlijk broodje vis.
Het was weer een heerlijke dag aan de kust.
Voor enkele van mijn visuële indrukken, klik hier.

De zaterdag van de 2daagse

Een vaste waarde in mijn wandelagenda is de tweedaagse in Blankenberge.
Altijd goed voor een leuke tocht en om veel andere internationale wandelaars tegen te komen.
Ik was van plan de 24 te stappen. maar hagelbuien deden me van gedacht veranderen. Ik hield het bij de 15.
Eerst langs de haven, dan over het strand. De duinen oversteken om verder in de Uitkerkse polder te wandelen.
Soms scheen de zon, soms waaiden we om te zeggen weg, soms weer een teisterende hagel.
Maar altijd een goede babbel.
Daarvoor doe ik het.

De eerste mensen

In de Sint-Baafskathedraal vlakbij de onthaaltafel, hangen Adam en Eva.

Gidsen stoppen er dikwijls en vertellen dan het verhaal van de geklede Adam en Ava.
Op het schilderij van Van Eyck zijn ze immers naakt.

Deze middag waren er veel jonge gezinnen met kleine kinderen op bezoek.
Eentje vroeg aan zijn moeder, wie dat waren.
En de moeder antwoordde: Dat zijn de eerste mensen. 

Moeders verwaarlozen hun kinderen

Het is triestig.
Er zijn moeders die niet  op hun kinderen letten.
Ik heb nu al onlangs twee feiten  in de pers gelezen.
Een moeder die haar negenjarige zoon niet in de gaten houdt. Niet zomaar eventjes, want het kind is later vermoord terug gevonden. Waar was zij dan?
Een andere moeder verwaarloost haar vierjarige dochter. Daardoor heeft het meisje een infectie opgelopen.
En want doen die moeders?
Zij steken het op anderen.
De ene op een asielcentrum, de andere op een juffrouw van de school.
Zulke mensen zijn het niet waardig zich moeder te noemen.

Bloemen aan de pilaren

Nu met de paastijd, is de Gentse Sint Baafskathedraal rijkelijk versierd met
bloemen.
Aan de pilaren hangen heel wat azalea's.
Het hoofdaltaar is ruim bebloemd.

Veel bezoekers vandaag. Op sommige momenten konden de toeristen bijna niet binnen komen omdat er zoveel groepen waren.  Ook het hoge aantal jonge gezinnen viel me op.

Een bezoekster was op zoek naar de heilige Rita. Ik vertelde haar dat in onze hoofdkerk er geen beeld van Rita staat, en verwees haar door naar de Stefanuskerk in de Margrietstraat. Daar is de kapel van de heilige Rita overdag steeds open. Er is zelfs een winkeltje.

Dag van de arbeid

1 mei is de dag van de arbeid.
Gisteren waren we in de tuin van een voormalige textielfabriek aan de Minnemeers te Gent.
Bij het standbeeld van De Geyter was een podium opgericht en stoelen waren er rond geplaatst.
Pierre De Geyter is de toondichter van de internationale.
Het is zowat traditie dat de Gentse S-Plus samen met de Socialistische Gemeenschappelijke Actie op 30 april, op de vooravond van 1 mei, aan deze bijzondere man een bloemenhulde brengt.
Het zangkoor 'Morgenrood' bracht ons verschillende liederen. Ondermeer: het lied van Marianne, het klimaatlied 'Do it now' , en  'El pueblo unido jamàs serà vencido'
Aangenaam om te luisteren en de refreinen mee te zingen. .
De lijsttrekker van de SP.a, Joris Vandenbroucke hield de gelegenheidstoespraak.
En daarna zongen we met zijn allen de internationale.

Cocooning aan de zee.

Geliefden samen.
Een cadeaubon voor de 71ste verjaardag.
We kozen voor de kust.
Het werd Blankenberge.
> Dwalen over de dijk.
>> Ook wandelen langs de buurt met al die verblijven uit de Belle Epoque tijd.
>>> Ergens wat eten.
>>>> En dan ook ginder blijven slapen, in een IBIS hotel

Borduurwerk in de St.Baafskathedraal

Deze vrijdagmorgen had ik al veel touringcars gezien bij Sint-Jacobs. Veel toeristen bezoeken Gent.
Dat werd ik in de namiddag ook gewaar toen ik instond voor het onthaal in de St.Baafskathedraal.
Bij tijden was het soms luidruchtig. Mensen zijn onder de indruk van wat de hoofdkerk te bieden heeft en kunnen er niet over zwijgen.
Veel groepen jongeren zag ik de kathedraal bezoeken. Ik praatte met jongeren uit Canada en uit Frankrijk.
De bezoekers stelden me vandaag de gebruikelijke vragen.
Enkelen vroegen ook naar de kazuivels die nu in vitrinekasten hangen bij de zijkapel vlak bij de winkel. Dat is een tijdelijke tentoonstelling voor erfgoeddag op 28 april 2019. Klik hier voor meer info over deze met goud doorweven gewaden.

Nooit Moe op wandelvakantie.

Van 11 tot en met 14 april, was ik mee met wandelclub Nooit Moe, een wandelvereniging uit Boezinge.
Van deze vierdaagse heb ik geregeld geblogd:

• dag 1 : Heenreis
• dag 2 : Wandeldag
• dag 3 : Vrije dag
• dag 3 : Vervolg reisdag 3
• dag 4 : Laatste dag van de groepsreis
• dag 4 : Vanuit Wales terug naar Gent

Ook heb ik een fotoalbum gemaakt: Reis naar Ludlow.

De internationale

In de voortuin van het industriemuseum op de Minnemeers te Gent staat een standbeeld.

Het standbeeld van Pierre De Geyter.
Die man is de toondichter van het socialistisch strijdlied 'De Internationale'

Op de vooravond van 1 mei, wordt aan hem een bloemenhulde gebracht.
Die bloemenhulde wordt ingezongen door het koor 'Morgenrood'

Vorig jaar waren we bij de huldiging.
Ook dit jaar zullen we er zijn. Aanvang op 30 april om 16u30

Pedaalprijspakker

Deze week is  het de week van de beweging.
In het LDC De Horizon is er in dit verband heel wat te doen.
Onze placemats bij het middagmaal zijn bedrukt met adviezen om minder te zitten en meer te bewegen.
Gisteren was er een heel circuit samengesteld om valpreventie onder de aandacht te brengen.
Eergisteren en vandaag fietsen op de hometrainer, waarbij ieder een prijs kreeg die 5 minuten of meer fietste.
Morgen gaat er dan een voordracht door over de bewegingsdriehoek.

De donderdag is voor mij sowieso een bewegingsdag.
's Morgens taichi
's Middags stoelturnen
En vandaag als extra op de pedalen om de pedaalprijs te pakken. .

Meer info op de volgende websites.

Gezond leven : de bewegingsdriehoek.

www.valpreventie.be

Facebook van het LDC De Horizon

Wijwater

Als ik zo in het onthaal zit van de Sint-Baafskathedraal krijg ik zo soms vreemde vragen.
Meestal ken ik het antwoord.
Indien niet dan zeg ik gewoon dat ik het niet weet.

De vragen gaan soms over de kunstvoorwerpen.
Soms over de heiligenbeelden.

Maar vandaag is het de eerste keer - denk ik - dat ik vragen kreeg over het wijwater.
Ik vertelde l'eau béni, maar nu ik dat thuis controleer zie ik dat het juiste woord in het Frans eau bénite is.
De bezoekers kunnen wijwater mee nemen als ze een flesje of zo bij hebben om te vullen.
Ze kunnen trouwens een flesje in de winkel kopen, zelfs mooie reeds gevulde flesjes.

Bij het binnenkomen van een kerk, zijn er veel mensen die hun hand in het wijwatervat steken en dan als reinigingsritueel een kruisteken maken, op het hoofd, de borst en de schouders. 

10.000 stappen

10.000 stappen per dag zou de norm zijn om gezond te leven.
10.000 stappen per dag, of 8.000 stappen voor 65-plussers, is ideaal.
Dat lees ik op deze website: 10000stappen.gezondleven.be/

Zelf kom ik er niet altijd toe.
Dit jaar gemiddeld per dag, volgens de teller op mijn GSM:

• januari: 8.832
• februari: 5.690
• maart: 12.212
• april: 9.179

Paasfeest

Nu de vasten voorbij is, blijven we feest vieren.
Vandaag kwamen we met de leden van ons OKRA trefpunt Gent samen.
Het feest was in de Maisstraat te Gent, in een zaal die SIVI genoemd wordt.
De tafels waren mooi versierd voor het paasfeest.
Na het aperitief konden we genieten van een heerlijke maaltijd.
Rond een uur of twee was het tijd om onze jubilarissen in het zonnetje te plaatsen.
De namiddag vervolgde dan met een sublieme reeks verhalen gebracht door Ad Goos.
Die man is van stiel een ortho-agoog. Ik heb nog moeten opzoeken wat dat voor een beroep is. Hij begeleidt mensen die zich in een moeilijke fysieke of mentale situatie bevinden.
Voor ons was hij deze namiddag een verhalenverteller. Zijn verhalen zijn uit het leven gegrepen en kaderde hij vandaag voor het paasfeest in het kader van de opstanding. Verhalen met een boodschap. 

Over Romain Deconinck

Op dinsdag 14 mei komt Luc Debruyker vertellen over Romain Deconinck.
Hij doet dat in de Clemenspoort, in de namiddag.
Ik haal aan:
>>>
Romain Deconinck – leven en werk
Luk De Bruycker, acteur en poppenspeler

Luk De Bruyker is een verteller pur-sang. Hij leerde Romain Deconinck persoonlijk kennen in de jaren zeventig en werkte verschillende keren met hem samen. In 2005 kroop hij voor het eerst in de huid van Romain. Frank Van Laecke schreef immers voor hem ‘Ne Lieuw mee tande, een miesterklasse’. Luk De Bruyker hernam de voorstelling naar aanleiding van ‘Romain 100’ en was ook één van de initiatiefnemers van het vieringsjaar. Naast deze voorstellingen van de ‘miesterklasse’ geeft hij nu deze voordracht over Romain. Hij leert ons het leven en werk kennen van deze reus van het Gentse volkstheater, en vertelt diverse grappige anekdotes. 
>>>
Wil je de brochure van OKRA Academie Gent volledig bekijken? Klik dan hier.

Paasmaandag

In de late namiddag is het heerlijk zitten op het balkon.
Zo wat naar de passanten kijken.
Veel wandelaars, veel fietsers.
Blote armen en benen, soms zelfs een bloot bovenlijf.

De thermometer op het tafeltje geeft 34 graden aan.

Gezellig zitten en straks eten we coquilles Saint Jacques. 

Paaseieren

Pasen is wel een bijzondere feestdag.
En zeker met het mooie weer nu.
De klokken keren terug uit Rome.
Voor veel kinderen betekent dat paaseieren rapen.
Wij zijn geen kinderen meer maar toch blij dat we een doosje paaseitjes kregen.

Het paasmaal hebben we gebruikt in Nonna Stella.
Heerlijk met zijn zessen op het terras in de Oudburg.

Dan liepen onze wegen weer uit elkaar.
Wij zelf hebben nog op het terras in de Achterleie gezeten,
Dat is dan net buiten de binnenstad. Bij de Evergreen is het altijd goed toeven.

O Haupt voll Blut und Wunden

Het is Goede Vrijdag vandaag.
Dan is het voor mij een tijd van bezinning.
En dat met de Matteüs passie van Bach;

Ook in de Gentse Sint Jakobskerk hebben we deze morgen het passie verhaal gelezen.
Dat deden we in een trio aan de hand van de tekst van Johannes.
Het trio was: Joke als verteller, Peter als Jezus en ik als het volk.

Woensdagnamiddag in Sint-Baafs

Deze namiddag stond ik weer eens in voor het onthaal in de Gentse Sint-Baafskathedraal.
Ik had vragen verwacht over de brandveiligheid van onze hoofdkerk.
In verband daarmee luister wat onze rector op AVS vertelde. Klik hier.
Die vragen kwamen er niet.
Wel zag ik dat heel wat mensen de inzameling ten voordele van de Parijse Notre Dame steunden.
Vragen die ik kreeg waren er in verband met de vieringen in de Goede Week.
Ook heel wat mensen vroegen waarom de crypte nu ontoegankelijk is. Die kon ik vertellen over het bezoekerscentrum dat nu in aanbouw is. Tegen juni 2020 zal het klaar zijn.
OMG Van Eyck was here

Paasbrunch

Deze morgen waren we met een dertigtal mensen samen in het LDC De Horizon.
We genoten er van een uitgebreide brunch.

Heerlijk babbelen met al die mensen die geregeld te zien zijn in het dienstencentrum.

Klik hier voor het LDC De Horizon op facebook.

Een volgend ontbijt zal plaats vinden op 25 mei. Dat is een zaterdag. Dat ontbijt kadert in heel wat activiteiten op de Lousbergskaai.

Pelgrimsevocatie.

Graag verspreid ik deze persmededeling. 

Zaterdag 25 mei om 15 u: een pelgrimsevocatie in de Sint-Jacobskerk van Doornik

Laat ons verbroederen en kijken naar wat ons bindt…
Taal is geen barrière voor Santiago pelgrims!
Een koor van keien langs de rivier…
Chantent les cailloux lelong de la rivière…

Op zaterdag 25 mei om 15 u grijpt er een historische ontmoeting plaats in de prachtige Sint-Jacobskerk van Doornik (église Saint-Jacques Tournay) (*). Voor de eerste keer zullen het Nederlands pelgrimskoor El Orfeón Jacobeo en het Vlaams pelgrimskoor Adalard van Aubrac er samen zingen. Op het programma staan tien pelgrimsliederen in verschillende talen. De koren zullen afwisselend gedirigeerd worden door de dirigenten Sebastiaan Holz en Johan De Ridder van de pelgrimskoren. Aan het orgel zit een jonge - uit Rusland afkomstig - muzikante-componiste, Natalia Tschebotareva, die naast de begeleiding van de koor ook eigen orgelmuziek zal brengen. De muziek zal afgewisseld worden met poëzie van de Vlaamse “el poeta del camino”, Thomas Rubico. Ook Danielle Gerard, een Franstalige dichteres, brengt indrukwekkende pelgrimspoëzie uit haar bundel “ Le temps de comprendre”. Verder is er een enscenering rond een eigen Cruz de Ferro op de Via Scaldea waaraan de aanwezigen zullen kunnen deelnemen (Pelgrimssfeer verzekerd). Iedereen is van harte welkom en wordt uitgenodigd om om van dit uniek evenement te komen genieten.

(*) De Sint-Jacobskerk van Doornik is één van de stopplaatsen van de Via Scaldea: Het is één van de pelgrimsroutes die uitgestippeld is door het Vlaams Compostelagenootschap en die Vlissingen (Nederland) verbindt met Gent, en die na Gent de Schelde volgt langs Oudenaarde en Doornik tot enkele kilometers voorbij de Franse grens, vandaar de naam Via Scaldea.

Praktische gegevens Pelgrimsevocatie
Plaats: église Saint-Jacques, Rue du Louvre, Tournai
Wanneer: zaterdag 25 mei van 15 u tot 16.30 u (Deuren open om 14.30 uur)
Kaarten: in voorverkoop: 5 euro. Aan de kassa: 7 euro. Kinderen -12 j : gratis.
Men kan op voorhand kaarten reserveren via de website van het Vlaams Compostelagenootschap via de link compostelagenootschap.be/Doornik

Aansluitend op zaterdagvoormiddag 25 mei: bezoek aan Doornik, een stad met Picardische charme.

De pelgrimsevocatie is een coöperatie van het pelgrimscomité van Doornik en de afdeling Gent van het Vlaams Compostelagenootschap en in de voormiddag bieden zij de mogelijkheid om Doornik te bezoeken. Dit kan met een rit met een toeristisch treintje of met een wandeling met Nederlandstalige gids.  De treinrit of wandeling duren beiden 1,5 u. Nadien kan men in één van de vele horecazaken van Doornik terecht voor een broodje of middagmaal.

Praktische gegevens toeristisch treintje of wandeling met gids:
Verzamelplaats: onthaal vanaf 10.30 u in een school op ca. 300 m wandelafstand van de Sint-Jakobskerk: Institut de La Madeleine, Rue de La Madeleine, 29, Tournai
Wanneer: zaterdag 25 mei van 11 u tot 12.30 u.
Prijs toeristische trein of wandeling: 5 euro/persoon.

Op de website van het Vlaams Compostelagenootschap (via de link compostelagenootschap.be/Doornik ) kan je inschrijven voor het toeristisch treintje of wandeling met gids, vind je nog meer informatie over deze dag en kan je kaarten bestellen voor de pelgrimsevocatie.

Vanuit Wales terug naar Gent

Zondag 14 april om 12 uur.
We namen afscheid van de lokale mensen, die ons zo een mooi programma aangeboden hebben.
Misschien zien we hen weer bij ons tijdens de 100 km van Ieper.
Allemaal de autobus in, en we waren weg om 12u30.
De terugreis verliep soepeler dan de heenreis.
Weer namen we een pauze in Beaconsfield. Nu kocht ik om te eten Thaise noedels. Wel pikant trouwens.
Daarna weer in de autobus richting Folkstone.
Bij het vliegveld Heathrow wel wat vertraagd verkeer.
Dan goed doorgereden tot aan de kanaaltunnel.
Daar de gebruikelijke formaliteiten en controles.Je komt zomaar niet Engeland uit.
Om 18u36 vertrok de shuttle waarin onze bus stond. Dat werden we gewaar door het schommelen en de oorsuizingen.
Om 20u05 kwamen we in Calais aan. (Dat is inclusief het uur tijdverschil).
Om 21u20 waren we in Ieper.
Einde van de reis. Afscheid nemen. Vaarwel vrienden allicht zien wij elkander weer op een of andere wandeling.
Nu moest ik nog de trein naar Gent nemen. Die zou er zijn om 22u16. Dan zou ik om 23u55 aan de Dampoort in Gent zijn.
Gelukkig kon ik met vriendelijke mensen in hun auto meerijden. Waarvoor hartelijk dank.
En daarmee ben ik nu al thuis.
Weer eens in eigen bed slapen. Mijn valies uitpakken is voor morgen. 

Laatste dag van de groepsreis

Deze ochtend wakker geworden in Engeland om half acht.
Deze avond slapen we weer in het Vlaamse land, in ons eigen bed.
Rond de middag vertrekken we .
Deze morgen na het ontbijt nog wat rond dwalen in Ludlow.
Meerderen van ons willen eens langs de rommelmarkt lopen.
En dan de lange busreis.
In Ieper neem ik dan deze avond de trein.
Het is vanuit Ludlow 600 km naar Gent.

Een mooie goed georganiseerde wandelreis mochten we mee maken.
Proficiat aan de inrichters = de club uit Boezinge, en de plaatselijke mensen.

Vervolg reisdag 3

Ontbijt
We bleven deze morgen lang aan de ontbijttafel zitten.
Iedereen was heel tevreden over hoe onze wandelvakantie tot nu toe verlopen was. De wandeling van gisteren was uitdagend en zeker een tocht om over na te babbelen.
Ook wisselden we heel wat ervaringen uit ons wandelverleden op.
Dwalen door het lieflijk stadje.
Na het ontbijt ging ieder zijn eigen weg. Ik besloot om eerst naar de weekmarkt te gaan om souvenirs te kopen en een cadeautje.
Ik kwam een van onze inrichters tegen. Die zei dat ik in de winkel van het kasteel zeker wat zou vinden.
Daarna bezocht ik de Laurentius kerk. Die bisschoppelijke kerk bracht mij wel onder de indruk. Morgen is het palmzondag. Er waren heel wat mensen bezig om de Goede Week voor te bereiden. Ik ga daar niet over vertellen. Wat daar te zien is, staat uitgebreid beschreven op hun website. Klik hier.
Dan een kop koffie gaan drinken in de Costa, een dubbele espresso. Het was in dat koffiehuis druk, gelukkig toch wel zitplaats.
Na de koffie nog even naar het museum. Het museum laat op beperkte ruimte heel wat over het verleden van deze stad zien.
Dan hield ik het voor bekeken. Nog even een winkel binnen om tandpasta te kopen, want ik had er geen meer.
Met mijn boodschappen dan naar de B&B waar ik verblijf.
De namiddag
In de guesthouse heb ik wat gerust en dan stapte ik weer naar het stadscentrum.
In de Broadstreet zag ik een etablissement dat er uit zag als een pub.
The Angel bestaat sinds de 16de eeuw. Het is nu een Spaans restaurant en wine bar. De versiering is overvloedig met dingen uit het boerenleven en de jacht.
Ik ben er blijven eten. Spaanse tapas in een Engelse stad lijkt vreemd.
Dan verder gedwaald.
Nog naar de pub The Church Inn. Ik trof er niemand van onze groep, en ben er dan ook niet gebleven. Dan naar The Bload Bay, ook een pub.  De man achter de toog vertelde dat de mensen van mijn groep net weg waren en naar links vertrokken. Ik heb ze echter niet gevonden.
Dan maar zachtjes mijn zaterdag afgesloten.
Deze avond ga ik niet meer weg.

Dag 3: vrije dag

Ons B&B

Het is nu al dag drie van onze vierdaagse in Ludlow. 7u36
Deze morgen heb ik mijn wandelschoenen gepoetst en de modder uit de broekspijpen van mijn wandelbroek gewassen. Die zagen er nogal uit na de wandeltocht van gisteren.

Deze zaterdag heeft de organisatie niets gepland.
Iedereen kan doen wat hij wil. De kerk, het kasteel, het museum bezoeken.
Gaan winkelen.
De organisatoren hebben ons een goed samengestelde brochure bezorgd over wat er zoal in de stad te bezoeken is, met daarbij achtergrond informatie.
Er hebben zich groepjes gevormd om samen op stap te gaan. In verband met groepskorting is dat trouwens financieel interessant.
Wat ik zelf zal doen weet ik nog niet.
Misschien maken we aan de ontbijttafel nog afspraken. Om 8 uur kunnen we ontbijten.

Het wordt weer een zonnige dag.
Maak er ook een mooie dag van.

Nawoord: voor het vervolg van mijn 3de dag  klik hier.

Dag 2: de wandeldag

Opstaan en ontbijt.
In alle stilte wakker geworden. Mijn kamergenoot sliep nog. Ik hield het dan ook stil.
In ons guesthouse ontbijten we om 8 uur. Een uitgebreid Engels ontbijt. Ik nam toast met roereieren naast andere spijzen van het ontbijtbuffet.
Iets na 9 uur vertrokken we met ons zessen naar de plaats van afspraak voor onze wandeling vandaag
Begin van de wandeling
Aan het kasteel van Ludlow werden eerst de groepsfoto's genomen. De deelnemers van de herinneringsmarsen, en natuurlijk van de wandelclub Nooit Moe van Boezinge.
Een tiental lokale wandelaars voegden zich bij onze groep?
Met zo een 50 waren we om te starten.
Do was de baankapitein en Dave vergezelde de tocht op de fiets. Dave en Do zijn de mensen die de tocht uitgestippeld hebben.
Eerst passeerden we bezienswaardigheden van het stadje. Dan en flinke afdaling 25% Nog tussen de huizen. Verschillende architectuurvormen maar allemaal oud. De meeste recente gebouwen staan er al meer dan 100 jaar.
Daarna stapten we langs grote boerderijen, grote akkers en weiden.
Herdenking
We bereikten het plaatsje Bromfield. Ginder hadden we aan een kerk onze eerste rust, met bevoorrading. De kerk was open en we konden het niet laten ze te bezoeken. De kerk is duidelijk een open kerk met nog altijd diensten. Er ligt een begraafplaats rond.
Bij de kinderzerkjes werd ik getroffen door een graf van een kind dat twee dagen geleefd heeft.
Het was een van een tweeling. Het heeft vleugels gekregen en is naar de hemel gegaan. Zo een melding treft wel.
Op de begraafplaats staat ook een bedenkmonument voor de inwoners van het dorp die in de wereldoorlog omgekomen zijn.
Bij dezen is ook een piloot die in Ramskapelle neergehaald is. Voor hem legden we een krans van poppies neer. De herdenking greep ons wel aan.
Splitsing
Na deze rust splitsten we.  De mensen die voor de 24 km gekozen hadden, waaronder ik, werden het veld ingestuurd. Do, onze baankapitein, leidde ons door berg en dal.
De wandeling werd een trailwalk.
Brouwerijbezoek.

Voor mijn visuele indrukken van deze tocht, klik hier.

Dag 1: de heenreis

Mijn valies weegt 12 kg. 

Het was vroeg opstaan vandaag.
Om 5u25 vertrok mijn trein aan Gent Dampoort richting Ieper.

In Ieper vervoegde ik het wandelgezelschap van de club Nooit Moe van Boezinge.

Van aan het station vertrok onze autobus.

Met de shuttle onder het kanaal door en dan verder naar London
Ons uurwerk een uur terug draaien
In de late namiddag komen we aan in Ludlow, waar we zullen verblijven. 

Mostaard

Als Gentenaar is Tierenteyn  voor mij dé mosterd.

Een tijdje geleden kocht ik op de Vrijdagsmarkt een potje mosterd van een ander merk.
Wostyn is de naam.
Kennissen uit Torhout hadden me al verteld dat dit een goede mosterd is.
Ze hebben gelijk.

En ik lees in de krant dat het bedrijf een familiezaak is.
De kennis wordt van vader op zoon doorgedragen.
Het bedrijf bestaat al 150 jaar.

BREXIT

Onze trekkersgroep in 2018. 

Nu het Verenigd Koninkrijk Europa verlaat, ga ik er snel nog eens naar toe.
Ik ga er naar toe met trekkers die de herdenkingsmarsen tussen de Somme en de Ijzer, tussen Albert en Ieper gestapt hebben.
Een van onze trekkers is Dave, en hij heeft deze wandelreis naar Wales geregeld samen de wandelclub Nooit Moe van Boezinge.

Als ik vertrek maakt Groot Brittannië nog deel uit van de gemeenschap.
Als ik terugkeer misschien niet meer.
Dat al dan niet deel uitmaken van de EU, heeft ook zijn gevolgen voor roaming kosten voor mijn mobieltje.
Ik citeer mijn provider: 
Vandaag betaal je voor je mobiel verbruik in de EU-zone geen roamingkosten meer. Als je vanuit een EU-land belt, sms’t of surft via mobiel internet, zal je daarvoor dus evenveel betalen als thuis.

Muurschildering

De muurschildering op het LDC De Horizon, langs de kant van de Puinstraat krijgt stilletjes aan meer gestalte.
We hebben enige tijd geleden uit 3 voorstellen mogen stemmen.
Het voorstel dat het gehaald heeft wordt nu geschilderd.

Het zal een verfraaiing van het straatbeeld zijn.
Toen ik er vanavond voorbij kwam, was de schilder nog bezig.

Ponden

Naar Engeland.

Ik zal voor ponden moeten zorgen.
Hierbij de link van het hotel waar ik zal verblijven.   Klik.
THE HEN & CHICKENS GUEST HOUSE in Ludlow

Ik kan er niet aan doen. Als ik zie waar ik zal logeren, denk ik aan het televisie programma MET VIER IN BED.

Wallydax

Bij een vorige editie mocht
Marina Wally een trofee uitreiken. 

De drie wijzen waren zondag samen in Zelzate.
We hadden nog wat te regelen en te bespreken.
Ondermeer in verband met onze 25 kilometer Euraudax in november dit jaar.

Die gaat weer door onder de codenaam Wallydax.
Ook nog over onze plannen voor volgend jaar praatten we heel wat af.
Maar dat vertel ik nu nog niet. Ik moet immers de goedkeuring nog afwachten.
Om een tip van de sluier op te lichten. We gaan vragen voor begin februari onze Gentse tocht en begin november onze Zelzaatse tocht.

Kwartels in Zelzate

Goed wandelweer vandaag.
De drie wijzen waren afgesproken in Zelzate.
Het doel was tweeledig:
Primo:de voorbereiding van de Wallydax in november.
Secundo: de kwarteltocht.

Ik heb lange tijd in Zelzate gewoond.
In Zelzate wandelen betekent voor mij dan ook veel oude bekenden ontmoeten

Voor vandaag opteerden mijn wandelmaat en ik voor de 18 km.
Het eerste traject liet ons de Belgisch-Nederlands grens bewandelen.
Het tweede traject vond ik zelf  het leukst, niet in het minst wegens de passage door het Kloosterbos.

Zo bij zijn club wandelen heeft wel zijn charmes.
Overigens op 28 juli zijn er de Canisvliettochten. Klik hier. 

10% discount for single occupancy.

Lees je wat ik in de titel plaats ? --> 10% discount for single occupancy. 
Dat ben ik nog nooit tegen gekomen .
Voor zover ik mee gemaakt heb, is het omgekeerd. Dat er een toeslag voor single moet betaald worden.
Bof ik even dat ik nu naar Engeland reis.
Is dat nu een gevolg van de BREXIT ???

Klik hier voor de B&B waar ik zal verblijven.

Desinformatie

Er is nu een heel gedoe op internet en de sociale websites gaande over desinformatie.
Ik kan het niet nalaten te denken, dat zo iets in medio vorige eeuw, gewoon als oorlogspropaganda beschouwd werd.
Nu is het via de computer of de smartphone.
Vroeger via de radio. En pamfletjes die ze vanuit vliegtuigen omlaag dropten.

Weer in de Sint Baafskathedraal

Voor de onthaalploeg van de Gentse Sint Baafskathedraal is de winterstop voorbij.
Vanaf deze week zijn we weer present.
Ik zelf ben er de woensdag-  en vrijdag namiddag.
Vandaag dus voor de eerste keer in dit jaar 2019.
Het was aangenaam de kerkbedienden weer te ontmoeten. Dat zijn mensen die er voor gaan.
Het deed vreemd aan dat nu de sacristie en de crypte ontoegankelijk zijn. De werkzaamheden om een bezoekerscentrum in te richten zijn in maart begonnen. In 2020 zal dat klaar zijn.
Ook lette ik erop dat de godslamp nu in het hoogkoor staat.
Weer veel groepen kwamen op bezoek vandaag. Als onthaler heb ik bewondering voor de stadsgidsen die in verschillende talen aan de toeristen het verhaal van de kathedraal vertellen.
Er was op AVS een uitzending geweest waarop het event van de kunstenaar Kris Martin vermeld werd. Ik kreeg dan ook veel vragen in verband daarmee.
Het is een bescheiden tentoonstelling, ik heb dan ook veel mensen op weg moeten helpen.

De klok luidde een keer

De grote triomfante, een grote klok in een betonnen toren in het Gentse stadsmidden.
Vroeger hing die klok met de naam Klokke Roeland in het Gentse Belfort. Na een barst werd ze daar verwijderd.

In 2018 sloeg ze voor alle Gentenaars. Meestal anoniem.  Maar soms ook met naam.
Dat was een kunstproject van Kris Martin.
Nu, een jaar later,  in 2019 laat de kunstenaar verschillende werken zien in de kathedraal van Sint-Bavo te Gent.

Deze namiddag ga ik er eens naar kijken.
In ga er vanuit dat het weer kunstwerken zullen zijn die de mensen intrigeren.

Wandelen op 6 en 7 april

Wat biedt het wandelweekend?
Als ik kijk in de wandelkalender, heeft de wandelaar veel keuze.

Zelf kies ik op zaterdag voor de Friekietocht in Gavere.
En zondag tracht ik met de 3 wijzen af te spreken om samen de Kwarteltocht in Zelzate te stappen.

Wandel ze.
Bewegen is gezond.